အခန်း ၂၇၈

အခန်း (၂၇၈) ယွမ် တစ်ဘီလီယံ

ကျန်းချန်မြို့။

စုယွမ်သည် အလွန်စောစော အိပ်ရာထခဲ့၏။

ယနေ့အတွက် သတင်းအချက်အလက်ကို စတင်စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။

[ယနေ့၏ သတင်းအချက်အလက်]

ကျင်းတူးမြို့ မြောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံးရှိ မပြီးစီးသေးသော အဆောက်အအုံအနီးတွင် နာမည်ကြီး ကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကျောင်းတည်ဆောက်မှု ပြီးစီးသွားသည်နှင့် ထိုအဆောက်အအုံသည် ကျောင်းအနီး အိမ်ရာစီမံကိန်းအဖြစ် တန်ဖိုးအဆမတန် မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။

အကြံပြုချက်

မပြီးစီးသေးသော အဆောက်အအုံများကို အမြန်ဆုံး ဝယ်ယူထားပါ။ နောင်တွင် ပြန်လည်ရောင်းချပါက ယွမ်တစ်ဘီလီယံခန့် အမြတ်အစွန်း ရရှိနိုင်မည်။

စုယွမ် လုံးလုံးလျားလျား ခုန်ပေါက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေသည်။

ဘုရားရေ...

ဒါက တစ်သောင်းလည်း မဟုတ်ဘူး... တစ်သိန်းလည်း မဟုတ်ဘူး... တစ်ဘီလီယံလေ...

ဒါက ထိတ်လန့်စရာကောင်းလွန်းတယ်...

စုယွမ်သည် ရုပ်ရှင်ထဲမှ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုကို အမှတ်ရသွားမိသည်။

"အခုက မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံတွေကနေ အကြွင်းအကျန်တွေကို ကောက်ယူဖို့ ငါ့အလှည့်ပဲ..."

ဒါက တကယ်ပဲ...ဒီအတွက် ငါတို့ အမြန်ဆုံး အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ လိုအပ်တယ်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင်းတူးမြို့သည် အခြားနေရာများနှင့် မတူသောကြောင့်ပင်။ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အတွင်းရေးသတင်းများ ရရှိထားသူ တစ်ဦးဦးက သူ မလုပ်နိုင်မီ လုယူသွားနိုင်လေသည်။

စုယွမ်သည် အလျင်အမြန် ထကာ မျက်နှာသစ်လိုက်၏။

"သား... မနက်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီနော်..."

မနက်စာ ပြင်ဆင်ပြီးသော ချန်ချွေ့ဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အခု လာပြီ..."

စုယွမ်က ပြောပြီးနောက် ထမင်းစားခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

ယနေ့ မနက်စာမှာ ဟင်းခြောက်ခွက်နှင့် ဟင်းရည်တစ်ခွက် ပါဝင်ကာ အလွန်တရာ ခမ်းနားလှပေသည်။

ချန်ချွေ့ဖန်သည် ဤအစားအသောက်ကို ပြင်ဆင်ရန် ယနေ့ အလွန်စောစော ထခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"အမေ... ဟင်းတွေ အများကြီး ချက်ထားတာလား..."

စုယွမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မနက်စာအတွက် သူသည် ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် သို့မဟုတ် ပေါက်စီနှစ်လုံးခန့်သာ စားလေ့ရှိပေ၏။

"အန်တီက ဒါတွေ လုပ်ဖို့ စောကြီးထထားရတာနော်..."

ပိုင်ချန်က ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... နည်းနည်း ပိုလုပ်ချင်ရုံတင်ပါ... မနေ့ညက ပြန်လာတော့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေ ပိုများလာတာ တွေ့လို့ သူတို့ကိုလည်း အစားအသောက်လေးတွေ ပေးလိုက်ရအောင်လို့ပါ..."

ချန်ချွေ့ဖန်က ပြောလိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် ငွေကြေးရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤအကျင့်ကို သူမ စွန့်လွှတ်၍ မရနိုင်သေးချေ။

မိသားစုသည် စားပွဲတွင် ဝိုင်းထိုင်ကာ စားသောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့သည် သူတို့၏ ကျန်းချန် ခရီးစဉ်အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များအကြောင်း ပြောဆိုနေကြ၏။

"ဝိုး... တစ်ဘဝလုံး ဒီလောက် အနားရတယ်လို့ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးဘူး..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တကယ်ကို အနားရခဲ့တာ... တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ..."

"မင်းအဘိုး အသက်ရှင်နေတုန်းက မြို့ကိုတောင် အကြိမ်များကြီး ရောက်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ အရင်က အခုလောက်လည်း မစည်ကားသေးဘူးလေ..."

စုဖူချန်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အဘိုးက တစ်သက်လုံး ကျန်းချန်ကနေ မထွက်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ သူ အသွားချင်ဆုံးနေရာက ကျင်းတူးမြို့ ဖြစ်လောက်တယ်..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် အဖေတို့ အမေတို့ ခေတ်နဲ့ အဖေ့ခေတ်အတွက် ကျင်းတူးမြို့ကို သွားဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို တစ်သက်တာ အိပ်မက်တစ်ခုပဲ..."

"နောက်တစ်နေ့ကျရင် မင်းအမေကို ကျင်းတူးမြို့ဘက် လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားရဦးမယ်... အဲဒီမှာ လျှောက်ကြည့်လို့ရအောင်လေ..."

စုဖူချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဟင်... သား ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဘာလို့ အဲဒီလောက် စိတ်လွင့်နေရတာလဲ..."

စုယွမ် အနည်းငယ် တွေဝေငေးမောနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် စုဖူချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ကိစ္စတချို့ကို တွေးနေလို့ပါ..."

စုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျင်းတူးမြို့မှာ စီးပွားရေးတစ်ခု ရှိတယ်... မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိပြီး အနီးနားမှာ အဓိက မူလတန်းကျောင်းတစ်ကျောင်း ဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

"အဲဒီ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံကို လွှဲယူဖို့ သား စဉ်းစားနေတာ..."

စုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံလား... အဲဒါကို ဝယ်ပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ... အဲဒါက စွန့်ပစ်ထားတာလေ... ဘာတန်ဖိုး ရှိလို့လဲ... အဲဒီမှာ လူတွေ နေလို့ရမယ်လို့တောင် အဖေ မထင်ပါဘူး..."

"အိမ်ဆိုတာက နေဖို့အတွက်လေ... တကယ်လို့ နေလို့မရရင် ဝယ်တာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး..."

စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တောနယ်မှ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အိမ်၏အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိရှိကြချေ။

"ဦးလေးရယ် အန်တီရယ်... အဲဒါကို ဦးလေးတို့ သိမှာမဟုတ်ဘူး..."

"အခုဆို အရှေ့ဘက်နဲ့ အနောက်ဘက်က အိမ်တွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်... အထူးသဖြင့် နေရာကောင်းတွေမှာပေါ့..."

"ဥပမာ မြို့လယ်က အိမ်ခြံမြေဈေးတွေက ဆင်ခြေဖုံးတွေထက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုများပြီး မြို့လယ်မှာတောင် အိမ်တစ်လုံးစီရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေက ကွာခြားသေးတယ်..."

"ဥပမာ ကမ်းရိုးတန်းမြို့တွေနဲ့ မြစ်ဘေးမြို့တွေမှာ ပင်လယ်ရှုခင်းနဲ့ မြစ်ရှုခင်း အိမ်ရာတွေက ပိုဈေးကြီးတယ်... ပြီးတော့ ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ရာတွေလည်း ရှိသေးတယ်လေ..."

"ဒီကျောင်းပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ရာတွေက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ..."

"ထိပ်တန်း မူလတန်း ဒါမှမဟုတ် အလယ်တန်းကျောင်းတွေရဲ့ အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ အိမ်တွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တချို့ကျောင်းတွေက ဝင်ခွင့်အတွက် အိမ်ရာကို အချက်တစ်ခုအနေနဲ့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြလို့ပဲ..."

"ဒါက မိဘအများအပြားကို သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို ကျောင်းကောင်းကောင်းမှာ ထားနိုင်ဖို့အတွက် ပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ရာတွေကို ဝယ်ယူဖို့ တွန်းအားပေးလိုက်တာပဲ... အဲဒါက ဒီအိမ်ရာတွေကို ပြတ်လပ်သွားစေပြီး ဈေးနှုန်းတွေ ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာစေတာ..."

"မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံတွေက တန်ဖိုးမရှိဘူး... သူတို့ရဲ့ ဈေးနှုန်းက ပြီးစီးသွားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ ရှိတာ... ဒါပေမဲ့ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံနားမှာ နာမည်ကြီး ကျောင်းတစ်ကျောင်း ဆောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ဇာတ်လမ်းတစ်မျိုး ဖြစ်သွားပြီ..."

"ဒီသတင်း ထွက်သွားတာနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေက အဲဒီ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံတွေကို အလုအယက် ဝယ်ယူကြလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ စွန့်ပစ်ခံထားရတဲ့ အဲဒီအဆောက်အအုံတွေက အသက်ဝင်လာပြီး ဈေးကြီးတဲ့ ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ရာတွေ ဖြစ်လာတော့မှာ..."

"အဲဒါကြောင့် စုယွမ်က မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံကို ဝယ်ချင်တယ်လို့ ပြောတာပေါ့..."

"ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ရာ စီမံကိန်းကို သမီးတို့ စောင့်နေရုံပဲ..."

ပိုင်ချန်က စနစ်တကျ ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့ လုံးလုံးလျားလျား မှင်သက်သွားကြပေသည်။ ဘုရားရေ... ဤအရာတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာ ပါဝင်နေခဲ့သည်ကိုး။

"ဘုရားရေ... အိမ်ဆိုတာ နေဖို့အတွက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ... အဲဒီအကြောင်းကို တစ်ခါမှ သေချာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး..."

“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်...

ဒီလို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းက နည်းနည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ငါထင်တယ်...အရာအားလုံးကို အိမ်ရာနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားလိုက်တာ...နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ဈေးနှုန်းတွေကိုပဲ ဆက်တိုက် မြင့်တက်သွားစေတယ်...ပြီးတော့...အိမ်တစ်လုံးမှာ မူလက မရှိသင့်တဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကိုပါ အတင်း ထည့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်...”

"ဒီနှုန်းနဲ့ဆိုရင် သာမန်လူတွေအတွက် အိမ်ဝယ်ဖို့ ပိုတောင် ခက်ခဲသွားဦးမယ်..."

စုဖူချန်က သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

"အဲဒါမှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုက ဒီလိုဖြစ်နေတာလေ... လူတွေက အိမ်ရာကို အမြဲတမ်း လိုအပ်တယ်... အိမ်မရှိရင် လမ်းပေါ်မှာ အိပ်ရလိမ့်မယ်..."

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပဲ..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံကို မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ..."

စုဖူချန်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်ငွေ အများကြီး ရနိုင်တာကို သား စွန့်စားမှု မလုပ်ဘဲ နေလို့မရဘူး..."

"ဒါက ငွေရှာဖို့ သေချာတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ... တကယ်လို့ သား တွက်ကြည့်ရမယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တစ်ဘီလီယံလောက် ရနိုင်တယ်..."

စုယွမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

တစ်ဘီလီယံ...

ဘုရားရေ........

မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံတွေကို ဝယ်ယူပြီး ပြန်လည်ရောင်းချတာက သူတို့ကို တစ်ဘီလီယံ ရရှိစေမယ်တဲ့လား...

ဒါက လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်စရာကောင်းလွန်းတယ်...

"တကယ်လား..."

"တစ်ဘီလီယံ..."

စုဖူချန်သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် သူ၏ တူများပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

တစ်ဘီလီယံ...

သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤမျှလောက် များပြားသော ငွေကြေးများကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

မြင်ဖို့ နေနေသာသာ ထိုပမာဏကို သူ တစ်ခါမျှပင် စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ...

"သား... မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား..."

"အဲဒီမှာ စွန့်စားရမှု ဘာမှမရှိဘူးလား..."

"တကယ်လို့ စွန့်စားရမှု ရှိတယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲ..."

ချန်ချွေ့ဖန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

"လုံးဝ စွန့်စားရမှု မရှိပါဘူး..."

"အခုအချိန်မှာ ဒီသတင်းကို သားတစ်ယောက်တည်းပဲ သိသေးတာ... အဲဒီ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အဆောက်အအုံကို လွှဲယူနိုင်သရွေ့ တစ်ဘီလီယံလောက် ရနိုင်တယ်..."

သူ၏ မိဘများမှာ အတော်လေး ရှေးရိုးစွဲဖြစ်ကြောင်းကို စုယွမ် သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။

"ဟူး..."

သူတို့အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

"ဒီနေ့ သား ကျင်းတူးမြို့ကို သွားမလို့... အဖေတို့ အမေတို့ကော ကျင်းတူးမြို့ကို သွားပြီး မလည်ပတ်ချင်ကြဘူးလား..."

"ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားလို့ရတယ်လေ..."

စုယွမ်က အကြံပြုလိုက်လေသည်။

စုဖူချန်နှင့် ချန်ချွေ့ဖန်တို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

ကျင်းတူးမြို့... မရေမတွက်နိုင်သော လူများ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် တောင့်တနေကြသည့် နေရာတစ်ခု။ သူတို့ သွားချင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး စုယွမ်၏ ထိုနေရာမှ တစ်ဘီလီယံ ရှာဖွေမည့် ရည်မှန်းချက်ကိုတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။