အခန်း ၁၇၈

အခန်း ၁၇၈ - အမှောင်လမ်းကို စွန့်ခွာ၍ အလင်းလမ်းသို့ ကူးပြောင်းခြင်း

"ဟွန်း၊ ခေါင်းမာလိုက်တာ”

အကျဉ်းထိန်းကိုယ်ပွါးက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ် လုံးဝမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စကားအပိုများမနေတော့ဘဲ "သူ့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စမ်း” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အကျဉ်းထိန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့မှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာများစွာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာကာ ကျူစုန်ယွင်ကို အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများဖြင့် စတင်ညှဉ်းပန်းတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် ကျူစုန်ယွင်မှာ သွားများကိုကြိတ်ကာ အံကြိတ်ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ချိန်မျှပင် မကြာလိုက်ပေ။

အကျဉ်းခန်းတစ်ခုလုံး ကျူစုန်ယွင်၏ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။

အကျဉ်းခန်းမှူးကမူ ဤမြင်ကွင်းကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သောင်းကျန်းသူ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ ဤယုတ်မာသော သူတို့မှာ မူလကတည်းက ကောင်းသူများမဟုတ်ကြသဖြင့် ကျောက်ဖေးကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်သည့်အတွက် သူ လိပ်ပြာမလုံစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

နောက်တစ်နေ့သို့ အချိန်ကား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာသည်။

နေအလင်းရောင် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှသာ လီချင်းမင်တစ်ယောက် တည်းခိုခန်း ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

နေရောင်ခြည်များ တိုးဝင်လာပြီး သူ့၏ အနက်ရောင်အပြာရောင်ဝတ်ရုံစွန်းရှိ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ပုံစံမှာ အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်။

သူသည် ကြေးမုံပြင်ရှေ့တွင် ဆံထိုးကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လက်မောင်းတွင် ယပ်တောင်ကို ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ဤအဝတ်အစားအတွက် သူ၏ငွေအများစု ကုန်သွားသော်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

"အခုတော့မှပဲ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်နဲ့ တူတော့တယ်"

သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသေးသော်လည်း အဝတ်အစားက လူကို ပိုပြီးကြည့်ကောင်းစေသည်။

တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဟန်ပန်များ ပြန်လည်ရရှိလာသဖြင့် သူ့မုတ်ဆိတ်ကို ကျေနပ်စွာ ပွတ်

သပ်လိုက်သည်။

မနေ့ညက အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်လာစဉ်ကဲ့သို့ ရှုပ်ပွနေသော ပုံစံမျိုး လုံးဝမရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ရှေ့ဆက်ရမည့် အစီအစဉ်များကို တွေးတောလိုက်သည့်အခါ...

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချလိုက်မိသည်။

နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသေးသည်။

ယခု လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရထားပြီဖြစ်သော်လည်း မနေ့ညက ကျူစုန်ယွင်အား ပြန်လည်ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသည့် မြင်ကွင်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျူစုန်ယွင်ပင်လျှင် တိမ်နီတပ်ဖွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်က သူသည် တိမ်နီတပ်ဖွဲ့ကို အထင်သေးခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်တွေးမိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်မိသည်။

မှန်ရှေ့တွင် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လီချင်းမင်သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ "ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးမှတော့ ဘာလို့ နောက်ပြန်ဆုတ်ရမှာလဲ?" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"တိမ်နီဓားပြတွေက မနေ့က ငါ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့တာပဲ၊ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ပြန်သတ်ရမှာလဲ? ဘာလို့ ပူပန်နေရမှာလဲ?"

ထိုသို့ ကိုယ့်ဘာသာ ပြောဆိုပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် ပို၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ထို့နောက် တည်းခိုခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မကြာမီပင် လီချင်းမင်သည် မြို့လယ်ရှိ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရုံးရှေ့ရှိ ကျောက်ခြင်္သေ့ရုပ်ထုဘေးတွင် တိမ်နီတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်နှစ်ဦးမှာ ဓားအိမ်မှထုတ်လျက် စောင့်ကြပ်နေသည်။

လီချင်းမင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဘယ်လက်မောင်းတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်သီးကိုဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလျက် "ကျေးဇူးပြုပြီး အစီရင်ခံပေးပါ၊ ဒီလီချင်းမင်က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ဖင်ကို အထူးတွေ့ဆုံဖို့ လာတာပါ..." ဟု ဆိုသည်။

စစ်သည်များ၏ အေးစက်စက် အကြည့်များက သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်တစ်ဦးက အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။

ခဏစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လီချင်းမင်မှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြန်ဝင်လာပြီး နောင်တရသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

တိမ်နီတပ်ဖွဲ့၏ ကျောက်ဖင်က သူ့ကို မည်သို့ဆက်ဆံမည်နည်း?

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ နောက်ပြန်လှည့်သွားပါက ပို၍ ဆိုးရွားနိုင်သည်။

ခဏအကြာတွင် အစီရင်ခံရန် သွားသည့် စစ်သည် ပြန်ထွက်လာပြီး လီချင်းမင်ကို ကြည့်ကာ "ကွပ်ကဲရေးမှူးက မင်းကို တွေ့ဖို့ ခေါ်လိုက်တယ်။ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့”ဟု ဆိုသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လီချင်းမင် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

စစ်သည်ကို နောက်မှလိုက်ရင်း လီချင်းမင်သည် ခြံဝင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ကျောက်ဖင်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။

ခန်းမထဲတွင် ကျောက်ဖင်သည် စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော နေရောင်ခြည်က သူ့၏ အနက်ရောင်ဝတ်စုံပေါ်တွင် အရိပ်အယောင်များ ကျရောက်

နေသည်။

ခြေသံကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျောက်ဖင်သည် ခေါင်းပင်မမော့ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် - "ဟင်း၊ မင်း ဒီမနက်စောစောကတည်းက မြို့ထဲက ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ မင်း ပြန်လာရဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ပြောပါဦး၊ ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ?"

လီချင်းမင် နဖူးမှ ချွေးစက်များကို လက်ဖြင့်သုတ်ကာ အနက်ရှိုင်းဆုံး အရိုအသေပေးပြီး - "ကျွန်တော် တိမ်နီတပ်ဖွဲ့မှာ အမှုထမ်းချင်လို့ပါ" ဟု အားတင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

စုတ်တံက မှင်ကျောက်စက်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ထိခတ်သွားသည်။

ကျောက်ဖင်သည် လီချင်းမင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "အို? မင်း တိမ်နီတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်တယ်ပေါ့?"

ကျောက်ဖင်၏ အကြည့်များက သူ့ကို စိုက်

ကြည့်နေသည်။

အလွန်ပြင်းထန်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း လီချင်းမင်မှာ ချွေးပြန်သွားရသည်။ ဤခံစားချက်မှာ ကျောက်ဖင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်ကနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။

"ဟုတ်ပါတယ်” လီချင်းမင် အမြန်အရိုအသေပေးကာ ရိုးသားသည့်အပြုံးကို ဖော်ဆောင်လျက် "ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး လမ်းလွဲပြီး မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့မိပါတယ်။ ကွပ်ကဲရေးမှူးရဲ့ သင်ခန်းစာပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးတော့လည်း သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအတွက် ခွေးတစ်ကောင်လို သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကျောက်ဖင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါတို့ တိမ်နီတပ်ဖွဲ့က ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ အင်အားစုတွေကို သုတ်သင်ဖို့ပဲ ရည်ရွယ်တယ်။ မင်းက... တိမ်နီတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား?" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

လီချင်းမင်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လိုက်ကာ - "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ နားလည်ပေးပါ။ ကျွန်တော် လမ်းလွဲခဲ့ဖူးပေမယ့် လူ့အသက်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မသတ်ဖြတ်ခဲ့ပါဘူး။ လိမ်လည်လှည့်ဖြားပြီး ရလာတဲ့ငွေတွေရဲ့ အများစုကိုလည်း ဘေးဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကူညီဖို့ သုံးခဲ့တာပါ” ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဤစကားတွင် အမှန်တရားအနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် နောက်လိုက်များကို ပိုမိုမြတ်နိုးလာစေရန်အတွက် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အသေးအမွှား အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးကမ်းလေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် လူ့အသက်ကို လွယ်လွယ်နှင့် မထိခိုက်စေဟူသော စကားကိုမူ လူမိုက်ပင် ယုံမည်မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ဖင်သည်လည်း ထိုစကားကို မယုံကြည်ပေ။

ဤသို့သော အယူဝါဒဖောက်ပြန်သည့် နည်းလမ်းများကို ကျင့်ကြံသူများသည် သွေးနံ့ရသည့် တောခွေးများကဲ့သို့ အမြတ်ကိုသာ ကြည့်တတ်ကြသည်။

လူအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် အရေးမပါလှပေ။

သို့သော် မနေ့က လီချင်းမင်ကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုမှ ထိုအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပြန်သတ်ရန်မှာလည်း မသင့်တော်ပေ။

"ထပြီး ပြောစမ်းပါ။"

ကျောက်ဖင်သည် စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်၏ လီချင်းမင် ထရပ်ပြီးနောက် အေးစက်စက် လေသံဖြင့် - "ငါတို့ တပ်ဖွဲ့က ဆိုးသွမ်းသူတွေကို အပြစ်ပေးပြီး ကောင်းကင်ကိုယ်စား တရားမျှတမှုကို ဆောင်ရွက်ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။ မင်း တကယ်ပဲ အပ်နှံမယ်ဆိုရင် အချက်သုံးချက်ကို မှတ်ထားရမယ်။ ပထမ၊ ပြည်သူတွေကို မလှည့်ဖြားရ။ ဒုတိယ၊ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်များ မထားရှိရ။ တတိယ၊ စစ်အမိန့်ကို မဖီဆန်ရ။"

သူသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လီချင်းမင်ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ - "ဒီအချက်သုံးချက်ကို မင်း လုပ်နိုင်မလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီချင်းမင်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ - "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စိတ်ချပါ၊ အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ပေးပါ၊ ကျွန်တော် အမှားတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး လူကောင်းတစ်

ယောက် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ဆိုးယုတ်တဲ့ အလုပ်လုပ်ပြီး အပြစ်မဲ့သူတွေကို ထိခိုက်မိရင် လျှပ်စီးပစ်ခံရပါစေလို့တောင် ကျိန်ဆိုပါတယ်..." ဟု ပြောသည်။

ကျောက်ဖင်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ လီချင်းမင်၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် - "တော်ပြီ။ ကျိန်ဆိုစရာ မလိုဘူး။ နောင်မှာ မင်းရဲ့ စကားကို ဖောက်ဖျက်တာကို ငါတွေ့ရင် မင်း သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် ငါ လုပ်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

နောက်ဆုံးစကားကို ပြောသောအခါ သူ၏ လေသံမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေသည် ။ ကျင့်ကြံသူများသည် ကျိန်ဆိုချက်များကို

လွယ်လွယ်နှင့် မဖောက်ဖျက်ကြဟု ဆိုကြသော်လည်း ဤသို့သော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင်များအတွက်မူ လိမ်ညာခြင်းမှာ ထမင်းစားရေသောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်သာ ယုံကြည်လိုက်ပါက လိမ်လည်လှည့်ဖြားခံရပြီး သူတို့အတွက် ငွေပင် ပြန်ရေတွက်ပေးရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် မှတ်သားထားပါ့မယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ စကားကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး”

လီချင်းမင်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရိုအသေပေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပြန်ပျံလာသည်။

တကယ်တမ်းဆိုရသော် လီချင်းမင်သည် ဤအတွေ့အကြုံကြောင့် စိတ်ပြောင်းလဲသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် လှည့်ဖြားလိမ်လည်နေရသည့်ဘဝကို ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်ပြီး တိမ်နီတပ်ဖွဲ့၏ အင်အားကြီးမားလာသည်ကို မြင်သောအခါ အားကိုးရာတစ်ခုခု ရလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် အဆင်မပြေပါက ထွက်ပြေးမည်ဟုပင် သူတွေးထားသည်။

သို့သော် ဤသို့သော စကားမျိုးကို ကျောက်ဖင်အား ပြော၍ မဖြစ်ပေ။

ကျောက်ဖင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည် - "မှတ်ထားရင် ပြီးတာပဲ။ အခုကစပြီး မင်းကို နတ်ဘုရားလမ်းရှာဖွေရေးခန်းမရဲ့ ခုနစ်ဆင့်မြောက် မှော်ဆရာအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းအလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်မယ်ဆိုရင် ရာထူးကြီးကြီး၊ လစာကောင်းကောင်းနဲ့ ကျင့်ကြံရေးအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးအပ်သွားမယ်။"

လီချင်းမင် သူ့အပေါ် သစ္စာရှိသည်၊ မရှိသည်ကို ကျောက်ဖေးလုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

အဓိကက ဓားသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ဤလူလိမ်က အပြင်ပန်းတွင် နားထောင်သယောင်နှင့် အတွင်းကျိတ် လုပ်ကြံမည်ဆိုပါက သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

သူ့ကို အနားတွင် ထားခြင်းက အကျိုးရှိသေးသည်။

"မင်း အခု လုပ်ရမယ့် အလုပ်တစ်ခုရှိတယ်။"

ကျောက်ဖင် စကားအပိုမပြောတော့ဘဲ တိုကင်တစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး - "အကျဉ်းထောင်ကိုသွားပြီး မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို စည်းရုံးလိုက်။ သူသာ နတ်ဘုရာရစွမ်းရည်အစီအရင်ကို ပေးအပ်မယ်ဆိုရင် မင်း တကယ်သစ္စာရှိတာကို ယုံကြည်ပြီး မင်းကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးပါ့မယ်။" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" လီချင်းမင် အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်သည်။

သူသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် နတ်ဘုရားလမ်းရှာဖွေရေးခန်းမဟု ရေးသားထားသော တိုကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖင်က နောက်ထပ် အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် လီချင်းမင်လည်း ရိုသေစွာဖြင့် ခွင့်ပြုချက်ယူပြီး ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အကျဉ်းထောင်သည် မနေ့ကထက်ပင် ပို၍ အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေကာ သွေးနံ့များမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

မီးတိုင်အလင်းရောင်အောက်တွင် နံရံပေါ်ရှိ အမာရွတ်အသစ်များနှင့် ထောင့်ချိုးရှိ သွေးခဲများမှာ ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသည်။

ကျူစုန်ယွင်သည် သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြတ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ကြိမ်ဒဏ်ရာများနှင့် အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ခြေသံကို ကြားသော်လည်း သူ ခေါင်းမော့မလာဘဲ ငိုက်စိုက်ကျလျက်သာ ရှိနေသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်က အသက်ရှူနှုန်းကြောင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမနေပါက သေဆုံးသွားပြီဟုပင် ထင်မှတ်ရပေမည်။