← Chapters

အခန်း ၁၉၄၇

Vol. 130 Ch. 1947

အခန်း ၁၉၄၇

Vol. 130 Ch. 1947

အခန်း (၁၉၄၇ )

ရန်သူတော် နောက်တစ်ဦး

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် သေရမည့်ဘေးကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော်လည်း သူ၏ နတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပျက်စီးကာ ဘဝပျက်ရမည့် အဖြစ်ကိုလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မည်သည့်အခါမှ ထပ်မံတိုးတက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသံကို ကြားသော်လည်း လုချန်းက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပဲ

“ခင်ဗျား အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင် နာခံမှုရှိရှိနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်အာရုံကို ဖွင့်ပေးလိုက်။”

မည်သို့ပင် ဆိုစေ မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏အစွမ်းကလည်း အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို လုပ်ဆောင်ပါက သူ၏စိတ်ဆန္ဒက အစွမ်းကုန် ခုခံမှု ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဝိညာဉ်ရှာဖွေမှုတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်တစ်ပါးကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပြုလုပ်သည့်အခါ ရှာဖွေသူနှင့် အရှာဖွေခံရသူကြား အဆင့်အတန်းချင်း ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားနေရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူက သေလုမြောပါး အခြေအနေ၌ ဖြစ်နေရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို မခုခံနိုင်ပဲ လက်နက်ချသကဲ့သို့ အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

လုချန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်လည်း ဆွံ့အနှုတ်ဆိတ်သွား၏။ အသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းဟူသော ချောက်ကမ်းပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ခံယူရခြင်းက ပို၍ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပုံရသည်။

အကယ်၍ နတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပျက်စီးရုံသာ ဆိုပါက နောင်အခါတွင် ဆေးဖက်ဝင် ရတနာအချို့ဖြင့် ပြန်လည် ကုသရန် ဖြစ်နိုင်ပါသေးသည်။ သို့သော် အသက်မရှိတော့လျှင်တော့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က ဆက်လက် နှုတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လျှင် နတ်သခင်ဝမ်ရှု ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖိအားက ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြီး မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိကပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်လည်း မခံနိုင်တော့ပဲ ပျာပျာသလဲ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်ပြောလိုက်တော့၏။

“ကျုပ်... ကျုပ် သဘောတူပါတယ်... ဝိညာဉ်ရှာဖွေပါ... မင်းကြီး... ကျုပ်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ...”

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ နာခံမှုကို မြင်လျှင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံသကဲ့သို့ နတ်သခင်ဝမ်ရှု၏ လက်ဖဝါးအလယ်ဗဟိုသို့ ပျံဝဲရောက်ရှိသွားတော့၏။ ထို့နောက် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ကာ မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ နတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ လျှပ်စီးပမာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် ဝိညာဉ်ကြွေလုမတတ် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ထိုဝေဒနာကို အောင့်ခံကာ စိတ်အာရုံကို ဖွင့်ပေးခဲ့ရသည်။

လျှပ်တစ်ပြက် ခဏခန့် အတွင်းမှာပင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုသည် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို အကြွင်းအကျန်မရှိ အပြည့်အဝ စူးစမ်းစစ်ဆေးပြီးသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ကိစ္စပြီးဆုံးသွားလျှင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်ကို အမှိုက်ကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် လောင်စာကုန်သကဲ့သို့ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်း နွမ်းလျနေသည့် ပုံစံရှိပြီး သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏မျက်လုံးအစုံမှာ ပြူးထွက်နေကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စိတ်နောက်ရူးသွပ်သွားနိုင်သည့် အသွင်ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို့နောက် နတ်သခင်ဝမ်ရှုသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းမှ ရရှိသော မှတ်ဉာဏ်ကို မှတ်ဉာဏ်ပုလဲလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းကာ လုချန်းထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်၏။

“မင်းကြီး... ဒီအထဲမှာ အဲဒီလုပ်ကြံသူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေ အကုန်ရှိပါတယ်။”

လုချန်းက

“အင်း”

ဟု ခပ်တိုးတိုးသာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။

ထို့နောက် မှတ်ဉာဏ်ပုလဲလုံးထဲသို့ နတ်စွမ်းအား ထည့်သွင်းကာ ၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ပုလဲလုံးအတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုချန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် မိုးတိမ်ညိုပမာ အလွန် လေးနက်သွားတော့၏။

သွေးဘိုးဘေး ဟုတ်လား။

ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ဘယ်တုန်းက နောက်ထပ် သွေးဘိုးဘေးတစ်ဦး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာလဲ။

ထို့ပြင် လုချန်းသည် ဤသွေးဘိုးဘေးကို နည်းနည်းမှ မသိသော်လည်း ဤသွေးဘိုးဘေးကတော့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ချက်ချင်း လာရောက် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက သူ၏ အတိတ်ဘဝများနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာက သူ၏ ကမ္ဘာရန်တစ်ယောက် ဖြစ်နေ၍လား။

ဤသွေးဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားက နတ်သခင်တစ်ပါးကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်အထိ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံရသည်။

သူက နတ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်နေတာလား။

သို့သော် ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ လက်ရှိ ကြီးမားလှသော ကံစွမ်းအားသည်ပင် နတ်ဧကရာဇ် နှစ်ပါးကို ထောက်ပံ့ပေးရန် မလုံလောက်သင့်ပေ။

အမှန်တော့ ဤသွေးဘိုးဘေးသည် နတ်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အခြားသော လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လုချန်းက အလေးအနက် တွေးတောနေစဉ်မှာပင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“မင်းကြီး... ဒီလူကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမလဲ။”

နတ်သခင်ဝမ်ရှု၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က အသက်လုသည့်နှယ် အမြန်ပင် ထပ်မံ တောင်းပန်လိုက်ပြန်သည်။

“မင်းကြီး... ကျုပ်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျုပ် ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထံ သစ္စာခံပြီး မင်းကြီးရဲ့ အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းပါရစေ။”

နတ်သခင်တစ်ပါး၏ ဤမျှ ရိုသေလေးစားမှုကို ခံယူထားနိုင်သူသည် ဧကန်မုချ ထူးခြား သော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင် ယခုအခါ ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပို၍ အသက်တမျှ အရေးကြီးသည်မှာ လုချန်းသည် သွေးဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနေသည့် ရန်သူဖြစ်နေခြင်းပင်။

သွေးဘိုးဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းကို ထည့်တွက်လျှင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုမျိုး၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို ခံရသူသည် သာမန် လူတစ်ဦး မည်သို့မှ ဖြစ်မနေနိုင်ပေ။

သူသာ ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထံ သစ္စာခံလိုက်မည်ဆိုပါက နစ်နာဆုံးရှုံးမှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ထို့ပြင် လက်ရှိအရေးကြီးဆုံးမှာ သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

လုချန်းက မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်ကို စူးရှစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် လက်ရှိတွင် လူ့စွမ်းအား လိုအပ်နေပြီး အဆက်မပြတ် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ပိုသိမ်းသွင်းရန် လိုအပ်နေသည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် မိစ္ဆာနတ်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း လုချန်းအတွက် အဓိကကျသည်မှာ ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်း ဟူသော အယူအဆ မဟုတ်ပဲ သူ့အတွက် မည်မျှ အသုံးဝင်သနည်း ဆိုသည့် အချက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်လှသည်။ အကယ်၍ လုချန်း၌သာ မိစ္ဆာစွမ်းအားအပေါ် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါက မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လာသည့် အချိန်အထိ သူတည်ရှိနေခြင်းကို သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်ကို မဟာအင်အားစုကြီး အသီးသီးထံမှ သတင်းအချက်အလက်များ သွားရောက်စုဆောင်းခိုင်းမည်ဆိုပါက သူ့အနေနှင့် ဧကန်မုချ အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် လုချန်းက မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်ကို ကွေ့ဝိုက်မနေပဲ ပြောလိုက်၏။

“ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်မူလအစကို လွှဲအပ်လိုက်။”

ထိုအရာကို ကြားလျှင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်လည်း မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။

နတ်တစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်မူလအစကို လွှဲအပ်ခြင်းသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် သူ၏အသက်ကို လုချန်းထံ လုံးဝပုံအပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လုချန်းက စိတ်ကူးတစ်ခု လက်ဖျစ်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူ့ကို သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်နိုင်မည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က တွန့်ဆုတ်ကာ စိတ်လက်မပါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် လုချန်းက အေးစက်စွာဖြင့်

“ခင်ဗျားက ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှာ တကယ် သစ္စာခံချင်တဲ့ စိတ်ရှိပုံ မရဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ သစ္စာခံမှုဆိုတာက အချိန်ဆွဲတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု သက်သက်ပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားက ကျုပ်အတွက် အမှိုက်တစ်စလို အသုံးမဝင်တော့ဘူး။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လုချန်းက နတ်သခင်ဝမ်ရှုကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“စလိုက်တော့။”

ထိုစဉ် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က ထိတ်လန့်တကြား ချက်ချင်းပင်

“ကျုပ် လွှဲအပ်ပါ့မယ်... အခုချက်ချင်း လွှဲအပ်ပါ့မယ်။”

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် သူ၏ဝိညာဉ်မူလအစကို ပျာပျာသလဲ အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်မူလအစကို လွှဲအပ်လိုက်ခြင်းသည် သူ၏အသက်ကို သူတစ်ပါးလက်ထဲ အပ်နှံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားရမည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း ချက်ချင်း အသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းထက်တော့ ပို၍ ကောင်းသေးသည်။ သူ အသက်ရှင်နေပါက တစ်နေ့တွင် သူ၏လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ကောင်း ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လုချန်းက လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော နက်မှောင်သည့် ဝိညာဉ်မူလအစကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

ထို့နောက် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်ကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံဆီမှာ သစ္စာခံပြီးပြီဖြစ်လို့ အခုကစပြီး မိစ္ဆာနတ်တစ်ပါးလိုမျိုး ရက်ရက်စက်စက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဘူး။”

“ခင်ဗျား အပြစ်မဲ့တဲ့အသက်တွေကို တမင်တကာ သတ်ဖြတ်တာကို ကျုပ်သိရရင်တော့ ခင်ဗျားကို ချက်ချင်းပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေး အရေးယူရလိမ့်မယ်။”

လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရေချိုးထားသကဲ့သို့ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“စိတ်ချပါ ဘုရင်ကြီး... ကျုပ် ဘုရင်ကြီးရဲ့ စကားကို သွေဖည်ခြင်းမရှိ နာခံပါ့မယ်။”

ထို့နောက် လုချန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ

“ကောင်းပြီ... ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲက တစ်နေရာရာမှာ သွားပြီး အခြေချနေထိုင်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျားကို လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျရင် ကျုပ် ခေါ်မယ်။”

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်က ဦးညွှတ်ကာ ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်၏။

“မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး။”

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင်သည် နန်းတော်စာကြည့်ဆောင်ရှိ တိုင်လုံးတစ်လုံး၏ အရိပ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မကြာမီ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာအရိပ် နတ်ဘုရင် လေပမာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်းကြီး... သူ့ကို တကယ်ပဲ သိမ်းသွင်းထားနိုင်မှာ သေချာလို့လား။”

လုချန်းက

“လက်ရှိမှာ ချင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက လူ့စွမ်းအား လိုအပ်နေတာမို့ သူ့ကို လောလောဆယ် သိမ်းသွင်းထားလိုက်ဦးစို့။”

“သူ့ရဲ့ ပုန်းကွယ်ခြင်းပညာက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ အကယ်၍ သူ ယိုစိမ့်ထုတ်လွှတ်မိတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအား အရိပ်အယောင်လေးသာ မရှိခဲ့ရင် ကျုပ်လည်း သူရှိနေတာကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ခင်ဗျားလည်း စောစောက သူရှိနေတာကို သတိမထားမိဘူး မဟုတ်လား။”

လုချန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုက အလျင်အမြန် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“နတ်ဘုရား... ကျုပ်ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ဒါက ကျုပ်ရဲ့ အမှားအယွင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

လုချန်းက မျက်ခုံးတွန့်လိုက်ပြီး

“ကျုပ် အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးပါတယ်။ အခု ‘နတ်ဘုရား’ ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။”

နတ်သခင်ဝမ်ရှုက ရိုသေစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘုရင်ကြီး။”

လုချန်းက သက်ပြင်းချကာ

“နတ်သခင်တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားတောင်မှ သူရှိနေတာကို သတိထားမိနိုင်ဘူး။ အကယ်၍ သူ့ကို မဟာအင်အားစုကြီးတွေဆီ သွားပြီး ထောက်လှမ်းခိုင်းမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ မသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အမြောက်အမြားကို ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။”

ထို့နောက် လုချန်းက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီသွေးဘိုးဘေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ။”

ဤမေးခွန်းကို ကြားလျှင် နတ်သခင်ဝမ်ရှုလည်း ဆွံ့အတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေသည်ကို သိထားသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် သူသည် လုချန်းကို အမြောက်အမြား ဖွင့်ဟပြောပြနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

“မင်းကြီး... ကျုပ် လောလောဆယ်တော့ မပြောနိုင်သေးပါဘူး။”

နတ်သခင်ဝမ်ရှု၏ စကားကို ကြားလျှင် လုချန်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

သွေးဘိုးဘေးသည် သူ၏ အတိတ်ဘဝများနှင့် တကယ်ပင် သက်ဆိုင်နေ၏။

လုချန်းက ဆက်လက်၍

“သူက ရန်သူလား။”

လုချန်းသည် ထိုကန့်သတ်ချက်များကို ကောင်းစွာ သိထားသဖြင့် နတ်သခင်ဝမ်ရှုကို အကျပ်မရိုက်စေခဲ့ပေ။

သူသည် သွေးဘိုးဘေးက ရန်သူလား မိတ်ဆွေလား ဆိုသည်ကိုသာ အတည်ပြုလိုခြင်း ဖြစ်၏။

အမှန်တော့ သွေးဘိုးဘေးသည် ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရန် အလားအလာ အလွန်များနေကြောင်း သူ သံသယဝင်မိသော်လည်း ထိုအရာက ခိုင်မာသော အတည်ပြုချက် လိုအပ်နေသေးသည်။

နတ်သခင်ဝမ်ရှုက လေးနက်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“ရန်သူပါ။”

--

……………

All Chapters