အခန်း ၃၀၅

အခန်း (၃၀၅) တုန်လှုပ်ခြင်း၊ လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင်

နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင်။

ဆွေ့ဟန်၊ ရှီယွီ နှင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကြည့်ရှုနေသော အကြည့်များ အားလုံး ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ မှင်တက်သွားကြသည်။

မည်သူကမျှ ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ၏ တည်ရှိမှုကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြဘဲ ချန်မု လေဟာနယ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ချိန်တွင်လည်း မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြသော်လည်း လေဟာနယ် အလွှာများ ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံများကိုတော့ အားလုံး ကြားသိလိုက်ကြပေသည်။

"သူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကို သတ်နေတာပဲ..."

လူတစ်ယောက်က မယုံကြည်နိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ချန်မု က ရုပ်လုံးရုပ်ဖျက် မရှိသော ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချန်မု က ယခင်က ထို လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မြင်ကွင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေဟာနယ် အလွှာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်လွှာ အထိ ဖောက်ထွင်းကာ ၎င်းကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး လေဟာနယ် နှင့်ပါ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ပထမ အချက်ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒုတိယ အချက်... ဤကဲ့သို့ လေဟာနယ် နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း မှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း တာအိုသခင် များပင်လျှင် လုံးဝ မလုပ်နိုင်ဘဲ ဒုတိယ ခြေလှမ်းကို လှမ်းထားသော သူတော်စင်နတ်မင်း များမှလွဲ၍ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ များထဲမှ လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် များသာ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

ချန်မု...

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် တစ်ပါး ဖြစ်နေသည်လား။

ဤနေရာသို့ လျှို့ဝှက် ကြည့်ရှုနေကြသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာစွမ်းအားရှင် များစွာမှာ ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ များမှာ ရှားပါးသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် အများအပြား ရှိနေပြီး ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသူများ ပင်လျှင် ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အများအပြား ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် မှ အထက်သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကာ လေဟာနယ် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီး လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ဖြစ်လာသူ ဆိုသည်မှာမူ ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တစ်ခုလုံး ၏ အဆုံးအစမရှိသော အချိန်ကာလများ အတွင်း တစ်ယောက်မျှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပေ။

"လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင်... သူ တကယ်ပဲ ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့တာလား... ကပ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုစာ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာလေ..."

ဆွေ့ဟန် ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေပေသည်။

သူသည် ချန်မု ၏ အခြေခံကို အသိဆုံးသူ ဖြစ်ပြီး ချန်မု ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အချိန်ကာလမှာ အလွန် တိုတောင်းပြီး ကပ်ကမ္ဘာ တစ်ခုပင် မပြည့်သေးဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ များထဲတွင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ပင် ချန်မု က ကပ်ကမ္ဘာ နှစ်ခု၊ သုံးခုစာ အချိန်တို အတွင်း လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကပ်ကမ္ဘာ နှစ်ခု၊ သုံးခု မပြောနှင့်၊ ကပ်ကမ္ဘာ ဆယ်ခု အတွင်း ဆိုလျှင်ပင် သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခြေလှမ်းကို လှမ်းရန် အလွန်အမင်း ခက်ခဲသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နဝမအဆင့် မှ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း တာအိုသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အဆုံးအစမရှိသော အချိန်ကာလများ အတွင်း ထိပ်တန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း ရာပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ က ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း များသောအားဖြင့် လူတစ်ယောက်သာ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီး တာအိုသခင် ဖြစ်လာလေ့ ရှိပေသည်။

အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ များက လေဟာနယ်ဝိညာဉ် အဖြစ် ကျင့်ကြံရန်မှာ ထိုထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှပြီး ကပ်ကမ္ဘာ ထောင်ပေါင်း သောင်းပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော အချိန်ကာလ အတွင်း ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ရှိသူ ရာပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ က ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တွင် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော မြစ်ဝှမ်းဒေသ များ ရှိပြီး မြစ်ဝှမ်းဒေသ များ အဆက်မပြတ် ပျက်စီးသွားသလို အသစ်များလည်း အဆက်မပြတ် မွေးဖွားလာကြပေသည်။

ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး မွေးဖွားလာချိန်မှ စ၍ ယနေ့အထိ တိကျသော အချိန်ကာလ ကို မသိရတော့သော်လည်း အနည်းဆုံး ကပ်ကမ္ဘာ တစ်သိန်းစာ အချိန်ကာလ တော့ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤ ကပ်ကမ္ဘာ တစ်သိန်းစာ ရှည်လျားသော အချိန်ကာလ အတွင်း လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာစွမ်းအားရှင် မည်မျှ၊ ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ရှိသူ မည်မျှ မွေးဖွားလာခဲ့သည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံး ယနေ့အထိ ဒုတိယ ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့သော သူတော်စင်နတ်မင်း မှာ တစ်ပါးတည်းသာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး ဤ ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး ကို အုပ်စိုးနေခဲ့ပေသည်။

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ဆိုလျှင် တစ်ပါးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တွင် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီ ထဲတွင်သာ ရှိသေးသည်။

ကောလာဟလများ အရ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း တာအိုသခင် များက ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ရှိသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲသကဲ့သို့ လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် များကိုလည်း သူတော်စင်နတ်မင်း များပင်လျှင် သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း ဆိုကြပြီး အကယ်၍ သူတို့သည် အကောင်းဆုံး လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ သို့မဟုတ် မွေးရာပါ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များကို ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်ပါက သူတော်စင်နတ်မင်း များနှင့် နီးစပ်သော စွမ်းအားများကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ပြီး သူတော်စင်နတ်မင်း များ၏ အောက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ မရှိလုနီးပါး ဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြပေသည်။

"သူ တကယ်ပဲ လုပ်ရဲတယ်... ပြီးတော့ တကယ်လည်း အောင်မြင်သွားတယ်..."

ရှီယွီ သည်လည်း တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး ၏ ရှည်လျားသော အချိန်ကာလများ အတွင်း ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ရှိသူ ရာဂဏန်းမှ ထောင်ဂဏန်း အထိ ရှိခဲ့ပြီး အားလုံးက လေဟာနယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လေဟာနယ်ဝိညာဉ် သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ဤခြေလှမ်းမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း မှ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း သို့ တက်လှမ်းသည်နှင့် မတူဘဲ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် နောက်ဆုတ်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ သေဆုံးသွားခြင်း သို့မဟုတ် လေဟာနယ် ထဲမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာခြင်း ဟူသော ရလဒ် နှစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

ချန်မု တွင် အနာဂတ်တွင် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနိုင်သော ပါရမီ ရှိကြောင်း သူ မသင်္ကာခဲ့သော်လည်း ချန်မု က တာအိုကျင့်ကြံ အောင်မြင်ပြီး ကပ်ကမ္ဘာ သုံးခုစာပင် မပြည့်သေးသော အချိန်တို အတွင်း လေဟာနယ်ဝိညာဉ် သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရဲမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို တကယ်လည်း အောင်မြင်သွားမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ။

အောင်မြင်သွားသည်နှင့် တာအိုသခင် လမ်းကြောင်း၏ အထွတ်အထိပ် သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသော တည်ရှိမှု ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်နတ်မင်း တစ်ဝက် နှင့်ပင် နီးစပ်ပေသည်။

ဆွေ့ဟန် နှင့် ရှီယွီ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် ဆုံးရှုံးကာ ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ မသက်သာသေးသော မိုကျွန်း မှာမူ ပို၍ပင် တွေဝေသွားတော့သည်။

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ။

သူသည် ယခုမှ အဆင့်တက်လာသူ ဖြစ်သော်လည်း ယန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် နှင့် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် တို့ မည်သို့ ကွဲပြားခြားနားသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားပေသည်။

ချန်မု က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေဟာနယ် အလွှာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်လွှာ အထိ ဖောက်ထွင်းပြီး သူတို့အတွက် လုံးဝ မသတ်ဖြတ်နိုင်သော လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ချန်မု တွင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။

ယခုမှ အဆင့်တက်လာသော တာအိုသခင် ဖြစ်သည့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆိုလျှင်လည်း လက်တစ်ဝှေ့ယမ်း အတွင်းသာ ရှိမည်မှာ သေချာပေသည်။

သူက တာအိုသခင် အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီး မကြာမီ အချိန်အတွင်း ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ၏ တတိယမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး သူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ဆွေ့ဟန်၊ ရှီယွီ တို့နှင့် တဖြည်းဖြည်း တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချန်မု က လေဟာနယ်ဝိညာဉ် အဖြစ် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီး တာအိုသခင် လမ်းကြောင်း၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

ကျယ်ပြောလှသော လေဟာနယ် မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိဘဲ ပင်ကိုယ်သဘာဝ အရသာ လှုပ်ရှားတတ်သော လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် များသာလျှင် အော်ဟစ်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း တစ်ကောင် သေဆုံးသွားခြင်း နှင့် ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နှစ်ကောင်၏ အနှောင့်အယှက်များ မရှိတော့သဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော မိုကျွန်း ပင်လျှင် ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် ပူးပေါင်းကာ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသော အခြား မြစ်ဝှမ်းဒေသ များမှ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာစွမ်းအားရှင် များစွာမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မည်သူကမျှ မလှုပ်ရှားဝံ့ကြတော့သလို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန်လည်း မစဉ်းစားဝံ့ကြတော့ဘဲ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများသာ ရှိနေတော့သည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်။

လေဟာနယ် ထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ပိုင်းမှ အပေါ်ယံ သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူက တာအိုဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီ မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် တွေ ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."

ချန်မု က လေဟာနယ် ထဲတွင် အသီးသီး တိုက်ခိုက်နေကြသော တိုက်ပွဲများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အမှန်ပင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိသော မိစ္ဆာ တွေပဲ၊ မဟုတ်ပါက သူ မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သည်နှင့် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိပြီး အသီးသီး ထွက်ပြေးသွားသင့်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဘာမှ မသိသကဲ့သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါဆိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့မည်။

ချန်မု က စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ မိုကျွန်း နှင့် ဆွေ့ဟန် ၏ ကိုယ်ပွား သုံးခု ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ထဲရှိ ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို ထို လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ထံသို့ အဝေးမှ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ် အလွှာများကို အက်ကွဲသွားစေတော့သည်။

တောင့်ခံနေရသော မိုကျွန်း နှင့် ဆွေ့ဟန် ၏ ကိုယ်ပွား သုံးခု မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး ဓားအလင်းတန်း လွှမ်းမိုးသော နေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"မိတ်ဆွေလေး... မဟုတ်ဘူး... တာအိုသခင်... မင်းက တကယ်ကို..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် ၏ ချန်မု နှင့် အများဆုံး ဆက်သွယ်ခဲ့သော ကိုယ်ပွား မှာ ယခု မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားဆက်မပြောနိုင်ဘဲ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေကာ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာတော့သည်။

ပင်မကိုယ် က ချန်မု အနေဖြင့် ကပ်ကမ္ဘာ ဆယ်ခု အကြာတွင် ရွှေရောင် ဓားပျံ အတွက် မိမိတို့၏ အမိန့်ကို နာခံလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မျက်စိရှေ့ရှိ သူမှာ အမိန့်နာခံမည့်သူ မဟုတ်ဘဲ ကပ်ကမ္ဘာ သုံးခုစာ အချိန်တို အတွင်း လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့ရာ နယ်စပ်မြစ်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင်ပင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသော သတ္တဝါဆန်း တစ်ကောင် ဖြစ်နေပေသည်။

“ဝုန်း......”

ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း က ကြီးမားစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထို လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ သွေးနှင့် အသားများ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

၎င်းက အော်ဟစ်ကာ ချန်မု ထံသို့ အာရုံစိုက်လာပြီး လေဟာနယ် ထဲမှ လေဟာနယ် စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဤသို့ စုပ်ယူလိုက်ချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်.....”.

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ထဲရှိ ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လေးငါးချက် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ထို လေဟာနယ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားကာ ဓားအလင်းတန်း ကို မခံနိုင်တော့ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ အားလုံး ဓားအလင်းတန်း ထဲတွင် ခြေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး ဖုန်မှုန့် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။