အခန်း ၆၅

အခန်း။ ၆၅

ဆုန်အူ၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သံကြောင့် ဂျင်ဆိုဟွန်းနှင့် ချွန်းယဲရန်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆုန်အူကို နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဆုန်အူမှာမူ မျက်နှာဖျော့တော့နေပြီး ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ လက်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အခြားသူများနည်းတူ အံ့ဩနေသော ဒိုယန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘုန်းဘုန်း"

ဒိုယန်း၏ မေးခွန်းကိုပင် လျစ်လျူရှုကာ ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ လက်ကို မျက်လုံးပြူးပြီး စိုက်ကြည့်နေသည့် ဆုန်အူက သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ခဏလောက် စကားပြောရအောင်"

သူ၏ အသံမှာ နူးညံ့သော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဒါဆို ဒီဘက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ဆုန်အူက ဂျင်ဆိုဟွန်းကို တစ်နေရာသို့ ခွဲခေါ်သွားပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျန်ရှိနေသူများမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျောပြင်ကိုသာ နားမလည်နိုင်သည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြရသည်။ ဝေးကွာသွားသော ဂျင်ဆိုဟွန်းကို မြင်ရချိန်တွင် စီးယုမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိသည်။

"သခင်လေး..."

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး လူသူမရှိသည့် နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဆုန်အူသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဂျင်ဆိုဟွန်းကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"မင်း အခုနက ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

"ဗျာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ငါမေးနေတာက သခင်မလေးက ချွန်းယဲရန်းကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲလို့"

"သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချုပ်ခိုင်းတာလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ"

ဆုန်အူက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဂျင်ဆိုဟွန်းဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ဒီအတိုင်းပဲ ငါ့ကို စမ်းကြည့်ပါဦး"

ဘာကြောင့်မှန်း မသိသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ မျက်တောင်ခတ်ရင်း လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ လက်မှာ အရိပ်အယောင်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဆုန်အူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဒါက သေချာပေါက်...

ဆုန်အူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မေတ္တာဓမ္မ သုံးဆင့်ဖြေနည်းရဲ့ ရွှေရောင်လက်ဝါးပညာ... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

"ဘုန်းဘုန်း ပြခဲ့တာလေ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြန်ဖြေလိုက်ချိန်တွင် ဆုန်အူမှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"အဲဒါနဲ့တင် ပြီးပြီလား"

"ထပ်ပြီး လိုအပ်သေးလို့လား"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။ ဆုန်အူက လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ပြပေးနိုင်မလား"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း ဆုန်အူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ထပ်မံ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ခါတွင်လည်း သူ၏ လက်သည် အပြောင်းအလဲများစွာ ပြုလုပ်ပြီး ဆုန်အူ၏ လွတ်မြောက်လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သေချာပြီ။ အတွင်းပိုင်း နက်နဲမှုတော့ ကွာခြားပေမဲ့ ပုံစံက အတူတူပဲ။

သူသည် မေတ္တာဓမ္မ သုံးဆင့်ဖြေနည်းတွင် ပါဝင်သည့် လျှို့ဝှက်သော နည်းစနစ်များကို မတတ်မြောက်သေးပေ။

သို့သော် ပုံစံမှာ အတူတူပင်။ ထို့ပြင် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်သောကြောင့် နက်နဲမှု မပါဝင်သော်လည်း ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ရွှေရောင်လက်ဝါးပညာတွင် အမှားရှာရန် ခက်ခဲနေသည်။

သူက မေတ္တာဓမ္မ သုံးဆင့်ဖြေနည်းကို တစ်ခါကြည့်ရုံနဲ့ အတုခိုးလိုက်တာလား။

ဆုန်အူမှာ ခေါင်းမူးသွားသည်အထိ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သိုင်းပညာတစ်ခုကို တစ်ခါကြည့်ရုံဖြင့် အတုခိုးနိုင်သူအကြောင်း သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

ဒါကို အတည်ပြုဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

ဆုန်အူက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် လက်နှစ်ဖက်၏ လက်ချောင်းထိပ်များ ထိစပ်သွားပြီး တြိဂံပုံစံ ဖြစ်လာသည်။

"ဒါက မေတ္တာဓမ္မ သုံးဆင့်ဖြေနည်းရဲ့ နောက်ဆုံး အကွက်ပဲ။ မေတ္တာဓမ္မ လက်သုံးထောင် လမ်းညွှန်နည်း။ သေချာကြည့်ထားပါ သခင်လေးဂျင်"

ဆုန်အူ၏ စကားအတိုင်း ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ အာရုံစိုက်ကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်နေသည်။ မကြာမီ ဆုန်အူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ဆွဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏတွင် ဆုန်အူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်များ၊ လက်ဖျံများ၊ တံတောင်ဆစ်များ၊ ပခုံးများ၊ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်အထိ ပွတ်တိုက်သွားသည်။

ဖြစ်စဉ်မှာ ရှည်လျားသော်လည်း ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးရန်မှာ တစ်ခဏမျှပင် ကြာမြင့်ခြင်း မရှိပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တြိဂံပုံစံ ပြန်ဖြစ်သွားသည့် ဆုန်အူ၏ လက်ကို ကြည့်ရင်း ဂျင်ဆိုဟွန်းက ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဟကာ အံ့ဩသွားသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ စစ်မှန်စွာပင် အံ့ဩသွားသည်။ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ ဆုန်အူ၏ လက်နှစ်ဖက်က ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ချုပ်တီးလိုက်ခြင်းပင်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချုပ်တီးရုံတင်မကဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

"ဒီတစ်ခါလည်း အတုခိုးနိုင်မလား"

"ဒါကတော့ နည်းနည်း ခက်မယ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဆုန်အူ ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း လက်နှစ်ဖက်ကို စုကာ တြိဂံပုံစံ ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ဆွဲလိုက်ပြီး ဆုန်အူကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များ၊ ပခုံးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။ ဤတစ်ခါလည်း အားလုံးမှာ တစ်ခဏအတွင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ဘုန်းဘုန်းလိုမျိုးတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ စိတ်ပျက်သည့်ဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သတ်လိုက်သော်လည်း ဆုန်အူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ ကွဲပြားသည်။

သူက ပုံစံအားလုံးကို အတိအကျ အတုခိုးနိုင်တယ် ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

အခြားသူ၏ သိုင်းပညာကို အတုခိုးရန်မှာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သည့် အကြည့်၊ အံ့ဩစရာကောင်းသော မှတ်ဉာဏ်နှင့် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား ရှိရမည်ပင်။ ဂျင်ဆိုဟွန်းတွင် ဤအရာအားလုံး ရှိနေသည်။ ပုံစံကို မှတ်မိပြီး အတိအကျ အတုခိုးနိုင်သည့်အတွက်၊ အကယ်၍သာ ဤအပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကိုပါ ထပ်ဖြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် မေတ္တာဓမ္မ သုံးဆင့်ဖြေနည်းကို အလွယ်တကူ ပြသနိုင်လိမ့်မည်ပင်။

ဂလု…

တံတွေး မြိုချလိုက်သည့် ဆုန်အူမှာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလူသာ စိတ်ဝင်စားသွားရင် အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းမှာ စုဝေးနေတဲ့ သိုင်းသမားတွေအားလုံးရဲ့ ပညာတွေကို ခိုးယူသွားနိုင်လိမ့်မယ်။

ပုံစံကိုသာ ခိုးယူနိုင်သည့် သိုင်းပညာက စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မပြနိုင်သော်လည်း ပြဿနာမှာ ပုံစံကို ခိုးယူရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ သိုင်းပညာတွင် ရှိသည့် အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကိုပါ နားလည်သွားနိုင်ခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ပုံစံကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် သိုင်းပညာအသစ်ကိုပါ ဖန်တီးနိုင်သည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းတွင် သာမန်ဂိုဏ်းငယ်များသာမက ဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်းမိသားစုငါးခု၊ အဖြူရောင်လနန်းတော်တို့မှ သိုင်းသမားများပါ ရှိနေခြင်းပင်။

ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။

ဆုန်အူက သူ့ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအကြည့်ကို ငါ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးတာလဲ။

ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ လူမိုက် မဟုတ်ပေ။ သူ အမှားလုပ်မိပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ပြန်လို့ ရပြီလား"

"ရပါတယ်"

နောက်ကျမှ သတိဝင်လာသော ဆုန်အူက အေးအေးဆေးဆေး ခွင့်ပြုလိုက်ရာ ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆိုရင် ထူးခြားအောင် ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူး။

သူ ထူးခြားအောင် တစ်ခုခု လုပ်တိုင်း လူတွေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရတတ်သည်။ နမ်ဂန်းမိသားစုတွင်လည်း အတူတူပင်။ နမ်ဂန်းမူယော့က ဂျင်ဆိုဟွန်းကို သူ့ဘေးမှာ ရှိနေစေရန် မည်သို့ပင် ကြိုးစားခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသည်။

သူတို့အကြား ဆက်သွယ်မှု မပြတ်တောက်စေရန် လျှို့ဝှက်စွာ ကျေးဇူးရှင်အမှတ်အသားကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ခေါင်းရှုပ်စရာဟု ယူဆသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ သူ၏ စိတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြံ့ခိုင်စေလိုက်သည်။

"လေလိုပဲ နေမယ်။ ရှိနေပေမဲ့ မရှိသလိုမျိုးပဲ နေလိုက်တော့မယ်"

"ဟူး... ဟူး..."

မိုးသောက်ယံ အချိန်အခါ၌ အရက်သောက်ပြီး ပြန်လာသည့် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် အရက်ပုလင်းကို ကိုင်ကာ လမ်းမပေါ်တွင် ယိုင်တိုင်တိုင်နှင့် လမ်းလျှောက်လာသည်။ တိမ်စင်သော ကောင်းကင်တွင် လမင်းကြီးမှာ ယနေ့တွင် အလွန်ပင် လင်းလက်နေသည်။ မူးယစ်နေသော လောကထဲတွင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ လမ်းလျှောက်လာရင်း ထိုသူက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒီနေ့ အရက်က သောက်လို့ကောင်းလိုက်တာ... ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေပါလား"

သူ့အကြည့်က နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်သွားကာ ထိုနေရာတွင် လူတစ်ဦး ရပ်နေပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးစ လူငယ်တစ်ယောက်ပင်။

"ကြည့်ရတာ မင်းက အစကတည်းက မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးပဲ။ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီ ဂိုရဲဂျောင်းကို လာရှာတာလဲ"

ဂိုရဲဂျောင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် လူငယ်က ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို လက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဂိုရဲဂျောင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။

"လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ မင်းက တော်တော်ကို ရဲတင်းတာပဲ ဒါကြောင့် မင်းက လုပ်ကြံသူ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လိုက်တာ... ဒီခေတ်က ဓားကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသူတွေက ကိုယ့်ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုတောင် ဖျောက်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘူးလား"

ဂိုရဲဂျောင်းက ပြောရင်း ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ဓားကို လက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်သည်။ မကြာမီ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အငွေ့အသက်များ တက်လာသည်။ မူးယစ်မှုများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယခုအခါ ဂိုရဲဂျောင်း၏ မျက်ဝန်းမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး တောင်ကြီးကဲ့သို့ ဖိအားတစ်ခုက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"တောင်ကြီးဓားသမား ဂိုရဲဂျောင်း"

"မင်း ငါ့အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိထားပုံပဲ။ မင်းကို ဘယ်သူ စေလွှတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ ပြောပြရင် ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာ ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့... လက်တစ်ဖက်တော့ ပေးရလိမ့်မယ်"

"စကားပြောနေချိန် မရှိဘူး။ မင်းဓားကို ထုတ်လိုက်"

လူငယ်က ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အေးစက်သော လရောင်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် ဓားသွားမှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးများကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။ ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသော ဂိုရဲဂျောင်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။

"မင်းဓားက တော်တော်ကို ဆိုးဝါးတာပဲ"

"ငါ ပြောပြီးပြီလေ။ စကားပြောနေချိန် မရှိဘူးလို့"

"ဟားဟား မင်းမျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရတာ မင်းလိုကောင်ကို အရှင်မထားသင့်ဘူး။ ဒီ ဂိုရဲဂျောင်းက မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ အစေ့အဆန်တွေကို ကိုယ်တိုင် ရိတ်သိမ်းပေးမယ်"

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဂိုရဲဂျောင်းမှာ နှစ်လှမ်းတည်းဖြင့် လူငယ်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

တောင်ကြီးဓားသမား ဂိုရဲဂျောင်း။ သူသုံးတဲ့ ဓားနည်းက တောင်ကြီးဓားနည်းပဲ။ အကွေ့အကောက် မရှိသလို လှည့်စားခြင်း မရှိတဲ့ တည့်တည့်မတ်မတ်နဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဓားနည်း။

လူငယ်က ဂိုရဲဂျောင်း၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်တွေးကာ ခေါင်းကို နှစ်ခြမ်းကွဲအောင် ခုတ်မည့် ဓားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဂိုရဲဂျောင်းမှာ အလယ်အလတ်ကုန်းမြေတွင် နာမည်ကျော်ကြားသည့်အတိုင်း အားကောင်းသော အတွင်းအားနှင့် သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လူငယ်က ဓားဖျားကို စောင်းလိုက်ပြီး ဂိုရဲဂျောင်း၏ ဓားကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ပစ်မှတ်လွဲသွားသည့် ဂိုရဲဂျောင်း၏ ဓားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

မြေပြင်မှာ မြေကျင်းနက်ကြီး ဖြစ်သွားပြီး ကျောက်တုံးများမှာ လေးဘက်လေးတန်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

သူ ငါ့ဓားကို ဖယ်လိုက်နိုင်တာလား။

ဂိုရဲဂျောင်းမှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါလောက်ပဲလား ငါတော့ စိတ်ပျက်မိတယ်"

"မင်း ဒီကောင်လေး"

သာမန်ဓားသမား မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဂိုရဲဂျောင်းက အတွင်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်"

ဂိုရဲဂျောင်း၏ ဓားမှာ ပြင်းထန်သော ဓားလေကို ဖန်တီးကာ လူငယ်ကို ဖိအားပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဓားများမှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကျယ်လောင်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားစွမ်းအင်များမှာ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

"ဟူး"

ဂိုရဲဂျောင်း၏ ဓားမှာ အပြည့်အဝ ဖိအားပေးနေသည်။ အကွေ့အကောက် မရှိသော ဓားနည်းမှာ လူငယ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ယိုင်လဲသွားစေသည်။

"မင်းကိုယ်ခန္ဓာ နှစ်ခြမ်း မကွဲခင် ပြော ဘယ်သူ စေလွှတ်လိုက်တာလဲ"

"ဘယ်သူ... စေလွှတ်... တာလဲ"

"ဟုတ်တယ်"

"ဘယ်သူမှ မစေလွှတ်ဘူး"

နှစ်ခြမ်းကွဲတော့မည့် အခြေအနေမှ လူငယ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဒီလောက် အားက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးသော ဂိုရဲဂျောင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားသည်။

"မင်းအတွက် သေမင်းက ရောက်လာပြီ"

"မင်း... ဘယ်သူလဲ..."

ဂိုရဲဂျောင်းမှာ အဖြေကို မကြားလိုက်ရတော့ပေ။

သွေးရဲရဲ တောက်ပနေသော လူငယ်၏ ဓားက သူ၏ နှလုံးသားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးဖောက်သွားသောကြောင့်ပင်။

နှလုံးသားကို တိတိကျကျ ထိုးဖောက်လိုက်သည့် ဓားက ဂိုရဲဂျောင်း၏ သွေးများကို စုပ်ယူလိုက်

သည်။ ဂိုရဲဂျောင်းမှာ ခံနိုင်ရည်ပင် မရှိတော့ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် သွေးများ အကုန်အစင်စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ မကြာမီ ဂိုရဲဂျောင်းမှာ အရိုးနှင့် အရေသာ ကျန်တော့သည့် အသွင်ဖြင့် လဲကျသွားသည်။

"ဟူး"

ဂိုရဲဂျောင်း၏ ရုပ်အလောင်းမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် လူငယ်သည် ဓားပေါ်မှ စီးကျလာသော သွေးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားလက်ကိုင် အဆုံးရှိ ကျောက်စိမ်းမှာ နီရဲစွာ လင်းလက်သွားပြီးနောက် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ဂိုရဲဂျောင်းဆိုတာ ဒါလောက်ပဲလား"

မာဆောင်ဝန်ဟု ခေါ်သည့် လူငယ်က သူ၏ သွေးစုပ်ဓားကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ မူလက ဂိုရဲဂျောင်းမှာ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် သိုင်းလောက၏ စစ်ပွဲတွင် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်မည့်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာ အပြောင်းအလဲကြောင့် သူ စောစီးစွာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရသည်။ မာဆောင်ဝန်မှာ အလယ်အလတ်ကုန်းမြေ၏ သိတတ်နားလည်သူများကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါ ငါးကြိမ်မြောက်ပဲ"

"သေဆုံးသွားသူကရော"

"ကျွန်တော်တို့ စုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်အရ တောင်ကြီးဓားသမား ဂိုရဲဂျောင်းပါ"

"တောင်ကြီးဓားသမားလား ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ဂူယောင်မှာ နားထင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တောင်ကြီးဓားသမား ဂိုရဲဂျောင်းမှာ ဂူယောင် ကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံဖူးသည့် သိုင်းသမား ဖြစ်သည်။ ဟီနန်၏ မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဂူယောင်မှာ ဂိုရဲဂျောင်း၏ ရုပ်အလောင်းကို ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ...

ရုပ်အလောင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရာ သစ်ပင်ခြောက်ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှလုံးကို ထိုးဖောက်ထားသည့် ဒဏ်ရာမှလွဲ၍ အခြားဒဏ်ရာ မရှိပေ။

"တိုက်ပွဲက တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြီးသွားတာပဲ"

သူက ဂိုရဲဂျောင်းရဲ့ အဆင့်ကို စမ်းချင်တာလား။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တဲ့ သူက ဘာလို့ အချိန်ဆွဲနေရတာလဲ။ လုပ်ကြံသူ မဟုတ်လောက်ဘူး။

ဂူယောင်က အလောင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးသည်။

"ပြီးတော့ ဒီအလောင်းရဲ့ အခြေအနေက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါက... မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြယ်စုပ်သိုင်းနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ ကွဲပြားနေတယ်"

ယခင်က ကြယ်စုပ်သိုင်းမှာ အတွင်းအားကို ခိုးယူသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း ယခု ဖြစ်ရပ်မှာ သွေးများကို ခိုးယူသွားခြင်းပင်။

"သွေးစုပ်တဲ့ သိုင်းပညာလို့ ပြောချင်တာလား"

ဂူယောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အစတုန်းက မျိုးဆက်သစ်တွေ သေတယ်။ အခုတော့ နာမည်ကြီး သိုင်းသမားတွေပါ သေနေကြပြီ"

ဘယ်နေရာမှာ မှားယွင်းသွားတာလဲ။

ဂူယောင်က ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ"

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော သူတောင်းစားများက မေးသောအခါ ဂူယောင်က ပြောလိုက်သည်။

"အကိုင်းအခက်တွေကို လိုက်ရှာနေလို့ မပြီးဆုံးဘူး။ အမြစ်ကို ရှာရမယ်"

ဂူယောင်မှာ အမြစ်ကို သိသော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။

"အမြစ်ကို ချဉ်းကပ်နိုင်မယ့်သူ လိုတယ်။ မင်းတို့အားလုံး အကြီးအကဲဗီဆီ ချက်ချင်း သွားပါ။ သူပဲ အမြစ်ကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

အမိန့်ရရှိသွားသော သူတောင်းစား အချို့မှာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အလယ်အလတ်ကုန်းမြေ၏ နံပါတ်တစ် သူခိုးကြီး ဗီယွန်းဂဲကို ရှာဖွေရန်ပင်။