အခန်း ၃၁၈

အခန်း (၃၁၈) စန်းထုအရှင်သခင်

နယ်စပ်မြစ်ကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်စင်မြစ်တစ်စင်းအလား စကြာဝဠာကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေ၏။

မြစ်လက်တက်ပေါင်း သုံးထောင်သည် မြစ်ဝှမ်းတစ်ခုအဖြစ် စုဆုံကြပြီး ထိုမြစ်ဝှမ်းများစွာ စုစည်းရာအရပ်မှာ နယ်စပ်မြစ်၏ မြစ်ဖျားခံရာအရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်ဖျားခံရာအရပ်၌ ကမ္ဘာလောကပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် တည်ရှိနေပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာလည်း အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှ၏။

ဤနေရာ၌ အကြီးစားကမ္ဘာများကို နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နိုင်သလို အလွန်ကြီးမားသော ဧရာမကမ္ဘာ များလည်း တည်ရှိနေကြသည်။ ထိုကမ္ဘာအချို့မှာ နယ်စပ်မြစ်အထက်၌ ပေါ်ထွန်းနေပြီး အချို့မှာမူ ဟင်းလင်းပြင် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ နစ်မြုပ်နေကြ၏။

ဝေးလံလှသော တိမ်တိုက်များအထက်၌ နတ်ဘုရားနန်းဆောင်များ ခန့်ညားစွာ တည်ရှိနေလေသည်။

ဤသည်မှာ ဧရာမကမ္ဘာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဓိကကမ္ဘာကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော စန်းထု (စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားနယ်မြေ) အောက်၌ မှီတွဲတည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ စန်းထုလမ်းစဉ်မှ တည်ရှိမှုများ စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ရာ နယ်မြေဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဂိုဏ်းပေါင်းစုံနှင့်အတူ နတ်နန်းတော်၊ ငရဲဘုံတို့လည်း တည်ရှိကြသည်။

ဤနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်တန် (ရွှေရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအား) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ကျိန်းရန် (စစ်မှန်သောလူသား) ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရပြီး ယွမ်ရင်း (နတ်သားသန္ဓေ) ရရှိပါက ကျိန်းစန်း (စစ်မှန်သောနတ်ဘုရား) ဖြစ်လာကြ၏။ အကယ်၍ ထျန်းကျွင်း (ကောင်းကင်နတ်မင်း) အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက ကျင်းစန်း (ရွှေရောင်နတ်ဘုရား) ဟု ဘွဲ့ထူးခံရကာ ကပ်ကမ္ဘာပေါင်းများစွာတိုင် မသေမပျောက် တည်တံ့နိုင်လေသည်။

နတ်ဘုရားနန်းဆောင်တစ်ခုအတွင်း၌ အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ဦးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေ၏။

“ဒီနောက်ဆုံးပဟေဠိက တကယ်ပဲ နည်းနည်းတော့ လက်ဝင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်ဖို့ နီးနေပါပြီ”

ထိုအပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ချန်မုပင် ဖြစ်၏။

သူသည် စနစ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသဖြင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် သူ့အား ဘဝသံသရာအတွင်း နစ်မြုပ်အောင် မပြုလုပ်နိုင်တော့ဘဲ တစ်လျှောက်လုံး အသိစိတ် နိုးကြားနေစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြေအောက်ကမ္ဘာသည် သူ့အား အလွန်တရာ ဒုက္ခများလှသော ကမ္ဘာများအတွင်းသို့သာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပို့ဆောင်နေတော့သည်။

အချို့ကမ္ဘာများမှာ ဟင်းလင်းပြင် အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ ရှိနေသဖြင့် ယွမ်ရင်း အဆင့်ရှိသော တာအိုဆရာကြီးများပင် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အတတ်ကို အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ကောင်းကင်နတ်မင်းအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ ဘဝသံသရာကို အဆုံးသတ်နိုင်ကြ၏။ အချို့ကမ္ဘာများတွင်မူ သက်ရှိအားလုံး ကျင့်တန် အဆင့်သို့ပင် မရောက်နိုင်အောင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေလေသည်။

သို့သော် ချန်မုသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် တာအိုသခင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။ အဆိုးဝါးဆုံးသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကမ္ဘာများအတွင်း၌ပင် သူသည် အတားအဆီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်ဖြတ်ကာ ဘဝသံသရာကို အကြိမ်ကြိမ် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်... ကိုးခုမြောက် စမ်းသပ်မှုသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သူသည် စန်းထုအဓိကကမ္ဘာ၏ လက်အောက်ခံကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဤနေရာမှာ စန်းထုအရှင်သခင်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်၌ ရှိနေသဖြင့် ချန်မု၏ နောက်ကြောင်း ပေါ်သွားပါက စန်းထုအရှင်သခင်၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုအရှင်သခင်မှာ လစ်လပ်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာအရှင်သခင် နေရာကို မျက်စိကျနေသူများထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။

မြေအောက်ကမ္ဘာစိတ်ဆန္ဒက သူ့အား ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ကန့်သတ်ချက်များကို ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို စန်းထုအရှင်သခင် သိရှိသွားပါက အလွန်ဆိုးရွားသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ချန်မုသည် စမ်းသပ်မှု ရှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အာဏာစက်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် တာအိုသခင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် အရှင်သခင် သုံးပါး၊ ဧကရာဇ်သခင် ဆယ်ပါးတို့နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသေးသည်။

ထို့ကြောင့် စန်းထုနယ်မြေ၌ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အချိန်များသည် ချန်မုအတွက် စမ်းသပ်မှု ကိုးခုလုံးတွင် အသတိထားရဆုံး အချိန်များ ဖြစ်ခဲ့၏။

မိမိ၏ မူလဇစ်မြစ် မပေါ်ပေါက်စေရန် သူသည် အမြဲတစေ ပုန်းအောင်းကာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း အလျင်အမြန် မတက်စေဘဲ ထိန်းထားခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ကြာမှ ယွမ်ရင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းကျော်မှသာ ဟွာစန်း (ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ ဤကမ္ဘာရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နတ်မင်းများကြား၌ နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းကျော်မှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပျမ်းမျှကျလှသော ပါရမီသာ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ချန်မု သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ဤကမ္ဘာသည် ဧရာမကမ္ဘာ ဖြစ်သလို စန်းထု၏ လက်အောက်ခံလည်း ဖြစ်နေသဖြင့် စန်းထုစိတ်ဆန္ဒ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တာအိုပညာရပ်များမှာ အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ခံထားရခြင်းပင်။ ကောင်းကင်နတ်မင်းအဆင့်ဖြင့် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက ကျရှုံးနိုင်ခြေ များပြားသလို မိမိ၏ အခြေအနေလည်း ပေါ်သွားနိုင်ပေသည်။

ချန်မုသည် သည်းခံရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့၏။ ဤမျှအထိ ရောက်လာပြီးမှ သူသည် အလျင်မလိုတော့ပေ။ စန်းထု၏ ကျင့်စဉ်များကိုသာ အေးဆေးစွာ ကျင့်ကြံရင်း နတ်ဘုရားနန်းဆောင်တစ်ခု၌ ထင်ရှားခြင်းမရှိသော ကျင်းစန်း အဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ခြောက်သန်းခန့်၊ သို့မဟုတ် ကပ်ကမ္ဘာ ခြောက်ခုစာ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်မူ ချန်မု၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကိုးခုမြောက်အဆင့် သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။

သူသည် မူလကပင် လေဟာနယ်ဝိညာဉ် တာအိုသခင် ဖြစ်သဖြင့် ကိုးခုမြောက်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိတော့ပေ။

“အဆင့်တက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ချန်မုသည် အသက်ကို ခပ်ဖွဖွရှူလိုက်ပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားတော့သည်။

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို နယ်စပ်မြစ်ကြီး၌ တာအိုသခင် ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း စန်းထုလမ်းစဉ်၌မူ ဟွန်ယွမ်နတ်ဘုရား ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ ဟင်းလင်းပြင် ကို စိုးမိုးခြင်းမှာ ဟွန်ယွမ် ကို စိုးမိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စန်းထုလမ်းစဉ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နယ်စပ်မြစ်ရှိ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကွာခြားမှု အချို့ ရှိသော်လည်း ချန်မု၏ အသိဉာဏ်မှာ မြင့်မားလှသလို အခြေခံမှာလည်း ခိုင်မာလှသဖြင့် အခက်အခဲ မရှိပေ။

မူလဝိညာဉ်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပေါင်းစပ်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကို စိုးမိုးလျက် ဟွန်ယွမ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားလေသည်။

'ဝုန်း'

ဟွန်ယွမ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အပြင်လောက၌ လှုပ်ရှားမှု မနည်းလှပေ။

စန်းထုနယ်မြေမှာ ကျယ်ပြောလှသလို ကျင့်ကြံသူ ဦးရေမှာလည်း မြေအောက်ကမ္ဘာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများသော်လည်း လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ တစ်နယ်မြေလုံး၌ သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရှိပြီး ဤလက်အောက်ခံကမ္ဘာတွင်မူ ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိပေသည်။

ချန်မု ယခု ရှိနေသော လင်းလန် နတ်ဘုရားနန်းဆောင် ၌ပင် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူမှာ နန်းတော်သခင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိ၏။ ချန်မုသည် ထိုနန်းတော်သခင်ပြီးလျှင် ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ချန်မု အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် နတ်ဘုရားနန်းဆောင် အပြင်ဘက်၌ ထူးခြားသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။ နတ်ဂီတသံများ ပဲ့တင်ထပ်ကာ နတ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး စကြာဝဠာကြီး စတင်တည်ဆောက် ပျက်စီးနေသည့်အလား အလင်းစက်လေးတစ်ခုမှနေ၍ အရောင်အသွေးပေါင်း ကုဋေကုဋာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဒါက...”

“ဟွန်ယွမ် နိမိတ်တွေပဲ၊ စကြာဝဠာရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုတွေပါလား၊ တစ်ယောက်ယောက်တော့ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ၊ အကြီးအကဲ မု လား”

နတ်ဘုရားနန်းဆောင်အတွင်းမှ အလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်နတ်ဘုရားများနှင့် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများစွာမှာ ချန်မုရှိရာဘက်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြ၏။ ချန်မုသည် လင်းလန်နန်းဆောင်၌ ဝါရင့်အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် လူရှေ့ထွက်လေ့မရှိဘဲ တပည့်ပင် မမွေးခဲ့ပေ။ ယခုမူ ရုတ်တရက် ဟွန်ယွမ်အဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားခြင်းမှာ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဤကမ္ဘာ၌ ၎င်းမှာ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းပင်။ ရွှေရောင်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကမ္ဘာ့ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခွင့် မရှိဘဲ၊ ဟွန်ယွမ်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမှသာ ဤကမ္ဘာ၏ ပိတ်ဆို့မှုများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကမ္ဘာ့ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာနိုင်သလို စစ်မှန်သော စန်းထုအဓိကကမ္ဘာသို့လည်း ခြေချခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

လင်းလန်နန်းဆောင်ရှိ တည်ရှိမှုများ အံ့ဩနေကြစဉ်မှာပင်။

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ကောင်းကင်ယံရှိ အရောင်အသွေးစုံလင်သော နိမိတ်များမှာ ရုတ်တရက် ခဲသွားသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာလေသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ စန်းထုနှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှု မရှိဘဲ ဤကမ္ဘာကိုပင် ဝါးမြိုပစ်တော့မည့် အလားပင်။

ထိုအရှိန်အဝါ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပြိုကျလာတော့မည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ဒေါသထွက်နေသော လူသားမျက်နှာကြီးတစ်ခုအလား ပုံဖော်နေလေသည်။

'ဂျိန်း... ဂျိန်း'

ချန်မု ရှိနေသော နန်းဆောင်မှာ ထိုဖိအားအောက်၌ အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားကာ အတွင်းမှ မြင်ကွင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချန်မုသည် လေထဲ၌ ပျံလွင့်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ဟွန်ယွမ် အရှိန်အဝါများ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ရှေ့၌မူ စန်းထုနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု စုစည်းနေ၏။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖြတ်တောက်ကာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေနေလေသည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းနောက်ကွယ်မှ အရှိန်အဝါမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများနှင့် ရွှေရောင်နတ်ဘုရားများကိုပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေ၏။

“ဒါက... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ပဲ”

“အကြီးအကဲမု ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံနေရတာလဲ”

လူတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။

တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မိုင်ပေါင်း ကုဋေကုဋာ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဧရာမကမ္ဘာ၏ ဖိအားနှင့်အတူ ချန်မုကို ခြေမှုန်းပစ်ရန် အပေါ်မှ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာတော့သည်။

သို့သော် ချန်မုက ကောင်းကင်ယံကို တစ်ချက်သာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မဆိုင်းမတွဘဲ အရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ သူကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ထားသော အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

'ဘုန်း'

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှုမှာ ကျဆင်းလာပြီး နတ်ဘုရားနန်းဆောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ခြေမှုန်းပစ်လိုက်သော်လည်း ချန်မု၏ ပုံရိပ်မှာမူ မရှိတော့ပေ။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ ချန်မု၏ အကြည့်မှာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူသည် ကြီးမားလှသော အလင်းလုံးကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုအလင်းလုံးကမ္ဘာကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြောလှသော အဓိကကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို မှီတွဲတည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ထိုအဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ခန့်ညားလှသော ကမ္ဘာကြီးမှာ အဓိကကမ္ဘာကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် စန်းထု ပင် ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက်။

ထိုအဆုံးမရှိသော အဖြူရောင် အလင်းကမ္ဘာကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည့် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာကာ ချန်မုရှိရာဘက်သို့ လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်လေသည်။ ထိုလက်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အလွှာလိုက် ပျက်စီးသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ ရှိနေသော ကမ္ဘာငယ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

“စန်းထုအရှင်သခင်..”

ချန်မုသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မည်သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို သိရှိလိုက်၏။

စန်းထု၏ နယ်မြေအတွင်း၌ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဝင်ရောက်ခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းမှာ စန်းထုအရှင်သခင်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအရှင်သခင်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို အပြည့်အဝ မသိသေးသော်လည်း သူ့အား ဖမ်းဆီးရန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဝင်ရောက်ခြင်း အတတ်မှာ ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူသည် အမှန်တကယ်တော့ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ တစ်ချက်မျှ မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖိနှိပ်ထားသော စန်းထုအရှင်သခင်၏ လက်ကြီးမှာ အလွှာပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မှောင်မိုက်ခန့်ညားလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

'ဘုန်း'

အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အလွှာပေါင်း ရာနှင့်ချီ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

စန်းထုအရှင်သခင်၏ ဤလက်ဝါးချက်ကြောင့် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ခါသွားသလို နယ်စပ်မြစ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာလည်း တုန်ခါသွားရတော့သည်။ နယ်စပ်မြစ်၏ မြစ်ဖျားခံရာအရပ်မှ အကြည့်များစွာသည် မြေအောက်ကမ္ဘာရှိရာသို့ စုပြုံ ရောက်ရှိလာကြ၏။

“စန်းထုက တစ်ယောက်... ဘာလို့ အရူးအမူး ဖြစ်နေရတာလဲ”

“ဟင်၊ ဒါက...”

“မြေအောက်ကမ္ဘာလမ်းစဉ်ရဲ့ ကိုးခုမြောက် ဝင်စားခြင်းစမ်းသပ်မှုလား။ စန်းထုရဲ့ လက်အောက်မှာ ဖြစ်နေတာကိုး၊ ဒါကြောင့်ကိုး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားတာပဲ၊ လစ်လပ်နေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာအရှင်သခင် နေရာကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ပိုင်ရှင် ရှိတော့မှာပဲ”

အချို့က အံ့ဩကြပြီး အချို့က ခေါင်းယမ်းကြ၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးမှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ချန်မုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ အခြားအဓိကကမ္ဘာမှ အရှင်သခင်များ သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်လှသော ဧကရာဇ်သခင်များပင်လျှင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အတွင်းရေးကိစ္စများကို ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်နိုင်တော့ပေ။

သူတို့ တွက်ချက်ရရှိသော ကံကြမ္မာဆက်နွှယ်မှု အနည်းငယ်အရ ဧကရာဇ်သခင်များ အားလုံးမှာ မပီဝေဝါ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ လစ်လပ်နေသော အရှင်သခင် နေရာသည် မကြာမီမှာပင် ပိုင်ရှင် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပင်တည်း။

ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလင်းပြင်များကြား၌ လူရိပ်တစ်ခုမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နတ်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး သူသည် အရာအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာ အမှတ်အသားကဲ့သို့ပင် နယ်စပ်မြစ်ကြီး၏ အမြင့်ဆုံးနေရာ၌ ရပ်နေသည့်အလား။

“နောက်ဆုံးတော့လည်း မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူးပဲ၊ ထားလိုက်ပါတော့”

စန်းထုအရှင်သခင်သည် မြေအောက်ကမ္ဘာကို စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

ဝင်စားခြင်း ...

ထို မြေအောက်ကမ္ဘာအရှင်သခင် ရရှိထားသော အာဏာစက်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်နိုင်သော်လည်း တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သို့ လှမ်းတက်ပြီးနောက်တွင်မူ ပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်သော နောက်ဆုတ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာအရှင်သခင် ချန်ရစ်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို မလုယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် အခြားသူများထက် ခြေတစ်လှမ်း မသာနိုင်တော့ဘဲ၊ နောက်ဆုံး၌ မည်သူက အစစ်အမှန် လွတ်မြောက်ခြင်း ကို ရရှိမည်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းအပေါ်မှာသာ မူတည်တော့ပေသည်။