အခန်း ၂၈၁

အခန်း (၂၈၁) ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်

ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ။

ဤမြစ်ဝှမ်းဒေသသည် ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသနှင့် ကပ်လျက်တွင် တည်ရှိပြီး အရွယ်အစားအားဖြင့်လည်း ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသနှင့် တူညီသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသလောက် မစည်ကားပေ။ ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နေသူမှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ၏ အစွန်အဖျား၊ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော နယ်မြေအတွင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် လူရိပ်နှစ်ခု ရပ်နေပြီး ပြင်းထန်သော လေဟာနယ် စွမ်းအားများက ထိုနှစ်ဦး၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ အသံတိတ်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ စီးဆင်းသွားကြသည်။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

"ဒီကပ်ဘေးကြောင့် ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသက ပြန်လည် နာလန်ထူဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ယူရမလဲ မသိဘူး..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်က အဝေးသို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ၏ အဝေးမှ မြင်ကွင်းများကို သူ၏ မျက်စိထဲသို့ ထည့်သွင်းထားလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်စိတစ်ဆုံး နေရာတွင် တာအိုသခင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ရှိသည့် သတ္တဝါကြီး ခုနစ်ကောင်က နယ်စပ်မြစ်ကြီးအတွင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေကြပြီး ထိုအထဲမှ လေးကောင်က အလယ်အလတ်နှင့် အသေးစား ကမ္ဘာအချို့ကို အသီးသီး ကိုက်ဖြဲ မျိုချနေကြကာ ကျန်သုံးကောင်က အကြီးစား ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ဝိုင်းရံ၍ အဆက်မပြတ် ကိုက်ဖြဲနေကြရာ ထိုကမ္ဘာကြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။

ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသတွင် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ထို လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင်သည် မိမိ တာအိုကျင့်ကြံ အောင်မြင်ခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးအတွင်း ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အစီအရင်များနှင့် အကြီးစား ကမ္ဘာကြီး၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ထို လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးများကို မိမိ၏ တာအိုကမ္ဘာကို မမျိုချနိုင်အောင် မနည်း ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ တတ်နိုင်သည်မှာ ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အခြားကမ္ဘာများကို ကာကွယ်ပေးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤ လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ခုနစ်ကောင်မှာ ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် အတားအဆီး မရှိ သွားလာနေပြီး သူတို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အလယ်အလတ်နှင့် အသေးစား ကမ္ဘာများသာမက အကြီးစား ကမ္ဘာများ အားလုံးမှာလည်း သူတို့၏ စားစရာများ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

"အရာအားလုံးက ကံတရားပါပဲ..."

ရှီယွီ တာအိုသခင်က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ဤကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီး ကြိုတင်၍ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ ဇာတိမြေ ကမ္ဘာများကို မကာကွယ်နိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နတ်မင်း အောက်ရှိ သူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မည်သို့မျှ မလုပ်နိုင်ကြပေ။

သူတို့နှစ်ဦး အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင်။

"ဝုန်း..."

ထို လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး သုံးကောင်၏ ကိုက်ဖြဲမှုကို ခံနေရသော အကြီးစား ကမ္ဘာကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် မခုခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့ ပြိုကွဲသွားကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုအချိန်တွင် သက်ရှိ ဘီလီယံချီ၏ ငိုကြွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် မည်သည့် အကျိုးမျှ မရှိတော့ဘဲ လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး သုံးကောင်က ထို အကြီးစား ကမ္ဘာကြီးကို ကိုက်ဖြဲလိုက်ရာ သက်ရှိ ဘီလီယံချီနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့၏ စားစရာများ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်နှင့် ရှီယွီ တာအိုသခင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ကြပေ။

သူတို့၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စိတ်ထဲတွင် သနားကြင်နာမှုများ အလွန် နည်းပါးသွားပြီး သက်ရှိ ဘီလီယံချီ သူတို့ရှေ့တွင် သေဆုံးသွားလျှင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်ရန် ခက်ခဲပေသည်။ ထို့အပြင် ဤ လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးများ အားလုံးမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ပါက မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ် အရာအားလုံးက ကံတရားပါပဲ..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကံတရား ဆိုတာ တကယ်ကို နားလည်ရခက်တယ် အရင်က ရွှမ်လင် သေဆုံးသွားတုန်းက ကြီးကြီးမားမား အကျိုးဆက် မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျမှ ဒီ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ကပ်ဘေး ပေါ်လာမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသလည်း ဒီကပ်ဘေးကနေ မလွတ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ထားပေမဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ရော..."

ရှီယွီ တာအိုသခင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါက ဖန်ဆင်းရှင်ရဲ့ နောက်ပြောင်မှုပဲလေ..."

ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့သခင်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရင်းနှီးမှု သိပ်မရှိဘဲ အရင်က ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ပြီး လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခံရစဉ်က သူတို့နှစ်ဦးကို အကူအညီ တောင်းခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ဘဲ ဘေးမှသာ ကြည့်နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြရာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့သခင်မှာ လေဟာနယ် အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး သတင်းအစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တာအိုသခင် တစ်ယောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည် ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စမှာ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူးဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သန်းခန့်က ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ၏ အပြင်ဘက် အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသများအတွင်း တာအိုသခင် အဆင့်ရှိ လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ခုနစ်ကောင်က အရပ်လေးမျက်နှာမှ တစ်နေရာတည်းသို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် စုစည်းမိသွားပြီး ဇီယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူတို့၏ သွားရာလမ်းကြောင်းတွင် ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသက နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့သခင်သာ ရှိနေသေးမည် ဆိုပါက သူတို့ သုံးဦး ပူးပေါင်းပြီး ဤ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ခုနစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ နှင်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့သခင် သေဆုံးသွားသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ရာ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသများမှ တာအိုသခင်များကို အကူအညီ တောင်းမည်လား။

ခက်ခဲပေသည်။

ကပ်လျက် ရှိနေသော အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသများမှ တာအိုသခင်များက လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ခုနစ်ကောင် ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှီယွီနှင့် ဆွေ့ဟန်တို့ နှစ်ဦးနှင့် နှစ်ပေါင်း သန်းရာချီကြာအောင် လုံးပန်းနေစေရန် ဆုတောင်းနေကြမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာအိုမိတ်ဆွေ သေတာက ကိုယ်သေတာထက် ပိုကောင်းသည်ဟု ဆိုသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကူညီရန် ဆန္ဒရှိလျှင်ပင် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ဤ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုး ခုနစ်ကောင်ကို မည်သည့် လမ်းကြောင်းသို့ နှင်ထုတ်မည် ဆိုသည်မှာလည်း ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသများသို့ နှင်ထုတ်မည် ဆိုပါက ထို မြစ်ဝှမ်းဒေသမှ တာအိုသခင်၏ ဒေါသကို သေချာပေါက် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အလကားနေရင်း ရန်သူ တစ်ယောက် တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

အပင်ပန်းခံပြီး အကျိုးမရှိသော အလုပ်ကို မည်သူကမျှ မလုပ်လိုကြပေ။

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်နှင့် ရှီယွီတို့က လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခု ကဲ့သို့သော လုံလောက်သည့် အကျိုးအမြတ်များ ပေးနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဆွေ့ဟန်နှင့် ရှီယွီတို့သည် မိမိတို့ အိမ်ရှေ့မှ နှင်းများကိုသာ လှည်းပြီး မိမိတို့ ရှိနေသော ကမ္ဘာများကိုသာ ကာကွယ်ကာ လေဟာနယ် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးများကို ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသအတွင်း သောင်းကျန်းခွင့် ပြုမည် ဆိုလျှင်တောင် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ နှစ်ခု သုံးခုကို ထုတ်ပေးပြီး အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသမှ တာအိုသခင်ကို အကူအညီ တောင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မူလက လက်လျှော့ရန် စဉ်းစားထားပြီးမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်မုက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆွေ့ဟန်က အစက ချန်မုသည် ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့သခင်၏ နောက်ဆုတ်ရန် အစီအစဉ် တစ်ခုခု ဟုတ်မဟုတ် သံသယ ဝင်ခဲ့သော်လည်း ချန်မုနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဤသံသယများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးကို ရရှိထားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အမွေခံ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီး အပြည့်အစုံရှိသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက သာမန် တာအိုသခင်များကို ခုခံနိုင်သည့် စွမ်းအား အနည်းငယ် ရှိနေပေသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးက အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသမှ တာအိုသခင်ကို ကြီးမားသော တန်ဖိုးပေးပြီး အကူအညီ တောင်းရသည်ထက် များစွာ ပိုကောင်းပေသည်။ ရွှေရောင် ဓားပျံကို ချန်မုထံ ကပ်ကမ္ဘာဆယ်ခုစာ အချိန်ကာလ ငှားရမ်းရုံဖြင့် ချန်မုကို ဝင်ရောက် ကူညီစေနိုင်ရုံသာမက ချန်မု၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကိုပါ ရရှိနိုင်သဖြင့် ဤတန်ဖိုးမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

"မကြာသေးခင်က ကမ္ဘာ့သစ်ပင် တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ပြဿနာ နည်းနည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် ကန်းယွင် နယ်မြေထဲမှာ အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ဓားပျံကို ကိုင်ဆောင်ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို သတ်ဖြတ်နေတယ်တဲ့ ပြီးတော့ ကုယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသက ယွင်ရီ နဲ့တောင် တိုက်ကွက် အချို့ တိုက်ခဲ့သေးတယ်တဲ့..."

ရှီယွီ တာအိုသခင်က ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါ မင်းရဲ့ ရွှေရောင် ဓားပျံ ဖြစ်ရမယ် မင်းက လှုပ်ရှားတာ မြန်သားပဲ..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်က ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းမှ မရှိတာ ငါကပဲ အရင် ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းရတော့တာပေါ့ သူ့ကို ရွှေရောင် ဓားပျံကို ကပ်ကမ္ဘာဆယ်ခုစာ ငှားပြီးတော့ ဒီ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးတွေကို တားဆီးပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်တယ်..."

ရှီယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကပ်ကမ္ဘာဆယ်ခုစာ ငှားတယ်... ဒီလို ငှားလိုက်တာက ပြန်ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်တယ် သူက ယွင်ရီ နဲ့တောင် တိုက်ကွက် အချို့ တိုက်နိုင်တယ် ဆိုတော့ အဆုံးစွန် ကျင့်ကြံသူ တွေထဲမှာတောင် မအားနည်းဘူး မင်းကတော့ အကူအညီကောင်း တစ်ယောက် ရသွားတာပဲ..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်ဟုတ်ပါ့မလဲ အကယ်၍ အဲဒီ မိတ်ဆွေလေးက မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီ ခြေလှမ်းကို လှမ်းပြီး တာအိုသခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားရင်ကော အဆုံးစွန် အဆင့်ကျော်ဖြတ်ခြင်း ဆိုတာက သာမန် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ငါ့ရဲ့ ရွှေရောင် ဓားပျံကတော့ တကယ်ကို အသွားပဲ ရှိပြီး အပြန် ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ရှီယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍... အဲဒီ ခြေလှမ်းက လှမ်းဖို့ အဲဒီလောက် လွယ်မလား မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ အမွေခံ ဖြစ်ရင်တောင် ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ အဲဒီ အဆင့်ကို ရောက်သွားရင် ဘယ်လို ပြင်ပ အကူအညီမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီးရဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ အချိန်ကာလတွေ တစ်လျှောက်မှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် တာအိုသခင် တစ်ယောက်မှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးဘူး ပြီးတော့ ငါ သိထားသလောက် အဲဒီ ခြေလှမ်းကို လှမ်းဖို့ ဆိုတာကလည်း အလွန် အန္တရာယ်များတယ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်သူက အဲဒီ ခြေလှမ်းကို အလွယ်တကူ လှမ်းဝံ့မှာလဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ထပ် ကပ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာပြီးမှ ဖြစ်မယ့် ကိစ္စပါ..."

ရွှေရောင် ဓားပျံ တစ်လက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို စည်းရုံးနိုင်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် တွက်ခြေကိုက်သော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်၏ ဒုက္ခပေးနိုင်မှုကို လူတိုင်း သိကြပြီး နောင်တစ်ချိန် လျှို့ဝှက် နယ်မြေ အချို့ကို စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင် မိမိ၏ ကိုယ်ပွား တစ်ခုထက် များစွာ ပိုမို အသုံးဝင်နိုင်သဖြင့် ကပ်ပေါင်း ထောင်ချီ အချိန်ကာလ အတွင်း ဆယ်ဆ အကျိုးအမြတ် ပြန်လည် ရရှိရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

"ဟားဟားဟား..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ပြန်မဖြေတော့သလို အနည်းငယ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ချန်မု၏ စွမ်းအားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။ ယွင်ရီ ဆိုသည်မှာ ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသော တည်ရှိမှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အဆုံးစွန် ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ချန်မုက ရွှေရောင် ဓားပျံကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပြီး ချန်မု၏ နာမည်မှာလည်း အရပ်ရပ်ရှိ မြစ်ဝှမ်းဒေသများမှ တာအိုသခင်များ၏ နားထဲသို့ စတင် ပျံ့နှံ့နေပြီဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။

ရှီယွီက ဆွေ့ဟန် ဂုဏ်ယူနေသည်ကို မြင်သောအခါ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးတွေ ရောက်လာဖို့က ကြည့်ရတာ နောက်ထပ် ကပ် နှစ်ကပ် သုံးကပ် လောက် အချိန်လိုဦးမယ် မင်း ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ပွား တစ်ခု လွှတ်ပြီး ဒီမှာ စောင့်နေလိုက်ပါ..."

စကားအဆုံးတွင်။

ရှီယွီ တာအိုသခင်က နောက်သို့ လှည့်ကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် တစ်ယောက်တည်းသာ အပြုံးမျက်နှာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အဝေးသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားကာ ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး မှာကြားစရာများ မှာကြားပြီးနောက် လေဟာနယ်ထဲတွင် ခြေလှမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။