အခန်း ၁၄၀

အခန်း (၁၄၀) - စိတ်ကြိုက်သာ အသုံးပြုပါ

ကျူးလင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါဝင်သော သတ္တုရိုင်းများကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ သူမက မည်သည့်အမျိုးအစားမှန်းမသိရသည့် သတ္တုရိုင်းများကို ရွေးချယ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဗိုလ်ကြီးထန်ပိုင်၏ မျက်ဝန်းများက လှုပ်ရှားသွားခဲ့ချေသည်။

သူသည် ကျူးလင် ရွေးချယ်လိုက်သည့် သတ္တုရိုင်းအားလုံးကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ရှို့ဝူ၊ ထန်ဝေ့နှင့် ကျီယန်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေတော့၏။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျူးလင်က အိတ်ထဲရှိ သတ္တုရိုင်းများ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ရွေးထုတ်ပြီးသွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ဒီသတ္တုရိုင်းတွေကို လိုချင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျန်ရှိနေသော သတ္တုရိုင်းများ ထည့်ထားသည့် အိတ်ကို မုန့်ကျယ်လန်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်၏။

မုန့်ကျယ်လန်နှင့် ဝမ်နတို့သည် အိတ်ထဲရှိ သတ္တုရိုင်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ကျူးလင်က ဤသတ္တုရိုင်းများကို ဘာကြောင့်ရွေးချယ်လိုက်သည်ကို သူတို့ လုံးဝနားမလည်နိုင်ကြချေ။

အိတ်ထဲတွင် ကျူးလင် ရွေးချယ်သွားသော သတ္တုရိုင်းအမျိုးအစားနှင့် တူညီသည့် သတ္တုရိုင်းအချို့ ကျန်ရှိနေသေးပေသည်။

သူမက ပို၍ကြီးမားသော သတ္တုရိုင်းများကိုသာ ရွေးချယ်သွားခြင်းလော။

သို့သော် သူမ ရွေးချယ်ထားသည့် သတ္တုရိုင်းများကို ကြည့်လျှင်မူ အလွန်သေးငယ်သော သတ္တုရိုင်းအချို့လည်း ပါဝင်နေပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ကျူးလင်၏ သတ္တုရိုင်းရွေးချယ်မှု စံနှုန်းကို စဉ်းစားတွေးတောနေဆဲမှာပင် ကျူးလင်က သူမ ရွေးချယ်ထားသော သတ္တုရိုင်းများကို သီးခြားစီ ခွဲခြားပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သတ္တုရိုင်းများကို ခွဲခြားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်၏။

"လောင်ယန်... ဒီသတ္တုရိုင်းတွေကို အလေးချိန် ချိန်ပေးလို့ ရမလား..."

ကျီယန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ သတ္တုရိုင်းပုံနှစ်ပုံကို အလေးချိန် ချိန်တွယ်ပေးလိုက်လေသည်။ ချိန်တွယ်ပြီးနောက် သူက သတ္တုရိုင်းပုံအသေးလေးကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒီသတ္တုရိုင်းတွေက နှစ်ကီလိုဂရမ် ရှိတယ်..."

ထို့နောက် သူက သတ္တုရိုင်းပုံအကြီးကြီးကို ထပ်မံညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဒီသတ္တုရိုင်းတွေကတော့ ဆယ်ကီလိုဂရမ် ရှိတယ်..."

ကျူးလင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သတ္တုရိုင်းပုံအကြီးကြီးကို ညွှန်ပြကာ မုန့်ကျယ်လန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဈေးနှုန်းအရဆိုရင် ဒီသတ္တုရိုင်းတွေကို အစားအစာ နှစ်ကီလိုဂရမ် ဒါမှမဟုတ် ရေ နှစ်လီတာနဲ့ လဲလှယ်နိုင်တယ်..."

ထို့နောက် သူမက သတ္တုရိုင်းပုံအသေးလေးကို ညွှန်ပြကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒီသတ္တုရိုင်းတွေအတွက်ကတော့ အစားအစာ တစ်ကီလိုဂရမ် ဒါမှမဟုတ် ရေ တစ်လီတာနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်..."

သူမ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ မုန့်ကျယ်လန်နှင့် ဝမ်နတို့သည် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် သတ္တုရိုင်းပုံအသေးလေးထဲရှိ အရောင်အဝါမရှိဘဲ မှိုင်းညို့နေသော သတ္တုရိုင်းများကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သတ္တုရိုင်းပုံအကြီးကြီးထဲရှိ လှပတောက်ပနေသော သတ္တုရိုင်းများကို ကြည့်လိုက်နှင့် ဘာကိုမျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြချေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ နားမလည်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုဈေးနှုန်းကိုသာ သဘောတူလိုက်ကြရတော့၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သတ္တုရိုင်းများကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အဓိကရိက္ခာများဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် မုန့်ကျယ်လန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မကျူးလင်... ကျွန်မတို့ သတ္တုရိုင်းတွေ ထပ်ပြီး စုဆောင်းမိတဲ့အခါကျရင် ပြန်လာခဲ့ပါဦးမယ်..."

ကျူးလင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

"အင်း... အချိန်မရွေးလာခဲ့ပါ..."

မုန့်ကျယ်လန်နှင့် ဝမ်နတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမသည် ဗိုလ်ကြီးထန်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဗိုလ်ကြီးထန်ကရော သတ္တုရိုင်းတွေကို အစားအစာ ဒါမှမဟုတ် ရေနဲ့ လဲလှယ်ချင်လို့လား..."

သူမက ထိုသို့မေးလိုက်သည့်အခါ သူတို့ စီးပွားရေးလုပ်နေသည်ကို ဘေးမှရပ်ကြည့်နေသော ဗိုလ်ကြီးထန်ပိုင်မှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားဟန် တူပေသည်။ သူသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် တခြားပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ လိုသေးလို့ပါ... နောက်တစ်ခေါက်မှပဲ ပြန်လာခဲ့ပါတော့မယ်..."

ကျူးလင်က သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ... အချိန်မရွေးကြိုဆိုပါတယ်..."

ဗိုလ်ကြီးထန်ပိုင်သည် ရှို့ဝူ၊ ကျီယန်နှင့် ထန်ဝေ့တို့ကို ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် စစ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ဝေ့က လျှာသပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"စခန်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရတာ တကယ်ကို မလွယ်ကူပါလား... ဆိုင်ခန်းတွေကို စစ်ဆေးတဲ့ ကိစ္စလေးတွေအတွက်တောင် အထူးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့သူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်လုပ်ဆောင်နေရတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ကျီယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ နှစ်သက်မှုတွေ ရှိကြတာပဲလေ...”

“ငါတို့အတွက်တော့ စခန်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရတာက မတန်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဗိုလ်ကြီးထန်ပိုင်လို လူမျိုးတွေအတွက်တော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ဖြစ်နေနိုင်တာပေါ့..."

သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် ထန်ဝေ့က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး ဘာမျှထပ်မပြောတော့ချေ။ သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် အခြားဖောက်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ထံတွင် သတ္တုရိုင်း လာရောက်လဲလှယ်သူ ပိုမိုများပြားလာသော်လည်း ဖောက်သည်အများစုမှာ အပြင်ဘက်အလွှာတွင် နေထိုင်ကြသည့် သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထိုလူများသည် ဒုတိယအလွှာနယ်မြေသို့ ခြေချခဲလှသဖြင့် ထန်ဝေ့က အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ဤသတင်းကို မည်သည့်နေရာမှ ကြားသိခဲ့ရသနည်းဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

သူ မေးမြန်းပြီးနောက် ထိုလူက အိမ်နီးနားချင်းတစ်ဦးထံမှ ကြားသိခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။

ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးနှင့် လူငယ်လေးတို့ကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ထိုသူများသည်သာ အပြင်ဘက်အလွှာရှိ လူများအတွက် သတင်းအရင်းအမြစ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထန်ဝေ့က ခန့်မှန်းလိုက်တော့၏။

သူတို့ ဆိုင်ပိတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မနက်အစောပိုင်း သုံးနာရီပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ကျူးလင်၏ တိုက်ခန်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျီယန်သည် သူ၏နေရာလွတ်ထဲမှ မည်းနက်နေသော သတ္တုရိုင်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော သတ္တုရိုင်းအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ သူက ကျူးလင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှောင်လင်... ကျွန်‌တော်က ဒီမည်းနက်နေတဲ့ သတ္တုရိုင်းကိုပဲ သိမ်းထားလိုက်မယ်... ကျန်တဲ့သတ္တုရိုင်းတွေကိုတော့ မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ... မင်း စိတ်ကြိုက်အသုံးပြုနိုင်တယ်..."

ကျူးလင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရေခဲပန်းပွင့်ဆွဲသီးထဲမှ အခြားသို‌လှောင်အိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သတ္တုရိုင်းအားလုံးကို ထိုအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ရက်တည်းနှင့် သတ္တုရိုင်းအမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှို့ဝူက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ စခန်းအပြင်ဘက်က လူတွေဆီကနေလည်း သတ္တုရိုင်းတွေကို ဝယ်ယူဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

သတ္တုရိုင်းတူးဖော်ခြင်းသည် မလွယ်ကူသောအလုပ်ဖြစ်သဖြင့် သတ္တုတွင်းလုပ်သားများအနေဖြင့် သူတို့နှင့် လဲလှယ်ရန် သတ္တုရိုင်းအလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်ရန် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးတောလိုက်ရင်း ကျီယန်က ရှို့ဝူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“လောင်ရှို့... သတ္တုရိုင်းဝယ်ယူတဲ့ ကိစ္စကို မင်းနဲ့ ရှောင်လင်တို့ဆီပဲ အပ်ထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ...”

“ငါကတော့ မည်းနက်နေတဲ့ သတ္တုရိုင်းကို ပြုပြင်ဖို့ တာဝန်ယူမယ်... ပြီးတော့ ရှောင်ဝေ့ကတော့ လူသစ်စုဆောင်းတဲ့ ကိစ္စကို တာဝန်ယူလိမ့်မယ်..."

သူ့အကြံပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် ရှို့ဝူက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့..."

သူတို့ တာဝန်များကို ခွဲဝေပြီးနောက် ထန်ဝေ့နှင့် ကျီယန်တို့သည် သူတို့၏ တိုက်ခန်းသို့ ပြန်သွားကြတော့၏။

ရှို့ဝူက တံခါးပိတ်ပြီး ပြန်ဝင်လာသည့်အခါ ကျူးလင်တစ်ယောက် သတ္တုရိုင်းများကို ခွဲခြားရန် အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူသည် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

"ရှောင်လင်... ဒီသတ္တုရိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ..."

ကျူးလင်က သတ္တုရိုင်းများကို ခွဲခြားနေရင်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

“ကျွန်မ ဝင်္ကပါချပ်ပြားအချို့ ဖန်တီးချင်တယ်... ပြီးတော့ အရေးပေါ်အခြေအနေမှာ သုံးဖို့အတွက် သတ္တုရိုင်းအချို့ကိုလည်း ချန်ထားမယ်...”

“ကျန်တဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေကိုတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်အောင် လုပ်တဲ့နေရာမှာ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်..."

သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ကြားရသောအခါ ရှို့ဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"နောက်ကျရင် မင်းက အနီးနားက စခန်းတွေဆီ သွားပြီး သတ္တုရိုင်းတွေ ဝယ်ချင်တာလား... ဒါမှမဟုတ် စခန်းတွေကြားက လမ်းမပေါ်မှာပဲ ဆိုင်ခန်းဖွင့်ချင်တာလား..."

ကျူးလင်က သတ္တုရိုင်းများကို ခွဲခြားပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်အသစ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမက ရှို့ဝူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ရှင်ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ... ကျွန်မကတော့ ရှင့်နောက်ကပဲ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်..."