အခန်း ၁၆၆

အခန်း ၁၆၆ - စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်း

လီချင်းမင်၏ မှော်ပညာစွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ့တွင် အသုံးချနိုင်သေးသည့် တန်ဖိုးများ ရှိနေသေးသည်။

လီချင်းမင်အား နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ကယ်တင်ရန် စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု ရာခိုင်နှုန်းပြည့် အာမမခံနိုင်သော်လည်း၊ သူ့ကို လာရောက်ကယ်တင်မည့်သူ ရှိလာနိုင်ခြေမှာမူ မသေးလှပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် တူညီသောဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းတူတစ်ယောက် သေဆုံးသည်ကို ငေးကြည့်နေပါက ပြင်ပလောကက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို မည်သို့မြင်ကြမည်နည်း။

၎င်းမှာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အခြားတပည့်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ကျဆင်းစေနိုင်သည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်မှာ အသေအချာပင်။

...

အချိန်များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုနေ့နံနက်တွင်

ကျောက်ဖေးသည် ဆရာလျူယွမ်ထံသို့ သွားရောက်ကာ မှော်ပညာရပ်များကို ဆက်လက်သင်ကြားလိုကြောင်း လျှောက်

တင်ခဲ့သည်။

သူသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ် မဟုတ်သလို၊ မောပန်းခြင်းမရှိသော ကိုယ်ပွါးတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ပေ။

မှော်ပညာရပ်များကို သင်ယူရခြင်းမှာ ကျောက်ဖေးအတွက် ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊

အချိန်ပြည့် အာရုံစိုက်ကာ ကျင့်ကြံနေပါက စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာနိုင်သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် အလုပ်နှင့်အနားကို မျှတအောင် ထားရှိရန် လိုအပ်သည်။

ဂိမ်းကစားခြင်းကဲ့သို့ပင် မည်မျှပင် ပျော်စရာကောင်းပါစေ၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွဲစွဲလမ်းလမ်း ကစားနေပါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်သည်။

သို့သော် နှစ်ရက်တာ နားနေခဲ့သည့် ကျောက်ဖေးအတွက် နောက်ထပ် မှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို သင်ယူရန် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆမိသည်။

တိတ်ဆိတ်သော အခန်းငယ်အတွင်းတွင် စန္ဒကူးနံ့သာတိုင်မှ အငွေ့များမှာ ပြူတင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်လာသည့် နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။

လျူယွမ်သည် ခုံပေါ်တွင် ပုဆစ်တုပ်ထိုင်နေရင်း ရှေ့မှ ကျောက်ဖေးကို ကြည့်ကာ "မင်း မှော်ပညာသုံးမျိုး သင်ယူပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ဘာပညာရပ်ကို ဆက်

သင်ချင်သလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးမှာ စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည့်အတိုင်း လေးစားသမှုဖြင့် "တပည့် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းကို သင်ယူလိုပါတယ်"

လျူယွမ်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ကာ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း "ဒီနည်းပညာက ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ပညာရပ်ငါးမျိုးထဲက တစ်ခုပဲ။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ သိပ်မစွမ်းပေမဲ့ ခြေရာခံတဲ့နေရာမှာတော့ လက်တွေ့ကျတဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ အဝါရောင် မှော်စာရွက်တစ်ရွက် ပေါ်လာသည်။

၎င်းစာရွက်မှာ ဆယ်စုနှစ်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဝါးဖတ်များကို အနီရောင်ဆေးရည်နှင့် ရောစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်သန်းနေသည်။

သာမန်မှော်စာရွက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း အာနိသင်မှာ များစွာကွာခြားပေလိမ့်မည်။

"ဒီစက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းက ကြည့်ရတာ ရိုးရှင်းပေမဲ့ အသေးစိတ်တိုင်းမှာ အတော်နက်နဲတယ်"။

လျူယွမ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်၍ စည်းချက်ကျသည်။ "စက္ကူရွေးချယ်ပုံကအစ၊ ခေါက်ပုံစံ၊ မှော်အင်းကွက်နဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ပုံအထိ အဆင့်တိုင်းက တိကျဖို့လိုတယ်။ အနည်းငယ်မှားယွင်းရင် မှော်ပညာ ပျက်စီးသွားနိုင်သလို၊ ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တဲ့ ဒဏ်ကိုပါ ခံရနိုင်တယ်"။

ကျောက်ဖေးသည် စကားလုံးတစ်လုံးမျှ မလွတ်စေရအောင် အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။

သူ့မျက်လုံးများသည် လျူယွမ်လက်ထဲမှ မှော်စာရွက်ပေါ်တွင် စွဲမြဲနေသည်။

"အခု ဂရုတစိုက် ကြည့်နေ”

လျူယွမ်သည် မှော်စာရွက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ရောက် အင်းကွက်ကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး ညာလက်ညှိုးဖျားတွင် မှော်စွမ်းအင်အပြာရောင်ကို စုစည်းကာ စာရွက်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိတွေ့လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းထသွားသည်။

"အခေါက်နှစ်ခေါက်၊ ဆင်လေးကောင် ပေါ်လာ”

ထိုမန္တန်နှင့်အတူ မှော်စာရွက်မှာ စိန်တုံးပုံစံ တြိဂံဖြစ်သွားပြီး အစွန်းများတွင် မှော်အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"ငါးမျိုးစက္ကူ၊ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့”

လျူယွမ်၏ လက်ချောင်းများမှာ ပန်းများကြားတွင် ပျံဝဲနေသော လိပ်ပြာများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စက္ကူကြိုးကြာ၏ ပုံစံကြမ်းကို ပုံဖော်

လိုက်သည်။

အခန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများမှာ စက္ကူကြိုးကြာပတ်လည်တွင် "ငါးမျိုးစက္ကူ" စွမ်းအင်ဝဲဂယက်အဖြစ် လည်ပတ်လာသည်။

"လေးခေါက်ခေါက်၊ ခြောက်ပိုင်းဖြတ်”

စက္ကူခေါက်ခြင်းပုံစံပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ ကြိုးကြာငှက်၏ တောင်ပံများပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး ကြိုးကြာငှက်၏ အမွေးအတောင်များနှင့် ဆင်တူလာသည်။

"ကြယ်ခုနစ်လုံးအတွက် ငါးဆလျှော့ဈေး”

"ကြယ်ခုနစ်လုံးအတွက် ငါးဆလျှော့ဈေး”

ကျောက်ဖေးသည် ဤအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

စွမ်းအားထုတ်လွှတ်မှု အားပြင်းမှုသည် ခေါက်တိုင်းတွင် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နူးညံ့သော စမ်းချောင်းလေးသဖွယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လျူယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ထူးခြားသောစည်းချက်တစ်ခုစီ ပါဝင်နေပြီး သူ လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားပုံသည် ကောင်းကင်တာအိုလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ ပုံဖော်နေသည်။

လျူယွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်လိုက်လျှင် ရိုးရှင်းသယောင်ရှိပြီး စက္ကူသေတ္တာတစ်လုံးကို မှော်အတတ်ဖြင့် ခေါက်

လိုက်ရုံမျှသာဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် အသေးစိတ် စူးစမ်းကြည့်မှသာလျှင် ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်

"ကံကြမ္မာကြိုးတန်းကို ၇၀% လျှော့ချ”

လျူယွမ်သည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ...

မှော်စွမ်းအင် လှိုင်းထန်မှုများ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်ကို ကျောက်ဖေးက ထက်မြက်စွာ ခံစားမိလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ လျူယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ မှော်အတတ်ငါးမျိုးလုံးကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင်၊ မှော်အတတ်သည် ဤအချက်ကြောင့် ပျက်ပြားသွားခြင်းမရှိပေ။

ဂါထာမန္တရား (၁၂) ခွန်းကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက်တွင်၊ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ရှိသော စက္ကူကြိုးကြာငှက် ကလေးတစ်ကောင်သည် လျူယွမ်၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေလေသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးနေရာတွင် အနီရောင်အစက်နှစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားရာ မနက်ခင်းနေရောင်အောက်တွင် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

လျူယွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး စက္ကူကြိုးကြာငှက်ကလေးဆီသို့ ညင်သာစွာ မှုတ်လိုက်ကာ စင်ကြယ်သော မှော်စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

"သွား”

စက္ကူကြိုးကြာကလေးသည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပျံတက်သွားပြီး တောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းထဲတွင် တစ်ပတ်ပတ်၍ လှပစွာ ပျံဝဲသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ၎င်းသည် ကျောက်ဖေး၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင်ပင် လျူယွမ်သည် ကျောက်ဖေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်

စက္ကူကြိုးကြာ၏ လက်ရှိပြုမူပုံမှာ စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"စက္ကူကြိုးကြာကို ရှာတွေ့ဖို့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းက ချီကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူခြင်းဖြစ်တယ်။"

"ဒါဟာ ပစ်မှတ်ရဲ့ ချီစက်ကွင်းကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူတာပဲ။ ပစ်မှတ်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် သွေးစက်စတာတွေကို စက္ကူကြိုးကာမှာ ချိတ်ဆက်ပေးခြင်းအားဖြင့် ရနိုင်တယ်။ ပြီးရင်တော့ စက္ကူကြိုးကြာက အဲ့ဒီချီစက်ကွင်းကို လိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ရှိရာကို ခြေရာခံသွားလိမ့်မယ်။"

သူသည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည် - "ဒါ့အပြင် ဒီနည်းကမြင့်မားတဲ့ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုလည်း လိုအပ်တယ်။ အာရုံခံစားမှု မလုံလောက်ရင် ချီစက်ကွင်းကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ဖို့ ခက်ခဲပြီး စက္ကူကလည်း ခေါင်းပြတ်နေတဲ့ ယင်ကောင်လိုမျိုး ဘာမှအကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ကျောက်ဖေးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ အရောင်လက်လျက် အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူယွမ်သည် ပြုံးလိုကမိသည်။

သူသည် လက်ထဲမှ သာမန်အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်ဖေးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်း စမ်းကြည့်လိုက်ဦး။"

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်တို့ ရောယှက်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် အခြေခံများကို သင်ယူလာသည်မှာ တစ်လကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ဘာတွေဖြစ်လာဦးမလဲဆိုသည်မှာ ဆက်လက်ကြည့်ရှုရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့”

ကျောက်ဖေးသည် အဆောင်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် မန္တန်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ချီ စက်ကွင်းသည် မဖမ်းဆုပ်နိုင်သော်လည်း ငါ့အမိန့်ကို နာခံသည်၊ ကြိုးမျှင်တစ်စသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခြေရာတို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏..."

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်နည်းစနစ်ကို ပုံဖော်လိုက်သည်။

လက်မကို လက်ဖဝါးထဲသို့ ဖိထားပြီး ကျန်လက်ချောင်း လေးချောင်းကို လှောင်အိမ်သဖွယ် အနည်းငယ် ကွေးထားသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်ကို လျူယွမ်ဆီသို့ အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လျူယွမ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင်။

တကယ်တော့ ကျောက်ဖေးသည် ချီစက်ကွင်းနည်းလမ်းနှင့် မစိမ်းတော့ပေ။

မနေ့က ချင်းဟယ်ခရိုင်တွင် အိပ်မက်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းနည်းလမ်းကို မသုံးမီက လီချင်းမင်သည် သူ၏ကိုယ်ပွားဖြစ်သော ကျောက်

ဖင်ထံတွင် ချီစက်ကွင်း၏ ခြေရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ဖူးသည်။

ကျောက်ဖေးသည် အိပ်မက်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း နည်းလမ်းကို မကျွမ်းကျင်သေးသော်လည်း ကိုယ်ပွားကို အသုံးပြု၍ အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း နည်းလမ်းက ပစ်မှတ်ပေါ်တွင် ချီခြေရာကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စက္ကူကြိုးကြာခြေရာခံခြင်း နည်းလမ်းက ချီကို "ကြားဖြတ်ဖမ်းယူခြင်း" ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုနှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှုအချို့ ရှိနေသည်။

ဤအချိန်တွင် လျူယွမ်သည် သူ၏ ချီစက်ကွင်းကို တမင်တကာ ဖြန့်ကျက်ပေးလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် စက္ကူကြိုးကြာခြေရာခံခြင်း နည်းလမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ချီစက်ကွင်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ခက်ခဲမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးသည် စွမ်းအားကို ချောမွေ့စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်စွမ်းအင် တစ်စကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"တကယ့်ကိုပဲ၊ နားလည်နိုင်စွမ်းကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်”

လျူယွမ်သည် လျှို့ဝှက်စွာ အံ့ဩနေမိသည်။

သူသည် ကျောက်ဖေးကို ကိုယ်တိုင် ကူညီပေးပါလျက်နှင့်ပင် ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် အောင်မြင်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံး ၁၀ ကြိမ်

ထက်မနည်း ကျရှုံးဦးမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ကျောက်ဖေးသည် ပထမအကြိမ်မှာပင် အောင်မြင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အံ့အားသင့်နေရင်းနှင့်ပင်...

လျူယွမ်သည် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးနေခဲ့ရာ ကျောက်ဖေးထံမှ ဤမျှော်လင့်မထားသော ဝမ်းမြောက်စရာများကို လက်ခံရသည်မှာ ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် လွယ်ကူသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။