အခန်း ၂၉၈

အခန်း (၂၉၈) အဆင့်အတန်း

လေဟာနယ်ထဲတွင်။

"ဟားဟားဟား..."

မိုကျွန်း က အသံကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များက လှိုင်းထန်နေသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ လေဟာနယ် လှိုင်းတံပိုးများ အကြား လွင့်မျောနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာစွမ်းအားရှင် ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။ ယခုမှ အဆင့်တက်လာပြီး အခြေခံ မခိုင်မာသေးသော်လည်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း များသည် နေထိုင်ရာ ကမ္ဘာမှ လွတ်မြောက်လာရုံသာ ရှိသေးပြီး နယ်စပ်မြစ်ကြီး တွင် လှည့်လည်သွားလာနိုင်သော စွမ်းရည် အကြမ်းဖျင်းသာ ရှိကြသော်လည်း လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ အမှန်တကယ် တာအိုလမ်းကြောင်း ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တာအိုသခင် ဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ အနက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်နိုင်ပြီး လေဟာနယ် ၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ကာ ကမ္ဘာတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြရာ ကောင်းကင်နတ်မင်း များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်အတန်း သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အနီးနားရှိ ထွက်မသွားရသေးသော ကောင်းကင်နတ်မင်း အချို့က မိုကျွန်း ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေကြသူများ ရှိသလို မကျေနပ်သူများ၊ အားကျနေသူများ နှင့် သတ္တမအဆင့်၊ အဋ္ဌမအဆင့် ရှိသူ အချို့ကလည်း ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှုများ ပြသနေကြပေသည်။

သေချာတာပေါ့။

မိုကျွန်း နှင့် အတိတ်က ရန်ငြိုးရန်စ ရှိခဲ့သူ အချို့လည်း ရှိနေပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ လေဟာနယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အရူးအမူး ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

"ငါ မိုကျွန်း အရင် ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ မင်းတို့တွေ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာ သိလောက်ပြီပေါ့... ဘာလို့ အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေတော့မှာလဲ..."

မိုကျွန်း က ရယ်မောသံကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရင်းနှီးနေသော အရှိန်အဝါ အချို့ လေဟာနယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ လေထဲသို့ လက်တစ်ချက် ဆုပ်လိုက်ရာ မိုင်ပေါင်း ဘီလီယံချီ ကျယ်ဝန်းသော လေဟာနယ် က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခဲသွားပြီး ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။

ထွက်ပြေးနေကြသော ကောင်းကင်နတ်မင်း အားလုံးမှာ နေရာတွင် ချက်ချင်း ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

မိုကျွန်း သည် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသော်လည်း လေဟာနယ် အလွှာကိုးလွှာ အထက်ရှိ လေဟာနယ် များကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နတ်မင်း များမှာ အလွန်ဆုံး လေဟာနယ် အလွှာကိုးလွှာ အတွင်းသို့သာ ဝင်ရောက်ကာ ထွက်ပြေးနိုင်ကြရာ အစစ်အမှန် မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ပါး အရှေ့တွင် လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လေဟာနယ် ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် မိုကျွန်း က လက်ဖြင့် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ လေဟာနယ် က အလွှာလိုက် အက်ကွဲသွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော လူရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ မိုကျွန်း... မဟုတ်ဘူး... တာအိုသခင် မိုကျွန်း... ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော် ခိုင်းတာ လုပ်ပါ့မယ်..."

လူတစ်ယောက်က ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် မိုကျွန်း က ဟား ဟု တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးဖြင့် အရှေ့သို့ လှမ်းဆွဲကာ ညှစ်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများ ဖောင်း ခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အနီးနားရှိ လှိုင်းထန်နေသော လေဟာနယ် ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ချက်ချင်း အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

"ငါက မဟာစွမ်းအားရှင် ဖြစ်နေပြီ... မင်းကို ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အကြည့်များကို အခြားသူများ ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူများမှာ ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာများ အလွန် ပျက်ယွင်းနေပြီး အချို့က ကိုယ်ပေါ်မှ တာအို အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ ကို အသုံးပြုပြီး ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေကြရာ အနည်းငယ် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လေဟာနယ် ၏ ဖိနှိပ်မှု အောက်တွင် လိပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာသာ သွားလာနိုင်ပေသည်။

အချို့ကလည်း နေရာတွင် မျက်နှာပျက်စွာ ရပ်နေပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် မတောင်းဆိုတော့ဘဲ မကျေနပ်သော အမူအရာများသာ ပြသနေကြပေသည်။

"မင်းကို အောင်မြင်သွားစေတာပဲ... အချိန်နဲ့ ကံကြမ္မာပဲ..."

ဖောင်း။

သူ၏ ခေါင်းပိုင်းမှ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ မိုကျွန်း ကို သတ်ဖြတ်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

မိုကျွန်း က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး "နည်းနည်းတော့ သတ္တိရှိသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ကာ သူတို့ ထပ်မံ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အဝေးမှ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အလွှာလိုက် အက်ကွဲနေသော လေဟာနယ် များက ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ကြီးမားသည့် လက်ဝါးကြီး နှစ်ဖက်ကဲ့သို့ အလယ်ဗဟိုသို့ ဖိညှစ်လာတော့သည်။

တစ်ချက် ဖိညှစ်လိုက်သည်နှင့် ထို ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အားလုံး အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားကြတော့သည်။

ထို့နောက်။

မိုကျွန်း ကမှ လေဟာနယ် ကို ချုပ်နှောင်ထားမှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် အနီးနားရှိ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော အခြားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များလည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည် ရရှိသွားကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး မည်သူကမျှ ထွက်သွားရန် မကြိုးစားဝံ့ကြတော့ပေ။ ထို့နောက် လူတစ်ယောက်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် မိုကျွန်း ကို ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ယန်ကူ တာအိုသခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဖူရှန်း တာအိုသခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ တာအိုသခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

လေဟာနယ် ထဲရှိ လူရိပ်များ အားလုံးက မိုကျွန်း ရှိရာသို့ ဒူးထောက် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

ယခင်က မိုကျွန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးပြီး သူနှင့် မနိမ့်ကျသော ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းငုံ့ ဂါရဝပြုနေကြရပေသည်။ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ခြေလှမ်းကို အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားပြီး လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာနှစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယနေ့မှ စ၍ မိုကျွန်း သည် ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ၏ အထက်စီးတွင် ရှိသော နောက်ထပ် တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သက်ရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နတ်မင်း များ၏ အထက်တွင် ရှိနေကာ သူတို့ မော့ကြည့်ရမည့် မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

မိုကျွန်း က လူအားလုံး၏ အပြုအမူကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ထို့နောက်။

သူက လေဟာနယ် ကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒူးထောက် ဂါရဝပြုနေသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ဂါရဝမပြုသော တစ်ဦးတည်းသော သူ ထံသို့ အကြည့် ရောက်ရှိသွားရာ ထိုသူမှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

သူက ချန်မု ကို အဝေးမှ လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မိုကျွန်း တာအိုကျင့်ကြံ အောင်မြင်တာက တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ... ခုနက အတိတ်က ရန်သူဟောင်း အချို့ကို သတ်လိုက်တာကို တာအိုမိတ်ဆွေ သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး မဟုတ်လား..."

တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တာအိုသခင် ဖြစ်လာသော သူ့အတွက် အခြားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အပေါ်တွင် အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သော ခံစားချက် ရှိနေသော်လည်း ဤ အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ ချန်မု အပေါ်တွင်မူ ခံစားချက် ကွဲပြားနေပေသည်။ တာအိုသခင် ဖြစ်လာလျှင်ပင် ချန်မု ထံမှ ခြိမ်းခြောက်မှု အချို့ကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အံ့အားသင့်မှုများ ရှိသော်လည်း မထူးဆန်းလှပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်မု နှင့် အခြားသော အဆုံးစွန် ကျင့်ကြံသူ များကို လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ အပြည့်အစုံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများ အဖြစ် ကောလာဟလ ထွက်နေကြပြီး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာစွမ်းအားရှင် များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။ သူသည် ထို ခြေလှမ်းကို အမှန်တကယ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှ အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေသေးသဖြင့် ချန်မု ကို ယှဉ်နိုင်မည်လား မသေချာသေးပေ။

နောင်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် တည်ငြိမ်သွားပြီး မဟာစွမ်းအားရှင် ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပါက ချန်မု ၏ အထက်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သော်လည်း မဟာစွမ်းအားရှင် များပင်လျှင် ချန်မု ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုကို သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ကောလာဟလများ ရှိနေပြီး ချန်မု က ထို ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် နှင့်လည်း ပတ်သက်မှု ရှိနေပုံ ရသဖြင့် ရန်သူဖွဲ့ရန် မလိုအပ်ဘဲ တန်းတူ ဆက်ဆံခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး..."

ချန်မု က မိုကျွန်း ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း "တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိုကျွန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး "အားနာစရာပါ... ကျွန်တော် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရဦးမယ်... အရင် သွားနှင့်ပါရစေ... နောက်မှ အားတဲ့အခါ တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ စကားပြောကြတာပေါ့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့်။

မိုကျွန်း က အရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး လေဟာနယ် ထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လေဟာနယ် ထဲတွင် အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဝံ့ကြသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဂါရဝပြုသော ပုံစံဖြင့်သာ ရပ်နေကြကာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှ အသီးသီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်ရှုကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ၏ တတိယမြောက် မဟာစွမ်းအားရှင် လား..."

ရွှယ်ရိချိုး က ချန်မု ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ခုနက မိုကျွန်း က စည်းကမ်းမဲ့စွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အရှိန်အဝါ ကြောင့် အသက်ရှူမှားလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။

အကယ်၍ ချန်မု သာ သူမ၏ အရှေ့တွင် ရပ်မနေပါက သူမ အနေဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဂါရဝပြုရန်ပင် ခက်ခဲမည်မှာ သေချာပေသည်။

"စတုတ္ထမြောက် လို့ ဆိုရမှာပေါ့..."

ချန်မု က သဘောကောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အတွင်းမှာ ထို တာအို အမှတ်အသား ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေမဲ့ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အပြင်ဘက်မှာတော့ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်တဲ့သူ ရှိခဲ့တယ်... ဒါကလည်း ကံကြမ္မာ ရဲ့ အစီအစဉ် တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

စကားဆုံးပြီးနောက် ချန်မု က ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ ပုံရိပ် တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စတုတ္ထမြောက်...

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ထိုက်ရွှမ် နှင့် ချင်းလွမ် တို့က ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြသော်လည်း ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ သခင် ၏ အသက်ရှင် သေဆုံးမှုကို မသိရသေးသဖြင့် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ သခင် လောကတွင် ရှိနေသေးသည်ဟု ယူဆပြီး ချန်မု က စတုတ္ထမြောက် ဟု ပြောခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အသီးသီး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အရေးမကြီးတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တွင် အစစ်အမှန် မဟာစွမ်းအားရှင် သုံးပါး ရှိလာပြီ ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး ၏ အထက်စီးတွင် ရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

...

လေဟာနယ် ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချန်မု သည် သူ ဖန်တီးထားသော ဂူကမ္ဘာ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဂူကမ္ဘာ အတွင်း။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ယောင်၊ ယန်ဟန်ယု၊ လီချန်ရှင်း အစရှိသော ချန်မု ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများ၊ တပည့်များ အားလုံးနီးပါးမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။

အချို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော တာအို အမှတ်အသား မျဉ်းကြောင်းများ က လေဟာနယ် ထဲတွင် သပ်ရပ်စွာ နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းနေကြပြီး ယန်ဟန်ယု ကဲ့သို့ပင် မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ကို ဗဟိုပြုကာ စုစည်းနေပြီး ကောင်းကင်နှလုံးသား ၏ လက္ခဏာများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာနေပေသည်။

အချို့မှာမူ တာအို အမှတ်အသားများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းနေပုံ ရသော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသော ကြိုးထုံးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အတင်းအဓမ္မ စုစည်းထားရပုံ ရပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာနေတော့သည်။