အခန်း ၂၉၄

အခန်း (၂၉၄) ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး

နယ်စပ်မြစ်ကြီး က လှိုင်းတံပိုးများ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်ကာ ကမ္ဘာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်စားနေပေသည်။

လှိုင်းလုံးကြီးများ အကြားတွင် အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့နေသော ကြီးမားသည့် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်းမှာ အကြီးစား ကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ လှိုင်းတံပိုးများကို မခံနိုင်တော့သည့် အလား ဖြစ်နေပေသည်။

သေချာစွာ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ပါက ဤ အကြီးစား ကမ္ဘာ ၏ ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီး တစ်ခုက ဖောက်ထွင်းနေပြီး ထိုအပေါက်ကြီး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းများက ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် တစ်ခုလုံးကို ပတ်လည်ရစ်ခွေနေကာ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ လှိုင်းတံပိုးများ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာနေကြောင်း မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ။

အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် သည် ယခုအခါ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ လှိုင်းတံပိုးများကို အပြည့်အဝ မတားဆီးနိုင်တော့ဘဲ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်မှုများ အကြား အက်ကွဲကြောင်းများမှ တစ်ဆင့် အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီးကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ ဒေသအသီးသီးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ် မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ ရောယှက်ကာ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်ခါပြီး တောင်တန်းများ ပြိုကျလာတော့သည်။ ဒေသတိုင်းတွင် ကပ်ဘေးများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများက ကောင်းကင်ယံကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်နေကြကာ သေမျိုး နိုင်ငံတော် အချို့မှ သာမန်လူများမှာမူ လုံးဝ တွေဝေသွားကြပြီး ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိတော့ပေ။

ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် အပြင်ဘက်။

လှိုင်းထန်နေသော လေဟာနယ် မြစ်ရေ များကြားတွင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ အစွန်အဖျား၌ အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု လွင့်မျောနေပေသည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေး အတွင်းတွင် ချန်ယောင်၊ ရှီးယွီ၊ ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြားသူများ အပြင် နတ်မင်းနန်းတော် မှ မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အချို့ ပါဝင်သော လူရိပ်များ ရပ်နေကြပြီး အားလုံးက နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဦးတည်နေသော ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာပြီပဲ..."

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း က လေဟာနယ် နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပေသည်။

အကယ်၍ ထို ရှေးဟောင်း ကပ်ဘေးကြီး သာ မဖြစ်ခဲ့ပါက ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ သည် အကြီးစား ကမ္ဘာ တစ်ခု အနေဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ တည်ရှိနိုင်ဦးမည် ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ကပ်ကမ္ဘာ ဆယ်ခုစာ သက်တမ်း ရှိဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အစောကြီးကတည်းက နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်း ဒေသတစ်ခုက မခံနိုင်တော့ဘဲ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ရှည်လျားသော ကမ္ဘာမြေကြီးက မြည်ဟည်းသံများ နှင့်အတူ စတင် အက်ကွဲလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိဘဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ ကြားတွင် ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များ ထံမှ ဖြစ်ကာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ပါဝင်နေပြီး ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင်ဘဲ အခြေအနေကို သိရှိရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အမြင့်သို့ မရောက်ခင်မှာပင် လှိုင်းဂယက်လေး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်သန်းသွားကာ အလင်းတန်းများ အားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များစွာမှာ အော်ဟစ်သံပင် မထွက်လိုက်ရဘဲ ဖုန်မှုန့် အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပိုမို များပြားသော အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ အလင်းတန်းများ တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားပြီး သွေးများ အန်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ကုန်းမြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြရာ ကုန်းမြေကြီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း အစစ အက်ကွဲနေပြီး တုန်ခါမှုများ ကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ကျွံကျသွားကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ထို လှိုင်းထန်နေသော ရေလှိုင်းကြီးများ ကြားတွင် ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ရုန်းကန်နေရပြီး သူတို့က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ လေထဲသို့ ပျံသန်းပြီး လှိုင်းတံပိုး အချို့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ တုန်ခါမှု၏ ဂယက်များကို ခုခံထားကြပေသည်။

အချို့က အခြား ဒေသများသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် အချို့သော ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များမှာ လေထဲတွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ထို ဒေသကြီး ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်ကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး... ဒါက သက်ရှိ အားလုံး မလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ဆိုတာလား..."

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကတည်းက 'နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး' ဟူသော ကောလာဟလများ အရပ်ရပ်တွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် ခေါင်ဖျားသော ဤဒေသတွင် ကျင့်ကြံသူ များစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရရှိခဲ့ဘဲ ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ အချို့သာ အနည်းငယ် ဂရုစိုက်ပြီး သတင်းများကို လိုက်လံ စုံစမ်းနေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော် လူအချို့ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ၏ အမှန်တရားကို မသိရခင်မှာပင် အချိန်ကာလများ တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားမှု နှင့်အတူ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး က ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖောင်း"

ကုန်းမြေကြီး ပြိုကျမှု နှင့်အတူ လေဟာနယ် က ရုတ်တရက် ထပ်မံ တုန်ခါသွားပြီး နောက်ထပ် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဤ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော လှိုင်းဂယက် က ထွက်ပြေးနေကြဆဲ ဖြစ်သော ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များထံသို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ သူတို့ထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်၏ အလင်းတန်းများကို ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်သွားစေတော့သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ်... နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းများ အားလုံး အကုန်အစင် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးက နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အစွန်အဖျားရှိ ဒေသများမှ စတင်ကာ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ကုန်းမြေကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျပျက်စီးကာ ကမ္ဘာကြီး၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာနေတော့သည်။

"နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး..."

ချန်ယောင် က ကမ္ဘာကြီး အတွင်းရှိ မြင်ကွင်း တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို ပြိုကျပျက်စီးသွားသော ဒေသများထဲတွင် ထျန်းရွှမ် ဒေသ လည်း ပါဝင်နေပေသည်။

ချန်မု က ဝူရှန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ အလယ်ဗဟို သို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သော်လည်း လူအချို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သေးပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ချန်ယောင် မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထျန်းရွှမ် ဒေသ သို့ ပြန်လည် လည်ပတ်ခဲ့ရာ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ၏ မျိုးဆက် သွေးကြောများကိုပင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပေသည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး တွင် ထျန်းရွှမ် ဒေသ တစ်ခုလုံး ပြိုကျနေပြီး ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးနေကာ မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ပြီး အခြားသူများကို ကာကွယ်ပေးရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သက်ရှိများ အားလုံး နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် သို့ ဦးတည်သွားနေသည်ကို မျက်စိဖြင့်သာ ကြည့်နေရတော့သည်။

"ရွှစ်..."

ရုတ်တရက် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ကမ္ဘာအပြင်ဘက်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ဤ အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေးက တိတ်တဆိတ် ကျဆင်းလာပြီး ပြိုကျနေသော ဒေသ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လူရိပ် အချို့ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်း က ရွှယ်ရိချိုး ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ လည်း ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးကာ အတိတ်က မိတ်ဆွေဟောင်း အချို့ ရှိခဲ့ပြီး အများစုမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည် စဉ်းစားမိကာ မိတ်ဆွေဟောင်းများ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သွေးကြော အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ကမ္ဘာ အတွင်းမှ အနည်းငယ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်သော ရွှယ်ရိချိုး သာလျှင် ကမ္ဘာ အတွင်းမှ လူအချို့ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း သူမ ကယ်တင်နိုင်သော လူအရေအတွက်မှာလည်း မများလှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါ သူမသည် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် ဤကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အချိန်တွင် အနည်းငယ် အင်အား မလုံမလောက် ဖြစ်နေပေသည်။

လူအုပ်၏ နောက်ဘက်တွင်။

ချန်မု က လေဟာနယ် ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကာ ဒေသများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျသွားပြီး သက်ရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ပျက်စီးသေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး ဝင်ရောက် ကူညီခြင်း မရှိသလို မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှလည်း မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ကယ်တင်သင့်သော သက်ရှိများကို အစောကြီးကတည်းက သူ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူသည် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှ သက်ရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း သူက အသံကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးနေသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲတွင်တော့ တည်ငြိမ်နေပေသည်။

သူက ရက်စက်လွန်း၍ မဟုတ်ပေ။

အဆုံးအစမရှိသော အချိန်ကာလများ အတွင်း သူ၏ သာမန် နားလည်သဘောပေါက်မှု တစ်ခုကပင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အချိန် တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားစေလေ့ ရှိပေသည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ။

သာမန်လူများ အတွက် မည်မျှ ကြာမြင့်သနည်း။ သေမျိုး နိုင်ငံတော် များ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး တွင် သေဆုံးသွားသော ထို သက်ရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာကို သူ ဝင်ရောက် ကယ်တင်ခဲ့လျှင်ပင် သာမန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု တစ်ခုတည်းနှင့် ထို သက်ရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာက အချိန်ကာလများ ကြားတွင် သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက် မည်မျှ ပြောင်းလဲသွားမည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

သာမန်လူများ က နေ့ရောညပါ သေဆုံးခြင်းကို ကြုံတွေ့နေရသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပိုးကောင်လေးများ အတွက် ဝမ်းနည်းလေ့ မရှိပေ။

ချန်မု သည်လည်း အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မျိုးဆက်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြောင်းလဲသွားသော သာမန် သက်ရှိများ အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"..."

ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း က အဝေးတွင် ရပ်နေပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို ကြည့်နေကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမှု အချို့နှင့် ရှုပ်ထွေးမှု အချို့ ပါဝင်နေပေသည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် အလွန် သတိထားကာ စောင့်ဆိုင်းနေသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် မှ ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အချို့ ရှိနေပြီး သူတို့က တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျပျက်စီးလာနေသော ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ရှိသလို ဝမ်းသာမှုများလည်း ရှိနေပေသည်။ ဝမ်းနည်းရခြင်းမှာ အတိတ်က အရာအားလုံးက နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းသာရခြင်းမှာ သူတို့ကို ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း က ရွေးချယ်ကာ ကမ္ဘာအပြင်ဘက်သို့ ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် ကပ်ဘေးကြီး အတွင်း သေဆုံးရခြင်းမှ ကင်းဝေးခဲ့ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမို များပြားလာပြီး ပိုမို ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ တုန်ခါမှုများ ကလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ပြောရလျှင် အချိန်တိုလေးဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာခြင်း၊ ဒေသများ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာခြင်း မှစ၍ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ နယ်မြေများပါ နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် သို့ ရောက်ရှိလာချိန်အထိ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပေသည်။

ချင်းလွမ်၊ ထိုက်ရွှမ် အစရှိသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များစွာ အတွက် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ဆိုသည်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ကုန်လွန်သွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သာမန် သက်ရှိ များစွာ အတွက်မူ မျိုးဆက်ပေါင်း မည်မျှ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီလဲ ဆိုသည်ကို မသိနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အတွင်းတွင်ပင် သာမန် သက်ရှိ အများစုမှာ သူတို့၏ တစ်သက်တာကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။