အခန်း ၁၇၂

အခန်း ၁၇၂ မရောင့်ရဲနိုင်သော လောဘ

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လီချင်းမင်သည် သွားများကိုကြိတ်လျက် အငြိုးတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကျောက်ဖင်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ့်ကို အမုန်းကြီးစရာကောင်းတယ်။ အစ်ကိုကြီး အခုလို အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာ ကောင်းလိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူရမယ်။ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး”

ကျူစုန်ယွင်က စိတ်ဝင်စားမှုမရှိသလို ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီချင်းမင်က ဆက်လက်စည်းရုံးလေသည်။ "ကြားရသလောက်တော့ ချင်းဟယ်ခရိုင်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဝိညာဉ်အဆင့် ပစ္စည်းအချို့ ရှာတွေ့ထားတယ်တဲ့။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ခရိုင်အစိုးရရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် အစ်ကိုကြီးက အများဆုံး ဝေစုကို ရမှာ၊ ညီလေးကတော့ နည်းနည်းပါးပါးပဲ ယူပါ့မယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျူစုန်ယွင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီ

တိမ်နီ ဓားပြအုပ်စုက ညီလေးကို အခုလို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ဆိုတာက ငါတို့ ဂိုဏ်းကို မျက်စိထဲမထည့်တာပဲ။ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ညီလေးပြောတဲ့ပုံစံအရဆိုရင် တိမ်နီ ဓားပြတွေက အထင်သေးလို့မရတဲ့ပုံပဲ။ သူတို့မှာ တစ်စုံတစ်ရာ လက်စွမ်းရှိနေမှာ သေချာတယ်..."

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ထိုသို့ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူတို့သည် တိမ်နီ တပ်ဖွဲ့ကို မည်သို့ချေမှုန်းရမည်နှင့် ကျောက်ဖင်အား မည်သို့ လက်စားချေရမည်ကို တိုင်ပင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာပင် နီးကပ်လာသည်။

အသံများမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။

ထိုအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် စကားစပြတ်သွားပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။" လီချင်းမင်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးသည်။

ကျူစုန်ယွင်က စိတ်မပူရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

လီချင်းမင်ကလည်း လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲ ကြည့်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် သံချပ်ကာများ တိုက်ခိုက်သံနှင့် အော်သံများ ကြားနေရပြီး၊ သူတို့ရှိနေသည့် ခြံဝင်းထဲသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအဖွဲ့ ဘယ်ဘက်ကိုသွား၊ တတိယအဖွဲ့ ညာဘက်ကိုသွား၊ ဒီနေရာကို ဝိုင်းထားလိုက်၊ တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွားစေနဲ့။"

အပြင်ဘက်မှ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျူစုန်ယွင်နှင့် လီချင်းမင်တို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ မကောင်းတော့ဘူး ။တိမ်နီ ဓားပြတွေ ရောက်လာပြီ ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှဖြစ်မယ်”

လီချင်းမင်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျူစုန်ယွင်က လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ "နောက်ဖေးပေါက်က ထွက်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားမရှည်တော့ဘဲ နှစ်ယောက်သား ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ချကာ နောက်ဖေးပေါက်ဆီသို့ ပြေးရန် ပြင်ကြသည်။

ညလေပြေက သူတို့၏ မျက်နှာကို တိုးဝင်လာပြီး လမင်းကြီးက ရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်စွာ လင်းလက်နေသဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းတိုင်းမှာ ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်။

သို့သော် သူတို့မြေပြင်ပေါ် ကျရောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

အေးစက်စက် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"သေပြီ၊ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတာ”

နှစ်ယောက်စလုံး ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် လူအချို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မထင်မှတ်ခဲ့မိပေ။

"ဝှီး ဝှီး ဝှီး “

ငွေရောင်မြွေများကဲ့သို့ သွေးအေးလှသော ဓားရှည်သုံးလက်သည် ထောင့်သုံးမျိုးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာသည်။

ဓားမရောက်ခင်ကပင် ထက်မြက်လှသော လေတိုးသံက သူတို့၏ အရေပြားကို ထိခတ်သွားသည်။

ကျူစုန်ယွင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်မည့် ဓားချက်ကို အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းလိုက်

သည်။

လီချင်းမင်ကား ကံမကောင်းလှပေ။ ဓားချက်အောက်တွင် သူ့ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"အား..." လီချင်းမင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားသည်။

ကျူစုန်ယွင်က သူ့လည်ပင်းအင်္ကျီကို ဆွဲကိုင်ကာ "

ပြန်ဝင်ခဲ့” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား အပြေးအလွှား ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အခန်းထဲ ပြန်ခုန်ဝင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နောက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ပစ်ခတ်သည့်ဓားငယ်များမှာ ပြတင်းပေါက်ဘောင်တွင် စိုက်ဝင်သွားပြီး လက်ကိုင်ရိုးများမှာ တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သာမန်လူများထက် ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအား ပိုမိုမြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ထိုအလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အတွင်းဘက်ရှိ ဆီမီးခွက်မှာ မှောက်ကျသွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်နေသည်။

လီချင်းမင်က သွေးထွက်နေသော လက်မောင်းကို ဖိကိုင်ထားရင်း တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် "အစ်ကိုကြီး... အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးသည်။

ကျူစုန်ယွင်က ပြန်မဖြေဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုရုပ်သေးရုပ်မှာ အလွန်လက်ရာမြောက်ပြီး မျက်နှာတွင် အနီရောင် ဆေးခြယ်ထားသည်။

ရုပ်သေးရုပ်ပတ်လည်တွင် ပုံစံထုတ်ထားသည့် အဆောင်စက္ကူများမှာ အဝတ်အစားကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားသည်။

"နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ထပ်သုံးရမယ်။"

ကျူစုန်ယွင်၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။ "မသုံးရင်တော့ ဒီနေရာမှာပဲ အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။"

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သွားများကိုကြိတ်ကာ "သဘောပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူစုန်ယွင်က နှုတ်ခမ်းစွန်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ လက်ချောင်းကို ကိုက်ပြီး ရုပ်သေးရုပ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သွေးဖြင့် မှော်စာတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ထိုမှော်စာရေးဆွဲမှု ပြီးဆုံးသည်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး အသက်ဝင်လာသည့်အလား "ရှပ်... ရှပ်..." ဟူသော အသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။

"ပြောင်း”

ကျူစုန်ယွင်က တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ရုပ်သေးရုပ်သည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီချင်းမင်၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ

ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချင်းမင်သည် ခေါင်းမူးသွားပြီး ဝေဝါးသွားသည်။

အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကြည်လင်လာသောအခါ သူသည် အခြားအခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျူစုန်ယွင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လျှင်...

အစားထိုးရုပ်သေးရုပ်ကို အသုံးပြု၍ လီချင်းမင်ကို လွှတ်ပေးပြီးနောက် သူသည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မတွေဝေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ခရီးနှင်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“သွား”

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ခေါင်းတစ်ဝက်သာ မြင်ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် အခန်းတံခါးမှာ "ဒုန်း" ခနဲ ပွင့်ထွက်သွားပြီး တိမ်နီတပ်ဖွဲ့ဝင် သုံးဦး အခန်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဤသုံးဦးမှာ ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားများ ပင် ဖြစ်ကြသည်။

"မလှုပ်နဲ့”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကိုယ်ပွားက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားရှည်ဖြင့် အားပါးတရ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ကျူစုန်ယွင်က လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ပြီး မြေကြီးထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားချက်မှာ မြေပြင်ကို ထက်ပိုင်းခြမ်းသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခုကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒဏ္ဍာရီထဲက မြေပြင်ခရီးနှင်ခြင်းဆိုတာမျိုးလား။"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကိုယ်ပွားများမှာ ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့၏ သခင် ပြောပြဖူးသည့်အတိုင်း ဤကမ္ဘာတွင် မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်နိုင်သော မြေဓာတ်မှော်ပညာရပ်များ ရှိနေသည်မှာ အမှန်

ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့အတွက်တော့ ယနေ့တွင် အသိပညာသစ်တစ်ခု တိုးပွားသွားပြီဟု ဆိုရမည်။

ထိုကိုယ်ပွားနှစ်ဦးမှာ အိမ်ကို တစ်ပုံစံစီ ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

ပစ်မှတ်မှာ လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ထားခဲ့သည့် အရိပ်အယောင် သို့မဟုတ် သဲလွန်စများ ကျန်ရှိနေနိုင်သေးသည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ဦးမှာ အိမ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသေးသည့် နောက်ထပ်ပစ်မှတ် လီချင်းမင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

လီချင်းမင် ရုပ်သေးရုပ်မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အသက်ရှူနှုန်း မြန်ဆန်နေသည်။

သို့သော် သူ၏အစ်ကိုကြီး မည်သို့ လွတ်မြောက်သွားသည်ကိုတော့ သူ မသိရှာပေ။

ကိုယ်ပွားက လက်ဆန့်ကာ လီချင်းမင်ဟုထင်ရသူကို ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။

ရုပ်သေးရုပ်မှာ အစားထိုးခံလိုက်ရသည့်အတွက် မှော်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကိုယ်ပွားမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ လီချင်းမင် အစစ်မဟုတ်ဘဲ ကောက်ရိုးရုပ်သာ ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားမှာ သက်ပြင်းတစ်

ချက်ချမိသည်။

ဤကမ္ဘာ၏ မှော်ပညာရပ်များမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။

သို့သော် ဤအရာကပင် သူ့အား မှော်ပညာရပ်များ ပိုမိုစုဆောင်းလိုစိတ်ကို တောက်လောင်စေသည်။

ထို့နောက် ကိုယ်ပွားသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စက္ကူငှက်

ခြေရာခံခြင်းပညာကို ဆက်လက် အသုံးပြုသည်။

လက်ကွက်များ ပြုလုပ်ပြီး ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်လိုက်သောအခါ စက္ကူငှက်လေးမှာ တောင်ပံခတ်ကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဦးတည် ပျံသန်းသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်...

"ဒုန်း”

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ခြံဝင်းတံခါးမှာ အတင်းအဓမ္မ ပွင့်ထွက်သွားသည်။

တိမ်နီတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ခြံဝင်းထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်ပွားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဦးဆောင်သူ တပ်မှူးနှစ်ဦးက အမြန်ပင် ဦးညွှတ်ကာ "တပ်မှူး ဟွမ်”ဟု နှုတ်ဆက်ကြသည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင် တပ်မှူးဟွမ်ဆိုသည်မှာ ကျောက်ဖင်၏ ယုံကြည်အားထားရသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ စစ်မြေပြင်တွင် သူရဲကောင်းပီသရုံသာမက အသက်စွန့်၍ အောင်ပွဲများ ရယူပေးထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်သက်သေဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် မပေါ့ဆရဲကြပေ။

ကိုယ်ပွားက မျက်နှာတည်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "ဒီနေရာမှာ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ရှိနေတယ်။ တစ်ယောက်ကတော့ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ လီချင်းမင်ပဲ။"

"သူတို့က အရှေ့တောင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ ဝေးဝေးမရောက်နိုင်သေးဘူး။ ချက်ချင်း မြို့ကို ပိတ်လိုက်ကြ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အဝင်အထွက် မလုပ်ခိုင်းနဲ့။ မြို့တွင်းရော မြို့ပြင်ပါ အစွမ်းကုန် ရှာဖွေကြ”

တပ်မှူးနှစ်ဦးက "ဟုတ်ကဲ့၊ တပ်မှူးဟွမ်” ဟု ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားပြီး တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်ပွားနှစ်ဦးမှာ အိမ်ကို အသေးစိတ် ထပ်မံရှာဖွေသည်။

အဖိုးတန်ဆုံးတွေ့ရှိချက်မှာ အဝတ်အစား အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအဝတ်အစားများတွင် လီချင်းမင်နှင့် မတူညီသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

၎င်းမှာ အခြား ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကိုယ်ပွားများမှာ ထိုအဝတ်အစားများကို သိမ်းဆည်းကာ အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ခြေရာခံ လိုက်လံတော့သည်။

ကျောက်ဖေး သင်ကြားပေးခဲ့သော စက္ကူငှက်ခြေရာခံခြင်းပညာ၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ အဆင်ပြေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမှော်ပညာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နည်းပါးသောကြောင့် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများက အထင်မကြီးကြသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်မူ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများကို ခြေရာခံရာ၌ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။

မဟုတ်ပါက ကိုယ်ပွားများမှာ ခေါင်းဖြတ်ထားသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ဘယ်သွားရမှန်းမသိဘဲ လမ်းပျောက်နေကြပေလိမ့်မည်။