အခန်း ၂၈၄

အခန်း (၂၈၄) နောက်ဆုံးတော့ မဟာစွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာပြီ

စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများသည် နောက်ဆုံးတွင် အမှတ်တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ချန်မု ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများစွာသည်လည်း တိတ်တဆိတ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်လောက်မှာပင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ရွှယ်ရိချိုး၏ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနေမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသော လူအများ၊ ချန်ယောင်၊ ယန်ဟန်ယုနှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဆွံ့အသွားကြသည်။

စောစောက အခိုက်အတန့်လေးတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အတိအကျ ဘာဖြစ်သွားမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

'ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...'

ချန်ယောင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ ရွှယ်ရိချိုး ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ရွှယ်ရိချိုး အဆင့်တက်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သက်ရောက်မှုလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ဖော်ပြ၍မရသော သဟဇာတမဖြစ်မှု တစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို ကျန်ရစ်ခဲ့သလို၊ တစ်စုံတစ်ခုကို မေ့လျော့နေသလို ခံစားရသော်လည်း ဘာမှန်း စဉ်းစား၍မရပေ။

ယန်ဟန်ယုနှင့် အခြားသူများကလည်း ထူးခြားမှုကို သတိထားမိကြသော်လည်း အလားတူပင် စဉ်းစား၍မရကြပေ။ မည်သို့မျှ စဉ်းစား၍မရသောကြောင့် အရာအားလုံးကို ရွှယ်ရိချိုး အဆင့်တက်သွားခြင်းကြောင့်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်ကြတော့သည်။

ရွှယ်ရိချိုး အဆင့်တက်သွားပြီဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန် ဤရွှမ်လင်ကမ္ဘာတွင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ရွှယ်ရိချိုး ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည်လည်း ဤပျက်စီးတော့မည့် ကမ္ဘာကြီးမှ ထွက်ခွာပြီး အခြားကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

"..."

သို့သော် တစ်နေရာရာတွင် မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိပေ။ တာအိုတစ်သောင်းကို စုစည်းထားသော ကောင်းကင်နှလုံးသား အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ ၎င်းအတွင်းမှ ရွှယ်ရိချိုး၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည် ပိုးသားပါးပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာဖြင့် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကောင်းကင်နတ်မင်းတို့၏ ဖိအားများ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဆရာ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး..."

ရွှယ်ရိချိုးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။

အဝေးမှ။

သူမ နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ဟန်ယုနှင့် အခြားသူများအားလုံး ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းလာကြသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ညီမလေးရွှယ်... နောင်ဆိုရင် နတ်မင်းကြီး လို့ ခေါ်ရတော့မယ်..."

"ရိချိုး နတ်မိမယ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... ဟီးဟီး..."

မိန်းကလေးများအားလုံးက အားကျမှုများ၊ အပြုံးများဖြင့် အသီးသီး ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုကြသည်။

ရွှယ်ရိချိုးက ရယ်မောကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် ယခုမှ အဆင့်တက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လောကမှ ကင်းလွတ်ကာ အရာအားလုံး၏ အချုပ်အနှောင်မှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ ယခုမှ အဆင့်တက်ထားခါစ ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ယောင်တို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရင်ကအတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

"ကျွန်မလည်း ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ကို ကြိုးစားလိုက်မိတာ... ကံကောင်းလို့ အောင်မြင်သွားတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့လို့ ဆရာ့ရဲ့ ဆူပူတာကို ခံရဦးမယ် ထင်တယ်..."

ရွှယ်ရိချိုးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"... ဆရာ.."

ချန်ယောင်က မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းမှုနှင့် ဝေခွဲမရမှု အချို့ ပေါ်လာသည်။

ရွှယ်ရိချိုးက ထူးခြားမှုကို သတိထားမိသွားပြီး ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ယန်ဟန်ယုကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရင်က နင် ပြောတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး..."

ရွှယ်ရိချိုး မှင်တက်သွားသည်။

အရှေ့ရှိ ထူးဆန်းနေသော လူများကို ကြည့်ရင်း ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းအချို့ မေးလိုက်ရာ အလွန် ထူးဆန်းသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်... သူမမှလွဲ၍ အခြားလူများ အားလုံးက ချန်မုကို မေ့သွားကြပုံရသည်။

'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ...'

ရွှယ်ရိချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ အသံပေးပို့မှု တစ်ခု ရောက်လာသည်။

"ရိချိုး နတ်မိမယ် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်... နောင်ဆိုရင် ငါတို့တွေလည်း တာအိုမိတ်ဆွေ လို့ ခေါ်ရတော့မယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ တာအိုအောင်မြင်ခြင်း ပွဲတော်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် လာပြီး ဂုဏ်ပြုပေးပါ့မယ်..."

"ထိုက်ရွှမ် စီနီယာက မြှောက်ပြောလွန်းပါပြီ... ရိချိုး ဒီနေ့လို ဖြစ်လာတာ အားလုံးက ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကြောင့်ပါ..."

"ဟားဟားဟား... ဘယ်လောက်ပဲ လမ်းညွှန်မှုတွေ ရှိပါစေ ဒီခြေလှမ်းက နတ်မိမယ် ကိုယ်တိုင် လှမ်းခဲ့ရတာပါ... ချန် ကောင်းကင်နတ်မင်း လည်း အခုချိန်မှာ နင့်အတွက် ဝမ်းသာနေလောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်..."

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ အသံပေးပို့မှုက ရယ်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရွှယ်ရိချိုး သတိပြန်ဝင်လာသည်။

စောစောက အချိန်တိုလေးအတွင်း စကားပြောခဲ့မှုအရ ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းမှာ သက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာမှ ကျော်လွန်ပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကောင်းကင်နတ်မင်းများ အားလုံးက ချန်မုကို မှတ်မိနေကြသေးသော်လည်း ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူများကမူ လုံးဝ မေ့သွားကြပြီဖြစ်သည်။

'ဆရာ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ... ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ...'

ရွှယ်ရိချိုးက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ချန်မုသည် မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကောင်းကင်နတ်မင်းများထဲတွင် အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး မဟာစွမ်းအားရှင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေက သူမ၏ စိတ်ကို မအေးချမ်းစေပေ။

သူမက ချန်ယောင်တို့ကို အသေးစိတ် မရှင်းပြတော့ဘဲ အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရဦးမည်ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ပြောဆိုပြီးနောက် နန်းတော်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချန်မု တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဂူကမ္ဘာငယ်လေး၏ အပြင်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ..."

သူမက ဂူအပြင်ဘက်မှ စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် အသံပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

အသံပေးပို့မှု အကြိမ်ကြိမ် လုပ်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ချန်မု၏ နာမည်ရင်းနှင့် တာအိုဘွဲ့နာမည် ကို ခေါ်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ အရင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ရွှယ်ရိချိုးက နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ကာ ချန်မု၏ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ချန်မု၏ ဂူအပြင်ဘက်တွင် တားမြစ်နယ်မြေ အစီအရင် များ ရှိနေသေးသော်လည်း ဤအစီအရင်များက သူမနှင့် ချန်ယောင်တို့ကို တားဆီးထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ရွှယ်ရိချိုးမှာ ယခုအခါ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအားနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ချန်မု၏ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရာတွင် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဝင်သွားပြီးနောက် ရွှယ်ရိချိုး မှင်တက်သွားသည်။

ဂူထဲတွင် သူမ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အမှောင်ထုနှင့် လေဟာနယ်သာ ဖြစ်သည်။ ထို ညောင်ပင်ကြီး၊ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများ၊ ညောင်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေရမည့် ပုံရိပ်၊ အရာအားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဂူတစ်ခုလုံး လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယခုအခါ အခွံလွတ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဒါ..."

ရွှယ်ရိချိုး အလွန်လန့်သွားသည်။

သူမက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် ချန်မုကို အဆက်မပြတ် ခေါ်နေသော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

သူမက ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ စွမ်းအားဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို စူးစမ်းကြည့်သော်လည်း ချန်မု၏ ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင် တစ်ခုကိုမျှ မတွေ့ရသလို ချန်မု ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားနှင့် ခြေရာ တစ်ခုကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ချန်မုနှင့် သူမ ကြားရှိ ကံကြမ္မာ ဆက်နွှယ်မှုများပင်လျှင် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

'ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ...'

ရွှယ်ရိချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသည်။

သူမ ယခုမှ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာသော်လည်း ချန်မု၏ စွမ်းအားအရ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင်သာမက ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ရှိ ကမ္ဘာပေါင်း သန်းချီထဲတွင်ပင် ချန်မုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သူ မရှိကြောင်း သူမ သိထားပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ချန်မု လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက အမှတ်အသားများ အားလုံးကိုပါ စွမ်းအားတစ်ခုခုက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

'ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ...'

ရွှယ်ရိချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော မလုံခြုံမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာချိန်မှာပင်။

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... မင်း အရင် ပြန်သွားလိုက်ပါ... ရက်အနည်းငယ် ကြာမှ ပြန်လာခဲ့..."

ဒါက ချန်မု၏ အသံဖြစ်သည်။

ရွှယ်ရိချိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ..."

"ယောင်အာ တို့လည်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားလောက်ပါပြီ... သွားတော့..."

"ဒီကိစ္စကို သူတို့ကို ပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး... အပြင်ကိုလည်း ပြောဖို့ မလိုဘူး..."

ချန်မု၏ အသံက အမှောင်ထုထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှယ်ရိချိုးမှာ ယခုအခါ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း အသံလာရာ နေရာကို ရှာမတွေ့သေးသလို ချန်မု၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။ လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မည်သည့် ခြေရာမျှ မရှိပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ရွှယ်ရိချိုးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသေးသော်လည်း ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ရွှယ်ရိချိုး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်။

အချိန်အတော်ကြာသောအခါ။

မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုထဲ၊ လေဟာနယ်ကြားတွင် ရေကဲ့သို့သော အမှောင်ထုများက လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းသွားသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း လုံးဝ လေဟာနယ် ဖြစ်နေသော ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့..."

ချန်မုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူက စနစ် မျက်နှာပြင် ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမည် - ချန်မု

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - တာအိုသခင်

နှလုံးသားဝိညာဉ် - လေဟာနယ်ဝိညာဉ် (+)

ထူးကဲစွမ်းအား - အဆုံးမဲ့အတွေး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နယ်မြေ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဘွဲ့နာမည်၊ ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ နှလုံးသား၊ မသေမျိုးစစ်မှန်သောဝိညာဉ်၊ တရားအားလုံးလေဟာနယ်သို့၊ အရာအားလုံးဖြစ်တည်ပျက်သုဉ်းခြင်း၊ တာအိုတစ်သောင်းကို လေဟာနယ်သို့

မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန် - သရဲငိုသံ၊ သွေးမိုး၊ မည်းမှောင်သောတိမ်တိုက်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဆက်သွယ်ခြင်း၊ ထိုင်လျက်မေ့လျော့ခြင်း၊ လေဟာနယ်တည်ငြိမ်ခြင်း၊ အဆုံးအစမရှိခြင်း၊ အိုးခွက်ကောင်းကင်၊ နတ်ဘုရားသွားလာခြင်း...

ဝိညာဉ်အမှတ် - ၂၃.၁၉ သန်း

နှစ်ပေါင်း သုံးသိန်းသုံးသောင်း အချိန်ယူ စုဆောင်းခဲ့ရပြီး သူ ခန့်မှန်းထားသော အချိန်ထက် များစွာ နောက်ကျခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ရှိရာမှ မရှိခြင်းသို့၊ တစ်မှ သုညသို့၊ လောကတွင် မွေးဖွားလာပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယခုမှစ၍။

သူသည် မဟာစွမ်းအားရှင် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။