အခန်း ၄၁၆

အပိုင်း(၄၁၆)

ကမ္ဘာကြီးသည် ပြောင်းပြန် ပြန်လည်လည်ပတ်သွားလေသည်။

ပါရီယာနာသည် ရုပ်သေးကြိုးဆွဲခံရသကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်လျက်သား ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ အမြင်အာရုံများ ပြန်လည်ရရှိလာပြီး အသားစများ ပြန်ဆက်သွားကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများလည်း မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်နေသော အပျက်အစီး ရေတံခွန်ကြီးသည် အေးခဲသွားသည်။ ထို့နောက် အောက်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး ၎င်းတို့၏ မူလနေရာများသို့ အသီးသီး ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ပါရီယာနာ၏ အသိဉာဏ် သည် ငွေရောင်အလင်းတန်း အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် လူးလွန့်လျက် သားမွေးဝတ်စုံနှင့် ဗရိုရှား ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပြန်လည်ရရှိလာသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရစွာ သူမ ထပ်မံ ရှိုက်ငိုလိုက်မိသည်။ ဖယောင်းတိုင်များကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွန်းညှိလိုက်သကဲ့သို့ ကိုလိုနီနေထိုင်သူများ၏ အသက်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်ကို သူမ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြောင်းပြန် မဖြစ်သွားသောအရာများမှာ ဗရိုရှား များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဤ ကမ္ဘာစဉ် တစ်ခုလုံးကို နောက်ပြန်လှည့်ပစ်လိုက်သော စွမ်းအားကို သူတို့၏ ဆန္ဒများဖြင့် တွန်းလှန်ခုခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံး လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံတက်သွားကြပြီး ထိုစွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်နှင့် မြင်ကွင်းအပေါ်သို့ ထိုးကျနေသော အပြာရောင်အလင်းတန်းကြီးဆီသို့ မျက်နှာမူလိုက်ကြသည်။

အဘီဒန် တရားရုံး ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် တရားသူကြီး၊ ဖီးနစ် ဖြစ်သူ ဆူရီရယ် သည် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်။ မဟာလမ်းစဉ် ၏ စွမ်းအားများသည် သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ကြီးမားသော တောင်ပံကြီးများကဲ့သို့ ဖြာထွက်နေကြသည်။ သူမ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ ဝတ်ရုံ သည် သူမနောက်ကျောဘက်တွင် အလင်းမြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ပါရီယာနာ၏ ချပ်ဝတ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော အဖြူရောင် ဖြစ်လေသည်။ မီးခိုးရောင် မီးခိုးတန်းများကဲ့သို့သော တစ္ဆေဆန်ဆန် ဆက်သွယ်မှု မျဉ်းကြောင်းများသည် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှသည် ဦးခေါင်းနောက်ဘက်အထိ သွယ်တန်းနေသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ဆံပင်များက အနောက်ဘက်သို့ လွင့်မျောနေပြီး ကံကြမ္မာကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသော ခရမ်းရောင် အစီအရင် များက သူမ၏ မျက်လုံးများအတွင်း တောက်ပနေကြသည်။ သူမ၏ တင်ပါးတွင် သင်တုန်းဓားကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ယခုအချိန်တွင် မီတာဝက်ခန့် ရှည်လျားသော အပြာရောင် သံမဏိပေတံတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေလေသည်။

ပါရီယာနာသည် ရှေ့သို့ ခွေကျသွားပြီး ရိုသေလေးစားမှုနှင့် စိတ်သက်သာရာရမှု နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။ တရားသူကြီး တစ်ပါး သူမအတွက် ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

သားမွေးများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက ရယ်မောလာတော့သည်။

ပါရီယာနာကို လျစ်လျူရှုကာ သူမက လက်များကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ အမည်းရောင် မီးခိုးများသည် သူမ၏ လက်များမှ ပန်းထွက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ အနီရောင် မှန်ချပ်တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက သူ၏ လက်ချောင်းများကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော ပုံစံတစ်ခုဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မီးခိုးများအတွင်းသို့ အနီရောင် အလင်းတန်းများ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ ပါရီယာနာ၏ ရွှေရောင် အစီအရင် စက်ဝိုင်းများသည် သူတို့၏ အောက်ဘက်တွင် မျောလွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။ စက်ရုပ်ပုံစံနှင့် သူက သူ၏ အနောက်ဘက်မှ စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကွန်ပျူတာစနစ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဝက်ဝံထောင်ချောက်တစ်ခုနှင့် တူပြီး အထိအတွေ့ တစ်ချက်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပါရီယာနာသည် မဟာလမ်းစဉ်ကို သူမ ထိတွေ့၍ မရတော့ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူမ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လူများ၏ အသက်များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆက်သွယ်မှုသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသင့်ပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ မဟာလမ်းစဉ် သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာသည် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဆူရီရယ် ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ ဝတ်ရုံ သည် မှေးမှိန်သွားပြီး ချက်ချင်း အားနည်းသွားတော့သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်များသည် ၎င်းတို့ဘာသာ အပြီးတိုင် ပြန်လည်ဆက်စပ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာစဉ် တစ်ခုလုံးသည် နဂိုမူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူမ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ ဝတ်ရုံ သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သူမ၏ အနောက်ဘက်မှ ဖြာထွက်နေသော အပြာရောင် 'တောင်ပံများ' ပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဆူရီရယ် ကို ရန်သူများ ဝန်းရံထားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

မဟာလမ်းစဉ် မရှိပါက ဤကမ္ဘာ၏ နိယာမများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကျပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းကို အဘီဒန် တို့ကဲ့သို့ပင် ဗရိုရှား တို့ကလည်း အလိုရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ကွန်ရက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု သို့မဟုတ် တသမတ်တည်းဖြစ်သော ရူပဗေဒနိယာမများ မရှိဘဲ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်ကို မြင်ချင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်ယူရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ သူတို့သည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့် အဘီဒန် ကိုမဆို စွမ်းအားမဲ့သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ဤအရာသည် အစကတည်းက ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဆူရီရယ်သည် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် တရားသူကြီး တစ်ပါး၏ အခွင့်အာဏာကို မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးနေရပေပြီ။ ပါရီယာနာသည် သူမ၏ အောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ဆီ စစ်ကူတွေ လာနေပြီလား.... တရားသူကြီး...."

"ငြိမ်ငြိမ်နေပါ.... တိုက်တန်...."

ဆူရီရယ်က ပြောလိုက်၏။ သူမ၏ စကားလုံးများသည် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

"ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံလောက်တယ်...."

သေနတ် တစ်လက်၊ တံစဉ် နှစ်လက်၊ ရွှေရောင် အစီအရင် စက်ဝိုင်း သုံးခုနှင့် မီးခိုးမေးရိုးကြီးတို့သည် ဆူရီရယ် ထံသို့ ဦးတည်လာကြသည်။ လက်နက်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် တိုက်ကြီးများကို ဆွဲဖြဲရန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေသည်။

ဖီးနစ်သည် သူတို့အားလုံးကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။

"လက်နက်ချစမ်း.... ဒါဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို သက်ညှာပေးမယ်...."

ဆူရီရယ် က ပြောလိုက်သည်။

အမည်းရောင် ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက အံကြိတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ယင်းကို အပြုံးဟုခေါ်ရန်ပင် ပါရီယာနာ ဝန်လေးနေမိသည်။

"မင်းရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ လျှာကို ငြိမ်ငြိမ်ထားစမ်းပါ.... အာဏာရှင်မ...."

မည်သည့် သိသာထင်ရှားသော အချက်ပြမှုမျှ မရှိဘဲ ဗရိုရှား လေးဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ရေနေအမျိုးသမီးက သူမ၏ တံစဉ် များကို ပူးကပ်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ခရမ်းရောင် စွမ်းအင် ကြက်ခြေခတ်ကြီး တစ်ခုသည် လေထုထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားလေသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက သူမ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကို အက်ကွဲသွားစေပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာ အထိ အက်ကွဲအစအနများ ထွက်သွားခဲ့သည်။ မြေပြင်ကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤကမ္ဘာ၏ လက်တွေ့ဘဝအပေါ် ဆုပ်ကိုင်ထားမှု အားနည်းလာသည်ကို ပါရီယာနာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခြင်္သေ့သားမွေး ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက တီကောင်ပုံစံ အမည်းရောင် မီးခိုးကိုယ်ထည်များပေါ်တွင် တစ္ဆေပါးစပ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဆူရီရယ် ထံသို့ ထိုးဆင်းသွားကြပြီး တစ်ခုစီတိုင်းသည် ဂြိုဟ်များကို ပျက်စီးစေနိုင်သော ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပါရီယာနာ၏ ဝိညာဉ် ကို စိမ့်ဝင်သွားစေသော ရှေးဟောင်း အမုန်းတရားများကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။ သူမ၏ လက်ထောက် ယန္တရား၏ ကာကွယ်မှုကသာ ထိုစွမ်းအင်များကြောင့် သူမ ရူးသွပ်မသွားစေရန် တားဆီးပေးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် အမျိုးသား၏ သေနတ် အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအသံသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ သေနတ်သံနှင့်အတူ သူ၏ အနီးရှိ လေထုသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုကျည်ဆန်သည် ပါရီယာနာကို ပထမအကြိမ် သတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအားထက် အဆတစ်ထောင် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ရှေ့သို့ လင်းလက်ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ထိုကျည်တစ်တောင့်တည်းတွင်ပင် ဤ ကမ္ဘာစဉ် အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင် ပါဝင်နေပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင် မှန်ချပ်တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက ရွှေရောင် အစီအရင် သုံးခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ပူပြင်းသော ဖျက်ဆီးရေး စွမ်းအင်တိုင်များကို ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအလင်းတိုင်ကြီးများသည် အောက်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုများသည် ချက်ချင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပါရီယာနာသည် အဆိုပါ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို နောက်ပိုင်းမှသာ ပြန်လည်ဆက်စပ်ကြည့်ရလေသည်။ အဘီဒန် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားများ မရှိဘဲနှင့် လက်ထောက် ယန္တရား၏ သူမစိတ်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိဘဲနှင့်ဆိုလျှင် သူမသည် ဘာတွေဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝ သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အစီအရင် များသည် ဆူရီရယ် ကို ပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ကို သိမ်းပိုက်ထားသူကိုသာ ပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆူရီရယ် ရောက်ရှိလာစဉ်တွင် သူမက အစီအရင်များကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သူ ပါရီယာနာကော၊ အနီရောင်မှန်ချပ်နှင့် ဗရိုရှား ပါ မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

ဆူရီရယ် သည် လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော လမ်းကြောင်းများဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် မီးခိုးပါးစပ် ထောင်ချီကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားလေသည်။ တံစဉ် မှ ကြက်ခြေခတ် ဓားချက်များသည် အရွယ်အစားနှင့် စွမ်းအား ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ မြေပြင်မှ ကောင်းကင်အထိ ၎င်းတို့ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ရှောင်လွှဲ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တရားသူကြီး သည် ၎င်းတို့ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး စွမ်းအား အပိုင်းအစများနှင့် ရက်စက်ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ကမ္ဘာအနှံ့ ဖရိုဖရဲ လွင့်စဉ်သွားစေသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် မြွေလိမ်မြွေကောက် အမာရွတ်များကို ထွင်းထုသွားလေသည်။ ဆူရီရယ် ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည်လည်း အက်ကွဲသွားကာ အပိုင်းအစများ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ဖုံးကွယ်မထားသော အရေပြားများမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသော်လည်း သူမသည် ဘေးကင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျည်ဆန်သည် သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူမ၏ သင်တုန်းဓား ဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

နီလာရောင် သံမဏိသည် ထိုဒုံးကျည်ကို ထိမှန်သွားပြီး ထက်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သောအရာကို ပါရီယာနာ တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးချေ။ ဗရိုရှားသည် ထိုကျည်ဆန်တွင် သူတို့၏ ဆန္ဒတစ်ခုလုံးကို ပုံအောထည့်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သို့သော် ဆူရီရယ် ကမူ ၎င်းကို သာမန်သတ္တုတစ်ခုလို သဘောထားကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ လက်နက်က ကျည်ဆန်ကို ထက်ပိုင်းခွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျည်ဆန် အပိုင်းအစ နှစ်ခုသည် သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဒုံးကျည်များ၏ စွမ်းအားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဆူရီရယ် က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူမ၏ အရှေ့တွင် မည်သူမျှ မရှိသော်လည်း သင်တုန်းဓား သည် လေထဲတွင် ထပ်မံ လွှဲယမ်းသွားသည်။ ကီလိုမီတာများစွာ အကွာတွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် သေနတ်သမား၏ ခေါင်းသည် သွေးများ ပန်းထွက်လျက် လွင့်စဉ်သွားလေတော့သည်။

တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလိုပင် ဆူရီရယ် ၏ ဖရိုဖရဲ ပျံသန်းမှု လမ်းကြောင်းက သူမကို ငါးမ အမျိုးသမီးနှင့် နီးကပ်သွားစေသည်။ ဘာတွေဖြစ်သွားသည်ကို ပါရီယာနာ မမြင်လိုက်ရသော်လည်း ဗရိုရှား သည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ မည်သည့် ပြင်ပဒဏ်ရာမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှင်လျက်မှ သေဆုံးသွားလေသည်။ အသက်ကင်းမဲ့နေသော လက်များမှ ခရမ်းရောင် တံစဉ် များ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သားမွေးများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမည်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာစဉ် တစ်ခုလုံးသည် သူမ၏ ဒေါသ၊ အမုန်းတရားများနှင့်အတူ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းလာသည်အထိ သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ဝိညာဉ် တပ်ဖွဲ့အတွင်းသို့ သွန်းလောင်းထည့်လိုက်သည်။ ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာ အကွာရှိ သမုဒ္ဒရာတစ်ခုသည် ရူးသွပ်စွာ ဆူပွက်လာပြီး သေဆုံးနေသော ငါးများ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်လာကြသည်။ ညကောင်းကင်ယံတွင် နေထိုင်ကြသော တောက်ပသည့် သတ္တဝါများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သေဆုံးကုန်ကြသည်။ အဝေးမှ တောက်ပသော ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကြလေသည်။ ပါရီယာနာ၏ အသိစိတ်ပင်လျှင် ဝေဝါးလာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆူရီရယ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ အစီအရင် စက်ဝိုင်းများက ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဗရိုရှား အမျိုးသမီးသည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲမှုကြီး တစ်ခု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ တစ္ဆေတပ်ကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သို့သော် အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသောအခါ သူမသည် သံမဏိလို မာကျောသော ဆန္ဒစွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားလျက် လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်များနှင့် သူမ၏ စွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက် မြှောက်တင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် လှိုင်းထနေသော အမည်းရောင် မီးခိုးများသည် ကမ္ဘာများကို လူသူကင်းမဲ့သွားစေရန် လုံလောက်လေသည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေဆဲဖြစ်သော ဆူရီရယ် သည် ဗရိုရှား ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံသည် ကြီးမြတ်သော အခွင့်အာဏာဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း...."

လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို စိုစွတ်နေသော အဝတ်စတစ်ခုလို ညှစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အဆုံးမဲ့ ဖိအားများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားသလို ပါရီယာနာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကျန်ရစ်နေသော တစ်ဦးတည်းသော ဗရိုရှား သည် ရိုးရှင်းစွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ၏ တစ္ဆေမီးခိုးများ အားလုံးသည် တည်ရှိမှုထဲမှ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ချိတ်ပိတ်ထားသော သူမ၏ အတားအဆီးလည်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ မဟာလမ်းစဉ် သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် လင်းလက်လာပြီး ပါရီယာနာ၏ အာရုံများဆီသို့ သက်တောင့်သက်သာရှိသော နွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းလာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးသည် တရားသူကြီး တစ်ပါးအတွက်ပင်လျှင် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်ပေသည်။ အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်နေစဉ်တွင် ဆူရီရယ် သည် ယင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ ယခုအချိန်တွင်ပင် ယင်းကို သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ကို ပါရီယာနာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ အပြည့်အဝ စွမ်းအားရှိသော ဗရိုရှား တစ်ဦးကဲ့သို့ အရေးပါသူ တစ်ယောက်ကို လက်တွေ့ဘဝမှ ဖယ်ရှားပစ်ရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"မဟာလမ်းစဉ် က တရားသူကြီး ကို အားကောင်းစေတာ မဟုတ်ဘူး...."

သူမ၏ လက်ထောက် ယန္တရားက ပြောလိုက်သည်။

ဆူရီရယ် သည် သူမ၏ သင်တုန်းဓား ကို ခါးတွင် ပြန်လည် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သူမ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလာပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေ ဝတ်ရုံ သည်လည်း ပြန်လည် လင်းလက်လာသည်။ သူမ၏ အရေပြားပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ တိုက်ပွဲကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှင်းလင်းသွားလေသည်။

ဖီးနစ်သည် လေထဲတွင် ဘုန်းကျက်သရေ အပြည့်ဖြင့် နဂိုအတိုင်း အနာအဆာကင်းစွာ မျောလွင့်လျက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

"တရားသူကြီးကို ဂုဏ်ပြုဦးညွတ်ပါတယ်...."

ပါရီယာနာက သူမ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံ ကိုင်းညွတ်အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပြင်ဆင်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်.... တိုက်ခိုက်ခံရတာ မင်းတို့ ကမ္ဘာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး....”

ဆူရီရယ် က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ သူမ၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများအတွင်းမှ အစီအရင် သည် လည်ပတ်နေလေသည်။

***