အခန်း ၄၁၃

အပိုင်း(၄၁၃)

ဆိုဖာရာ...

ဆိုဖာရာသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စိုရွှဲနေဆဲဖြင့် သူမဆရာ၏ ပုံရိပ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေခဲ့၏။

"သူတို့က ကျွန်မတို့ဆီက အများကြီး ယူဆောင်သွားခဲ့တယ်..."

သူမက နာကျင်မှုကြောင့် ရင်ဘတ်များ တင်းကြပ်နေလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သိပ်ကို များလွန်းပါတယ်..."

အင်ပါယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သဲများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သူ၏ ဆန္ဒကို ပုံဖော်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုက်ကြီး၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရှိနေသော်လည်း၊ ဤသဲများက သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် လည်ပင်းမှ ခြေကျင်းဝတ်အထိ ဖုံးအုပ်ထားသော ခြုံလွှာ ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ် လူသား ကောင်လေး တစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသည်။

ဆိုဖာရာသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုရန် မထိုက်တန်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ၏ ဗလာကျင်းနေသော လူသား ခြေထောက်များကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

"သူတို့က ငါတို့ဆီက ဘာမှ ယူမသွားဘူး..."

သူမ၏ မြင့်မြတ်သော ဘိုးဘေးက သူမကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းကသာ သူတို့ကို အားလုံး ပေးလိုက်တာ..."

သူမ၏ လည်ချောင်းမှာ ဆို့နင့်သွားသော်လည်း၊ အင်ပါယာ တစ်ပါးနှင့် အငြင်းပွားရန် သူမ မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ ညီမက ကြွက်တစ်ကောင်ကို ချောင်ပိတ်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားရင်း အကိုက်ခံရပြီး သေသွားခဲ့တယ်... သူမက ငါ့ရဲ့ သွေးသားအတွက် အရှက်ရစရာပဲ..."

သူက ဘေးတစ်ဖက်သို့ တံတွေးထွေးချလိုက်၏။

"သူ့အတွက် ငါ့စကားတွေ အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်..."

ဆိုဖာရာ၏ လက်သည်းများက သစ်သား ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြစ်ရာနက်ကြီးများ ထင်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ဒယ်ရီယာနာတော့သ် နဲ့ နာဂါတိုနာတော့သ် တို့ကို အမဲလိုက်ခိုင်းခဲ့တယ်၊ သူတို့လည်း သူတို့ရဲ့ သားကောင်တွေ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတယ်... သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တွေ ဖျက်ဆီးမခံရသေးဘူးဆိုရင်တောင် မင်းကိုယ်တိုင် အဲဒါကို လုပ်သင့်တယ်... သေသွားတဲ့အချိန်မှာတောင် သူတို့ကို အသုံးချဖို့ မထိုက်တန်ဘူး... အသက်ရှင်နေတုန်းကလည်း အသုံးမကျခဲ့တဲ့ ကောင်တွေပဲ..."

သူမသည် စကားလုံးများကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ပေ။

"ခေတ်အဆက်ဆက် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုရင်ကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို သနားညှာတာပါ... သူတို့က ကျွန်မရဲ့ မိသားစုပါ..."

မာကျောစွာ စုစည်းထားသော သဲ လက်ချောင်း တစ်ချောင်းက သူမ၏ မေးစေ့အောက်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာကို အပေါ်သို့ မော့စေခဲ့၏။ သူ၏ မျက်နှာကို မတော်တဆ မြင်တွေ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ သူမသည် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကြည့်စမ်း..."

သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝိုင်းစက် ချောမွေ့နေပြီး၊ သူ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။ အကန့်အသတ်မဲ့သော စွမ်းအားများသည် အားနည်းယောင်ဆောင်နေသော ပုံစံအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကြ၏။ ဆိုဖာရာ အမြဲတမ်း တွေးထင်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း ပြီးပြည့်စုံသော အလှတရားပင် ဖြစ်သည်။

"အမှန်တရားက မင်းရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဂရုစိုက်မနေဘူး..."

သူက ပြောလိုက်သည်။ သဲပန်းပုရုပ်မှာ အလွန် သေသပ်လွန်းလှသဖြင့်၊ သူ၏ အေးစက်စက် မျက်နှာအမူအရာ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်နေ၏။

"အမှန်တရားက သူတို့ ပိုပြီး သန်မာခဲ့တယ်... မင်းက အားနည်းခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ အားနည်းမှုကြောင့်ပဲ၊ နော့သ်စထရိုက်ဒါ ရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားတဲ့ ဒီခရီးစဉ်က ငါတို့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရခဲ့တဲ့အပြင် အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်..."

မျက်ရည်သစ်များ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ စိမ့်ထွက်လာခဲ့၏။

"ကျွန်မရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ခံယူပါ့မယ်..."

"မင်းကို အပြစ်ပေးလို့ ငါ ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာလဲ... အရှိကို အရှိအတိုင်း ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရမယ်... တိုက်ဒ်ဝေါ့ကာဂိုဏ်း နဲ့ ကိုးတိမ်တိုက် နန်းတော် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ကလွဲရင်၊ တစ္ဆေရေ ထဲက လူတွေအားလုံးထဲမှာ ငါတို့က အောင်မြင်မှု အနည်းဆုံးပဲ... ပြီးတော့ နန်းတော်က ဒါတွေအားလုံးကို ဘာမှ ဂရုမစိုက်ဘူး... သွေးနီလဂိုဏ်းက သူတို့ လိုချင်တာကို ရသွားကြတယ်... အာကူရာ မိသားစု ကလည်း သူတို့ကလေးရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါမသိအောင် ဖုံးကွယ်ဖို့ အများကြီး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တယ်... အဲဒီကလေး အောင်မြင်သွားတာ သေချာတယ်..."

သူသည် သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်လုံးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ဤပုံရိပ်၏ စွမ်းအားဖြင့်ပင် သူသည် သူမ၏ မေးရိုးကို ခေါင်းမှ အလွယ်တကူ ဆွဲခွာပစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိလိုက်၏။

"ငါ အားနည်းသလို ဖြစ်သွားတယ်... သူများ အထင်ခံရတဲ့ ခွန်အားနဲ့ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားကြားက ကွာခြားချက်ဟာ မင်း ယုံကြည်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး သေးငယ်တယ်..."

သူသည် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လက်များကို ကျောဘက်သို့ ပစ်ထားလိုက်သည်။

"ငါ့စကားကို နားထောင် ဆိုဖာရာနာတော့သ်... မင်းက အမဲလိုက်ပွဲ တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီ... ရလဒ်တစ်ခုတည်းပဲ ရှိရမယ်၊ အဲဒါကတော့ အောင်မြင်မှု... ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ... ငါ့ရဲ့ အရှက်ကွဲမှုကို ဖုံးကွယ်လွှမ်းမိုးနိုင်မယ့် ဂုဏ်ကျက်သရေကို မင်း ယူဆောင်လာပေးရမယ်..."

"ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြပါ..."

သူမက တောင်းပန်လိုက်၏။

"ကျွန်မကို ပြောပြပါ၊ ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်..."

"မကြာခင် နောက်ထပ် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မယ်..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

"အများကြီး ပိုပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စင်မြင့်ထက်မှာပေါ့... ဒီနှစ်က အရင်နှစ်တွေထက် ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝတယ်... သူတို့ရဲ့ သေးငယ်ပြီး အရေးမပါတဲ့ အင်ပါယာလေး တောင်မှ အတင်းအကျပ် ယှဉ်ပြိုင်ရလိမ့်မယ်... မင်းက သူတို့ရဲ့ ချန်ပီယံတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာကြီးက စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အချိန်မှာ မင်းက သူတို့ကို သတ်ပစ်ရမယ်..."

"အဲဒီကျမှပဲ ငါ မင်းအပေါ်ကို ပြုံးပြနိုင်လိမ့်မယ်..."

...

ကမ္ဘာကြီး၏ အဝေးတစ်နေရာတွင်၊ နဂါး တစ်ကောင်၏ အလောင်းကောင်ကြီးသည် ရေခဲတောင်တန်း တစ်ခုပေါ်တွင် ဆန့်တန်းလျက် ကျဆုံးနေပြီး၊ ၎င်း၏ သွေးများသည် လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားသော မြစ်များအဖြစ် စီးဆင်းနေကြ၏။ သွေး အော်ရာ များသည် တိမ်တိုက်များအလား မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ဆူပွက်နေကြပြီး၊ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော နီလာရောင် အကြေးခွံများပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထို အထွတ်အမြတ် သားရဲကြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်သာ ရှိသေး၏။ မြို့တစ်မြို့အရွယ်အစားခန့် ရှိသော ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် မှာ အော်ရာ များအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြန့်ကျဲသွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအလောင်းကောင်ပေါ်တွင် ဆာလောင်နေသော ရေနက် လမ်းစဉ် မှ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော နော့သ်စထရိုက်ဒါ ထိုင်နေခဲ့၏။ သူသည် သွေး အော်ရာ များ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာချိန်၌၊ တင်ပျဉ်ခွေလျက် စွမ်းအင် လည်ပတ်သည့် အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေခဲ့သည်။

အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ခြင်းနှင့်အတူ၊ ၎င်းတို့ကို သူ၏ အမြုတေ ထဲသို့ လည်ပတ် စီးဝင်သွားစေလိုက်၏။ နဂါးများ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များက သူ့ထံသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် ကို ပိုမို သန်မာလာစေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မီးပွားလေးတစ်ခုသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ကို သယ်ဆောင်ထား၏။ ၎င်းသည် ဤ အော်ရာ အတွင်း ကျန်ရစ်နေသော နဂါး၏ အသက် အမှတ်အသားများကို စားသုံးနေသည်။ သူ၏ အစိတ်အပိုင်း တိုင်းသည် ဤသတ္တဝါ၏ စွမ်းအားများဖြင့် အားဖြည့်ခြင်း ခံရလေသည်။

ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နဂါး တစ်ကောင် လျော့နည်းသွားပြီ ဖြစ်၏။

သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စွမ်းအင်လည်ပတ်သည့် ဤအချိန်လေးသည် သူ အမြဲတမ်း ကျေနပ်မှုကို အခံစားရဆုံး အချိန်လေးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်းမှ အနှောင့်အယှက် တစ်ခုကြောင့် ထို ကျေနပ်မှုမှာ ရုတ်တရက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

သူသည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး၊ ထို အနှောင့်အယှက်၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ကမ္ဘာဂြိုဟ် တစ်လျှောက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေရေကို ဤကမ္ဘာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားရန်အတွက် သူ ချထားခဲ့သော ကျောက်ဆူးပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ တစ္ဆေရေ သည် ပျက်စီးသွားရန် စက္ကန့်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။

သူ၏ အိတ်ဆောင် ကမ္ဘာလေး အတွင်း ကျန်ရှိနေသေးသော အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ရယူခြင်းသည် သူ၏ စွမ်းအင် လည်ပတ်နေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ရန် တန်သလား ဆိုသည်ကို သူ ခဏတာမျှ ချိန်ဆ တွေးတောနေခဲ့၏။ သို့သော် ထိုအရာက သူ့ကို ပို၍ပင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေရေ ပရောဂျက်သာ သူ လိုချင်သည့် ပုံစံအတိုင်း အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူ ဤမေးခွန်းကို တွေးတောနေရန်ပင် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အသိဉာဏ် တစ်ခုက သူ့ကို အဖြေ ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

စိတ်အခြေအနေ ပျက်သွားသောကြောင့် နော့သ်စထရိုက်ဒါ သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ သူ ကယ်တင်နိုင်သမျှကို သွားရောက် ကယ်တင်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ခဏတာ အားထုတ်မှု တစ်ချက်ဖြင့်၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

တွန်းလှန်၍ မရနိုင်သော အပြာရောင် ရေစီးကြောင်းများက သူ့ကို ဝန်းရံလာပြီး၊ ရိုက်ခတ်ကာ သူ့ကို ကမ္ဘာကြီးဆီသို့ ပြန်လည် တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြ၏။ သို့သော် ၎င်းသည် သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော ဆန္ဒစွမ်းအားများ၏ တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခရီးပန်းတိုင်ဆီသို့ ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်ရာ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပေ။ ကြီးမားလှသော ရေစီးကြောင်းများအတွင်း သယ်ဆောင်ခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်နှင့်အတူ၊ သူ ရောက်ရှိသွားပြီဟူသော သေချာမှု တစ်ခုသာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူ၏ ဆန္ဒစွမ်းအားကို ဖြေလျှော့လိုက်ရင်း၊ သူ့ကိုယ်သူ နတ်ဘုရားပုခက် အတွင်းသို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်၏။ သို့မဟုတ် သူ ပို၍ တွေးထင်ချင်သည့်အတိုင်း ဆိုရလျှင်၊ အိမ်တစ်လုံးတွင် အပိုအခန်း တစ်ခန်း တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ နတ်ဘုရားပုခက် ပေါ်တွင် သူ တွယ်ကပ်ထားသော သေးငယ်သည့် ကမ္ဘာလေး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

တစ္ဆေရေ အဆောက်အအုံ၏ ပင်မ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက သူ ထားရစ်ခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

၎င်းသည် သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ချက်တည်း ကော်ထုတ်၍ ဖန်တီးထားသော ဂူတစ်ဂူ ဖြစ်သည်။ နံရံတစ်ဖက်တွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ နိမိတ်ဖတ် သစ်ပင် ရှိနေသည်။ ထိုအရာများမှလွဲ၍ အခြား မှတ်သားလောက်စရာ ဘာမျှမရှိပေ။

ယခုအခါ ၎င်းသည် ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဖန်ခွက်တစ်ခုအလား အက်ကွဲနေပြီ ဖြစ်၏။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း အချို့မှာ အလွန် ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့်၊ ထိုအထဲမှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင် ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ အဆုံးအစမဲ့သော အာကာသ နက်ရှိုင်းမှုအလား အမည်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ လှည့်ပတ်နေသော အရောင်အသွေးစုံ ကြယ်များကဲ့သို့ အလင်းတန်းများက အစက်အပြောက်များအဖြစ် တောက်ပနေကြ၏။

နော့သ်စထရိုက်ဒါ သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဆန္ဒစွမ်းအားကို ဤ အိတ်ဆောင် ကမ္ဘာလေး၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

"ရပ်တန့်စမ်း..."

သူက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများမှာ အေးခဲ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

သူ၏ ရှိတည်နေမှုက ဖိအားပေးထားသောကြောင့်၊ ဟင်းလင်းပြင်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားကြ၏။ လက်တွေ့ကမ္ဘာက ၎င်း၏ နေရာကို ပြန်လည် ရယူလိုက်ပြီးနောက်၊ နော့သ်စထရိုက်ဒါ သည် ကျောက်သား ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင်၊ သူ၏ အာရုံတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်လေးကို သတိထားမိလိုက်၏။

ထိုသူမှာ ရွှေအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အမြုတေ ခန်းခြောက်နေပြီး ဒဏ်ရာအနာတရများ ရထားသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ လမ်းစဉ် မှာ အရိပ်နှင့် ဓားများကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက် သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများက သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေကြ၏။ သူသည် သံချပ်ကာက သူ့ကို ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများမှ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မဲလစ် ၏ သွေးသားများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုကောင်လေးနှင့် ပတ်သက်၍ သတိထားမိစရာ အချက်နှစ်ချက်သာ ရှိ၏။ ပထမအချက်မှာ သူသည် တစ္ဆေရေ နှစ်စက်ကို သောက်သုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုရေစက်များ၏ အလေးချိန်က ကောင်လေး၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် စိတ်အာရုံ ကြားတွင် ရှိနေသည်ကို နော့သ်စထရိုက်ဒါ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ... သူ အသက်ရှင်နေသေးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ လည်ပင်းကို ဖိကပ်ထားသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကောင်လေးမှာ အသက်လုရှူလိုက်ရသည်။ သူသည် နော့သ်စထရိုက်ဒါ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ အခြား မည်သည့် အသံမျှ မထွက်တော့ဘဲ၊ သူသည် သူ၏ နဖူး ကြမ်းပြင်နှင့် ထိသည်အထိ ဝပ်တွား ခစားလိုက်တော့သည်။

နော့သ်စထရိုက်ဒါသည် သူ၏ နက်နဲမှု မျက်လုံးများ က မှတ်ဉာဏ်များကို စုစည်း နှိုင်းယှဉ်ရာ စုပေါင်းနေရာဖြစ်သော နိမိတ်ဖတ် သစ်ပင် ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော မျက်လုံး အရေအတွက် လေးထောင် ကိုးဆယ့်ခြောက်လုံး အနက်၊ နှစ်ထောင် လေးရာ တစ်ဆယ့်သုံးလုံး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မဆိုးလှပေ။ သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်ထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သော ရိတ်သိမ်းမှု တစ်ခု ဖြစ်၏။

***