အခန်း ၃၀၆

အခန်း (၃၀၆) မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အလယ်ဗဟို၊ သွေးမြစ်၏ အဆုံးသတ်

လေဟာနယ်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ချန်မုက ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှီယွီ ၏ ကိုယ်ပွားက တားဆီးထားသော နောက်ထပ် မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လေဟာနယ်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုနှင့် ပြဿနာများခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့၏ သေဆုံးရန် ခက်ခဲသော စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ သာမန် တာအိုသခင်များ မည်မျှပင် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပါစေ သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် သေဆုံးစေနိုင်သော နည်းလမ်း ရှိလာပါက၊ ၎င်းတို့မှာ အလွန် အားနည်းသွားတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုမှ အဆင့်တက်လာသော တာအိုသခင် တစ်ပါးပင်လျှင် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ မရှိဘဲ တာအိုသခင် အဆင့် လေဟာနယ်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် တစ်ကောင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တားဆီးထားနိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် သက်သက်ကို ကြည့်လျှင် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် များမှာ တာအိုသခင် များထဲတွင် အားနည်းလှပေသည်။

ဓားအလင်းတန်းများ လွင့်ပျံသွားသည်။

လေဟာနယ်ထဲတွင် ရွှေရောင် ဓားစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

လေဟာနယ်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန်များ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် လဲကျသွားကြသည်။

ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိသော ဤ လေဟာနယ်မိစ္ဆာ အစစ်အမှန်များမှာ သူတို့၏ အပေါင်းအဖော်များ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လျှင်ပင် ထွက်ပြေးရန် မသိကြဘဲ ချန်မု ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှု အောက်တွင် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် သေဆုံးသွားကြရာ နောက်ဆုံး တစ်ကောင် ကျဆုံးသွားချိန်တွင် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး၏ တုန်ခါမှုများ စတင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ချန်မုက ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘာမှမရှိတော့သော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဤနေရာသို့ အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသော အကြည့်များစွာမှာ ချန်မု ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အသီးသီး အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းသွားကြတော့သည်။

လေဟာနယ် ထဲမှ အကြည့်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ ချန်မုက အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆွေ့ဟန်၊ ရှီယွီ နှင့် အရှိန်အဝါ မတည်ငြိမ်သေးသော မိုကျွန်း တို့ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"သဘောတူညီချက် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဆိုတော့... ငါ့မှာ အလုပ် ကိစ္စလေး ရှိသေးလို့ အရင် သွားနှင့်ပါရစေ... တာအိုမိတ်ဆွေ ဆွေ့ဟန် အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိရင် ငါ့ကို ရှာလို့ ရပါတယ်... ဒီ ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို သဘောတူညီချက် အရ ငါ နောက်ထပ် ကပ်ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု အသုံးပြုလို့ ရသေးတယ်... ကပ်ကမ္ဘာ ခုနစ်ခု ပြည့်ရင် တာအိုမိတ်ဆွေ ဆီကို ပြန်ပေးပါ့မယ်..."

ချန်မုက ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းရည်အရ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခု ရရှိရန်မှာ သိပ်ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်တော့ဘဲ လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ၏ အသက်လွတ်မြောက်ရေး စွမ်းရည်ကို အားကိုးကာ လေဟာနယ် အနက်ပိုင်းရှိ အန္တရာယ်များသော နေရာအချို့သို့ သွားရောက် စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်ပြီး အချိန်နှင့် အင်အား အနည်းငယ်သာ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လေဟာနယ် ချောက်နက် ပုတီးစေ့ အံ့ဖွယ်ရတနာ ကိုလည်း ယခုအခါ သူ အသုံးပြု၍ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤ အံ့ဖွယ်ရတနာ ကို အသုံးပြု၍ သူသည် လေဟာနယ် အနက်ပိုင်းတွင် သက်ရှိ အမှတ်အသား အများအပြား ဖြန့်ကြက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယခု လက်ရှိတွင် သိပ်အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ၎င်းကို အရည်အသွေးမြင့် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်မည် ဆိုလျှင်လည်း ရနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံး အချက် တစ်ချက် ရှိသေးသည်။

သူသည် ဒုတိယ ခြေလှမ်းသို့ လှမ်းရန် သိပ်မဝေးတော့ပေ။

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်မှတ် အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာတွေ့သေးသော်လည်း၊ အနည်းငယ်ချင်း စုဆောင်းမှုဖြင့် ကပ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုကျော် အချိန်ကာလ အတွင်း သူသည် ဝိညာဉ်မှတ် သန်းနှစ်ရာ နီးပါးခန့် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွားနေပါက နှေးကွေးသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ စုဆောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ဦးတည်နေပေသည်။

အကယ်၍ သူသည် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် သူတော်စင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်နိုင်ပါက ကောလာဟလများ အတိုင်း နယ်စပ်မြစ်ကြီး ၏ ဧကရာဇ်သခင် ဆယ်ပါး ပင်လျှင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ နယ်စပ်မြစ်ကြီး တွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ တွင် ထင်တိုင်းကျဲကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ပြောတဲ့အတိုင်းပါပဲ..."

ဆွေ့ဟန် တာအိုသခင် က ချန်မု ကို လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ချန်မု ၏ ပုံရိပ် လေဟာနယ် ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည် အထိ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အချိန်အတော်ကြာအောင် မတည်ငြိမ်နိုင်သေးပေ။

...

အမည်: ချန်မု

အဆင့်: တာအိုသခင်

စိတ်ဝိညာဉ်: လေဟာနယ်ဝိညာဉ် (+)

မဟာစွမ်းရည်: အတွေးများဖြင့် အဆုံးအစမရှိ ဖန်တီးခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး နယ်ပယ်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဘွဲ့နာမ၊ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ကောင်းကင်အလိုတော်ကို ဖန်တီးခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိသော စစ်မှန်သောဝိညာဉ်၊ တရားအားလုံး လေဟာနယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ အရာအားလုံး ဖြစ်တည်ပျက်သုဉ်းခြင်း၊ တာအိုအားလုံး လေဟာနယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

မြေအောက်ကမ္ဘာ စစ်မှန်သော စကားများ: သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးခြင်း၊ သွေးမိုးရွာခြင်း၊ တိမ်များ မှောင်မိုက်ခြင်း၊ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ မေ့လျော့ခြင်း၊ လေဟာနယ်ကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ အတိုင်းအဆမရှိခြင်း၊ အိုးကမ္ဘာ၊ နတ်ဘုရားများ၏ လျှောက်လှမ်းခြင်း...

ဝိညာဉ်မှတ်: ၂၇၈.၂ သန်း

မှိုင်းပျနေသော လေဟာနယ် တစ်ခု အတွင်းတွင် ချန်မု က လေဟာနယ် ၏ အနက်ပိုင်းတွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံ ထဲတွင် စနစ် မျက်နှာပြင် ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ကာ စဉ်းစားဟန် ပြသနေပေသည်။ ယခု လက်ရှိ တိုးတက်မှုမှာ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေသော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်မှတ် ရရှိနိုင်မည့် အရှိန်အဟုန်ကို တိုးမြှင့်ချင်သေးပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် များ ရောက်ရှိလာခြင်း နှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ များ၏ လျှို့ဝှက် တိုက်ခိုက်မှု များကြောင့် သူသည် အန္တရာယ် များကို မပီဝေဝါ ခံစားလာရပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် တာအိုသခင် အဆင့် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် များ ရှိနေသကဲ့သို့ သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် များလည်း ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် တစ်ကောင် သာ ရောက်ရှိလာပြီး ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ ထဲသို့ ဝင်ရောက် သောင်းကျန်းမည် ဆိုပါက သူလည်း တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ သောင်းကျန်းနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေရမည် ဖြစ်ပြီး သက်ရှိများစွာ သေဆုံးသွားကာ အနီးနားရှိ လူများကိုပင် အားလုံး ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းပေသည်။

ချန်မု က ထို ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဖြစ်စဉ် အတွင်း ထို တာအိုသခင် အဆင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နှစ်ကောင်မှာ ပုံရိပ်ယောင် များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း မပီဝေဝါ ခံစားခဲ့ရပြီး၊ သူတို့သည် အလွန် ဝေးကွာသော အရပ်တစ်မျက်နှာ နှင့် မပီဝေဝါ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ရှိနေပုံ ရပေသည်။

အကယ်၍ နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ များ ရှိနေသည် ဆိုပါက၊ ဤ တာအိုသခင် အဆင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ များမှာ သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒ အစိတ်အပိုင်း များဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များပြားပြီး၊ သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကို စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ချန်မု ပင်လျှင် ၎င်း၏ အရှေ့တွင် အသက်လွတ်မြောက်နိုင်ရန် လုံးဝ ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် ဖြစ်စေ သူတော်စင်နတ်မင်း အဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ပင်ဖြစ်သည်။

သမိုင်းတွင် ဧကရာဇ်သခင် အဆင့် မိစ္ဆာ အစစ်အမှန် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လက္ခဏာများ ပြသလျှင်ပင် ထို ဧကရာဇ်သခင် ဆယ်ပါး နှင့် အရှင်သခင် သုံးပါး တို့၏ တိုက်ခိုက် ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်ပြီး နယ်စပ်မြစ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းကာ သူတို့ကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် မှာ အသက်လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း အလွန် အားကောင်းသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲတွင် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော တည်ရှိမှုများ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် သူတော်စင်နတ်မင်း အဖြစ် ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီး ဒုတိယ ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ပါက အမှန်တကယ် ပျက်စီးခြင်း မရှိတော့ဘဲ ထာဝရ ရှင်သန်နိုင်ပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဒုတိယ ခြေလှမ်းကို မြန်မြန် လှမ်းနိုင်အောင် လုပ်မှဖြစ်မယ်..."

ချန်မု က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို မြှောက်ကာ ပါးစပ်မှ မန္တန် တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လေဟာနယ် ၏ အလွန် နက်ရှိုင်းသော နေရာ၊ အလွန် ဝေးကွာသော နေရာ တစ်ခု မှ မပီဝေဝါ ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ သူ၏ ပုံရိပ် က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထို ဝေးကွာသော ဆက်သွယ်မှု ၏ အောက်တွင် လေဟာနယ် ထဲမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အမြင်အာရုံများ ခဏတာ မှုန်ဝါးသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ပေါ်လာချိန်တွင်၊ ခြောက်သွေ့ အဝါရောင် သန်းနေသော သင်္ချိုင်းမြေများ နှင့် မှောင်မိုက်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကောင်းကင်ယံ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ..."

ချန်မု က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူသည် စနစ် ကို မလိုအပ်တော့ဘဲ မြစ်အောက်ကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း နည်းလမ်း ဖြင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ လမ်းကြောင်း ၏ တာအိုသခင် တိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု သည် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလများ အတွင်း များသောအားဖြင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ကို စူးစမ်းရှာဖွေနေခဲ့ပြီး လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ အတိတ်က အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ပေ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြောက်သွေ့ အဝါရောင် သန်းနေသော သင်္ချိုင်းမြေများ ဖြစ်စေ၊ ထို ခြောက်သွေ့နေသော အနက်ရောင် သွေးကွက်များ ဖြစ်စေ၊ သူသည် အနီးကပ် ထိတွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ပါဝင်နေသော မပီဝေဝါ ဖိအားများကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ။

ချန်မု သည် ဤ အနက်ရောင် သွေးများ၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာမှာ ထို မြေအောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် သေချာပေါက် ဖြစ်မည် ဖြစ်ပြီး၊ တတိယ အဆင့် ဧကရာဇ်သခင် မှ တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်လာသော ထို လေးပါး ထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း အကြမ်းဖျင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ က မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ သွေးကွက်များ ချန်ထားခဲ့ရသနည်း၊ တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း ခြေလှမ်းကို လှမ်းထားသော တည်ရှိမှု တိုင်းက ဘာကြောင့် အဆုံးစွန် ကမ္ဘာ တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ကြသနည်း ဆိုသည်မှာတော့ ယခုအချိန်အထိ အဖြေရှာမရသေးသော ပဟေဠိ တစ်ခု အဖြစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လုနီးပြီပဲ..."

ချန်မု က အရှေ့ဘက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ၏ တည့်တည့် အရှေ့ဘက်၊ အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးတွင်၊ ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမရှိသော အနက်ရောင် များကို မပီဝေဝါ မြင်တွေ့ရပြီး၊ ၎င်းမှာ အနက်ရောင် သွေးများ စိမ့်ဝင်နေသော ခြောက်သွေ့ အဝါရောင် သင်္ချိုင်းမြေများ ဖြစ်သော်လည်း၊ လုံးဝ အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်နေသဖြင့် ကြည့်လိုက်လျှင် အနက်ရောင် သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဤ ကပ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုကျော် အချိန်ကာလများ အတွင်း ချန်မု သည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် အဆက်မပြတ် လမ်းလျှောက်နေခဲ့ပြီး၊ အချိန်အများစုကို ထို စီးဆင်းနေသော သွေးမြစ် အတိုင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့ကာ၊ သေးငယ်သော မြစ်လက်တက် လေးများမှ စတင်ပြီး ခွဲထွက်နေသော မြစ်လက်တက်များ အများအပြား ဆုံဆည်းရာ ပင်မမြစ်ကြီး သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ အရှေ့ဘက်တွင် ထို အနက်ရောင် သွေးပင်လယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သေချာပေါက် ဤ သွေးပင်လယ်ကြီး မှာ ဤ မြေအောက်ကမ္ဘာ ကြီး၏ အလယ်ဗဟို ဖြစ်ပြီး၊ အရာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာ ပင်ဖြစ်သည်။