အခန်း ၂၉၅

အခန်း (၂၉၅) ကောင်းကင်နတ်မင်းများ စုဝေးလာခြင်း

နောက်ဆုံးတွင်တော့။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ နောက်ဆုံး ဒေသတစ်ခုပါ ပြိုကျသွားလေပြီ။

ယခင်က မြင်တွေ့နေရသော ရွှေရောင်အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များကို ကိုယ်စားပြုသည့် သေးငယ်သော အလင်းတန်းလေးများမှာ ယခုအချိန်တွင် တစ်စုပြီးတစ်စု ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များကို ကိုယ်စားပြုသည့် အလင်းတန်း အချို့သာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းတွင် ခက်ခဲစွာ လွင့်မျောနေကြပေသည်။

သူတို့သည် အရွေးချယ်မခံရသူများ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း များ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို မခံရဘဲ ဤ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး တွင် အကူအညီမဲ့စွာ ရုန်းကန်နေကြရပေသည်။

“ဖောင်း..”

အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဤသည်မှာ ပထမဆုံး မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း သေဆုံးသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နောက်ဆုံး ကန့်လန့်ကာ ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များကို ကိုယ်စားပြုသော အလင်းတန်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မှိန်ဖျော့ကာ ပျက်စီးသွားပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အတွင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

လုရှီယွင်၊ ချန်ယောင် နှင့် အခြားသူများ အားလုံးက ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ အားလုံးသည် မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီး တာအိုတစ်သောင်း ကို စုစည်းထားနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုခြေလှမ်းကို မလှမ်းရသေးပေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကမ္ဘာအပြင်ဘက်တွင် မရှိဘဲ ထို နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အတွင်း ရှိနေမည် ဆိုပါက သူတို့သည်လည်း ထို ရုန်းကန်နေရသော အလင်းတန်းများထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။

သေချာတာပေါ့။

တာအိုတစ်သောင်း ကို စုစည်းထားသော သူတို့အတွက် နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး တွင် ထွက်ပေါက် တစ်ခု ရှိနေသေးပြီး နောက်ဆုံး ကြိုးပမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ထိုခြေလှမ်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်နိုင်ပါက နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ် ပြိုကျနေသော ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းတွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း အချို့က နောက်ဆုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားကြပေသည်။

"ကြည့်ရတာ ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်နိုင်ဘူး ထင်တယ်..."

ချန်မု က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြည်းညှင်းစွာ စကားဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အသံကြောင့် ရွှယ်ရိချိုး နှင့် အခြားသူများ အားလုံး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယန်ဟန်ယု ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူတို့ စုစည်းထားတဲ့ တာအိုတွေက တာအိုတစ်သောင်း မပြည့်လောက်ဘူး... အဲဒီလိုနဲ့တောင် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးလို့လား..."

ချန်မု က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လောကမှာ ရှိတဲ့ အရာတိုင်းမှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ တစ်ခု ရှိတတ်တယ်... နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အချိန်မှာလည်း တခြား အခွင့်အရေး တစ်မျိုး ရှိနေနိုင်တယ်လေ..."

ထို ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များမှာ အများစုက တာအိုတစ်သောင်း မစုစည်းရသေးသော်လည်း ဤကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးမည့် နောက်ဆုံး အချိန်တွင် လုံလောက်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ပါက ကပ်ဘေးကြီး အတွင်းတွင် ဖြစ်တည်ပျက်သုဉ်းခြင်း သဘောတရားကို နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ပြီး သေခြင်းတရား မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။

တာအိုတစ်သောင်း မစုစည်းရသေးသဖြင့် အားနည်းချက် အချို့ ရှိနေသော်လည်း ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ပါက နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး တွင် အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အတိတ်က လိုအပ်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တာအိုတစ်သောင်း အပြည့်အစုံ မရှိသော အလတ်စား ကမ္ဘာ များကဲ့သို့ပင် ထိုကမ္ဘာများမှ လွတ်မြောက်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာလိုပါက ကမ္ဘာကြီး၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အချိန်တွင် ကပ်ဘေး၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ ကြား၌ ပြိုကျနေသော ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ကို အသုံးချကာ ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှာ အဲဒီ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်တဲ့သူက ကျယ်ပြောလှတဲ့ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲမှာတောင် သိပ်မများပါဘူး... ပြီးတော့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ သေမသွားဘူး ဆိုရင် အများစုက သတ္တမအဆင့် အထက်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ကြပါတယ်..."

ရှန်းဟိုင် ကောင်းကင်နတ်မင်း က ဘေးမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဖြစ်တည်ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြားမှာ...

အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ...

ယန်ဟန်ယု က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး နေရာတွင် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားပုံ ရပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုရှီယွင်၊ ချန်ယောင် နှင့် ချန်မု ၏ အခြားသော မိတ်ဆွေဟောင်းများ အပြင် ထိုက်ရွှမ်၊ ချင်းလွမ် အစရှိသော အခြားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များက ရွေးချယ်ပြီး ခေါ်ဆောင်လာသော မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာသည်လည်း စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး သို့ ဦးတည်နေသော အပြောင်းအလဲများကို သေချာစွာ ခံစားနေကြပေသည်။

အကြီးစား ကမ္ဘာ တစ်ခု၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုခွင့် ရခြင်းမှာ ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြားသော မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များစွာ အတွက်သာမက ရှန်းဟိုင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများ အတွက်ပင် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တွင် ကမ္ဘာပေါင်း ဘီလီယံချီ ရှိသော်လည်း အများစုမှာ အလတ်စားနှင့် အသေးစား ကမ္ဘာများ ဖြစ်ကြပြီး အကြီးစား ကမ္ဘာ မှာ မများလှပေ။ ထို့အပြင် တည်ရှိမှု သက်တမ်းမှာလည်း အလွန် ရှည်ကြာလေ့ ရှိရာ ကောင်းကင်နတ်မင်း များစွာမှာ တစ်သက်လုံး အကြီးစား ကမ္ဘာ ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ကို မမြင်ဖူးကြပေ။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်း။

နောက်ဆုံး ဒေသ ပြိုကျသွားပြီး နောက်ဆုံး မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း သေဆုံးသွားမှု နှင့်အတူ ဤကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှာလည်း နောက်ဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာ အတွင်း၌ အပေါ်ယံ ကမ္ဘာနှင့် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော ကမ္ဘာသည် ရိုက်ခတ်မှုများ ကြောင့် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အစောကြီးကတည်းက ပျက်စီးနေကာ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အပေါ်ယံ ကမ္ဘာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားကာ ကမ္ဘာ အတွင်း တစ်ခုလုံးကို ရှုပ်ထွေးမှုများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး လှိုင်းတံပိုးများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေစေတော့သည်။

ရုတ်တရက်။

ကမ္ဘာအပြင်ဘက် အရပ်တစ်မျက်နှာမှ အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"တာအိုအတောင်ပံ မျိုးနွယ် က ယီကျန်း ဂါရဝပြုပါတယ်... ဂျူနီယာ အနေနဲ့ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ကို ကြည့်ရှုခွင့် ပြုနိုင်မလား စီနီယာ..."

လေဟာနယ် ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ချန်မု ရှိရာ အရပ်သို့ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နဝမအဆင့် လှိုင်းတံပိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူသည် တာအိုအတောင်ပံ မျိုးနွယ် ၏ ဘိုးဘေး ဖြစ်ကာ ရှေးဟောင်း ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်မု ကို အဝေးမှ ဂါရဝပြုနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေပေသည်။

ချန်မု က တာအိုအတောင်ပံ ဘိုးဘေး ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်မဖြေဘဲ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်ကာ တစ်ချက် ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ကို ကြည့်ရှုချင်တဲ့ သူတွေ အားလုံး လွတ်လပ်စွာ ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ..."

တာအိုအတောင်ပံ ဘိုးဘေး အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ ဂါရဝပြုလိုက်ကာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အရပ်သို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အနီးကပ် နေရာတစ်ခု ယူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနေတော့သည်။

တာအိုအတောင်ပံ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

ချန်မု ၏ အသံမှာ အမိန့်တစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ ငြိမ်သက်နေသော လေဟာနယ် တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထစေခဲ့ပြီး ဂါရဝပြုသံများနှင့် ကျေးဇူးတင်စကားများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာ ကူချန် ပါ ကမ္ဘာသခင် ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ဂျူနီယာ မိုဟယ် ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

...

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကောင်းကင်နတ်မင်း အရှိန်အဝါများ ရောက်ရှိလာပြီး လေဟာနယ် ထဲမှ လူရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးမှာ ပဉ္စမအဆင့်၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရှိ ကောင်းကင်နတ်မင်း များ ဖြစ်ကြပြီး သတ္တမအဆင့်၊ အဋ္ဌမအဆင့် များမှာလည်း အလွန် များပြားလှကာ နဝမအဆင့် ရှိ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များပင်လျှင် မည်မျှ ရှိမည်ကို မသိနိုင်လောက်အောင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လေဟာနယ် ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

အကြီးစား ကမ္ဘာ တစ်ခု၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှာ ကောင်းကင်နတ်မင်း အားလုံးအတွက် နားလည် သဘောပေါက်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် နဝမအဆင့် ရှိ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အတွက် ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။

သူတို့သည် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ခြေလှမ်းကို လှမ်းရန် လေဟာနယ် ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်ပြီး လေဟာနယ် ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အကောင်းဆုံး ပြသနိုင်သည်မှာ ပထမ တစ်ချက်အနေဖြင့် ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကမ္ဘာသခင် ဖြစ်လာခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခု မွေးဖွားလာချိန်၊ ဘာမှမရှိခြင်း မှ ရှိလာခြင်း ဟူသော လျှို့ဝှက်ချက် ကို နားလည် သဘောပေါက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား တစ်ချက်မှာ ကမ္ဘာတစ်ခု၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး အချိန်တွင် ရှိရာမှ ဘာမှမရှိခြင်း သို့ ပြောင်းလဲသွားသော လျှို့ဝှက်ချက် ကို နားလည် သဘောပေါက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အလတ်စားနှင့် အသေးစား ကမ္ဘာများမှာ ထားလိုက်ပါတော့၊ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ရှိသော အကြီးစား ကမ္ဘာ များမှာ မူလအစ မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်စေ လေဟာနယ် ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အကောင်းဆုံး ထိတွေ့နိုင်သော အချိန်များ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်သောင်းချီ ကတည်းက ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် သို့ နီးကပ်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း များစွာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း ချန်မု ရှိနေခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း အားလုံးမှာ မလေးမစား မလုပ်ဝံ့ကြဘဲ အားလုံးနီးပါးက အရှိန်အဝါများကို ထိန်းချုပ်ကာ လေဟာနယ် ထဲတွင် အဝေးမှ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပေသည်။

ယခုအချိန်အထိ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ရောက်ရှိလာသောအခါမှသာ လူအချို့က မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အနီးကပ် နားလည် သဘောပေါက်လိုလာကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကြီးစား ကမ္ဘာ တစ်ခု၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး မှာ အလွန် ရှားပါးလှသဖြင့် ဤနေရာတွင် စုဝေးလာသူများမှာ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း ၇၀-၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပါဝင်ပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နဝမအဆင့် ရှိသူများပင်လျှင် ရာဂဏန်းခန့် ရှိပေသည်။

သို့သော် ဤမျှ များပြားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များမှာ ယခုအချိန်တွင် အရှိန်အဝါများကို ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး အားလုံးက အလွန် သတိထားကာ ရွှယ်ရိချိုး၊ ချင်းလွမ်၊ ထိုက်ရွှမ် အစရှိသူများ ယူထားသော နေရာများကို ရှောင်ကွင်းပြီး ကိုယ်ပိုင် အနီးကပ် နေရာများကို ရှာဖွေကာ နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေကြပေသည်။

ထို ထိန်းချုပ်ထားသော အရှိန်အဝါ လှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ရွှယ်ရိချိုး က ချန်မု ကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထို အရှိန်အဝါများထဲမှ မည်သည့် အရှိန်အဝါမဆို သူမထက် များစွာ အစွမ်းထက်နေပြီး အကယ်၍ ချန်မု သာ ဤနေရာတွင် မရှိပါက ချန်ယောင်၊ ယန်ဟန်ယု အစရှိသော မူလဝိညာဉ် ဂုဏ်ထူးဆောင်နတ်မင်း များမှာ ထားလိုက်ပါတော့၊ သူမကဲ့သို့ ယခုမှ အဆင့်တက်လာသော ကောင်းကင်နတ်မင်း ပင်လျှင် ဤမျှ နီးကပ်သော နေရာတွင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ကို အေးချမ်းစွာ နားလည် သဘောပေါက်ရန် အရည်အချင်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်မု ရှိနေခြင်းကြောင့် ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များမှာ အနည်းငယ်မျှ မလေးမစား မလုပ်ဝံ့ကြပေ။

အချင်းချင်း ရန်ငြိုးရှိသူ အချို့ ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့လျှင်ပင် အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့်သာ အချင်းချင်း ကြည့်ဝံ့ကြပြီး အခြား မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ဝံ့ဘဲ ကိုယ်ပိုင် နေစရာ နေရာများကိုသာ ရှာဖွေနေကြပေသည်။