အခန်း ၁၆၇

အခန်း ၁၆၇ ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ စက္ကူကြိုးကြာများ

ကျောက်ဖေးသည် လျူယွမ်၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များ၌ ချီအနည်းငယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။

"ခေါက်လိုက်သည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပွင့်သွားစေမည်”

ကျောက်ဖေး၏အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီက ကြည်လင်ပြတ်သားနေသည်။

သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် အနည်းငယ် အဆင်မပြေမှုများ ရှိနေသေးသော်လည်း လျူယွမ် အရင်က ပြသခဲ့သည့် အတိုင်းအတာနှင့် အားအင်တို့ကို အတိအကျတူအောင် ပုံဖော်

နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော အဆောင်စက္ကူသည် ပြီးပြည့်စုံသော တြိဂံပုံစံ ဖြစ်သွားပြီး ခေါက်ရိုးနေရာများမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျူယွမ်သည် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိသည်။

သူသိထားသည်မှာ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ တခြားတပည့်များသာဆိုလျှင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားသည့်အခါတွင် စက္ကူကို စနစ်တကျ ခေါက်တတ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြလိမ့်မည်။

တာအို ပညာရပ်တွင် စက္ကူကြိုးကြာခေါက်ခြင်းသည် ပုံမှန်လက်ဖြင့် ခေါက်ရုံမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ သတ်မှတ်ထားသော တာအိုစည်းချက်အတိုင်း မှော်စွမ်းအင်သုံး၍ ခေါက်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိထားရန် လိုအပ်သည်။

ပုံမှန်ခေါက်ခြင်းနှင့် မှော်စွမ်းအင်ဖြင့် ခေါက်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုကွာခြားချက်မှာ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လက်ဖြင့်ထောက်၍ ခေါင်းစိုက်လမ်းလျှောက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ကွာခြားလှသည်။

တကယ်တမ်းဆိုရသော် ၎င်း၏ခက်ခဲမှုသည် ဤဖော်ပြချက်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားသေးသည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ မှော်ပညာရပ် (၅) ခုထဲတွင် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းသည် အမြင်အားဖြင့် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းပညာပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အခက်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

သို့သော် ဤအခက်အခဲများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အများစုသည် ပိုမိုခက်ခဲသော ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းပညာကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

၎င်းမှာ နားလည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပါက လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင်ရော ခရီးသွားရာတွင်ပါ ပိုမိုအသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးက ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို သရုပ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ချန်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား ချက်ချင်းသင်ပေးစေချင်နေမိသည်။

ထို့အပြင် တစ်လမ်းလုံးတွင်လည်း မိမိ၏စွမ်းရည်ကို ခန့်ညားစွာ ပြသနိုင်သေးသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းမှာ ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲသည့်အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်းအတွက်သာ အသုံးဝင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ တာအိုကျောင်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော လျူယွမ်သည် တပည့်များကို သင်ကြားပေးရန် တာဝန်ရှိသည့်အတွက်ကြောင့်သာ ဤပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်သည်အထိ သင်ကြားပေးရန်အတွက် အချိန်နှင့် စွမ်းအင်များစွာကို သုံးစွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခေါက်နှစ်ခေါက် ဆင်လေးကောင်ရောက်လာစေမည်”

ကျောက်ဖေးသည် လျူယွမ်၏ ယခင်လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လုပ်ရင်း ဆက်လက်ခေါ က်နေသည်။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် မှော်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေပြီး အဆောင်စက္ကူနှင့် သိမ်မွေ့သော ပဲ့တင်သံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

သို့သော် ကြိုးကြာ၏နှုတ်သီးအပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်သည့်နေရာတွင် အမှားတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်

ကြိုးကြာနှုတ်သီးသည် ရှေ့သို့တည့်တည့် မထွက်လာဘဲ ထူးဆန်းစွာ ကောက်ကွေးသွားလေသည်။

"တတိယအဆင့်မှာ စွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှုက အရမ်းမြန်သွားတယ်" လျူယွမ်က ဘေးမှနေ၍ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှု လုံးဝမရှိပေ

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျောက်ဖေးသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းမှာပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်နေသည်မှာ အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျောက်ဖေးသည် အတိတ်ကာလကလည်း သူ့ကို အံ့ဩစရာများစွာ ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ လျူယွမ်သည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို လက်ခံနိုင်သည့် စွမ်းရည် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်မှုကို မဆုံးရှုံးတော့ပေ။

"ငါးမျိုးသော ဒြပ်စင်များ စုစည်း”

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် ငါးမျိုးသော ဒြပ်စင် တံဆိပ်ကို ဖော်ပြကာ မှော်ပညာကို ဆက်လက်သုံးသည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် အမှားရှိခဲ့သော်လည်း ချီ စီးဆင်းမှု ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိသဖြင့် မှော်ပညာမှာ မပျက်စီးသေးပေ။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စုစည်းလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေသဖြင့် စက္ကူကြိုးကြာ၏ တောင်ပံကို ဖြစ်ပေါ်မလာစေဘဲ စက္ကူကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေတော့သည်။

မှော်ပညာမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

လျူယွမ်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး "စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းမှာ အဆင့်တိုင်းက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေတယ်။ တစ်ဆင့်မှာ ပြဿနာတက်သွားရင် နောက်တစ်ဆင့်တွေကို မှန်အောင်လုပ်ထားရင်တောင်မှ ပညာရပ်ကို ဆက်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဆရာ့ဆီကနေ သင်ခန်းစာ ရလိုက်ပါပြီ"

ကျောက်ဖေးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လျူယွမ်သည် အဆောင်စက္ကူအပုံလိုက် ထုတ်ယူ၍ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။

"ပစ္စည်းတွေ မလောက်မှာကို မပူပါနဲ့။ ဆရာ့ဆီမှာ အဆောင်စက္ကူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဆက်ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ပေဦးတော့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ကျောက်ဖေးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ မနာလို ဖြစ်မိသည်။

ဆရာ့လိုမျိုး ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်အိတ်ကို ဘယ်တော့မှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မလဲဟု တွေးတောမိရင်း

ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လေ့ကျင့်ခန်းကို စတင်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျောက်ဖေးသည် တတိယအဆင့်အထိ အောင်မြင်စွာ ခေါက်နိုင်ခဲ့ပြီး စတုတ္ထအဆင့်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဆောက်စက္ကူသည် လေမရှိဘဲ သူ့အလိုလို ရွေ့လျားလာပြီးနောက် "ဖူး" ဟူသောအသံနှင့်အတူ မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ ပြာပုံအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ချီစီးဆင်းမှုက သိပ်မချောမွေ့ဘူး။ အထူးသဖြင့် စတုတ္ထအဆင့်ရဲ့ တတိယမြောက် ပြောင်းလဲမှုနေရာမှာ စွမ်းအားထုတ်လွှတ်မှုက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတော့ ယင်နဲ့ယန်ချီကြားမှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားတာပဲ"

လျူယွမ်က တာအိုပညာရပ်ဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်ကို ပြောပြသည်။

သူသည် ထပ်မံ၍ အံ့ဩမိပြန်သည်။

ပထမအကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျောက်ဖေး၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ပထမအကြိမ်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထောက်ပြရန် အချိန်မရလိုက်သည့် အသေးအဖွဲ လိုအပ်ချက်များကိုပင် ကျောက်ဖေးက သူ့အလိုလို ပြုပြင်တိုးတက်

အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်နေသည်။

ပြောရလျှင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိသော တပည့်ကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးကို ရရှိထားခြင်းက လျူယွမ်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။

ကျောက်ဖေးကို သင်ပေးရာတွင် အပင်ပန်းခံ၍ ရှင်းပြနေစရာ၊ သရုပ်ခွဲပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။

လျူယွမ်က အချက်အလက်အနည်းငယ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် ထိုသဘောတရားကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားပြီး တခြားအခြေအနေများတွင်ပါ အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ချင်းဟယ်ခရိုင်ရှိ လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမတွင်...

ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွား ရာပေါင်းများစွာသည် တစ်ဦးလျှင် အဆောင်စက္ကူတစ်ပုံစီဖြင့် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ဤစက္ကူများသည် သာမန်စက္ကူများသာဖြစ်ပြီး လမ်းဘေးရှိ လူသေအခမ်းအနားဆိုင်များကဲ့သို့သော အရပ်သားဆိုင်များတွင် ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း လျူယွမ်ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော အဆောင်စက္ကူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆင့်အတန်း အလွန်နိမ့်ကျသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းသည် ပစ္စည်းအမျိုးအစားအပေါ် တင်းကျပ်သော သတ်မှတ်ချက် မရှိပေ။

သာမန်အဖြူစက္ကူတစ်ရွက်ဖြင့်ပင် မှော်ပညာအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း အသုံးပြုသည့်ပစ္စည်း ညံ့လေလေ၊ ခေါက်လိုက်သည့် စက္ကူကြိုးကြာ၏ အရည်အသွေး နိမ့်ကျလေလေဖြစ်ပြီး စွမ်းအင် ပိုမိုကုန်ကျလေလေ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားရာပေါင်းများစွာသည် မနားတမ်း ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ကိုယ်ပွားတစ်ခုချင်းစီ၏ အတွေ့အကြုံများသည် အဓိကကိုယ်ခန္ဓာသို့ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကျောက်ဖေး၏ အဓိကကိုယ်ခန္ဓာသည် သူ၏နည်းစနစ်များကို အဆက်မပြတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်နေသည်။

ဤသို့သော လိမ်လည်ကျင့်ကြံသည့်ပုံစံမျိုးကို မည်သူမျှ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဤပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ကိုယ်ပွားများသည် အိပ်မက်ဆိုးကို နှိမ်နင်းသည့် ပညာရပ်ကိုပင် ခေတ္တရပ်နားထားလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင်မူ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယမြောက် အခက်ဆုံးပညာရပ်အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

...

အချိန်များ ငြိမ်သက်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်

သတိမထားလိုက်မိသည့်ကြားမှာပင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ နေဝင်ရီတရော အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လရောင်များက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာသည်။

မနက်မှ ညအထိ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး ချောမွေ့လာသည်။

(၁၂) လိုင်းပါသော မန္တန်အစီအရင်သည် သူ့အတွက် အလိုအလျောက် ဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏ အသံနေအသံထားနှင့် စည်းချက်များသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းချက်များနှင့် သိမ်မွေ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

စားပွဲခုံပေါ်တွင်မူ ပြဲနေသော စက္ကူများ သို့မဟုတ် ပြာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါဟာ သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးသည့် နောက်ဆုံးရလဒ်ဖြစ်သည်။

"လမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံခြင်း၏ အခေါက် (၁၂) ချက် ပေါ်ထွက်လာစေ”

နောက်ဆုံးတွင် ဤတစ်ကြိမ်၌ ကျောက်ဖေးသည် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်စွာ ခေါက်နိုင်ခဲ့သည်။

မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ဖေး၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် သိမ်မွေ့လှပသော စက္ကူကြိုးကြာလေးသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်လာသည်။

၎င်း၏ တောင်ပံများတွင် မှော်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သဘာဝအတိုင်း အမှတ်အသားများ ထင်ရှားနေသည်။

"ပျံဝဲလော့”

ကျောက်ဖေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

စက္ကူကြိုးကြာလေးသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အခန်းထဲတွင် တစ်ပတ်ပတ်ကာ လျူယွမ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လျူယွမ်က ထိုကြိုးကြာလေးကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

"ကောင်းလှပြီ။ ဒီအဆင့်ကို ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ပြီဆိုရင် မင်းဟာ စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ"

လျူယွမ်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေပြီး အပြင်ပန်းတွင် မြင်နေရသလောက် ငြိမ်သက်မနေပေ

ထိုစဉ်က သူကိုယ်တိုင် ဤပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်စေရန်အတွက် နှစ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးမှာမူ တစ်ရက်တည်းဖြင့် သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းကို မကျွမ်းကျင်ရာမှ ကျွမ်းကျင်သွားသည်အထိ သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ခဲ့ရပါက ဤအဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝယုံကြည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ရက်အတွင်း ဤပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားနိုင်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် လျူယွမ်သည် တာအိုပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျောက်ဖေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိရှာပေ။

ကျောက်ဖေးသည် တစ်ရက်သာ အချိန်ယူခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပွားရာပေါင်းများစွာဖြင့် လေ့ကျင့်ခဲ့သည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး၏ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိသော ဉာဏ်ရည်ကလည်း ပါဝင်နေသေးသည်။

အမှန်တိုင်းပြောရလျှင်၊ ဤပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန် တစ်ရက်လုံး အချိန်ပေးလိုက်ရသည့်အတွက် ကျောက်ဖေးကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ အစွမ်းအစကို အနည်းငယ် ကျေနပ်နေမိသည်။

မဟုတ်ပါက ပို၍မြန်ဆန်သင့်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

"ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုသာမရှိရင် တပည့်အနေနဲ့ စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းကို ဒီလောက်မြန်မြန် ကျွမ်းကျင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျောက်ဖေးက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။

လျူယွမ်သည် ခေါင်းခါ၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းကလေ... တခြားအရာအားလုံးမှာ တော်ပေမဲ့ အရမ်းကို နှိမ့်ချလွန်းတာပဲ" ဟု ပြောသည်။

မထွက်ခွာမီတွင် ကျောက်ဖေးသည် လျူယွမ်ထံမှ အဆောင်စက္ကူများကို ပိုမိုတောင်းခံလိုက်သည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် စက္ကူကြိုးကြာ ခြေရာခံနည်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက်မူ မလုံလောက်သေးပေ။

သူ၏အမြင်တွင် အနည်းဆုံး ဆရာဖြစ်သူ၏ အဆင့်အထိ ရောက်မှသာ အသုံးဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အကောင်းဆုံးမှာ ဤပညာရပ်ကို အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အထိဖြစ်စေရန် လေ့ကျင့်ထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး ထွက်သွားပြီးနောက် အခန်းလေးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

လျူယွမ်သည် ခဏတာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီးနောက်

သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။