အခန်း ၁၈၀
Vol. 18 Ch. 180
Chapter 180
~
အခန်း ၁၈၀ : မိသားစု၏ စိုးရိမ်ပူပန် မှုများ
~
ခဏအကြာတွင် ...
ချင်ယိုတဲက သူ့ရုပ်ရည်နှင့် ဆင်တူသော အသက်လတ်ပိုင်း လူတစ်ဦးကို ခေါ်ကာ အပြေးတပိုင်း လျှောက်လာသည် ။
သူတို့နှင့်အတူ လမ်းတွင် ဆုံခဲ့သော ရွာသူကြီးလည်း ပါလာ၏ ။
သုံးယောက်သား ခြံဝင်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ရွာသူကြီးက ပထမဆုံး စမေးလိုက်သည် ။
" ရဲဘော်.. ရွာက ပန်းကန်တွေကို ပြောင်းဖူးမှုန့်နဲ့ လဲပေးမယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား.. "
သူ ချင်ယိုချိုက်၏ အိမ်ရှေ့မှ ဖြတ်သွားစဥ် အလျင်စလို လျှောက်လာသော ချင်ယိုတဲနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့လိုက်ရခြင်းပင် ။
ထို့ကြောင့် အကြောင်းရင်းကို မေးကြည့်လိုက်၏ ။
ဤသို့ဖြင့် ယခုအခြေအနေကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည် ။
" မှန်ပါတယ်.. "
ယန်ကျီဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည် ။
" ဒါပေမဲ့ ပန်းကန်လုံး အားလုံးကို မယူပါဘူး.. ဒီလို ပန်းကန်လုံးမျိုးပဲ လိုချင်တာပါ.. "
သူက ချင်ယိုတဲ အိမ်မှ ဝယ်ထားသော ပန်းကန်လုံးများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏ ။
" ဒီလိုမျိုးလား.. "
ချင်ယိုတဲနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူက သူ့လက်ထဲမှ ပန်းကန်လုံးကို မြှောက်၍ မေးလိုက်သည် ။
" သူက ဘယ်သူလဲ.. "
ချင်ယိုတဲက ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။
" ဒါက ငါ့ အစ်ကိုကြီး ချင်ယိုချိုက်.. ဟွိုင်ရုရဲ့ အဖေပေါ့.. "
" သြော်.. ဒါဆို ဦးလေး ယိုချိုက်ပေါ့.. "
ယန်ကျီဝမ်က ထိုပန်းကန်လုံးကို ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး စနစ်၏ ပြန်လည်အသုံးပြုသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည် ။
အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး..
" ဟုတ်တယ်.. ဒီလို ပန်းကန်လုံးမျိုးပဲ.. ရှိသလောက် အကုန်ယူမယ်.. "
ချင်ယိုချိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ရီသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ..
" ရဲဘော်ယန်.. တကယ်ပဲ ယိုတဲ ပြောသလို ပြောင်းဖူးမှုန့် ငါးကျင်းနဲ့ ပန်းကန်လုံး တစ်လုံး လဲပေးမှာလား.. "
ရွာသူကြီးကလည်း ယန်ကျီဝမ်ကို မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏ ။
" ကျွန်တော့်ကို ယန်လေးလို့ပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ်.. "
ယန်ကျီဝမ်က ခေါင်းညိတ်၍...
" ဟုတ်တယ်.. ပန်းကန်လုံး တစ်လုံးကို ပြောင်းဖူးမှုန့် ငါးကျင်း.. များလေ ပိုကောင်းလေပဲ.. ဒါပေမဲ့ ပန်းကန်လုံး အမျိုးအစားက အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်.. တခြားဟာတွေတော့ မယူဘူး.. "
" ကောင်းတယ်.. အရမ်းကောင်းတယ်.. "
ရွာသူကြီး၏ မျက်နှာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရဲတွတ်သွားပြီး..
" ဒီတစ်ခါတော့ ရွာကို ကယ်တင်နိုင်ပြီ.. "
ယန်ကျီဝမ်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့်..
" ရွာသူကြီး.. အဘိုးတို့ ရွာမှာ ဒီလို ပန်းကန်လုံးတွေ အများကြီး ရှိလို့လား.. "
ရွာသူကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး...
" အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီပန်းကန်လုံးတွေ အားလုံးက နောက်ဘက်တောင်ကနေ ကောက်ရလာတာ.. အိမ်ထောင်စုတိုင်း အတော်များများ ကောက်ရထားကြတယ်.. "
" ဟုတ်တယ်.. အစကတော့ အိမ်သုံးဖို့အတွက်ပဲ သိမ်းထားကြတာ.. ကောက်ပဲသီးနှံနဲ့ လဲလို့ရမယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး.. "
ချင်ယိုချိုက်ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည် ။
ယန်ကျီဝမ် ဝမ်းသာသွား၏ ။
သူ ဤမျှ ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ ။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနှင့် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများစွာကို ရရှိတော့ပေမည် ။
တကယ်တော့ ဤသည်က ကံကောင်း၍ သက်သက် မဟုတ်ပေ ။ အဓိကအားဖြင့် သူ အချိန်ကောင်းတွင် ရောက်လာခြင်းကြောင့်ပင် ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်သာ ကြာလျှင် သူ့အလှည့် ရောက်လာတော့မည် မဟုတ်ချေ ။
သူ ခဏစဥ်းစားပြီး...
" ရွာသူကြီး.. ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ.. ဒီပန်းကန်လုံးတွေ ရှိတဲ့ အိမ်တိုင်းကို စုခိုင်းထားလိုက်.. ဒီတစ်ခါတော့ ပြောင်းဖူးမှုန့်တွေ အများကြီး ပါမလာဘူး.. မနက်ဖြန်မှ ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့မယ်လေ.. "
သူ စနစ်ထဲမှ ပြောင်းဖူးမှူန့်များကို အပြင်လူများ ရှေ့တွင် ထုတ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ ။
ထို့ကြောင့် သူ မနက်ဖြန်မှ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လာရန်သာ တက်နိုင်တော့သည် ။
သို့သော် သူတို့၏ စကားများအရ ပန်းကန်လုံး အတော်များများ ရှိနေပုံရသဖြင့် ခရီးထပ်ထွက်ရခြင်းက တန်သည်ဟု သူ ခံစားရ၏ ။
" ရပါတယ်.. ရပါတယ်.. ငါ ပြန်သွားပြီး လူတိုင်းကို ပန်းကန်လုံးတွေ စုပြီး ငါ့အိမ် ယူလာခဲ့ဖို့ ပြောထားလိုက်ပါ့မယ်.. မနက်ဖြန် ငါ့အိမ်ကို လာခဲ့လို့ ရပါတယ်.. "
ရွာသူကြီးက မည်သို့ ငြင်းပယ်နိုင်ပါမည်နည်း ။ သူ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည် ။
ချင်ယိုချိုက်က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့်...
" ရဲဘော်ယန်.. မင်းနဲ့ ဟွိုင်ရုက အိမ်နီးချင်းတွေဆိုတော့ ဒီပန်းကန်လုံးကို အခု လဲပေးလို့ ရမလား.. "
သူ့မိသားစု စားဝတ်နေရေးက တကယ်ကို ခက်ခဲနေခြင်းဖြစ်သည် ။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် သူ့မာနနှင့် ဤသို့ တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ချေ ။
ရွာသူကြီးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွား၏ ။ ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် မည်သူက မခက်ခဲဘဲ နေပါမည်နည်း ။ ချင်ယိုတဲကသာ ကြားထဲမှ အဆင်ပြေအောင် မလုပ်ပေးခဲ့လျှင် သူတို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းမိမည်မှာ အမှန်ပင် ။
" ရပါတယ်.. ဒီမှာ ပြောင်းဖူးမှုန့် နည်းနည်း ကျန်ပါသေးတယ်.. "
ယန်ကျီဝမ်က ငြင်းမနေတော့ ။ သူ့အိတ်ထဲမှ ပြောင်းဖူးမှုန့် ငါးကျင်းကို ထုတ်ယူကာ ချင်ယိုချိုက်ထံ ပေးလိုက်သည် ။
" ကျေးဇူးပါ.. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. "
ချင်ယိုတဲက ကျေးဇူးတင်စကားကို ဆက်တိုက် ပြောလိုက်သည် ။
ယန်ကျီဝမ်က ပန်းကန်လုံး ငါးလုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး...
" မိုးမချုပ်ခင် ပြန်ရောက်အောင် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်... "
" ကောင်းပါပြီ.. ရဲဘော်ယန်.. မနက်ဖြန် သေချာပေါက် လာခဲ့ရမယ်နော်.. "
ရွာသူကြီးက တိုက်တွန်းလိုက်သည် ။
" စိတ်မပူပါနဲ့.. ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြန်လာမှာပါ.. "
ယန်ကျီဝမ်က သေချာစွာ ကတိပေးလိုက်၏ ။
' ဒါတွေ အားလုံးက အမှတ်တွေပဲဟာ.. ငါ ဘယ်လိုလုပ် မလာဘဲ နေပါ့မလဲ.. '
' ကောင်းကင်ကနေ ဓားမိုးရွာချနေရင်တောင် ငါလာမှာပဲ.. အင်း.. ဓားမိုးရွာချလာရင်တော့ ငါ မလာတာ အကောင်းဆုံးပဲ.. အမှတ်တွေထက် ငါ့အသက်က ပိုအရေးကြီးတယ်လေ.. '
ထို့နောက် ယန်ကျီဝမ်က သူ၏ သုံးဘီးစက်ဘီးကို တွန်းကာ ရွာအထွက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားသည် ။
" အစ်ကိုယန်.. ညီမလေး လိုက်ပို့ပေးမယ်.. "
ချင်ကျင်းရုက ယန်ကျီဝမ်ကို လိုက်ပို့ရန် ပြေးလိုက်လာ၏ ။
အတော်ဝေးဝေးအထိ လိုက်ပို့ပြီးနောက် ယန်ကျီဝမ်က ချင်ကျင်းရုဘက် လှည့်ကာ...
" ညီမလေး ကျင်းရု... ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ.. ဆက်လိုက်ပို့နေရင် မြို့ထဲအထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်.. "
ယန်ကျီဝမ်က နောက်ပြောင် ပြောလိုက်သည် ။
" ဟုတ်ကဲ့ပါ.. "
ချင်ကျင်းရုက မလိုလားသော ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြ၏ ။
" ရော့.. ဒါက ညီမလေးအတွက်.. "
ယန်ကျီဝမ်က သကြားလုံး အနည်းငယ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည် ။
" ဒါက.. သကြားလုံးလား.. "
ချင်ကျင်းရု မျက်လုံး ပြူးသွားသည် ။ သကြားလုံးများက အလွန် လှပလွန်းသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရ၏ ။ ဤမျှ လှပသော သကြားလုံးမျိုးကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ။
" ယုန်နို့သကြားလုံးလို့ ခေါ်တယ်.. ဟင်းရွက် ဖက်ထုပ် ( တကယ်က နာမည်ကသာ ဖက်ထုပ်ပါ ..အရွက်တွေကိုပဲ ချက်ထားတာ 🤣 ) တွေ ကျွေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ.. "
ယန်ကျီဝမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် ။
ချင်ကျင်းရုက အံ့အားသင့်သွားပြီး...
" အစ်ကိုယန်.. ဒါက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်.. ညီမ လက်မခံနိုင်ပါဘူး.. "
သူမ မမြင်ဖူးသော်လည်း ကြားတော့ ကြားဖူးထားသည် ။
ဤ ယုန်နို့သကြားလုံး တစ်ကျင်းလျှင် နှစ်ယွမ်ပင် ပေးရသဖြင့် အလွန် စျေးကြီးလှသည် ။
သို့သော် ယန်ကျီဝမ်က သူ၏ သုံးဘီးစက်ဘီးပေါ် တက်ကာ ချင်ကျင်းရုကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားလေပြီ ။
ယန်ကျီဝမ်၏ ကျောပြင်ကို မမြင်ရတော့မှသာ ချင်ကျင်းရုက လှည့်ကာ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် အိမ်ပြန်လာခဲ့သည် ။
...
ယန်ကျီဝမ် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ညနေ ခြောက်နာရီပင် ကျော်နေလေပြီ ။
" ဘာလို့ ဒီအချိန်မှ ပြန်ရောက်လာတာလဲ.. "
ယန်ကျီဝမ် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် အသံကြားသဖြင့် ယွီလီက ထွက်လာပြီး မေးလိုက်သည် ။
သူမ၏ ခင်ပွန်း အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူမစိတ်အေးသွားတော့သည် ။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် ယန်ကျီဝမ်က စောစော ပြန်လာလေ့ ရှိသော်လည်း ယနေ့ နောက်ကျနေသဖြင့် သူမ အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့ရ၏ ။
" ကိုယ် နယ်ဘက်ဆင်းသွားလို့ပါ.. အိမ်မှာ စားစရာ ရှိသေးလား.. ဗိုက်အရမ်းဆာနေပြီ.. "
' မရှိရင်လည်း ရမှတ်စတိုး ထဲကနေ လဲပြီး စားရမှာပဲ.. '
" ရှင် နယ်ဘက်ကို ဆင်းသွားတာလား.. "
ယွီလီ လန့်သွားပြီး..
" ဘာလို့ ကျွန်မကို ကြိုမပြောသွားရတာလဲ.. "
" ဒါက ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ.. စက်ရုံခေါင်းဆောင်တွေက ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုပဲ အဆက်မပြတ် လိုက်ရှာနေကြလို့.. စိတ်ရှုပ်တာနဲ့ သူတို့ကို ရှောင်ပြီး နယ်ဘက် ထွက်သွားလိုက်တာ.. "
" ရှင့်တော့လေ.. တကယ်ကို ခက်တာပဲ.. "
ယွီလီက မကျေနပ်ဟန်ဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး..
" သွား.. မြန်မြန် သွားစားချေ.. အမေက ရှင့်အတွက် ဟင်းတွေ နွှေးပေးနေတယ်.. "
" အင်းပါ.... "
ယန်ကျီဝမ်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အိမ်မကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည် ။
အိမ်ထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းပင် ဧည့်ခန်း၌ လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ယန်ဖူကွေ့ကို တွေ့လိုက်ရ၏ ။
" မင်း ဘာလို့ အခုမှ ပြန်လာရတာလဲ.. "
ယန်ဖူကွေ့က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည် ။
" ကျွန်တော် နယ်ဘက်ကို ဆင်းသွားလို့ပါ အဖေ.. "
" နယ်ဘက်ကို.. "
ယန်ဖူကွေ့က အံ့အားသင့်သွားပြီး...
" ဘာလို့ ငါတို့ကို ကြိုမပြောသွားတာလဲ.. အခုတလော အပြင်မှာ သိပ်မငြိမ်းချမ်းဘူးလို့ ကြားနေရတယ်.. မကြာသေးခင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်ရဲ့ မိတ်ဆွေ မြို့ပြင်မှာ အန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရတယ်လို့ ကြားလိုက်သေးတယ်.. "
" ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အဖေရာ.. ကျွန်တော့် အစွမ်းအစကို အဖေ မသိတာ ကျနေတာပဲ.. "
ယန်ကျီဝမ်က မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။
' တကယ်လို့ လူဆိုးတွေနဲ့ ကြုံလာရင်တောင် ငါ့မှာ လက်နက် အစစ်တွေ ရှိနေတာပဲ.. '
ယန်ကျီဝမ်က သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေ၏ ။
" ဒါပေမဲ့ သတိထားရမယ်လေ.. ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ လူတွေက အရမ်းကို အခက်တွေ့နေကြတာ.. ဗိုက်ဆာလာရင် ဘာမဆို လုပ်ရဲကြတယ်.. နောက်ဆို မင်း မသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ.. "
ယန်ဖူကွေ့က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆက်ပြောနေဆဲပင် ။
" အဖေ.. ကျွန်တော်က အဝယ်တော်လေ.. အဝယ်တော်က နယ်ဘက် မဆင်းဘဲ ဘယ်လို ဝယ်လို့ ရမှာလဲ.. "
ယန်ကျီဝမ်က အိုးထဲမှ မန်ထိုနှင့် ဟင်းများကို ထုတ်ယူကာ စားရင်း ဖခင်ဖြစ်သူ စိတ်အေးစေရန် ဆက်ပြောလိုက်သည် ။
" အဖေ စိတ်မပူပါနဲ့.. ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သိပါတယ်.. တကယ်လို့ အန္တရာယ် ရှိလာမယ်ဆိုရင်တောင် တခြားသူတွေထက် ပိုမြန်မြန် ပြေးမှာပါ.. "
ယန်ဖူကွေ့ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သို့ ဆက်ပြောရမည် မသိတော့ချေ ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက...
" ဒါဆိုလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားပေါ့.. အန္တရာယ် ကြုံလာရင် ပစ္စည်းတွေ ဘာတွေ ဂရုမစိုက်နဲ့.. အသက်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ.. "
" နားလည်ပါပြီ ခင်ဗျာ.. "