အခန်း ၁၈၁

အခန်း (၁၈၁) တောင်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲ သိုင်းတတ်တဲ့သူ ရှိနေတာလား

ဒရုန်းက သဘာဝဥယျာဉ်၏ ရှုခင်းများကို အပေါ်မှနေ၍ ရိုက်ကူးနေသည်။

ဆောင်းတွင်း၏ သဘာဝဥယျာဉ် ရှုခင်းသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

နှင်းများသည် အရည်မပျော်သေးဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အေးခဲနေသည်။

လူများ လျှောက်ရမည့် လမ်းမှာမူ ရှင်းလင်းနေပြီး နှင်းများ သိပ်မရှိချေ။

ရွှီယန်သည် အရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားနေပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ကြည့်စရာ မရှိဟု ခံစားနေရ၏။

ချန်ပိုင်တောင်တန်း ကောင်းကင်ရေကန်၏ အစွန်းသို့ ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

'နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်ရေကန် ဘေးကို ရောက်လာပြီပဲ'

ကောင်းကင်ရေကန် ဆိုသည်မှာ တောင်များ ဝိုင်းရံနေသော ရေကန် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုရေကန်သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အထက် မီတာ နှစ်ထောင်ကျော် မြင့်သော တောင်ထိပ်တွင် တည်ရှိပြီး ပထဝီဝင် အနေအထား ထူးခြားမှုကြောင့် ရေကန်ရေသည် အမြဲတမ်း အေးစက်နေကာ ပူပြင်းသော နွေရာသီတွင်ပင် ရေကန်ရေမှာ အေးစိမ့်နေ၏။

၎င်းသည် အေးစက်သော ရေကန် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူအတော်များများက ကောင်းကင်ရေကန် ထဲတွင် ငါးရှိမရှိ သိချင်ကြသော်လည်း တရားဝင် အတည်ပြုချက် မရှိသေးသဖြင့် အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

ရွှီယန်ကတော့ ဤနေရာတွင် ငါးရှိရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောင်ထိပ်ရှိ ရေကန်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များ အားလုံးမှာ ကျောက်တောင်များ ဖြစ်ကာ အပင်များ လုံးဝနီးပါး မရှိသည့်အပြင် ရေကန်ရေသည်လည်း အလွန် အေးစက်ပြီး ရေစီးကြောင်း အရင်းအမြစ်လည်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနီးကပ် ကြည့်ရှုရသည်မှာမူ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ... ဒါက ချန်ပိုင်တောင်တန်း ကောင်းကင်ရေကန် ပဲ"

"အရင်က ကောင်းကင်ရေကန် ကို အဝေးကြီးကနေပဲ ကြည့်ခဲ့ရတော့ ကောင်းကင်ရေကန် က သိပ်မကြီးဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ"

"အခု အနီးကပ် ကြည့်ရမှ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်ကို ရတော့တယ်"

"နှစ်တိုင်း နိုဝင်ဘာလ ကုန်လောက်ဆို ကောင်းကင်ရေကန် က စပြီး အေးခဲလာပြီ... နောက်ထပ် နှင်းတစ်ကြိမ် ထပ်ကျရင် ကောင်းကင်ရေကန် က အေးခဲသွားလောက်ပြီ"

ရွှီယန်သည် လှိုင်းလုံးများ ထန်နေသော ကောင်းကင်ရေကန် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများသည် ဒရုန်း၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။

ထိုအရာသည် အလွန် ကြီးမားသော ရေကန်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်တွင် ရှိနေသဖြင့် ပို၍ပင် ထူးခြားနေသည်။

ရေကန်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးများ ထန်နေပြီး လှိုင်းများသည်လည်း အတော်လေး ကြီးမားလှ၏။

လေတိုက်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

[ကဲ... ကြည့်လို့ ပြီးပြီ... လက်မှတ်ခ သက်သာသွားတာပေါ့... အင်တာနက်ကနေ ခရီးသွားရတာလည်း ခရီးသွားတာပါပဲ]

[တကယ်ကို ခမ်းနားတာပဲ]

[ဒီရေကန်က ဒီလောက် ကြီးတာလား]

[လောင်ရွှီ ကံကောင်းတာပဲ... ငါ ချန်ပိုင်တောင်တန်း ကို သွားတုန်းက မြူတွေချည်းပဲ... ရေကန်ကိုတောင် မမြင်ရဘူး]

[ဒီနေရာမှာ ကြေးတံခါး ရှိလားလို့ မေးချင်လို့]

ပရိသတ်များသည် လိုက်ဖ်ထဲတွင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။

ရွှီယန်သည် ချန်ပိုင်တောင်တန်း ကောင်းကင်ရေကန် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ဖြင့် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို လဲလှယ်လိုက်ပြီးနောက် စတင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

[လက်ရှိ နေရာတွင် ဖော်ထုတ်နိုင်သော တာဝန် မတွေ့ရှိပါ]

[မှတ်ချက်... လူသားများ လှုပ်ရှားမှု များပြားသော နေရာများတွင် ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ပို၍ ခက်ခဲပါသည်]

စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤရလဒ်သည်လည်း ရွှီယန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

'တကယ်ပဲ ဖော်ထုတ်လို့ မရဘူးပဲ... တောနက်ကြီးထဲ သွားမှ ရတော့မယ် ထင်တယ်'

တကယ်တမ်းတွင် ကောင်းကင်ရေကန် နှင့် သက်ဆိုင်သော တာဝန် တကယ် ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ရေကန် ထဲသို့ ဆင်းရမည် ဆိုလျှင်တိုင်အောင် ရွှီယန် သွား၍ ရမည် မဟုတ်ချေ။

သူသာ အောက်သို့ ဆင်းရဲပါက ဘေးရှိ သဘာဝဥယျာဉ် လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သေချာပေါက် ဂယက်ရိုက်သွားမည် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က ထိုမျှလောက် မမိုက်မဲပေ။

ဤသို့ဆိုမှတော့ စိတ်ကို အေးအေးထားပြီး ကောင်းကင်ရေကန် ၏ ရှုခင်းများကို အနီးကပ် ခံစားကြည့်လိုက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အနီးကပ် ကြည့်ရှုရပါက ရေကန်ရေမှ တဝေါဝေါ အသံများကို ကြားနေရ၏။

လေအေးများ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားရပြီး အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။

တောင်ထိပ်တွင် အပူချိန် နိမ့်ကျသဖြင့် လူအတော်များများက အနွေးထည်များ ငှားရမ်း ဝတ်ဆင်ကြမှသာ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြ၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် တောင်ထိပ်များတွင် ဤကဲ့သို့သော ဆိုင်များ ရှိတတ်ပြီး စီးပွားရေး အလွန် ကောင်းမွန်ကြသည်။

ရွှီယန်ကတော့ အထူကြီး ဝတ်ဆင်လာခဲ့၏။

သူသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ရေကန် ၏ ကျန်တစ်ဝက်မှာ တရုတ်နိုင်ငံပိုင် နယ်မြေ မဟုတ်ဘဲ မြောက်ကိုရီးယားပိုင် ဖြစ်၏။

မူလကတည်းက ၎င်းတို့သည် မြောက်ကိုရီးယား နှင့် အတော်လေး နီးကပ်စွာ တည်ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မြစ်တစ်စင်းသာ ခြားကာ ဟိုဘက်ရှိ လူများ၏ နေထိုင်မှု အခြေအနေကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

တောင်တစ်လုံး မြစ်တစ်စင်းနှင့် ရေကန်တစ်ခုက ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ကို ကြည့်... သိမ်းငှက်ကြီးဟေ့"

ထိုအချိန်တွင် ဘယ်သူမှန်းမသိသူ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူများသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ သားရဲငှက် တစ်ကောင် ပျံသန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုသားရဲငှက်သည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကားထားကာ တောင်ပံအလျားမှာ အလွန် ရှည်လျားလှပေသည်။

လည်ပင်းနားတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ရွှေလင်းယုန် ပဲ"

ရွှီယန်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှေလင်းယုန် ဆိုသည်မှာ အကြီးမားဆုံး သားရဲငှက်များထဲမှ တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဤအကောင်သည် တောင်ပံအလျား နှစ်မီတာအထိ ရှိနိုင်၏။

ချန်ပိုင်တောင်တန်း တွင်ပင် ဤအကောင်ကို တွေ့ရခဲလှပေသည်။

သားရဲငှက်များ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းသည် အလွန် အားကောင်းလှ၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် သားရဲငှက် အတော်များများသည် တောင်ထိပ်များတွင် အသိုက်ဖွဲ့လေ့ရှိပြီး မြက်ခင်းပြင်ဘက်သို့ သွားကာ အမဲလိုက်လေ့ ရှိကြသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့က လူသားများ လှုပ်ရှားသွားလာသော နေရာများကို ရှောင်ရှားတတ်ကြသဖြင့် လူများက ၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ဖော်ထုတ်ပါသည်... ရွှေလင်းယုန် ကို အစာကျွေးပါ]

[တာဝန် ဖော်ပြချက်... ရွှေလင်းယုန် သည် သားသမီးများကို စောင့်ရှောက်ရန် အစာ ရှာဖွေနေပါသည်... သင့်တော်သော အစားအစာဖြင့် ရွှေလင်းယုန် ကို အစာကျွေးပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ်... အထူးပြုလုပ်ထားသော ရွှေလင်းယုန် အမှတ်တံဆိပ် ဆပ်ပြာရည် ဆယ်ထုပ်... ပိုးမွှားသတ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း အာနိသင် အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး အရည်အသွေးမှာ သာမန် ထုတ်ကုန်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပါသည်]

[ထောက်ပံ့ပေးသော ပစ္စည်း... အသားစိမ်းတုံးများ]

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်၏ ခေါင်းထဲ၌ စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

'ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ပေါ်လာပြီပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ဒီဆုလာဘ်ကတော့'

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှေလင်းယုန် လေ... ရွှေလင်းယုန် အမှတ်တံဆိပ် ဆပ်ပြာရည်လေးပဲ ဆုချတာလား'

'ငါက မင်းဆီက ဆပ်ပြာရည်လေး လိုနေလို့လား'

ဤဆုလာဘ်သည် သာမန် မဲဖောက်သည့် ဆုလာဘ် တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

'ဒါက အဆိုးဆုံး ဆုလာဘ် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်'

'ဒီနေ့ ကံတရားက သာမန်ပဲလို့ ပြောရမယ်'

'ဒါပေမဲ့ ကျွေးရမှာတော့ ကျွေးရမှာပဲလေ'

ရွှေလင်းယုန် ကို အစာကျွေးရာတွင် တိုက်ရိုက် ပစ်ကျွေး၍တော့ မရနိုင်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော အကွာအဝေးမျိုးတွင် ရွှေလင်းယုန် လည်း ဖမ်းမိမည် မဟုတ်သလို လူများနေသဖြင့် ရွှေလင်းယုန် သည် အောက်သို့ ဆင်းလာမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က အဝေး၌ အနည်းငယ် မြင့်မားသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်ပြီး သုံးမီတာကျော်ခန့် မြင့်မားမည် ဖြစ်၏။

ကျောက်တုံးကြီးသည် ကောင်းကင်ရေကန် နှင့် အတော်လေး ဝေးသဖြင့် ထိုဘက်တွင် လူမရှိချေ။

ရွှီယန်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် လိုက်ဖ်ထဲမှ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ရွှေလင်းယုန် တစ်ကောင် ပျံလာတယ်... သူ ဗိုက်ဆာနေတာ ဒါမှမဟုတ် အစာရှာဖို့ လောနေတာကြောင့် လူတွေ သွားလာနေတဲ့ နေရာဘက်ကို ရောက်လာတာ ဖြစ်မယ်"

"ပုံမှန်ဆို ရွှေလင်းယုန် က လူတွေ သွားလာနေတဲ့ နေရာဘက်မှာ မပေါ်လာတတ်ဘူး... တောနက်ထဲ ဒါမှမဟုတ် လူသူကင်းမဲ့တဲ့ မြက်ခင်းပြင် နေရာတွေမှာပဲ ရှိတတ်တာလေ"

"အခု တိရစ္ဆာန်တွေက ဘယ်သူက အကြီးအကဲလဲ ဆိုတာကို သိနေကြပြီ ဆိုတော့ လူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ကြတာပေါ့"

"ကျွန်တော့် အိတ်ကပ်ထဲမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျားသစ် ကို ကျွေးမယ့် အသားစိမ်း နည်းနည်း ပါလာတယ်... နေရာတစ်ခု ရှာပြီး အသား သွားတင်ထားကြည့်မယ်... သူ ဆင်းလာမလား ဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့"

ဤအချိန်တွင် လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများသည် ဒရုန်း၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ရွှေလင်းယုန် ကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။

ရုတ်တရက် ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကြတော့သည်။

'ဘာ'

'ဘာလုပ်မှာလဲ'

'ရွှေလင်းယုန် ကို အသားစိမ်း ကျွေးမလို့လား'

ရွှီယန်သည် ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။

သူက ကျောက်တုံးကြီး ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ခရီးသွား အတော်များများက သူ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကြပြီး သူ ဘာလုပ်မည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ဤနေရာသည် လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ အလွန် ခြောက်ကပ်နေကာ ဘာရှုခင်းမှလည်း မရှိချေ။

ထို့အပြင် တောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သဖြင့် အပူချိန် အလွန် နိမ့်ကျကာ အားလုံးက ဤကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်သော နေရာမျိုးသို့ မသွားချင်ကြပေ။

ဒရုန်းက ရွှီယန်ကို ရိုက်ကူးနေ၏။

ရွှီယန်က ကျောက်တုံးကြီး ဘေးသို့ ရောက်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် နှစ်ချက်ခန့် ခုန်တက်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနည်းငယ် အားယူကာ ဘယ်ခြေထောက်ကို အဖုအထစ် တစ်ခုပေါ်တွင် နင်းပြီး အပေါ်သို့ တစ်ချက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အရှိန်ယူကာ ထောက်လိုက်သည်နှင့် ညာခြေထောက်သည် ကျောက်တုံး၏ အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ဤသည်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြုကာ အပေါ်သို့ တက်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အလွန် ကောင်းမွန်သူများသာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် ဤသို့ အပေါ်သို့ တက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အနောက်ဘက်ရှိ ခရီးသွားများ အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြတော့၏။

"လခွမ်း... သူက ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"

"တောင်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲ သိုင်းတတ်တဲ့သူ ရှိနေတာလား"

"တကယ်လား... အတုလား"

"သူ ဘယ်လို တက်သွားတာလဲ... ငါ သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး"

ခရီးသွားများသည် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်နေကြ၏။

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ပရိသတ်များသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ရွှီယန်၏ သွက်လက်သော ကိုယ်နေဟန်ထားကို အံ့ဩ ချီးကျူးနေကြသည်။

ရွှီယန်က ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အသားစိမ်းတုံးများကို ထုတ်ကာ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်၏။

ရွှေလင်းယုန် သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြတ်ပျံသွားပါက သေချာပေါက် မြင်တွေ့နိုင်မည်ကို သူ သိထားသည်။

ဤသားရဲငှက်များ၏ အမြင်အာရုံက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ရွှီယန်သည် အသားစိမ်းတုံးများကို သေချာ တင်ထားပြီးနောက် ကျောက်တုံးပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာခဲ့၏။

"အသားတုံးတွေကို အပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်ပြီ... ရွှေလင်းယုန် ဆင်းလာမလား ဆိုတာ ကြည့်ရမှာပေါ့"

"ဆင်းလာဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များပါတယ်... ဆောင်းတွင်းကြီးမှာ လူတွေ သွားလာနေတဲ့ နေရာဘက်ကို ပျံလာတယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် အစာရှာဖို့ပဲလေ"

ရွှီယန်က ရှင်းပြနေ၏။

သူသည် တိရစ္ဆာန်များ၏ နေထိုင်မှု သဘာဝကို အလွန် နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စနစ်၏ တာဝန်ပါ ရှိနေသဖြင့် ရွှေလင်းယုန် သည် သေချာပေါက် ဆင်းလာမည်ကို ရွှီယန် သိရှိထား၏။

ရွှီယန်သည် ခရီးသွားများ ရှိရာဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ခရီးသွား အတော်များများက သူ့ကို လှမ်းကြည့်ကြပြီး အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။

ရွှီယန်သည် ကြည့်ရသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ပြီး အလွန် တက်ကြွနေသည့် ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက်သည် တကယ်ကို မတူညီကြပေ။

'ဒီလူက သိုင်းပညာရှင်ပဲ'

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှနေ၍ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဟိုမှာကြည့်... ရွှေလင်းယုန် ဆင်းလာပြီ"

"တကယ်ကြီး ဆင်းလာတာပဲ"

ရွှေလင်းယုန် သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ပတ် ပတ်ပျံသန်းပြီး တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်ပံအလျားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာ၏။

အနီးကပ် မြင်ရမှသာ ဤငှက်သည် မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သိရှိရတော့သည်။

ထိုအတောင်ပံများသည် ကြည့်ရသည်မှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ခြေသည်းများက ပို၍ပင် ထက်မြက်လှ၏။

ခွေးလေးများနှင့် သိုးပေါက်လေးများကိုပင် ကိုက်ချီသွားနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

ဤရွှေလင်းယုန် ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောက်တုံးပေါ်ရှိ အသားတုံးများပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မီတာ တစ်ရာခန့် အမြင့်တွင် ပျံသန်းနေပြီး မြင်ကွင်းက ကျယ်ပြန့်ကာ မြင်ရသော ဧရိယာမှာ အလွန် ကြီးမားလှ၏။

သို့သော် ၎င်းသည် အသားစိမ်းတုံးများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"သူ ခုနကတည်းက ကျွန်တော့်ကို သတိထားမိနေတာ ဖြစ်မယ်... ပုံမှန်ဆို ရွှေလင်းယုန် တွေက လှုပ်ရှားနေတဲ့ အရာတွေကို ပိုပြီး သတိထားမိတတ်တယ်လေ"

"ကျွန်တော် ပစ္စည်း သွားတင်တာကို မြင်ပြီး အသားမှန်း သိသွားတော့ အသားကို သီးသန့် မျက်စိကျပြီး လာတာ သေချာတယ်"

"တကယ်ကို ဗိုက်ဆာနေတာပဲ"

ရွှီယန်က ထပ်ပြောလိုက်၏။

ရွှေလင်းယုန် သည် သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

လူများသည် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်ကြပြီး ဖုန်းများ ထုတ်ကာ ဓာတ်ပုံ ရိုက်ကြတော့၏။

ဤချန်ပိုင်တောင်တန်း ခရီးစဉ်သည် တကယ်ကို အမြတ်ကြီး မြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ရေကန်၏ အလှကို မြင်တွေ့ရရုံသာမက ရွှေလင်းယုန်ကိုပါ အနီးကပ် ဓာတ်ပုံ ရိုက်နိုင်ခဲ့သေးသည်ပင်။

အနီးကပ် ကြည့်ရှုရသော ရွှေလင်းယုန် သည် တကယ်ကို လှပလှပေသည်။

အမွေးအမျှင်များ ပြည့်ဖြိုးပြီး ပုံသဏ္ဌာန်က ခံ့ညားကာ လူအုပ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားမှုများနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပါဝင်နေ၏။

ရွှေလင်းယုန် က နှုတ်သီးဖြင့် အသားတုံးကို ကိုက်ချီလိုက်ပြီးနောက် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပျံသန်းလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လူများသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ပရိသတ်များသည် ပို၍ပင် စည်ကားနေကြသည်။

[လခွမ်း... ရွှေလင်းယုန် က တကယ်ကြီး ဆင်းလာတာလား]

[လောင်ရွှီ က အရမ်း မိုက်တာပဲ]

[ပြောရရင် သူက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေ အကြောင်းကို အရမ်း နားလည်တာပဲ... သူ အရှေ့မြောက်ကျား ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာကို အခုတော့ ငါ ယုံသွားပြီ]

[ဒီဘက်မှာတော့ လောင်ရွှီ က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပဲ]

[လောင်ရွှီ က ချန်ပိုင်တောင်တန်း ရဲ့ ဘုရင် တစ်ဆူပဲ... ဘယ်သူတွေ့တွေ့ သူ့ကို အစ်ကိုကြီး လို့ ခေါ်ရမှာ]

ရွှေလင်းယုန် ၏ ပေါ်လာမှုသည် လူများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မီးထိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ခရီးသွား အတော်များများက ဤမြင်ကွင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားကြပြီး အချို့က ရွှီယန်ကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံ ရိုက်ကူးနေကြသေး၏။

ခရီးသွား အချို့ကမူ ရွှီယန်ကို တောင်ပေါ်မှ တကယ့်ကို သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် ထင်မှတ်သွားကြပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ လောကကို ကျောခိုင်းထားသော သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် မြင်နေကြသည်။

ရွှီယန်ကတော့ အားလုံးမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရ၏။

'အစာကျွေးတာက အစာကျွေးတာပဲလေ'

'စာကလေး ကို အစာကျွေးတာလည်း အစာကျွေးတာပဲ... ရွှေလင်းယုန် ကို အစာကျွေးတာလည်း အစာကျွေးတာပဲ'

'ပထမ တစ်ခုက ဆန်ကျွေးတာ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက အသားစိမ်း ကျွေးတာပဲ'

'သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိပါဘူး'

ရွှီယန်သည် သဘာဝဥယျာဉ် ထဲတွင် ခဏမျှ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေပြီး ကောင်းကင်ရေကန် ကို ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် တောင်အောက်ဆင်းမည့် ကား ရောက်လာသဖြင့် ရွှီယန်က ကားပေါ်တက်ကာ တောင်အောက်သို့ တောက်လျှောက် ဆင်းလာခဲ့၏။

ခဏနေလျှင် ကားမောင်းပြီး ပြန်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤခရီးစဉ်သည် အေးချမ်းပြီး ကားထဲတွင်သာ နေရသော်လည်း အနည်းငယ် ပျင်းစရာ ကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်၏။

တောနက်ကြီးထဲ ပြေးလွှားရသလောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မကောင်းချေ။

'နောက်ပိုင်းတော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တောင်ပေါ်တက်တာပဲ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်’