အခန်း ၂၈၃

အခန်း (၂၈၃) ရှိရာမှ မရှိခြင်းသို့

ရွှယ်ရိချိုး။

ချန်မု ထံတွင် နောက်ဆုံးမှ တပည့်ခံခဲ့သော်လည်း ထိုခြေလှမ်းကို အစောဆုံး လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တာအို ကို ရှာဖွေလိုသော စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ကို ကြိုးစားနေတယ်..."

"ဘယ်သူလဲ..."

ရွှယ်ရိချိုး ၏ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ကို ကြိုးစားမှုက ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးရှိ တာအိုများ အားလုံး တုန်ခါသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက သူမ ရှိရာ ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တာအိုပညာများ ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဤခေတ်ကာလတွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ကြိုးစားသူ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ အတွင်း ပထမဆုံး တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်ရာ ထိုအကြည့်များထဲတွင် အံ့ဩမှုများ၊ အားကျမှုများ၊ မနာလိုမှုများ ပါဝင်နေပေသည်။

"ဒီ အရှိန်အဝါက ရိချိုး နတ်မိမယ် ပဲ..."

"သူမက အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ် ရဲ့ နောက်ဆုံး တပည့်ပဲ ငါတို့ကတော့ အဲဒီလောက် ကံမကောင်းခဲ့ဘူး..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှယ်ရိချိုး ၏ ကြိုးစားမှု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ သူမက ထိုအမြင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပြီး ကြိုးစားရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ခြင်းကပင် ကျင့်ကြံခြင်း လောကရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို နောက်တွင် ချန်ရစ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ တာအိုများ အားလုံး တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုအမှတ်အသား များ လှုပ်ခတ်သွားကာ ဝူရှန်းနယ်မြေ ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် မျှင်တန်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုမျှင်တန်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တစ်ခုချင်းစီတွင် မတူညီသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပေသည်။

ထိုမျှင်တန်းများ အားလုံးက အောက်သို့ သွယ်တန်းသွားပြီး နတ်မင်းနန်းတော်ကြီးများ ရှိရာ နေရာတစ်ခုသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

ထို့အပြင် ကမ္ဘာမြေနှင့် မဆက်သွယ်ထားသော အခြား မျှင်တန်းများစွာကလည်း လေဟာနယ် ထဲတွင် လွင့်မျောနေကြပေသည်။

ထိုမျှင်တန်းများ အားလုံး အဆက်မပြတ် ရှုပ်ထွေးကာ၊ ဆွဲငင်ကာ၊ လည်ပတ်ကာ နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းသွားကြပြီး ထိုဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးမှာ အလွန် ကြီးမားလှကာ တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်ခြင်း၊ ကောင်းကင်ယံမှ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ခြင်း၊ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်း မိုးကြိုးများ ပစ်ချခြင်း၊ ရေကြီးခြင်း၊ မီးလောင်ခြင်း စသည့် ကပ်ဘေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအရာများ အားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိပေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ရုတ်တရက် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူအားလုံးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော မျှင်တန်း တစ်ခု ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ တစ်စုံတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အချုပ်အနှောင် မှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ..."

အဝေး တစ်နေရာတွင် ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ ကိုယ်ပွား တစ်ခုက ထို နန်းတော်များ ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ချန်မု ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် တပည့်များကို သူ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် ပါရမီနှင့် အရည်အချင်း အကောင်းဆုံးမှာ ရွှယ်ရိချိုး သာဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နတ်မင်း ခြေလှမ်းမှာ ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ရခြင်း ဖြစ်ရာ ရှေးခေတ်ကတည်းက မည်မျှပင် ထူးချွန်သော သူဖြစ်စေ၊ ပါရမီ မည်မျှပင် ကောင်းသူဖြစ်စေ သေဆုံးသွားသူများ ရှိခဲ့ပြီး သူ့ကို ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့် ပေးပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် ကျင့်ကြံစေလျှင်ပင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာမည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

သို့သော် မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ၊ မည်မျှပင် အန္တရာယ်များပါစေ ရွှယ်ရိချိုး မှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားခဲ့ပေပြီ။

တာအိုများ အားလုံး တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှလုံးသား ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရာ အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အချိန်ယူ၍ ကျင့်ကြံရုံသာ ရှိတော့သည်။

"အဆုံးသတ် မတိုင်ခင်မှာ တာအိုမိတ်ဆွေ တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ..."

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာကြီး အဆုံးသတ်ရန် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း သုံးလေးသိန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ ချန်မု က နောက်ဆုံး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ချန်မု ရှိနေခြင်းကြောင့် လူများစွာ၏ ကံကြမ္မာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤ အဆုံးသတ် အချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း လမ်းကြောင်း ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့်သူ မည်မျှ ရှိမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုအရာများမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

ချန်မု ၏ နာမည်မှာ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားနေပြီး ယခုအခါ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် နှစ်ပါးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ချန်မု ၏ စွမ်းအားဖြင့် အကြီးစား ကမ္ဘာကြီးများပင်လျှင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ချန်မု အတွက် လွယ်ကူသော ကိစ္စ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

"ရက်အနည်းငယ် ကြာရင် ဂုဏ်ပြုဖို့ သွားရမယ် ငါ့ရဲ့ ပင်မကိုယ် ကို သွားခိုင်းမှပဲ..."

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ ကိုယ်ပွားက တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ သာမန် လူတစ်ယောက် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာပါက သူသည် ကိုယ်ပွား တစ်ခုကိုသာ ဂုဏ်ပြုရန် စေလွှတ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ရွှယ်ရိချိုး မှာ ချန်မု ၏ ပထမဆုံး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာသော တပည့် ဖြစ်ရာ သူ၏ ပင်မကိုယ် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်သင့်ပေသည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ချန်မု ကိုလည်း မေးမြန်းစရာ အချို့ ရှိပေသည်။ ယခုအခါ သူပင်လျှင် ချန်မု ကို အလွယ်တကူ မနှောင့်ယှက်ဝံ့တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မု ၏ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ရှိ အဆင့်အတန်းမှာ မဟာစွမ်းအားရှင် များနှင့် အခြေခံအားဖြင့် တူညီနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

...

ရွှယ်ရိချိုး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ယှဉ်လျှင် အခြား နေရာတစ်ခုတွင်မူ ပိုမို အဆင့်မြင့်သော ပြောင်းလဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း ရွှယ်ရိချိုး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ထို ပြောင်းလဲမှုမှာ အစမှ အဆုံးအထိ အသံတိတ် ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

ထိုနေရာမှာ ချန်မု ၏ ဂူဖြစ်ပြီး တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ညောင်ပင်ကြီး အောက်တွင် ချန်မု ၏ ပုံရိပ်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ အရပ်ရပ်သို့ သူ လွှတ်ထားသော ကိုယ်ပွားများ အားလုံးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းထားလိုက်သည်။

အတွေးများ အားလုံး တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

အခြား ကမ္ဘာများတွင် သူ ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသား များနှင့် အဆက်အသွယ်များကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်း သုံးသိန်းသုံးသောင်း ကြာမြင့်ပြီးနောက် အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်အမှတ် များကို ပြည့်ဝစွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ သူ၏ ဂူထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အဆင့်တက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အတွေးများ အားလုံး ပေါင်းစပ်ထားသော ချန်မု မှာ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စူးရှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကာ သန့်စင်သော ယန် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် မှာ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများ အရည်ပျော် ပြိုကွဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း စတင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ မူလနေရာတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း ပုံရိပ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို အလင်းတန်း ပုံရိပ်မှာ လူ့ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အလင်းရောင်များမှာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ နေမင်းကြီး ထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေပေသည်။

ချန်မု အစောကြီးကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော အနီးနားရှိ အစီအရင် များ အားလုံး အပြည့်အဝ ပွင့်သွားပြီး အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်လာကာ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို ညောင်ပင်ကြီး အောက်ရှိ နယ်မြေတစ်ခု အတွင်းသာ ရှိနေစေပြီး အပြင်သို့ မရောက်ရှိအောင် ထိန်းချုပ်ထားပေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

အလယ်ဗဟိုရှိ အနှစ်သာရမှာ အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်လာမှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အဖြူရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

စူးရှသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို နေရာယူလာကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တောက်ပလာတော့သည်။

ဤ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများထက် ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး အစွမ်းထက်လှရာ ချန်မု ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော အစီအရင် များပင်လျှင် မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘဲ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ အားလုံးက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ညောင်ပင်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော သစ်ရွက်များကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

အဝေးရှိ တောင်တန်းများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဤ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ၏ တောက်ပမှု အောက်တွင် အရာအားလုံးက ရေခဲများ အရည်ပျော်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင် ဆေးတံ တစ်ချောင်းက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် ချန်မု ၏ ဂူ တစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင် အဖြစ် ဆေးချယ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်မု ရှိနေသော နေရာမှ စတင်၍ အပြင်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးမှာ အဖြူရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချန်မု ၏ ဂူထဲတွင် အခြား သက်ရှိများ မရှိတော့ပေ။ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံနေသူများနှင့် သူ့ကို အလုပ်အကျွေး ပြုနေသူများ အားလုံးကို အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်မု ၏ အသိစိတ်များက လေဟာနယ် ထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားရတော့ဘဲ ထိတွေ့နိုင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ လေဟာနယ် သာဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း လေဟာနယ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

"ဘာမှမရှိခြင်း..."

ချန်မု က စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒါက ဘာမှမရှိခြင်း ပဲ။

လောကတွင် မွေးဖွားလာခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘာမှမရှိခြင်း မှ ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပြီး လောကမှ ထွက်ခွာသွားခြင်း ဆိုသည်မှာ ရှိရာမှ ဘာမှမရှိခြင်း သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်များက ဤနေရာတွင် အဆက်မပြတ် လွင့်မျောနေပြီး ထိတွေ့နိုင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော လေဟာနယ် သာဖြစ်ကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤ လေဟာနယ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နေရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်လာပြီး များစွာသော အရာများကို သဘောပေါက်လာတော့သည်။

ရှေးဟောင်း အချိန်ကာလများကဲ့သို့ ကြာမြင့်သွားသလို ခဏလေးသာ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့လည်း ခံစားရပေသည်။

သူ၏ ဂူထဲတွင် ဂူတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်း မျိုချထားသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ တိတ်တဆိတ် အလယ်ဗဟိုသို့ ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ အမှောင်ထု နှင့် သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်နေသော လေဟာနယ် ပင်ဖြစ်သည်။