လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခဲ့ပြီ

“ဖောင်း..”

ရုတ်တရက် ပုလင်းအဖုံးပွင့်သည့်အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးဖိုကြီး၏အဖုံး ရုတ်တရက် ကန်ထွက်လာသည်။

ဆေးဖိုကြီးအနီး ရောက်နေသော ဖီးနစ်ငှက်ကြီးမှာ လွင့်ပျံလာသော အဖုံးကြီးကို ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ဘဲ တည့်တည့်ဝင်တိုက်မိပြီး နောက်သို့ ယိမ်းထိုးဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

အဖုံး ပွင့်ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆေးဖိုကြီးသည်လည်း ၎င်းကို တွန်းကန်အားယူပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မျက်နှာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်ပျံသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆေးဖိုကြီးအတွင်းမှ အရာဝတ္ထု သုံးခု ရုတ်တရက် လွင့်စင်ထွက်လာသည်။

သွေးနီရောင်အရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် အနီရောင်ဆေးလုံးနှစ်လုံး။

နွယ်ပင်ကြီးက လျင်မြန်စွာ ဆန့်ထွက်သွားပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရစ်ပတ်ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည်လည်း အခြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ညင်သာစွာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ယူလိုက်သည်။ သွေးနီရောင်အရာဝတ္ထုမှာမူ မည်သူမျှ မဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားသည်။

ရှင်းကောင်းဟန်သည် ဆေးလုံးကို မရရှိခဲ့သဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး အေးစက်တင်းမာသွားကာ ကျင်းဝူမင်၏ လက်ဝါးကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် မီးဖီးနစ်ကြီးကို အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ကျင်းဝူမင်က အချိန်ဖြုန်းမနေတော့၊ အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရရှိပြီဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဥ်စွမ်းအား သုံး၍ ဆေးလုံးကို ဆွဲယူကာ လှည့်ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ယင်ရှို့၏ အနက်ရောင်ကြိုးရှည်ကြီးက ထွက်ပြေးနေသော လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲကို လိုက်မီသွားခဲ့ပြီး နောက်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို လှမ်း၍ ရစ်ပတ်ဖမ်းချုပ်လိုက်နိုင်သည်။

လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲက အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော်လည်း မလွတ်မြောက်တော့၊ အနက်ရောင်ကြိုးရှည်ကြီးက ပိုမိုဆန့်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက် လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ၏ အရှေ့ရှိ တစ္ဆေမြူခိုးများထဲမှ ယွမ်ဟောက်နှင့် လေဟုန်လင်းယုန်တို့ တိုးထွက်လာသည်။ လေဟုန်လင်းယုန်က ချင်မင်လေပြင်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ကြီးမားသော လေစွမ်းအင်ဓားကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်ကြိုးရှည်ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ ယွမ်ဟောက်က ရွှမ်ယင်ရေအမြုတေကို အသက်သွင်းကာ လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲကို ရေစွမ်းအင်ပူဖောင်းဖြင့် ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

…….

အုပ်စုလိုက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် အပြောင်းအလဲများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျောက်တိုင်ကိုးတိုင်မှ ထိုးတက်သွားသော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းကြီးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထောင့်စွန်းမကျန် နေရာတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ အပါအဝင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ရောက်နေသူတိုင်း မိမိတို့ရှိနေသော နေရာ၌ပင် မလှုပ်မယှက် တောင့်တင်းသွားကြရသည်။ ဝိညာဥ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ပင်လျှင် ဤသက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် တွန်းကန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ လုံးဝ ခုခံ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေပြင်ပသို့ မောင်းထုတ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပိတ်တော့မည်ဟူသော အတွေးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ကွေးညွတ်ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုချိုင့်ဝှမ်းမှာ ကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ အချင်းဆယ်မိုင်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများ မရှိဘဲ ခြုံပုတ်များနှင့် မြက်ရိုင်းတောသာ ရှိနေသည်။ ဆည်းဆာချိန် ဖြစ်သဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့်တင် အတိုင်းသား မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ပုန်းကွယ် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

စုန့်ဝမ်မှာ ကံကောင်းထောင်မစွာဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အစွန်းနား တစ်နေရာတွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားသူများလည်း ချိုင့်ဝှမ်း၏ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အထက်ကောင်းကင်တွင်မူ ဝိညာဥ်သန္ဓေ ကျင့်ကြံသူ လေးဦး၊ စတုတ္ထအဆင့် နှောင်းပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်နှင့် လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲတို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲပင်။

ရုတ်တရက် နယ်မြေအပြောင်းအလဲကြောင့် ပြုတ်ကျနေဿာ ဆေးဖိုကြီးမှာ မည်သူကမျှ ဖမ်းမမိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြုတ်ကျလာသည်။

“ဝုန်း…”

ထိုဆေးဖိုကြီး ကျလာသည့်နေရာမှာ စုန့်ဝမ်နှင့် ငါးမိုင်ခန့် အကွာ၊ ကန်းဟုန်၏ ဘေးနားတည့်တည့်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

ကန်းဟုန်မှာ ရုတ်တရက် တွေဝေသွားသော်လည်း ခွန်အားကြီးကျင့်ကြံသူများမှာ တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်က အခြေအနေကို အာရုံမစိုက်နိုင်ကြကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် စွန့်စားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဝိညာဥ်စွမ်းအားကို သုံး၍ ဆေးဖိုကြီးကို ကောက်ယူကာ ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

“ဆေးဖိုကို ချထားခဲ့စမ်း”

ကန်းဟုန်နှင့် တစ်မိုင်ခန့် ကွာဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသော ကျင်းလေ့က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း နောက်မှ အတင်းပြေးလိုက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ထက်မှနေ၍ ကျင်းဝူမင်၏ အမိန့်ပေးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျင်းမိသားစုဝင်တွေအားလုံး... တခြားလူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်မနေကြနဲ့တော့။ ဖန်းကျူးကျွန်းကနေ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာကြ”

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျင်းဝူမင်သည် ကျင်းမိသားစုဝင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသုံးဦး၏ ကံကြမ္မာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝိညာဥ်ဖျက်နတ်ဆိုးဆေးလုံးကို ယူဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

“မြေခွေးအိုကြီးကျင်း.. မပြေးနဲ”

ရှင်းကောင်းဟန်က အော်ဟစ်ရင်း ကျင်းဝူမင်နောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်သွားသည်။

ရှင်းဝမ်ယောင်လည်း နွယ်ပင်ဖြင့် ဖမ်းယူထားသော ဆေးလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျင်းဝူမင်နှင့် ရှင်းကောင်းဟန်တို့နောက် လိုက်ပါသွားသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်နှင့် ယင်ရှို့တို့မှာမူ လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲကို လုယူရန်အတွက် ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယင်ရှို့၏ ကြိုးရှည်ကြီးမှာ လေဟုန်လင်းယုန်၏ ချင်မင်လေပြင်းကို မယှဥ်နိုင်ဘဲ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွမ်ဟောက်၏ ရွှမ်ယင်ရေအမြုတေက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး အပြာရောင် ရေပူဖောင်းကြီး ဖန်တီးကာ လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲကို ပိတ်လှောင်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသားရဲက အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ရွှမ်ယင်ရေများက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသဖြင့် မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲသည် ယွမ်ဟောက်၏ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယင်ရှို့က အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်ကြစမ်း… ငါက အဲဒီရုပ်အလောင်းထဲက ဝိညာဥ်ကိုပဲ လိုချင်တာ၊ မင်းတို့ကတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်တာမဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ကြားမှာ အကျိုးစီးပွားချင်း ပဋိပက္ခမရှိပါဘူး။ ညှိကြရအောင်”

“လူသားဆိုတာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်ပြီး ယုံကြည်လို့ မရတဲ့ ကောင်တွေပဲ။ ငါက မင်းတို့နဲ့ ဘယ်လို အရောင်းအဝယ်မျိုးမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ယွမ်ဟောက်၏ လေသံတွင် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် မုန်းတီးမှုနှင့် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ယင်ရှို့ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

“ဒီတိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်က လူသားနယ်မြေထိလာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့လေ”

မြေအောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ထိုသားရဲနှစ်ကောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားခဲ့ကြသဖြင့် နှစ်ယောက် တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ယင်ရှို့အနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေမည်မဟုတ်ပေ။

ယင်ရှို့လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အဆုံး အလောင်းဘုရင်သွေးသန့်စင်ပညာ အသက်သွင်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖုတ်ကောင်အသွင် ပြောင်းသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ခန္ဓာကိုယ်မှ အလောင်းချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အပြာရောင် ရေပူဖောင်းကြီးဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အနီးရောက်သည်နှင့် အလောင်းချီများက တစ္ဆေကြီးများအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သွားစွယ်ကြီးများကို ဖြဲကာ အပြာရောင် ရေပူဖောင်းကြီးကို အလုအယက် ကိုက်ခဲဖျက်ဆီးကြတော့သည်။

ယင်ရှို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လေဟုန်လင်းယုန် ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်ဟန့်တားလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်၊ မင်းကို အဲဒီရုပ်အလောင်းထဲက ဝိညာဥ်ပေးမယ်”

ယွမ်ဟောက်က လေဟုန်လင်းယုန်ကို နားမလည်သလို ကြည့်ရင်း ပြန်အော်တော့သည်။

“ဟေ့ကောင်... မင်း ရူးနေတာလား။ ယင်ရှို့နဲ့ အပေးအယူ လုပ်မယ် ဟုတ်လား။ သူ ငါတို့မျိုးနွယ် အများကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား”

“ယွမ်ဟောက်... ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာရထားတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကြာကြာမနေသင့်ဘူး။ အသက်ရှင်နေသရွေ့ နောက်မှ လက်စားချေလည်း အချိန်မနှောင်းဘူးကွ”

ယွမ်ဟောက်လည်း အကျိုးနှင့် အပြစ်ကို ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းပြောသလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့”

ယင်ရှို့လည်း ဝမ်းသာသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်စဲလိုက်သည်။

“ယွမ်ဟောက်... မင်းက သားရဲရဲ့ခေါင်းကို ဖော်ပေး။ ငါက အလောင်းချီ သွတ်သွင်းပြီး ဝိညာဥ်ကို အပြင်ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးမယ်”

ယွမ်ဟောက်လည်း ရွှမ်ယင်ရေအမြုတေကို လှုပ်ရှားစေကာ လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ၏ ဦးခေါင်းကို ဖော်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အလောင်းချီများ လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း တိုးဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော တောက်ပနေသည့် အလင်းလုံးတစ်လုံး လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းလုံး၏ အတွင်း၌ သေးငယ်သော လူရိပ်ကလေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ အလောင်းချီများက ထိုအလင်းလုံးကို ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး ယင်ရှို့လက်တွင်းသို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။

ယင်ရှို့ ဝမ်းသာအားရ ရယ်လိုက်မိသည်။

“ဟား ဟား… စီနီယာရွှီကန်း နောက်ဆုံးတော့လည်း မင်းက ငါ့လက်ထဲကို ကျရောက်လာရတာပဲ”

“မင်းက ငါ့နာမည်ကို သိနေတာလား”

အလင်းလုံးအတွင်းမှ အံသြနေသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သေချာတာပေါ့။ ဝိညာဥ်နန်းတော်ရဲ့ အမွေအနှစ် တော်တော်များများဟာ ငါ့ရဲ့ ဝူကျိကျွန်းလက်ထဲကို ကျရောက်ခဲ့ပြီးသားပဲ”

“မင်းက ငါ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေတာပဲ။ ငါ့ဆီကနေ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ”

“ဒီကိစ္စတွေကိုတော့ ငါတို့ ဝူကျိကျွန်းကို ရောက်တဲ့အခါကျမှ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

ယင်ရှို့သည် ဝိညာဥ်သိမ်းဆည်းသည့် ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ထိုတောက်ပနေသော အလင်းလုံးကို အတွင်း၌ ချိတ်ပိတ်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လေသိန်းငှက်နှင့် ယွမ်ဟောက်တို့သည်လည်း လေမိုးကြိုးရွှေမျက်လုံးသားရဲ၏ ရုပ်အလောင်းကို သိမ်းဆည်းကာ ပင်လယ်ပြင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

...