အခန်း ၄၀၈

အပိုင်း(၄၀၈)

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

အခန်းကြီးသည် အော်သို နှင့် ဟာမိုနီ တို့၏ တိုက်ပွဲကြောင့် တုန်ခါနေခဲ့၏။

"ဒါကို ဘယ်လို စရမလဲ..."

လင်းတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"လမ်းမှားနေပြီ... လမ်းမှားနေပြီ..."

ဒရော့စ်က သူ၏ ခေါင်းထဲမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"လှည့်... လှည့်... လှည့်လိုက်..."

လင်းတုန်း သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး၊ ကျောက်မျက်ရတနာ သစ်ပင်ကြီးဆီသို့ မျက်နှာမူရန် လှည့်လိုက်၏။ အော်သိုသည် အက်ကွဲနေသော ကျောက်သား ကျင်းကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်သွားပြီး၊ ဟာမိုနီ သည် ခရမ်းရောင် အရိပ်တစ်ခုအလား လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

"ကျောက်ဇလုံ ဆီ ပြန်သွား..."

စိတ်ပျက်မိသော်လည်း လင်းတုန်း က နာခံလိုက်၏။

"ငါတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."

"အဲဒါကို တစ္ဆေရေ လို့ ခေါ်တယ်..."

တလက်လက် တောက်ပနေသော စိန်ရောင် အရည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်းတုန်း နားလည်သွားခဲ့၏။ ၎င်းမှာ စတုတ္ထမြောက် စမ်းရေတွင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဟာမိုနီ ကို အနိုင်ယူဖို့ ကူညီပေးနိုင်မှာလား..."

"အင်း... အဲဒါက မင်း ဟာမိုနီ ကို တိုက်ခိုက်ဖို့တော့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်... အဲဒီလောက်တော့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်..."

လင်းတုန်းသည် ကျောက်ဇလုံ အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်၏။ အပြာလေး က သူ့ကို မြင်သောအခါ အကြွေစေ့များ အချင်းချင်း ထိခိုက်သံကဲ့သို့ အော်ဟစ် အားပေးလိုက်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင်ခန်း ထဲသို့ ပြန်လည် ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ လင်းတုန်း သည် တံခါးပိတ်ရန် ဟင်းလင်းပြင် သော့ ကို ပုတ်လိုက်ပြီး၊ တလက်လက် တောက်ပနေသော နို့နှစ်ရောင် အရည်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"နော့သ်စထရိုက်ဒါ ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်ကြီး ကျရှုံးခဲ့ရတာက သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဒီစုပေါင်းအသိဉာဏ်မှာ ကိုယ်ပိုင် တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း ဒါမှမဟုတ် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိလို့ပဲလေ... သူက ခိုင်းတာကိုပဲ လုပ်တတ်တာ... ကြွားပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်... တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့တာက မှတ်ဉာဏ် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို စိတ်အာရုံ စမ်းရေတွင်း ထဲမှာ နှစ်ငါးဆယ်လောက် စိမ်ထားဖို့ပဲ..."

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ခေါင်းတစ်လုံးလုံးကို အဖြူရောင် ရေများထဲသို့ နှစ်ချလိုက်၏။

"မင်း လိုချင်ရင် ဒါကို ကိုယ်တိုင် သောက်သုံးလို့ ရတယ်..."

ဒရော့စ် က ဆက်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံက ဟာမိုနီ ထက် အများကြီး ပိုပြီး တိုးတက်သွားလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို ငါ့ဆီ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့၊ နော့သ်စထရိုက်ဒါ ရဲ့ ပရောဂျက်ကို ငါတို့ အဆုံးသတ်ပေးပြီးသား ဖြစ်သွားမယ်..."

ရေများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံ အောက်ခြေ၌ စတင် စုစည်းလာကြ၏။

လင်းတုန်း က ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

တစ္ဆေရေ၏ အဆုံးစွန်သော ရလဒ်က သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် မည်မျှ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း၊ အော်သို သည် အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ မှော်ပစ္စည်း က ဤနေရာတွင် များစွာ အထောက်အကူ ပြုပေလိမ့်မည်။

သူသည် တစ္ဆေရေ ကို တကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ အားလုံးကို ဒရော့စ် ဆီသို့ လည်ပတ် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။

အော်သိုသည် သူ၏ဘေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့ပြီး၊ မီးတောက် ခြုံလွှာ မှာလည်း ငြိမ်းသေစပြုနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံတွင် သေးငယ်သော်လည်း အလင်းများ စိမ့်ထွက်နေသည့် အက်ကွဲရာသစ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီ..."

သူက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

လင်းတုန်းသည် ဟာမိုနီ ကို မြင်နိုင်ရန် လုံလောက်သည် အထိ မလှည့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သေမင်း၏ အရိပ်အလား သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အာကူရာ ကို ခံစားနေရ၏။ တံစဉ် တစ်လက်က ဂျုံခင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသကဲ့သို့၊ ချွန်ထက်သော အမှောင်ထုသည် စုစည်းလာကာ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ဒရော့စ်သည် သူ၏ အမြုတေ ထဲတွင် လည်ပတ်နေခဲ့၏။ တစ္ဆေရေ သည် လင်းတုန်း ၏ ဝိညာဉ် သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် သူ့ကို အထက်သို့ ဆွဲတင်သွားခဲ့ရာ၊ ထို စိတ်ဝိညာဉ် သည် သူ၏ လည်ပင်းနှင့် ဦးခေါင်း ဆက်စပ်နေသည့် နေရာတွင် အခြေချသွားသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်း သည် တစ္ဆေရေ ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန်ကို အကုန်သောက်လိုက်ပြီး၊ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်၏။

"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ..."

သူက တောင်းဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ လည်ပင်းကို အပ်ဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ ဝိညာဉ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲတွင် ခဏတာမျှ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒရော့စ် သည် သူ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ထဲတွင် သံမှိုစွဲထားသည့်အလား ခိုင်မြဲစွာ ကပ်ငြိသွားတော့သည်။

ဒရော့စ် ၏ အသံသည် လင်းတုန်း ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

[တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် တစ်ခု... လာနေပါပြီ…]

...

[တောင်းဆိုထားသော အချက်အလက် - အာကူရာ ဟာမိုနီ အား ရင်ဆိုင်မည့် တိုက်ပွဲ ဖြေရှင်းချက်။]

[အစီရင်ခံစာ စတင်ပါပြီ... ]

"အခု မင်း ဒါကို ချက်ချင်း အာရုံစိုက်သင့်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ ကျောရိုးနဲ့ ခြောက်လက်မလောက် အကွာမှာ မင်းကို ငါးတစ်ကောင်လို ခွဲထုတ်ပစ်မယ့် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခု ရှိနေလို့ပဲ..."

ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ ဆန့်တန်းနေသော ပါးလျသည့် အရိပ် ဓားသွားတစ်ခုသည် လင်းတုန်း ၏ ကျောဘက်သို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။ ၎င်းသည် ဟာမိုနီ ထံမှ ထွက်ခွာလာစဉ် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ခုတ်ထစ်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ရဲ့ အဲဒီ သံချပ်ကာက အာကူရာ မိသားစု ရဲ့ သွေးဆက် အမွေအနှစ်ပဲ... အဲဒါက ငါတို့အတွက် အားသာချက် တစ်ခုပဲ... သူက သူ့ရဲ့ လမ်းစဉ် နဲ့ အဲဒါကို ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်တဲ့အတွက်၊ သူ အဲဒီအပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်မရောက်မချင်း ဒီသံချပ်ကာ အပြည့်အစုံကို သုံးခွင့်မရှိဘူးလေ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ဟာကွက်တွေ ကြီးနေလိမ့်မယ်..."

ဟာမိုနီကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံချပ်ကာသည် သူ၏ မာဒြာ များကို စားသုံးနေ၏။ လင်းတုန်း သည် ၎င်းကို သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံခံစားမှုဖြင့် သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဟာမိုနီ ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အများစုကို စုပ်ယူနေခဲ့၏။ သူ၏ အမြုတေ မှာ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ လှုပ်ရှားရန်အတွက်ပင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် ဖြင့် အားဖြည့်နေရသည်။

"အဲဒီ ပုဆိန်ကလည်း အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် လက်နက်တစ်ခုပဲ... သူ အဲဒီရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်မသုံးနိုင်ပါဘူး... ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား... သူက ဒါကို အရေးပေါ် အစီအမံ တစ်ခုအနေနဲ့ တွေးထားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို ယူလာတာကမှ သူ့အတွက် ပိုကောင်းဦးမယ်... ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒါက မင်းရဲ့ ခေါင်းကိုတော့ ဖြတ်ပစ်နိုင်သေးတယ်နော်..."

အမြုတေကြိုး သည် အသက်ဝင်နေခြင်း မရှိပေ။ ယခုအခါ ဤအချက်အလက်များ အားလုံးသည် ရုပ်ပုံများနှင့် ခံစားချက်များ အသွင်ဖြင့် လင်းတုန်း ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး စီးဝင်လာခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် ထိုအရာကို ခံစားသိရှိနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ယခင်က ၎င်းကို သူ သတိမထားမိခဲ့သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

လက်နက်ကိုယ်နှိုက်က အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟာမိုနီ သည် ထို အမြုတေကြိုး ကို အသက်မသွင်းနိုင်ပေ။

"ပထမဆုံး၊ အဲဒီ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်... မင်းအတွက် သိပ်တော့ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်းတုန်း လှည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အဖြူရောင် လက်မောင်းရှိ နည်းစနစ် က အသက်ဝင်လာပြီး၊ အရိပ် ဓား ကို ဘေးသို့ ပွတ်ဆွဲ ဖယ်ရှားလိုက်၏။ သူ၏ လက်သည် မာဒြာ ကို ဝါးမျိုသွားပြီး အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ကို အာရုံလွှဲလိုက်... သဲနဲ့ ပက်တာဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု လုပ်လိုက်..."

ခိုးယူထားသော မာဒြာ များသည် ဟာမိုနီ ၏ မျက်နှာဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် အာရုံခံစားမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှုပ်ထွေးသွားစေ၏။ ပုံစံမကျသော ထို မာဒြာ များသည် အနက်ရောင် အပ်တစ်ဆုပ်စာအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားကြသည်။ အရိပ် နှင့် ဓား သဘာဝတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသောကြောင့် ၎င်းတို့မှာ သေစေနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း၊ အာရုံလွှဲရန်အတွက်မူ အသုံးဝင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခု သူ မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာတာကို ကာကွယ်လိုက်..."

အနီရောင် အစွန်းရှိသော ပုဆိန်သည် သူ့ဆီသို့ လွှဲခုတ်လာပြီး၊ လင်းတုန်း သည် ပုဆိန်ရိုးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်၏။ သို့သော် သူ မမြန်ဆန်ခဲ့ပေ။ ပုဆိန်က လက်၊ လက်မောင်းနှင့် ပခုံးတို့ကို ခုတ်ထစ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး သွေးများ လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ သေမင်း၏ အေးစက်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ နာကျင်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

"အာ... ဆောရီး၊ ရှောင်လိုက်လို့ ပြောမလို့..."

လင်းတုန်း ဝပ်ချလိုက်ရာ၊ ပုဆိန်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။ သူသည် အထိအခိုက်မရှိ လွတ်ကင်းသွားပြီး၊ ဟာမိုနီ မှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ရဲ့ ခြေကုပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်..."

သူသည် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဟာမိုနီ ၏ ခြေချင်းဝတ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး၊ မီးတောက် ခြုံလွှာ ၏ အင်အားဖြင့် ဆွဲငင်လိုက်၏။ ဟာမိုနီ အတွက် သူ့ကိုယ်သူ ငြိမ်အောင် ထိန်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ၊ သူ၏ ခြေထောက်များ မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီ လက်နက်ကို ဆွဲလုလိုက်..."

သူ၏ သံချပ်ကာ မပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် တိုက်ပွဲဆီမှ အာရုံလွှဲလိုက်ရသောကြောင့်၊ ဟာမိုနီ ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှု အားလျော့သွားသည်။

လင်းတုန်း၏ အသွေးအသား လက်သည် ပုဆိန်ရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူက ၎င်းကို ဆွဲလုယူလိုက်၏။

"သူ မြေကြီးနဲ့ ထိသွားရင် ပြန်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် အဲဒီအတွက် အသင့်ပြင်ထား..."

သူ၏ ကျောပြင်က ကျောက်သား ကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်မိသွားပြီး၊ ဟာမိုနီ သည် သူ၏ ရင်ဘတ်အရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို ရေးဆွဲလိုက်၏။ ကြက်ခြေခတ်ပုံသဏ္ဍာန် အရိပ် ဓားများ က သူ နောက်ဆုံး ခံစားသိရှိခဲ့သော လင်းတုန်း ရှိရာ နေရာဆီသို့ အထက်သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းတုန်း သည် ထိုနေရာမှ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မီးတောက် ခြုံလွှာ က သူ့ကို အရှေ့သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် ဟာမိုနီ ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

"မင်း အဲဒီ သံချပ်ကာကို မခွဲနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ဆက်ဝတ်ထားဖို့အတွက် သူ့ကို စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်ခမ်းသွားအောင်တော့ မင်း လုပ်နိုင်တယ်..."

လင်းတုန်း သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပုဆိန်ကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး၊ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် ရင်အုပ်ကာ ပေါ်သို့ စိုက်ချလိုက်၏။

၎င်းသည် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားခြင်း မရှိဘဲ မီးပွားများသာ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ မာဒြာ ၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးက အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်အတွက် များပြားလွန်းလှ၏။ သံချပ်ကာသည် စွမ်းအင်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများက ဟာမိုနီ ၏ သူငယ်အိမ်များ ထဲသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"မင်းရဲ့ မဟာမိတ်တွေကို သတိထားဦး..."

လက်မောင်းလုံးခန့် တုတ်သော နဂါး အသက်ရှူခြင်းသည် အော်သို ထံမှ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လင်းတုန်း သည် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်၏။ မာဒြာ များက ဟာမိုနီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

"အဲဒါဆို ရန်သူ တစ်ယောက် သေပြီပေါ့... ရှင်းလင်းလွယ်ကူပါတယ်... ပြီးတော့ ကျရှုံးဖို့နဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သေဆုံးသွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက အနည်းဆုံးပဲ ရှိတယ်..."

"ကဲ... အခု အပြင်ထွက်ပြီး အဲဒီအတိုင်း လုပ်လိုက်တော့..."

***