← Chapters

အခန်း ၁၈၇

Vol. 19 Ch. 187

အခန်း ၁၈၇

Vol. 19 Ch. 187

အခန်း (၁၈၇) ကျားသစ်နက်ကို ရှာတွေ့သွားတဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်သူက ရွှီယန်များ ဖြစ်နေမလား

ကျားသစ်နက်သည် ရွှီယန်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေ၏။

၎င်းက အလွန် သတိထားတတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ကိုင်းများ နောက်ကွယ်တွင် သေချာစွာ ပုန်းကွယ်ထားသည်။

အရှေ့မြောက်ပိုင်းတွင် အရှေ့မြောက်ကျားသစ်များက အရှေ့မြောက်ကျားများထက်ပင် တွေ့ရခဲပေသည်။

အမည်းရောင် ကျားသစ်စစ်စစ် ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှ၏။

"ဒီလို ရေခဲနဲ့ နှင်းတွေ ဖုံးနေတဲ့ အချိန်ကြီးမှာ အမည်းရောင် ကျားသစ် တစ်ကောင် ရှိနေတာပဲ... ငါတောင် သူ့ကို အတော်ကြာအောင် ရှာလိုက်ရတယ်"

"ဒီကောင်လေးက တော်တော် ပုန်းတတ်တာပဲ"

"ကျားသစ်နက် တွေက ပုံမှန် ကျားသစ်တွေထက် ပုန်းအောင်းရတာ ပိုခက်ခဲတော့ သူတို့က ပိုပြီး သတိထား နေထိုင်တတ်ကြတယ်လေ"

ရွှီယန်သည် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ကျားသစ်နက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာခဲ့သည်။

'ဒါက တကယ့် ရတနာကောင်း တစ်ခုပဲ'

ကျားသစ်နက်က ရွှီယန်၏ အကြည့်များ မမှန်သည်ကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး သစ်ပင်ပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာကာ အနောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်က တကယ်ကို သွက်လက်ဖျတ်လတ်သော ကျားသစ်နက် တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်၏။

[လခွမ်း... တကယ်ကြီး ကျားသစ်နက်ပဲ... တောရိုင်း ကျားသစ်နက် စစ်စစ်ကြီးဟ]

[တောထဲက တိရစ္ဆာန်တွေက အရမ်း အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ]

[အရမ်း လှတဲ့ ကျားသစ်ပဲ]

[ဘုရားရေ... လောင်ရွှီ တော့ လူကြိုက်များမှု စာရင်းထဲ ရောက်တော့မယ်... ဒီကျားသစ်နက် က တကယ် တွေ့ရခဲတာကိုး]

လိုက်ဖ်ထဲတွင် ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

ကျားသစ်နက်က တကယ်ကို လှပလွန်းလှပေသည်။

တိရစ္ဆာန်ရုံများတွင် ကျားသစ်နက် ရှိနေခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ လူသားများ၏ မွေးမြူမှုအောက်တွင် ကျားဖြူ၊ ခြင်္သေ့ဖြူ၊ ကျားသစ်နက် တို့မှာ ရှားပါး တိရစ္ဆာန်များ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် တောရိုင်း သဘာဝတွင် ကျားသစ်နက် စစ်စစ်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းကတော့ တကယ်ကို ရှားပါးလှ၏။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ယခင်က သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာစဉ်က အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ဖော်ထုတ်မိခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရသွား၏။ ထိုစဉ်က မည်သည့် တိရစ္ဆာန်မှန်း မသိခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်တွေးကြည့်ပါက ဤကျားသစ်နက် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များလှပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကီလိုမီတာ တစ်ရာကျော် အကွာရှိ အမျိုးသား ကျားနှင့် ကျားသစ် သစ်တောဥယျာဉ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းတွင် ဖြစ်၏။

ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း ဝမ်ကျန်းဟိုင် သည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်ထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ချန်ပိုင်တောင်တန်း သစ်တောနယ်မြေတွင် လိုက်ဖ်လွှင့်သူ တစ်ယောက်က တောရိုင်း ကျားသစ်နက် ကို ရှာတွေ့သွားကြောင်း ပြောလာသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်ကျန်းဟိုင် ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ...

'ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်သူက ရွှီယန် များ ဖြစ်နေမလား'

ဒုတိယ အတွေးကတော့...

'တောရိုင်း ကျားသစ်နက် ဟုတ်လား... ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းက တောရိုင်း ကျားသစ်နက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တစ်ခါမှ မစောင့်ကြည့်မိခဲ့ဘူး... သူက ရှာတွေ့သွားတာလား'

ဝမ်ကျန်းဟိုင် သည် အင်တာနက်ပေါ်ရှိ ဗီဒီယိုကို ချက်ချင်း သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဗီဒီယိုထဲမှ အဓိက ဇာတ်ကောင်မှာ ရွှီယန် ဖြစ်နေသည်။ ဆောင်းတွင်းကြီးတွင် ချန်ပိုင်တောင်တန်း သစ်တောထဲ၌ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျားသစ်နက် တစ်ကောင်ကိုပင် ရှာတွေ့သွားခဲ့သေး၏။

သူ၏ သတ္တိကတော့ ကောင်းဆဲပင်။

ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်းများပင် တောင်ထဲတွင် ဤသို့ ရမ်းသမ်း မသွားလာရဲကြဘဲ ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ကင်းလှည့် လမ်းကြောင်းများ အတိုင်းသာ သွားလာကြရသည်။

"ဒီလောက်တောင် စွယ်စုံရနေတာ... ကင်းလှည့်ဝန်ထမ်း မလုပ်တာ တကယ် နှမြောစရာပဲ"

ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ဗီဒီယိုထဲမှ ရွှီယန်ကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျားသစ်နက်ကိုတော့ ငါလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ... သတင်းတောင် တင်လို့ ရနေပြီ"

"ဒီကောင်လေး ပုန်းနေတာ တကယ် လျှို့ဝှက်တာပဲ"

ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ထပ်မံ အံ့ဩသွားပြန်၏။

ကျားသစ်နက်ကို ရှာတွေ့ခြင်းက ကျားနှင့် ကျားသစ် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းအတွက်တော့ ကိစ္စကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ချန်ပိုင်တောင်တန်း တွင် တောရိုင်း ကျားသစ်နက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

သတင်း တစ်ပုဒ် တင်လိုက်ပါက အလွန် အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝသွားမည်ဖြစ်ပြီး အထက်လူကြီးများလည်း သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်သွားမည် ဖြစ်၏။

အစိုးရ ရုံးလုပ်ငန်းများ၏ သဘောသဘာဝမှာ ရလဒ်များ ပြသကာ အထက်လူကြီးများကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးရခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ပြဿနာ တစ်ခု ရှိလာပြန်သည်။ သတင်း တင်ချင်ပါက ဗီဒီယို လိုအပ်၏။

သို့သော် ရွှီယန်၏ ဤဗီဒီယို တစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်ဘဲ ကျားသစ်နက် လှုပ်ရှားနေသည့် ဗီဒီယိုများ ပိုမို ရိုက်ကူးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ရွှီယန်ထံသို့ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့သည်။

"လောင်ဝမ်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ရွှီယန်က ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

"မင်း ခုနက ကျားသစ်နက် ကို လိုက်ဖ်လွှင့်လိုက်တာလား... အဲဒီ ကျားသစ်နက် က ငါတို့ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး စခန်းအတွက် တော်တော် အဓိပ္ပာယ် ရှိလို့... မင်းကို အကူအညီ နည်းနည်းလောက် တောင်းချင်လို့ပါ"

ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဘာအကူအညီလဲ"

"ကျားသစ်နက် လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဗီဒီယို နည်းနည်းလောက် ရိုက်ချင်လို့ပါ... နည်းနည်းလောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းလေး ရိုက်ပေးလို့ ရမလား"

"ဒါက လွယ်ပါတယ်... ခုနက ကျားသစ်နက် ထွက်သွားတုန်းက ကျွန်တော့် ဒရုန်း က တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ်လောက် လိုက်ရိုက်ထားသေးတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ လိုက်ဖ် မှတ်တမ်းကို သွားကြည့်လိုက်လေ"

"လိုက်ဖ် မှတ်တမ်းထဲမှာ ရှိတယ် ဟုတ်လား... ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့... ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

သူတို့ နှစ်ယောက်က စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။

ထိုနေ့ညတွင် ချန်ပိုင်တောင်တန်း သစ်တောဦးစီးဌာန မှ သတင်း ထုတ်ပြန်လိုက်၏။

"ချန်ပိုင်တောင်တန်း တွင် တောရိုင်း ကျားသစ်နက် အံ့ဩဖွယ် ပေါ်လာ"

သတင်းထဲတွင် 'ပြင်ပ လိုက်ဖ်လွှင့်သူ ရွှီယန် သည် တောင်ပေါ်သို့ စွန့်စား ခရီးထွက်စဉ် တောရိုင်း ကျားသစ်နက် နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်... ကျားသစ်နက်၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ သွက်လက်ဖျတ်လတ်ပြီး' ဟု ရေးသားထားသည်။

ဤသတင်းက ဒေသတွင်း၌ အတော်လေး နာမည်ကြီးသွားခဲ့၏။

ညဘက်တွင် ရွှီယန်က သူ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဖုန်းကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"သတင်းတောင် ပါသွားပြီပဲ... တင်တဲ့ အရှိန်က တော်တော် မြန်တာပဲ... နေ့လယ်ကမှ ကျားသစ်နက် နဲ့ တွေ့တာ... ညကျ သတင်း ပါလာပြီ"

"သတင်းဆိုတာ အချိန်မီ တင်နိုင်ဖို့ အရေးကြီးတာကိုး"

ရွှီယန်က ညည်းတွားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ကျားသစ်နက် ၏ ဗီဒီယိုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်ဟွာ ကို လှမ်းအော်လိုက်၏။

"ရှောင်ဟွာ... ဒီလာခဲ့ဦး... မင်းကို ပစ္စည်းကောင်းလေး တစ်ခု ပြစရာ ရှိတယ်"

ရွှီယန်၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟွာ က ဖင်လုံးလေး ခါယမ်းကာ ပြေးလာခဲ့သည်။

ရွှီယန်က ဖုန်းကို ၎င်း၏ အရှေ့တွင် ချထားပေးပြီး ကျားသစ်နက် ၏ ဗီဒီယိုကို ပြသလိုက်၏။

လူတစ်ယောက်နှင့် ကျားသစ် တစ်ကောင်တို့က မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကာ ဖုန်းကို ကြည့်နေကြရာ ဤမြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။

ရှောင်ဟွာ က အာရုံစိုက်ကာ အသေအချာ ကြည့်ရှုနေ၏။

၎င်းက ဗီဒီယိုထဲမှ ကျားသစ်နက် ကို မြင်သောအခါ သိချင်စိတ်ဖြင့် အနားသို့ တိုးသွားပြီး ဖုန်း၏ အနောက်ဘက်ကိုပါ လှည့်ကြည့်နေသေးသည်။

ကျားသစ်နက် က ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေသလဲ ဆိုတာကို ရှာဖွေနေသည့်ပုံပင်။

"ဒီကျားသစ်နက် က ဘယ်လိုလဲ... အထီးလား အမလား သိလား... သဘောကျလား"

"နောက်နှစ် နွေဦးပေါက်ရင် မင်းကို သွားရှာပေးမယ်လေ"

"မတ်လ လောက်ဆိုရင် ကျားသစ်မ တွေ မျိုးပွားတဲ့ ရာသီ ရောက်ပြီ... မင်းက သတ္တိရှိရှိ ပုံစံမျိုး လုပ်ပြပြီး ဒီအခွင့်အရေး ကို သုံးပြီး မိန်းမကောင်းကောင်း တစ်ယောက် သေချာ ရှာပေါ့"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ ကို ရှင်းပြနေ၏။

ရှောင်ဟွာ က ဖုန်းကိုသာ ကြည့်ကာ မျက်တောင် တဖျတ်ဖျတ် ခတ်နေသည်။

၎င်း နားလည် မလည်ကိုတော့ မသိသော်လည်း ရွှီယန်ကတော့ ၎င်းအတွက် မိန်းမ တစ်ယောက် ရှာပေးချင်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ ကျားသစ်နက် ပေါက်လေး တစ်အုပ်လောက် မွေးလာနိုင်ပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

မိမိကိုယ်တိုင် မွေးမြူနိုင်သည် ဖြစ်စေ မမွေးမြူနိုင်သည် ဖြစ်စေ သစ်တောထဲတွင် ကျားသစ်နက် များ ပေါ်လာခြင်းက အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော ကိစ္စ တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ရှေးလူကြီးများက ကျားသစ်နက် ကို ကျက်သရေ ရှိသည်ဟု ယူဆကြသဖြင့် ရွှမ်ပေါက် ဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က ဖုန်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။

"နောက်နှစ် နွေဦးပေါက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

"အခုက ရေခဲနဲ့ နှင်းတွေ ဖုံးနေတာဆိုတော့ ဆောင်းတွင်းမှာ ဟိုဘက်က ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေလဲ မသိရသေးဘူးလေ"

"ထပ်ဆုံဖို့ မျှော်လင့်ရတာပါပဲ"

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ ၏ ခေါင်းကို ထပ်မံ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ယခု ရှောင်ဟွာ ၏ အရွယ်အစားက ကြီးထွားလာပြီဖြစ်ပြီး အရွယ်ရောက်ခါနီးပင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ပါက အလွန်အမင်း ကြောက်စရာ မကောင်းလှချေ။

ဤကောင်လေးက ချစ်စရာ ကောင်းပြီး အနည်းငယ်လည်း တုံးအအ နိုင်လှသည်။

ဤသို့ဆိုလျှင်လည်း ကောင်းပါသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရေခဲများနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လယ်ယာခြံဝင်း ၏ ဧရိယာ အများစုကိုလည်း နှင်းပွင့်များ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ စားကျက်မြက်ခင်း နှင့် အာလူးခင်း များကို နှင်းများ တစ်လွှာ ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရှင်းလင်းထားခြင်း မရှိချေ။

အချိန်မီ ကျဆင်းသော နှင်းများက အသီးအနှံများ ဖြစ်ထွန်းစေမည် ဟူသော စကား ရှိပေသည်။

နှင်းများ အများအပြား ကျဆင်းပါက ရေခဲနှင့် နှင်းများက မြေကြီးထဲတွင် ပေါက်ပွားနေသော ပိုးမွှားများကို အေးခဲ သေဆုံးစေနိုင်ပြီး နောက်နှစ်အတွက် အသီးအနှံများ ပိုမို ဖြစ်ထွန်းစေမည် ဖြစ်၏။

မှန်လုံအိမ် အပေါ်ရှိ နှင်းများကိုတော့ ဝန်ထမ်းများက ပူးပေါင်းကာ တစ်စချင်းစီ ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤနှင်းများကို မဖြစ်မနေ ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက မှန်လုံအိမ် ကို အလွယ်တကူ ဖိချေ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့်အပြင် မှန်လုံအိမ် နေရောင်ခြည် စွမ်းအင် ရရှိမှုကိုလည်း ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

အိမ်ထဲတွင်တော့ အလွန် နွေးထွေးနေပြီး အနည်းငယ် ပူနေသည်ဟုပင် ခံစားရ၏။

ရွှီယန်က အဝတ်အစား ပါးပါးလေးသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူက ကွန်ပျူတာ အရှေ့တွင် ထပ်မံ အလုပ်ရှုပ်နေပြန်၏။

ဗီဒီယို အချို့ကို တည်းဖြတ်ခြင်း... အင်တာနက်သုံးစွဲသူများနှင့် စကားပြောခြင်း များ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘလူးဘယ်ရီ နှင့် ဩဇာသီး အကြောင်း ဗဟုသုတ အချို့ကို လေ့လာနေလိုက်သည်။

ဘလူးဘယ်ရီ အတွက် အရောင်းလမ်းကြောင်း ကိုတော့ ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဘလူးဘယ်ရီများက ဈေးကွက်ထဲရှိ ဘလူးဘယ်ရီများထက် အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရွယ်အစား... ပြည့်ဖြိုးမှု... အရသာ နှင့် သိမ်းဆည်းနိုင်သော အချိန် စသည်တို့ အားလုံးက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ပိုမို စိုက်ပျိုးရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင် အရောင်းလမ်းကြောင်း သွားရောက် ရှာဖွေပါက နောင်တွင် ဘလူးဘယ်ရီ ရောင်းချရာ၌ ပို၍ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်း က ယခုမှ စတင် အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သင့်တော်သော အခွင့်အရေး တစ်ခုကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကာ အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ခြံဝင်း အပြင်ဘက်တွင် ဝန်ထမ်း သုံးယောက်က အတူတကွ စုဝေးကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

"ငါတို့ သူဌေး သတင်းထဲ ပါသွားပြီဟ... ဖုန်းထဲမှာတောင် သတင်း ဝင်လာတာ တွေ့လိုက်တယ်... ကျားသစ်နက် ကြီး တစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့သွားတာတဲ့"

"သူဌေး ကတော့ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"

"အစ်ကိုယန် က တောင်ပေါ် ခဏခဏ တက်တာကိုး... အရင်ကဆို သုံးလေးရက် နေရင် တစ်ခါ သွားတာလေ... တောင်ထဲက အခြေအနေကို သူက အသိဆုံးပဲ"

သူတို့က ရွှီယန် နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုရာတွင်လည်း အလွန် လေးစားနေကြ၏။

"နောက်တစ်ဆင့်က ဘလူးဘယ်ရီ တွေ မှည့်ဖို့ပဲ... ငါတို့ လယ်ယာခြံဝင်း က ဘလူးဘယ်ရီ တွေကို ငါ ကြည့်ပြီးပြီ... မျိုးစိတ် တကယ် ကောင်းတာပဲ"

ယခင်က လယ်ယာခြံဝင်း ဖွင့်ဖူးသော မာဝန် က အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကြည့်ရတာ တကယ် မဆိုးဘူး... အဲဒီအချိန်ကျရင် သူဌေး ဘယ်လို ရောင်းမလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့"

"အဲဒါကတော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"

သူတို့ သုံးယောက်ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အပေါ် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေကြ၏။

"သူဌေး ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်... နောက်နှစ် နွေဦးပေါက်ရင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပိုလုပ်ပြီး မှန်လုံအိမ် တွေ ထပ်ဆောက်မလို့တဲ့"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် သေချာပေါက် အလုပ်တွေ များလာမှာဆိုတော့ လူသစ်တွေလည်း ခေါ်ရလောက်တယ်"

မာဝန် က ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"အဲဒါ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ငါတို့ လယ်ယာခြံဝင်း သာ တကယ် ဖွံ့ဖြိုးလာရင် နောက်ပိုင်း ပိုပြီး စည်ကားလာမှာပဲ"

ယခု အချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ ရေခဲများနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပူချိန်ကလည်း အလွန် နိမ့်ကျနေသည်။

သို့သော် လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင်တော့ နွေးထွေးနေ၏။

အကောင်လေးများ အားလုံးက သူတို့၏ အသိုက်ထဲတွင် အနားယူနေကြပြီး ခွေးအိမ် တံခါးများတွင်လည်း ဝါဂွမ်း တံခါးကာများ ချိတ်ဆွဲပေးထားသဖြင့် လေအေးများ လုံးဝ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဆောင်းတွင်း ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ အများစုကတော့ အနားယူရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကွန်ပျူတာ အခန်းထဲတွင် ရွှီယန်က ဗီဒီယို ကိစ္စများ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ဂိမ်းကစားနေလိုက်၏။

ဤနှစ်ရက်အတွင်း ပြည်တွင်းဖြစ် 3A ဂိမ်း အသစ်ဖြစ်သော Black Myth: Wukong ထွက်ရှိလာသဖြင့် ရွှီယန်လည်း စမ်းကစားကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူ၏ ကွန်ပျူတာ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန် ကောင်းမွန်သဖြင့် ဂိမ်းကစားရသည်မှာ အလွန် ချောမွေ့လှ၏။

သို့သော် မွန်းစတား များကို တိုက်ခိုက်ရ ခက်ခဲသဖြင့် အချိန် အတော်လေး ကုန်စေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး လုပ်စရာ မရှိသဖြင့် ဤနှစ်ရက်အတွင်း အိမ်ထဲတွင် အောင်းကာ ဂိမ်းကစားနေလိုက်သည်။

'နောက်ထပ် တစ်လလောက် နေရင် ပိုအေးလာတော့မှာ... အနှုတ် သုံးဆယ် ဒီဂရီလောက် ရှိနိုင်တယ်'

'တောင်ထဲ ဝင်ဖို့ မလွယ်ဘူးလေ'

'ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရဲ့ အကြိမ်ရေကိုလည်း အလကား မထားနိုင်ဘူး'

'ဒါမှမဟုတ်... အလုပ်တွေ ပြီးရင် အပြင်ထွက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် လည်ပတ်ရင်း တခြား နေရာက ရတနာတွေကို သွားရှာကြည့်ရမလား...'

ရွှီယန်က အနားယူနေချိန်တွင် နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ရမည့် ကိစ္စများကို တွက်ချက်နေလိုက်၏။

ဘလူးဘယ်ရီ နှင့် ဩဇာသီး များ ရောင်းချပြီးချိန် ဆိုလျှင် ဇန်နဝါရီလ ခန့် ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ရာသီဥတု အလွန် အေးသဖြင့် ဤဘက်တွင် တောင်ပေါ်တက်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်း ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင် ၏ အကြိမ်ရေများကိုလည်း အလဟဿ မဖြုန်းတီးပစ်နိုင်ရာ အပြင်ထွက်ကာ ရတနာများ သွားရှာကြည့်နိုင်ပေသည်။

တောင်ဘက်ပိုင်းက ထိုမျှလောက် မအေးချေ။

ရတနာ အချို့ ရှာဖွေပြီးနောက် နှစ်သစ်ကူးရန် ပြန်လာမည် ဖြစ်၏။

အချိန် ကိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က သူ၏ အစီအစဉ်ကို အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်း တွင်ချည်းသာ အမြဲတမ်း နေ၍လည်း မရနိုင်ချေ။

တရုတ်ပြည်ကြီးက ဤမျှ ကျယ်ဝန်းရာ ပစ္စည်းများ သွားရောက် ရှာဖွေနိုင်သည့် နေရာများ အများအပြား ရှိနေသည်။

အကုန်လုံးကို သွားရောက် ကြည့်ရှုရမည်သာ ဖြစ်၏။

ဤသို့ဖြင့် နှစ်ရက်ခန့် အနားယူလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းများက အရည်ပျော်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိဘဲ အလွန် ထူထပ်စွာ စုပုံနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

လယ်ယာခြံဝင်း ၏ လမ်းများကို စောစောစီးစီး ရှင်းလင်းထားပြီးဖြစ်ရာ စုပုံနေသော နှင်းများ၏ နောက်ခံတွင် ကြည့်ရသည်မှာ သန့်ရှင်းနေသည်။

ဘေးတစ်ဖက်တွင်တော့ ပျက်စီးနေသော နှင်းလူရုပ် အလောင်း နှစ်ခု ရှိနေ၏။

ဝန်ထမ်းများက နှင်းလူရုပ် နှစ်ခု ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်ဟွာ နှင့် ရှောင်ဟေး တို့က ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ခုလုံးက တစ်ဝက်စီသာ ကျန်ရှိတော့၏။

အားလုံးကလည်း ၎င်းတို့ကို လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားခွင့် ပြုထားပြီး ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မတွေးတောကြချေ။

နွေးထွေးသော မှန်လုံအိမ် ထဲတွင် ရွှီယန်က ဘလူးဘယ်ရီ သီး တစ်လုံးကို ခူးယူကာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် ချဉ်နေသေးသော်လည်း စားရသည့် ခံစားချက်က အလွန် ကောင်းမွန်လှ၏။

အသီးက နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက အနည်းငယ် မာကျောသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်တော့ အရည် ရွှမ်းလှပေသည်။

အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော မျိုးစိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝန်ထမ်း သုံးယောက်ကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာကြ၏။

"နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် နေရင် အရင် မှည့်တဲ့ ဘလူးဘယ်ရီ သီး အချို့ကို ရွေးပြီး သေတ္တာ ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးလောက် ထည့်ထားလိုက်... နမူနာ ယူသွားပြီး စီးပွားရေး သွားစကားပြောလို့ ရတာပေါ့"

"ငါတို့ရဲ့ ဒီဘလူးဘယ်ရီ တွေက အဓိကပဲ... သေချာ ရောင်းရမယ်"

"နောက်ပိုင်းကျ ဘလူးဘယ်ရီ ပဲ အဓိကထား စိုက်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် တစ်ခု ဖန်တီးမလို့ စဉ်းစားထားတယ်"

ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများကို မှာကြားလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သူဌေး... သူဌေး စီစဉ်တဲ့အတိုင်း လုပ်ပါမယ်"

ဝန်ထမ်းများက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း က နောက်ထပ် စီးပွားရေး အသစ် တစ်ခုကို ထပ်မံ ကြိုဆိုရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် စီးပွားရေးက လယ်ယာခြံဝင်း ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။

All Chapters