အခန်း ၂၇၁

အခန်း (၂၇၁) စာချုပ်

"ဘာ..."

"ကျေးဇူးကို ရန်နဲ့တုံ့ပြန်လိုက်တာလား..."

"ကျင်းချန်... ငါက မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းဆိုတာကို မေ့သွားပြီလား..."

ဝူဖုန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က ဝူဖုန်းအပေါ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မကျေနပ်ချက် ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အလုပ်ထုတ်တာက အဲဒီကိစ္စကြောင့် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး... ဝူဖုန်းက အထက်လူကြီးတွေနဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လှည့်စားတယ်... သူတို့ဆီကနေ လက်ဆောင်တွေနဲ့ လာဘ်ငွေတွေကို မကြာခဏ တောင်းခံတယ်... သူ့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မကြာခဏ ထိခိုက်စေခဲ့လို့ပါ... ဒီအရာအားလုံးကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်..."

"ဝူဖုန်းကို ကုမ္ပဏီရဲ့ သိုးမည်းတစ်ကောင်လို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်... တကယ်လို့ သူ့ကို အဆင့်မြင့်အရာရှိအဖြစ် ဆက်လက်ထားရှိမယ်ဆိုရင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလည်း မကျေမနပ် ဖြစ်ကြပါလိမ့်မယ်..."

ကျင်းချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျင်းချန်... မင်းက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ..."

"မင်းက ကျေးဇူးကို ရန်နဲ့တုံ့ပြန်နေတာပဲ... အလုပ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတွေကို ဖြေရှင်းနေတာ မဟုတ်လား..."

"ဒါက ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲ... ငါတို့ကြားမှာ သဘောထားကွဲလွဲမှု နည်းနည်းလေး ရှိရုံနဲ့ မင်းက ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာလား..."

"ငါ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး... လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်ယောက်ကို မေးကြည့်လိုက်... သူတို့ထဲက ဘယ်သူက လက်ခံနိုင်မှာလဲ..."

ဝူဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

"တခြားလူတွေအကြောင်းတော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ လက်ခံတယ်... တခြားကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး... ဒီမနက် ဆယ်မိနစ်စောရောက်တာတောင် သူက ငါ့ကို ဒဏ်ငွေ ယွမ် ၁၀၀ တပ်သေးတယ်... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ QR ကုဒ်ကိုတောင် သုံးခိုင်းသေးတာ..."

"အမှန်ပဲ... ငါလည်း အရင်က ဒဏ်ရိုက်ခံရဖူးတယ်... သူသာ သူဌေးရဲ့ ယောက်ဖ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ရိုက်ပစ်လိုက်တာ ကြာပြီ..."

“ဒီဝူဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ ဘာများ ထင်နေတာလဲ မသိဘူး...သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်သူများလို့ ထင်နေတာလဲ...လူတွေကို အမြဲ လက်ဖက်ရည်နဲ့ ရေ လာချပေးခိုင်းပြီး ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောဖူး...အဲဒါတင် မကသေးဘူး...သူသောက်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ရဲ့ လက်ဖက်ခြောက်ဖိုးကိုတောင် တခြားလူတွေကို ကျခံခိုင်းသေးတယ်...”

“ဟုတ်တယ်...

တစ်ခါတစ်လေ နေ့လယ်စာတောင် သူ့ကို လိုက်ကျွေးရသေးတယ်...

အဲဒီလို မလုပ်ရင် သူက အမျိုးမျိုး အခက်တွေ့အောင် လုပ်တော့တာပဲ...

အဓိကပြဿနာက သူ့တောင်းဆိုချက်တွေက အရမ်းများတာ...

နေ့လယ်စာဆိုရင် ဟင်းသုံးမျိုးနဲ့ ဟင်းရည်တစ်ပွဲ မပါရင် မကျေနပ်ဘူး...

အဲဒါတင် မကသေးဘူး...

ကုမ္ပဏီဆီက ပြန်အမ်းငွေ ထုတ်ယူဖို့အတွက် ငွေပေးချေမှု မှတ်တမ်းကိုတောင် တောင်းသေးတယ်...”

“နောက်တစ်ခါကျတော့...

ကုမ္ပဏီက ရတော့မယ့် ပရောဂျက်တစ်ခုကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ငွေဝင်ဖို့အတွက် ဖောက်သည်ကို ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီဆီ တမင် လွှဲပေးခဲ့တယ်...

အဲဒီအတွက် ငါတို့ ကုမ္ပဏီက အပေးအယူကြီးတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ...”

ထိုသို့ဖြင့် လူတိုင်းသည် ဝူဖုန်း၏ ညစ်ပတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ဖော်ထုတ်လာကြပေ၏။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝူဖုန်းသည် သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေသည်။

"မင်း... မင်းတို့အားလုံး..."

"မင်းတို့က တကယ့် အောက်တန်းစားတွေပဲ... ငါက မင်းတို့ကို အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံခဲ့တာကို..."

"အခု ကျင်းချန်က အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာတော့ မင်းတို့အားလုံးက သူ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရလုပ်ပြီး ငါ့ကို အသရေဖျက်နေကြတာ မဟုတ်လား..."

"ဒါက လွင်ပြင်ကို ရောက်သွားတဲ့ ကျားတစ်ကောင်ကို ခွေးတွေက အနိုင်ကျင့်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးပဲ..."

ဝူဖုန်းက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်လိုက်၏။ လက်ရှိအခြေအနေသည် သူ့အတွက် လုံးလုံးလျားလျား အဆင်မပြေဖြစ်နေချေပြီ။

"မမေ့ကြနဲ့..."

"ငါပြောပြမယ်... ငါ့မှာ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတယ်... ငါ့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံတွေ ရှိတယ်..."

"ကျန်တာ​ေဗျာင်... သူဌေးကျန်းက ငါ့ရဲ့ ယောက်ဖပဲ..."

"မင်းတို့လို အောက်တန်းစားတွေက ငါ့ကို ဒီလို အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား..."

ဝူဖုန်းက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်တာဗျောင် ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ယောက်ဖ... ဒီနေ့ကိစ္စကို ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူးလား..."

"ယောက်ဖဖြစ်သူက အလုပ်ထုတ်ခံရတော့မှာကို အခုချိန်မှာ စကားနည်းနည်းလောက်တောင် ဝင်မပြောပေးတော့ဘူးလား..."

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျားက သူဌေးသစ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ယောက်ဖလည်း ဒီမှာရှိနေတော့ သူ့မျက်နှာကိုတော့ နည်းနည်း ထောက်သင့်တယ်..."

"ကျွန်တော်ကတော့ ဒီမန်နေဂျာရာထူးကို ဘယ်တော့မှ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဝူဖုန်းက ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်တာ​ေဗျာင် ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားပေသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဝူဖုန်း၏ ကုမ္ပဏီတွင်း လုပ်ရပ်များကို သူ သိရှိထားသော်လည်း မိသားစု သဟဇာတဖြစ်စေရန်အတွက် သူ သည်းခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ ဆက်လက်သည်းမခံလိုတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူများသည် အလွန်ပင် ရွံရှာစရာကောင်းလွန်းလှသောကြောင့်ပင်။

မနေ့ကတင် သူ့ဆွေမျိုးတစ်ယောက်က သူ့ထံ ဆက်သွယ်လာပြီး သူ၏ခွေးကို ကုမ္ပဏီ၌ လုံခြုံရေးအဖြစ် အလုပ်လုပ်စေကာ လစာယူခိုင်းနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သေးသည်။

"ဝူဖုန်း... ဥက္ကဋ္ဌစုရှေ့မှာ ငါက ဘာမျက်နှာရှိလို့လဲ... ဒီကုမ္ပဏီက အခု ဥက္ကဋ္ဌစု ပိုင်တာလေ... ဘယ်သူနေပြီး ဘယ်သူထွက်ရမလဲဆိုတာ ငါ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး..."

ကျန်တာ​ေဗျာင် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားပေ၏။ စုယွမ်မှာ သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ရသောသူ မဟုတ်ချေ။

"ဘာ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ယောက်ဖလေ..."

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် စကားဝင်ပြောပေးမယ့်အစား အပြင်လူတွေဘက်က ပါနေတယ်ပေါ့..."

"ဒီကိစ္စကိုသာ ကျွန်တော့်အစ်မ သိသွားရင် ခင်ဗျားကို ကွာရှင်းပစ်မယ်ဆိုတာ မကြောက်ဘူးလား..."

ဝူဖုန်းက ကျန်တာ​ေဗျာင် အား လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်... မင်း ကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်တာနော်..."

"ဝူဖုန်း... သေချာနားထောင်စမ်း... ငါ ဒီနေ့ပဲ မင်းအစ်မကို ကွာရှင်းမယ်..."

"အဲဒါကို သိထားလိုက်..."

ကျန်တာ​ေဗျာင် က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျား..."

ဝူဖုန်း၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သူရရှိထားသမျှ အရာအားလုံးသည် ဤယောက်ဖဖြစ်သူကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သူ့ကျေးဇူးသာ မပါလျှင် အလယ်တန်းအဆင့် ပညာရေးသာရှိသောသူတစ်ဦးသည် မန်နေဂျာ ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်လော။

ယခုတော့ သူက သူ၏အစ်မရင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ကွာရှင်းချင်နေလေပြီ။

ဝူဖုန်းသည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ကျင်းချန်..."

"မဟုတ်ဘူး... မန်နေဂျာကျင်း..."

"အစ်ကိုကြီး... ခေါင်းကိုင်ဖခင်ကြီး..."

"အရင်က ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဆက်နေခွင့် ပြုနိုင်မလား..."

"ကျွန်တော် အရင်က ခင်ဗျားကို ပစ်မှတ်မထားခဲ့သင့်ဘူး..."

"မန်နေဂျာကျင်း... ခင်ဗျားက သဘောထားကြီးတဲ့သူပါ... ခင်ဗျား သေချာပေါက် သဘောတူမယ် မဟုတ်လား..."

ဝူဖုန်းသည် စတင်ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ပြီး သူ၏မာနကို မျိုသိပ်ကာ ကျင်းချန်အား တောင်းပန်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ဟားဟား.."

"ဝူဖုန်း... မင်းကို ဆက်မထားချင်ဘူး..."

"မင်းကို ဘယ်သူက ဆက်နေစေချင်လဲဆိုတာ ဒီက လူတိုင်းကို မေးကြည့်လိုက်လို့ရတယ်..."

ကျင်းချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ..."

ဝူဖုန်းသည် လူတိုင်းကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှု၊ ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုနှင့် ကဲ့ရဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ရုတ်တရက် ဝူဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့၏။

"မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့ မင်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်က အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာရတာလဲ... ဘာလို့လဲ..."

"ငါ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး... ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး..."

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျား မျက်လုံးကန်းနေတာလား... ခင်ဗျားက အရည်အချင်းရှိတဲ့လူတွေကို ဘယ်လိုအသိအမှတ်ပြုပြီး ခန့်အပ်ရမလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိတာပဲ..."

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

"မင်းတို့ နံစော်နေတဲ့ လုံခြုံရေးတွေက ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."

ဝူဖုန်းသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်အချို့က သူ့ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ရပ်လိုက်..."

"ငါ မန်နေဂျာ လုပ်ချင်တယ်... ငါ ခေါင်းဆောင် လုပ်ချင်တယ်..."

"ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော် တကယ် မှားသွားပါတယ်... ဥက္ကဋ္ဌစု... မန်နေဂျာကျင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ် ပေးပါဦး..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးပေးပါ..."

ဝူဖုန်းမှာ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတော့၏။

"ဟက်... ဒီကောင်လည်း သူမှားမှန်း မသိဘူး... သူသေတော့မယ်ဆိုတာကိုပဲ သိတာပဲ..."

လီဟူက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပါပဲ... အားလုံး သွားလို့ရပါပြီ..."

စုယွမ်က အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးကြောင်း အလျင်အမြန် ကြေညာလိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌစု... ကုမ္ပဏီက အခု ခင်ဗျားပိုင်သွားပြီ... ကျွန်တော့်အိမ်မှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိနေလို့ ဒီမှာ ဆက်မနေတော့ဘူးနော်..."

ကျန်တာ​ေဗျာင် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ရှင်းလင်းသွားလေ၏။

"မန်နေဂျာကျင်း... ဘယ်လို ခံစားနေရလဲ... ကျွန်တော် ပုံကြီးချဲ့ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး မလား..."

"အခု ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ကိစ္စ စလိုက်ရအောင်..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျင်းချန်သည် သူလုပ်ဆောင်ရမည့် အရေးကြီးကိစ္စကို ခဏတာ မေ့လျော့နေမိကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

"ဝယ်ယူခ ယွမ်သန်းဆယ်... ပြီးတော့ အသားတင်အမြတ်ရဲ့ ရှယ်ယာ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း..."

"ခင်ဗျား ဒီစာချုပ်ကို ကျေနပ်ရဲ့လားဆိုတာ သိချင်မိတယ်..."

စုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။