အခန်း ၂၈၇
Vol. 29 Ch. 287
အခန်း (၂၈၇) စုဝေးခြင်း
ချန်မုသည် လေဟာနယ် အလွှာနှစ်ဆယ့်ရှစ်လွှာတွင် သက်ရှိအမှတ်အသားများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီး၍ ဖြန့်ကြက်နေစဉ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာအတွင်း၌လည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး လေဟာနယ်ဝိညာဉ် အခြေအနေကြောင့် သူ့ကို ရုတ်တရက် မေ့လျော့သွားခဲ့ကြသော ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာလည်း ချန်မုနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိသွားကြပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် လူအားလုံးက ထူးခြားမှုကို သတိထားမိကြပြီး အသီးသီး အံ့အားသင့်ကာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသော်လည်း၊ ရွှယ်ရိချိုး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသဖြင့် ရွှယ်ရိချိုး အဆင့်တက်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော သက်ရောက်မှုဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်ကြပြီး ချန်မုနှင့် ပတ်သက်နေမည်ဟု မတွေးမိခဲ့ကြပေ။
ရွှယ်ရိချိုးမှာမူ ချန်မုကို သွားရောက် ဂါရဝပြုပြီးနောက် စိတ်အေးသွားကာ ဝူရှန်းနယ်မြေရှိ အလယ်ပိုင်း နတ်မင်းနန်းတော် သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့လေသည်။
သူမသည် ချန်မုထံတွင် နောက်ဆုံးမှ တပည့်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားကမ္ဘာမှ လာသူဖြစ်သောကြောင့် ချန်ယောင်၊ လုရှီယွင် တို့နှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသည်ဟု မဆိုသာပေ။ ချန်မု၏ တပည့်များထဲတွင် အကြိုးစားဆုံးနှင့် ဇွဲအရှိဆုံး တပည့်ဖြစ်လာရခြင်းမှာလည်း ဤအချက်များကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လွမ်းဆွတ်နေပြီး မိမိ၏ ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုသော်လည်း သူမတွင် စွမ်းရည် မရှိသဖြင့် ချန်မုကိုသာ ပို့ဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် ချန်မုကို တောင်းဆိုရန်မှာ ရိုင်းစိုင်းလွန်းသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားပေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ။
နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော အခြေခံများကို စုဆောင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်တက်ရန် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောင်တွင် သူမလည်း နယ်စပ်မြစ်ကြီး တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှယ်ရိချိုး ဝူရှန်းနယ်မြေရှိ နတ်မင်းနန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက်၊ ယခင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော နတ်မင်းနန်းတော်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အချို့လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုးထလာကြကာ အလွန်အံ့ဩသွားကြပြီး ရွှယ်ရိချိုးကို အသီးသီး ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုကြရာ သူတို့၏ လေသံများမှာလည်း အလွန် ရိုသေလေးစားမှု အပြည့် ရှိနေပေသည်။
နတ်မင်းနန်းတော်တွင် ချန်မု၏ တပည့်များနှင့် အခြားသူများမှလွဲ၍ ၎င်းသည် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ၏ အကြီးဆုံး အင်အားစု ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ် အများဆုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ အတွင်း ဒေသခံ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ထို ဒေသခံ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အများအားဖြင့် တာအို ရာဂဏန်း ဝန်းကျင်သာ ရှိပေသည်။
ယခင်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ရွှယ်ရိချိုး ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များကို သူတို့ မလေးမစား မလုပ်ဝံ့ဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ ဆုံတွေ့လျှင်ပင် အလွန် ရိုသေလေးစားခဲ့ကြသည် ဆိုပါက ယခုအခါ ရွှယ်ရိချိုး အပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုများထဲတွင် အလွန် သတိထားမှုနှင့် ရိုသေမှု တစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှု ပင်ဖြစ်သည်။
မူလက ရွှယ်ရိချိုးမှာ အစွမ်းထက်ပြီး ချန်မု၏ တပည့် ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူတို့နှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်သွားသည်နှင့် ငါးကြင်း နဂါးတံခါးကို ကျော်ဖြတ်သကဲ့သို့ ချန်မု၏ ခြေလှမ်းများကို အမီလိုက်နိုင်သွားကာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ရှေးဟောင်းခေတ်တွင်ပင် နတ်ဘုံတက်ပွဲတော် ကို ကျင်းပပြီး အရပ်ရပ်မှ အင်အားစုများကို လာရောက် ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ကြားကာ ဧည့်ခံပွဲကြီးများ ကျင်းပလေ့ရှိပေသည်။ ယခု တာအိုပညာများ ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ခေတ်ကာလတွင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သလို ဝူရှန်း နတ်မင်းနန်းတော်၏ လက်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်အတန်းတို့ကြောင့် ရွှယ်ရိချိုး၏ နတ်ဘုံတက်ပွဲတော် မှာ အခမ်းနားဆုံး အခြေအနေအထိ ကျင်းပခဲ့ပေသည်။
ရွှယ်ရိချိုး အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အကြာတွင် နတ်ဘုံတက်ပွဲတော် အတွက် အရပ်ရပ်သို့ တရားဝင် ဖိတ်စာများ ပေးပို့ခဲ့လေသည်။
မူလက ဝူရှန်း နတ်မင်းနန်းတော် တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသူ ရှိပါကလည်း ထုံးစံအတိုင်း ပွဲတော်ကျင်းပပြီး အရပ်ရပ်မှ ဂုဏ်ပြုရန် ဖိတ်ကြားလေ့ရှိသော်လည်း ရွှယ်ရိချိုး၏ ဤတစ်ကြိမ်နှင့် ယှဉ်လျှင် လှုပ်ရှားမှုမှာ များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ဖိတ်ကြားမှုက ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
အရပ်ရပ်၊ နယ်မြေအသီးသီးနှင့် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ၏ ထောင့်စုံမှ သတင်းကြားသိရပြီး လာရောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားစုများ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များမှာ တစ်ယောက်မျှ မပျက်မကွက် ရောက်ရှိလာကြပြီး တောက်ပသော ကြယ်ရောင်လေးများကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေ၏ နေရာအနှံ့မှ နတ်မင်းနန်းတော်သို့ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာကြပေသည်။
ယခုမှ အဆင့်တက်လာသော ရွှယ်ရိချိုး ဟူသည့် ကောင်းကင်နတ်မင်း အရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှ မလေးမစား မလုပ်ဝံ့ရုံသာမက မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စလည်း ပါဝင်နေပေသည်။
ချန်မု၊ ထိုက်ရွှမ်၊ ရှန်းဟိုင်၊ ချင်းလွမ်... စသည့် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များမှာ လောကတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသလောက် ရှားပါးပြီး အရပ်ရပ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များက ဂါရဝပြုလိုလျှင်ပင် လမ်းစမရှိ ဖြစ်နေကြပေသည်။ ယခု နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာကြီး အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်နေချိန်တွင် ၎င်းမှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ပင်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်သော ရွှယ်ရိချိုး ကို တောင်းဆိုပြီး သူတို့ကို အခြားကမ္ဘာများသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပါက ဤကမ္ဘာ၏ အဆုံးသတ် ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီး တာအိုလမ်းကြောင်းကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကာ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
ဤနေ့တွင်။
နတ်မင်းနန်းတော် တစ်ခုလုံးတွင် အရောင်အသွေးစုံလင်သော အလင်းတန်းများ၊ မင်္ဂလာ အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်နန်းတော်ကြီး တစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူနေပေသည်။
အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသော ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များ၊ မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ အားလုံးက နတ်မင်းနန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ခန်းမဆောင်ကြီးများဆီသို့ စုရုံးနေကြပေသည်။
သူတို့သည် နတ်မင်းနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤနေရာတွင် လေထဲပျံသန်းခြင်း မပြုဝံ့ကြဘဲ အသီးသီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ခြေကျင်လျှောက်ကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကိုပါ အသီးသီး ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလွန် သတိထား၍ နတ်မင်းနန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များမှာ ဒေသတစ်ခု၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခု ဤနေရာတွင်မူ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဝံ့ကြဘဲ အသီးသီး သတိကြီးစွာဖြင့် အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားနေကြပေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း တစ်ပါး ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့ပါက ချက်ချင်း ရပ်တန့်ကာ ဂါရဝပြုကြရပြီး တစ်ဖက်လူကမူ ဂရုမစိုက်အားဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ အရှေ့သို့သာ လျှောက်သွားလေ့ရှိပေသည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးများ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သောအခါ။
ဤနေရာတွင် အလွန် ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်စိမ်းဖြူ ရင်ပြင်ကြီး တစ်ခု ရှိပြီး ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် ကျောက်လှေကားများ အားလုံးနီးပါးကို ကျောက်စိမ်းဖြူများဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ ၎င်း၏ ကျယ်ဝန်းမှုမှာ လူတစ်သိန်းနီးပါး ဆံ့နိုင်ပေသည်။
ရွှယ်ရိချိုး သည် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ ကိုယ်ပိုင် ဂူကမ္ဘာ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုံတက်ပွဲတော် ကိုမူ ယခုမှ ဖန်တီးထားခါစဖြစ်၍ အနည်းငယ် ရိုးရှင်းနေသေးသော ထို ဂူကမ္ဘာထဲတွင် မကျင်းပဘဲ နတ်မင်းနန်းတော် အတွင်း၌သာ ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားပေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။
ကမ္ဘာမြေရှိ မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း ဆယ်ပုံရှစ်ပုံ၊ ကိုးပုံခန့် အားလုံး စုရုံးရောက်ရှိလာကြပေသည်။
ဤမျှ များပြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ ရောက်ရှိလာကြရာ လူများစွာမှာ အချင်းချင်း ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ဤနေရာတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဝံ့ကြဘဲ အသီးသီး အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်နေကြရပေသည်။
အခြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာကလည်း အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ပိုးသားပါးပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လူ့လောကရှိ နတ်မိမယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ယခုမှ အဆင့်တက်လာသည့် ကောင်းကင်နတ်မင်း ရွှယ်ရိချိုး ကို လေးစားသော အကြည့်များ၊ စိုးရိမ်တကြီး အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြပေသည်။
နတ်မင်းနန်းတော်၏ ဧကရာဇ်မ ရှီးယွီ က ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပွဲစတင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်။
ရုတ်တရက် နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။
နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါ များစွာ ရောယှက်နေပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်ကာ မြောက်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤ နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါ ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ အားလုံး အသီးသီး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် အားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်ပြင်၏ မြောက်ဘက်တွင် လူရိပ်များ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ဤဘက်သို့ လျှောက်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။
"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ..."
"သတ္တိကောင်းလှချည်လား... ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ရဲ့ နတ်ဘုံတက်ပွဲတော် ကိုတောင် လာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် က ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် နဲ့ စစ်ခင်းချင်နေတာလား..."
ထိုလူရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အချို့က အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာလည်း ကြင်နာမှု မရှိပေ။
ကွင်းပြင်ထဲရှိ အခြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာကလည်း အကြည့်များ စုစည်းသွားကြပြီး အသီးသီး အေးစက်သော အကြည့်များကို ပြသနေကြပေသည်။ ဤအချိန်တွင် ရွှယ်ရိချိုး က စကားမပြောသေးသဖြင့် သူတို့က မိမိသဘောဖြင့် မလှုပ်ရှားဝံ့ကြသော်လည်း ရွှယ်ရိချိုး ၏ အတွေးတစ်ချက် ရှိရုံဖြင့် လူအားလုံးက အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကာ ဤနေရာသို့ လာဝံ့သော နတ်ဆိုး ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များမှာ မူလကတည်းက လူသားမျိုးနွယ် လောက် အင်အားမကြီးမားဘဲ ချန်မု ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရာ ယခုအခါ နေရာတစ်ထောင့်တွင်သာ ပုန်းအောင်းနေရပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအချိန်က ချန်ယောင်၊ နီယွင် နှင့် အခြားသူများထဲမှ ယခုအခါ မည်သူ့ကိုမဆို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါက တာအိုတစ်သောင်းကို စုဆောင်းထားသော ထိပ်တန်း ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များ ဖြစ်ကြပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ရာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
သို့သော် လူသား ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာက ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အားလုံး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင်။
အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ ဒီ နတ်ဆိုးလေးတွေ က တာအိုမိတ်ဆွေ ရွှယ် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားတာကို ကြားသိရလို့ ဒီကိုလာပြီး ပွဲတော်ကို ကြည့်ရှုရင်း တာအိုမိတ်ဆွေ ရွှယ် ကို ဂုဏ်ပြုချင်ကြလို့ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေ ရွှယ် ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ အခုဆိုရင် ငါတို့နဲ့ တာအိုလမ်းကြောင်း တူသူတွေ ဖြစ်သွားပြီမို့ ငါလည်း အထူးတလည် လာပြီး တာအိုမိတ်ဆွေ အတွက် ဂုဏ်ပြုပေးတာပါ..."
လူအားလုံးက မော့ကြည့်လိုက်ရာ လေထဲမှ ကြည်လင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နဖူးတွင် အတောင်ပံ ပုံသဏ္ဌာန် အဆင်တန်ဆာ ရှိပြီး နားရွက်များက ချွန်ထက်ကာ အမွေးအတောင်များ ပေါက်နေသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သော်လည်း မည်သည့် နတ်ဆိုး အရှိန်အဝါမျှ မရှိဘဲ နတ်မိမယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ သန့်စင်သော ခံစားချက် တစ်မျိုးသာ ရှိပေသည်။
ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း….။