အခန်း ၁၈၆

အခန်း (၁၈၆) လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးများနှင့် ရှားပါးသားရဲတိရစ္ဆာန်

တောင်ပေါ်တက်ကာ တာဝန်တစ်ခု ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး သမင်ချိုပါးပါးလှီး ဆယ်ခု ရရှိခဲ့၏။

အိမ်ပြန်ရောက်ပါက ရေနွေးကြမ်း ဖျော်သောက်ရန် သို့မဟုတ် အရက်စိမ်သောက်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

တောင်ထဲတွင် တောင်ထွက်ပစ္စည်းများ ပေါများလှပြီး လူအတော်များများက အရက်စိမ်သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြကာ အရက်အိုးထဲတွင် ဘာမဆို ထည့်စိမ်တတ်ကြ၏။

အချို့က မြွေများနှင့် ကင်းခြေများများကိုပင် စိမ်တတ်ကြသေးသည်။

အချို့သော စူပါမားကတ်များတွင်ပင် ဤကဲ့သို့ စိမ်ထားသော အရက်များကို ရောင်းချတတ်ကြပြီး အရောင်းရ အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် အသုံးပြုရန် လေးကြိမ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ရတနာရှာဖွေကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

'ဆောင်းတွင်းကြီးမှာတောင် ဘာရတနာတွေ ရှိမလဲဆိုတာ သိရတာပေါ့...'

သူသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သူ၏ တိကျသော တည်နေရာကို ကြည့်လိုက်၏။ ယခု ရာသီဥတုက အရမ်း အေးနေသဖြင့် ဖုန်းပင် အနည်းငယ် အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ချေ။

"ဒီဘက်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး... စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်..."

"ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခုခုများ ရှိမလား ရှာကြည့်ရမယ်..."

ရွှီယန်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

မမြင်ရသော အလင်းတန်းတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်သွားသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ ရှာဖွေနိုင်သော အချင်းဝက်မှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ သုံးကီလိုမီတာပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် အောက်ဘက်သို့ ရှာဖွေနိုင်စွမ်းကတော့ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်က ရတနာရှိရာ နေရာကို ဖော်ပြပေးလိုက်၏။

ရတနာရှိရာ နေရာသည် ဖုန်းမြေပုံပေါ်တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရွှီယန်သည် ရတနာရှိရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တောက်လျှောက် ဝင်သွားလိုက်သည်။

သူသည် အတော်လေး သိချင်နေမိ၏။ ဤကဲ့သို့ နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ထဲတွင် မည်သည့် ရတနာများ ရှိနေမည်ကိုပင်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဖြစ်ချေ။ တောင်တစ်လုံးလုံးက အဖြူရောင် ဖြစ်နေ၏။ မြေကြီးပေါ်တွင် အဖြူရောင် လွှမ်းနေသည်။

သစ်ပင်များက ငွေရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ဤနေရာက ရေခဲမှော်ပညာဖြင့် အေးခဲထားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤကဲ့သို့သော ရှုခင်းမျိုးကို မြင်သောအခါ ယေဘုယျအားဖြင့် လိုက်ဖ်ထဲတွင် ခဏမျှ ဆက်နေလေ့ ရှိကြသည်။

ရွှီယန်သည် နှင်းတောကြီးထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အပေါ် လေးစားမှု အချို့ပင် ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။

'ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်သူက တကယ် မိုက်တာပဲ'

'ဒီလို ရာသီဥတုကြီးမှာ တောင်ထဲ ဝင်လာတယ်'

ရွှီယန်က အရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်လာခဲ့ရာ သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရတနာ မရှာရသည်မှာ အတော်လေး ကြာပြီဖြစ်ရာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိ၏။

သို့သော် ဆောင်းတွင်းတွင် ဘာပစ္စည်းကောင်းမှ ရှာမတွေ့နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိထားသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာမှာ ဆော့ကစားနေကြသည့် နှင်းခွေး နှစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က နှင်းပုံကြီးထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆော့ကစားနေကြ၏။

ထိုပုံစံလေးက တကယ့်ကို အပြစ်ကင်းစင်ပြီး အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဟိုမှာ ကြည့်... နှင်းခွေး နှစ်ကောင်ပဲ..."

"ဒီလို ရာသီဥတုမျိုးမှာ အပြင်ထွက်ပြီး လှုပ်ရှားနိုင်တာက နှင်းခွေး လောက်ပဲ ရှိတာ..."

"ဒီကောင်တွေက အမွေးထူတော့ အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ဘူးလေ..."

"ဒီအချိန်ဆို သတ္တိလည်း ကောင်းနေတာ..."

ရွှီယန်သည် ဆော့ကစားနေသော နှင်းခွေးများကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြနေ၏။

တောထဲရှိ မြင်ကွင်းများက အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ထူးခြားသော သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ချစ်စရာ နှင်းခွေး နှစ်ကောင်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ပြုံးလိုက်ကြသည်။

လူများက တစ်ချိန်လုံး ကြည့်ရှုနေကြပြီး ဆော့ကစားနေသော ကောင်လေး နှစ်ကောင်၏ အသည်းယားစရာ ပုံစံလေးကို သဘောကျနေကြ၏။

နှင်းခွေး နှစ်ကောင်သည် သူတို့ အချောင်းခံနေရသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြဘဲ ဆော့ကစားနေကြကာ သစ်ကိုင်းများပေါ်သို့ တက်သွားကြပြီး လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်သည့် ခံစားချက် အပြည့်အဝ ရှိနေကြသည်။

အချို့သော တိရစ္ဆာန်များက တည်ငြိမ်မှုကို နှစ်သက်ကြပြီး အချို့သော တိရစ္ဆာန်များကတော့ လွတ်လပ်မှုကို ပို၍ နှစ်သက်ကြပေသည်။

၎င်းတို့၏ ပျော်ရွှင်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ရှိသူများကလည်း ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး ချစ်စရာ ကောင်လေး နှစ်ကောင်ကို ခဏမျှ ကြည့်ရှုနေရင်း စိတ်ကို ပြေလျော့သွားစေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီနှင်းခွေးတွေ တကယ် မဆိုးဘူးပဲ... ချန်ပိုင်တောင်တန်းရဲ့ ရတနာလို့ ခေါ်ရတာ တန်ပါတယ်..."

ရွှီယန်က တိုးညင်းစွာ ချီးကျူးလိုက်၏။

အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ရွှီယန်က တောထဲတွင် ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။

ခဏမျှ လျှောက်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော ပန်းပွင့်ပုံ ခြေရာ အချို့ ပေါ်လာခဲ့၏။

"ဒီဘက်ကို ကြည့်... ပေါ်လာပြီ..."

"ဒီပန်းပွင့်ပုံ ခြေရာက သေချာပေါက် ကြောင်ကြီးတွေရဲ့ ခြေရာပဲ..."

ရွှီယန်သည် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး အနားသို့ သွားကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် တိုင်းတာကြည့်လိုက်သည်။

ဒရုန်းက နှင်းတောင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများကို ရိုက်ကူးနေ၏။

ခြေရာများမှာ လူ၏ လက်ဝါးထက်ပင် ကြီးမားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ခုချင်းစီက အလွန် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကျန်ရစ်နေကာ အဝေးသို့ တောက်လျှောက် ရောက်ရှိသွားသည်။

[ဒီခြေရာကို မြင်တော့ ငါ ဘာလို့ ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလဲ]

[ငါလည်း အတူတူပဲ... ဒီနှင်းတောကြီးထဲမှာ ကျားခြေရာကို တွေ့ရင် ဘယ်သူက မကြောက်ဘဲ နေမလဲ]

အားလုံးက ကွန်မန့် ပေးလိုက်ကြ၏။

ရွှီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အမူအရာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူက အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အရှေ့မြောက်ကျားရဲ့ ခြေရာ မဟုတ်ဘူး... အရှေ့မြောက်ကျားရဲ့ ခြေရာက ဒါထက် နည်းနည်း ပိုကြီးတယ်..."

"ကျားသစ်ရဲ့ ခြေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"အဲဒါကြောင့် အရမ်းကြီး အန္တရာယ် မရှိပါဘူး..."

"ပြီးတော့ အားလုံးပဲ ဒီခြေရာရဲ့ ပုံစံကို သေချာ ကြည့်ကြည့်... ရေခဲနေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေပြီ ဆိုတော့ တော်တော်လေး မာနေပြီ... ခြေရာက နည်းနည်း ကြာနေပြီဆိုတာ သိသာတယ်..."

"အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ တွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ပြောပြီးနောက် သူက မတ်တတ်ရပ်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ခြေရာများက တောက်လျှောက် အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တောထဲရှိ မြင်ကွင်းများကို အကြိမ်များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်လည်း ထွေထွေထူးထူး ဘာမှ မခံစားရတော့ချေ။

သူသည် အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားပြီး ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ပြသထားသော နေရာများမှာ တောထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော တိရစ္ဆာန်များသာ ဖြစ်ပြီး ဘာတောင်ထွက်ပစ္စည်းမှ မရှိချေ။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဆောင်းတွင်းတွင် တောင်ထွက်ပစ္စည်း အလွန် နည်းပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသော တောင်ထွက်ပစ္စည်းများကို လုံးဝနီးပါး ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

သို့သော် နှင်းတောထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များကို ကြည့်ရှုရသည်ကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် စနစ်၏ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ဖော်ထုတ်ပါသည် - နောက်ကျောမှ မျက်လုံးများကို ရှာဖွေပါ]

[တာဝန် လိုအပ်ချက် - သားရဲတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်က လက်ခံသူကို စောင့်ကြည့်နေပါသည် ၎င်း၏ ခြေရာခံကို ရှာဖွေပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ် - အလွန် ပေါ့ပါးသော အပြေးဖိနပ် တစ်ရံ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိပြီး ပေါ့ပါးသော အပြေးဖိနပ် တစ်ရံ ဖြစ်ကာ ပြေးလွှားရန် သင့်တော်ပါသည်]

ဤအသံက ရွှီယန်ကို အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တာဝန် ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤတာဝန်က အနည်းငယ် အစအဆုံး မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

'နောက်ကျောမှ မျက်လုံးများ ဟုတ်လား...'

ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် နောက်သို့လှည့်ကာ ကြည့်လိုက်၏။

အနောက်ဘက်တွင် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောအုပ်ကြီး ရှိနေသည်။

သစ်ပင်များကို နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နေရာတိုင်းတွင် အဖြူရောင်များသာ ဖြစ်၏။

အဖြူရောင် သစ်ပင်များ၊ အဖြူရောင် နှင်းပြင်များနှင့် ကောင်းကင်မှလွဲ၍ အရာအားလုံးက အဖြူရောင် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

'မျက်လုံးက ဘယ်မှာလဲ...'

'ဘာဖြစ်တာလဲ...'

'ငါတောင် နည်းနည်း ကြက်သီးထလာပြီ...'

'ဘာကောင်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလဲ...'

'ငါလည်း ဘာအန္တရာယ်မှ မခံစားရပါဘူး...'

ရွှီယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။

'ဒီတောနက်ကြီးထဲမှာလေ... ဆောင်းတွင်းကြီးလည်း ဖြစ်သေးတယ်... ဘာတွေ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...'

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်သည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းရည်များက လှုပ်ရှားလာကာ အတွင်းမှ အပြင်သို့ အန္တရာယ် အချက်ပြသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

'အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီပဲ...'

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ခုခုက သူ့ကို တကယ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။

'ဝက်ဝံတွေက ဆောင်းခိုနေပြီဆိုတော့ ဝက်ဝံတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...'

'ဒါဆို ကျားနဲ့ ကျားသစ်ပဲ ရှိတော့တယ်...'

'ကျားတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့...'

'ဒါပေမဲ့ ဒီအကောင်က ဘယ်မှာလဲ...'

ရွှီယန်၏ အကြည့်များက အနောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ထိုမျက်လုံးများကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း တောအုပ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန် ရှုပ်ထွေးလွန်းလှရာ ပို၍ ရှာဖွေလေ ပို၍ ရှာမတွေ့လေပင် ဖြစ်နေတော့၏။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ရွှီယန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကို မြင်လိုက်ရသည်။

အားလုံးက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြ၏။

'ဘာဖြစ်တာလဲ...'

'လေထုက ဘာလို့ ရုတ်တရက် လေးနက်လာတာလဲ...'

[လောင်ရွှီ... မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာတွေ့လို့လဲ]

[ရုတ်တရက်ကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ငါ့ကိုတောင် လန့်သွားစေတာပဲ]

[ဘာလုပ်နေတာလဲ]

အားလုံးက အသီးသီး မေးမြန်းကြတော့၏။

ရွှီယန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ထွေထွေထူးထူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... နောက်ကျောကနေ တစ်ခုခုက ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ ခံစားရလို့... ဒီခံစားချက်က တော်တော် နေရခက်တာပဲ..."

"အဲဒါကြောင့် ဘာလဲဆိုတာကို ကြည့်မလို့..."

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အားလုံးက ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။

'တစ်ခုခုက မင်းကို စောင့်ကြည့်နေတယ် ဟုတ်လား...'

ဒရုန်းက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ရွှီယန်၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို ရိုက်ကူးနေသည်။

တောအုပ်က အေးစက်တိတ်ဆိတ်နေပြီး သက်ရှိ လုံးဝ မရှိသကဲ့သို့ အေးခဲနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် ခံစားချက်ကိုပင် ပေးစွမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

[တစ္ဆေများလား...]

[တောနက်ကြီးထဲမှာ ဘယ်က တစ္ဆေ ရှိမှာလဲ]

[တောနက်ကြီးထဲမှာမှ တစ္ဆေ ပိုများတာလေ... လူစည်ကားတဲ့ နေရာတွေမှာဆိုရင် လုံးဝ မရှိဘူး]

[တောက်... ငါက သရဲတစ္ဆေတွေကို လုံးဝမယုံတဲ့သူပါ... ဒီလိုစကားတွေနဲ့ လာခြောက်လို့ မရပါဘူး... အာဇာနည်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မယ်]

[မင်းတို့ ငါ့ကို မခြောက်ကြနဲ့... ငါတောင် ကြောက်လာပြီ]

လိုက်ဖ်ထဲရှိ ကွန်မန့်များကလည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

အချို့က နောက်ပြောင်နေကြပြီး အချို့ကတော့ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေကြကာ အချို့ကတော့ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး တောထဲရှိ အန္တရာယ်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ထိုမျက်လုံးများကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေလိုက်သည်။

သူသည် သတ္တိလည်း ကောင်းသူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အနည်းငယ်မှ မကြောက်ရွံ့သည့်အပြင် အရှေ့ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးသွားကာ တောအုပ် ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

အနီးကပ်သွားပါက တစ်ဖက်လူကို ရှာတွေ့ရန် ပိုမို လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

သူသည်လည်း ဤတောနက်ကြီးထဲတွင် မည်သည့် တိရစ္ဆာန်က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေသည်။

'အစပိုင်းကတော့ သူက ငါ့အပေါ် ရန်လိုစိတ် မရှိဘူး... အဲဒါကြောင့် အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းက မပေါ်လာတာ... ပြီးတော့ ငါ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်ကျမှ အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ပေါ်လာတာလေ...'

'ဆိုလိုတာက သူက ငါ သူ့ကို သတိထားမိသွားမှန်း သိတော့ နည်းနည်း စိုးရိမ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ စိတ်တွေ ပေါ်လာတာပဲ...'

'သတိထားတတ်တယ်... သားကောင်ကို သေချာ စောင့်ကြည့်တတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အရွယ်အစားကို ထည့်တွက်ပြီး တိုက်ရိုက် မခုန်အုပ်ဘူး...'

'သေချာပေါက် တောကြောင် ဒါမှမဟုတ် ကျားသစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...'

ရွှီယန် စိတ်ထဲမှ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျားသာဆိုလျှင် သူ့ကို သည်းခံနေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျားများက သူတို့၏ နယ်မြေကို အလွန် အလေးထားကြပြီး ကျူးကျော်လာသူများကို နှင်ထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိကြသည်။

အခြား ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်များကသာ ဤမျှ သတိထားတတ်ကြပြီး အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိကြပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းအောင်းနေသဖြင့် ရွှီယန်က အရှေ့သို့ မီတာ နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် လျှောက်သွားသည့်တိုင် တစ်ဖက်လူက ဘယ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေမှန်း မမြင်ရသေးချေ။

'တော်တော်လေး ပုန်းတတ်တာပဲ...'

'ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ...'

ရွှီယန်သည် တောအုပ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ တောထဲတွင် ဆက်လက် ရှာဖွေနေလိုက်၏။

[လောင်ရွှီ... လူကို ခြောက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့...]

[ဒီတောအုပ်ထဲမှာ ဘယ်တိရစ္ဆာန်မှ မရှိပါဘူး...]

[ငါတို့ကို မခြောက်နဲ့နော်...]

[သူတောင် မကြောက်တာ ငါတို့က ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ...]

ရွှီယန်သည် ခဏမျှ ဆက်လက် ရှာဖွေနေလိုက်၏။

အဖြေကို သိထားပြီးနောက် မေးခွန်းကို ပြန်ကြည့်ပါက အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်များကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ စနစ်ကသာ အနောက်ဘက်တွင် တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် စောင့်ကြည့်နေကြောင်း မပြောပြပါက ရွှီယန် သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခု သိထားပြီဖြစ်ရာ သေချာ ရှာဖွေပါက အမြဲတမ်း ရှာတွေ့နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်က ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။

'ဒီနေရာမှာ ပုန်းနေတာကိုး... တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်တာပဲ...'

'တစ်ခုခု ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ ထင်နေတာ... သူဖြစ်နေတာကိုး...'

ရွှီယန်က တောအုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးရင်း တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လိုက်ဖ်ထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် သူ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီ... တော်တော် ပုန်းတတ်တာပဲ... ဒါကြောင့်မို့ ခုနကတည်းက ခံစားချက်က မမှန်ဘူး ဖြစ်နေတာ..."

"ဒီတောထဲမှာ တကယ်ပဲ တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင် ရှိနေတယ်... ပြီးတော့ တော်တော် ရှားပါးတဲ့ တိရစ္ဆာန်ပဲ... အားလုံးပဲ ရှာကြည့်ကြပါဦး..."

ရွှီယန် ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက အကြည့်များကို တောထဲသို့ ထပ်မံ ပို့လွှတ်လိုက်ကြပြန်သည်။

လိုက်ဖ်ထဲရှိ လူလေးသောင်းကျော်က နှင်းဖုံးနေသော တောအုပ်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း တိရစ္ဆာန်၏ အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုမျှ မတွေ့ရှိကြချေ။

[ဘယ်မှာ တိရစ္ဆာန် ရှိလို့လဲ...]

[လောင်ရွှီ... ထိန်ချန်မနေစမ်းပါနဲ့...]

[ဒီမှာ တိရစ္ဆာန် အရိပ်အယောင်တောင် မရှိဘူး...]

[လာ... ဘယ်မှာလဲဆိုတာ တစ်ကောင်လောက် ပြစမ်းပါဦး...]

အားလုံးက အသီးသီး ကွန်မန့် ပေးလိုက်ကြ၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်သည်လည်း ဆက်လက် ထိန်ချန်မထားတော့ဘဲ လက်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ သစ်ကိုင်းများစွာ ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟိုသစ်ပင်ကို ကြည့်... သစ်ကိုင်း အချို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကျားသစ်နက် တစ်ကောင် ဝပ်နေတယ်..."

"ကျားသစ်နက် ဆိုတာ မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကျားသစ် တစ်မျိုးပါပဲ... ရှောင်ဟွာနဲ့ မျိုးစိတ် တူတူပဲ... ဒါပေမဲ့ အရောင် မတူတာပေါ့..."

"ပြည်တွင်းမှာ ကျားသစ်နက်တွေ တော်တော်များတယ်... ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိခဲ့တာ... အဲဒီတုန်းက ရှေးလူကြီးတွေက သူတို့ကို ရွှမ်ပေါက် လို့ ခေါ်ကြတယ်... အဲဒါက ကျားသစ်နက်ကို ပြောတာပဲ..."

"ဒါက ချန်ပိုင်တောင်တန်းမှာ ကျွန်တော် ပထမဆုံး တွေ့ဖူးတဲ့ ကျားသစ်နက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ရွှီယန် လက်ညိုးထိုးပြသော နေရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်မှသာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သစ်ကိုင်း အချို့၏ ကွယ်ရာတွင် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသော ကျားသစ် တစ်ကောင်သည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေပြီး ရွှီယန်ကို သတိထားကာ စောင့်ကြည့်နေကြောင်း သတိထားမိသွားကြတော့သည်။

ဤကျားသစ်နက်က အလွန် ခန့်ညားလှပေသည်။

ကျားသစ် အချင်းချင်း တူညီသော်လည်း အကြည့်များက ပို၍ စူးရှနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သွက်လက်သည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

လိုက်ဖ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

[လခွမ်း... တကယ်ကြီး ရှိနေတာပဲ]

[အာ... ငါ မြင်ပြီ... ကျားသစ်နက်ပဲ... ဘုရားရေ]

[လောင်ရွှီက တကယ် နတ်ဘုရားပဲ... ဒါကိုတောင် သူက ရှာတွေ့သေးတယ်]

[ပုန်းနေတာ အရမ်း လျှို့ဝှက်တာပဲ... သူက ဘယ်လိုများ ရှာတွေ့သွားတာလဲ]

[မုဆိုးရဲ့ အလိုလို သိစိတ်ပဲ... တော်တော် မိုက်တာပဲ]

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကျားသစ်နက်က အားလုံး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မီးထိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

"အထီးလား အမလားတော့ မသိဘူး... တကယ်လို့ အမသာဆိုရင် ရှောင်ဟွာအတွက် မိန်းမ လုပ်ပေးလို့ ရတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျားသစ်က တော်တော် လှပြီး သွက်လက်တယ်... မျက်လုံးတွေကလည်း ကြည့်ရတာ ဉာဏ်ကောင်းမယ့် ပုံပဲ..."

"ငါတို့အိမ်က ငတုံးကြီးကရော လိုက်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး…”