အခန်း ၉၂၅

အခန်း (၉၂၅) - ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲကူ မွေးဖွားလာခြင်း၊ သေသူကိုရှင်စေပြီး အရိုးကိုအသားတက်စေခြင်းနှင့် မသေမျိုးခန္ဓာ (၅)

လက်ရှိကမောက်ကမဖြစ်မှုများသည် အစပြုရုံမျှသာ ရှိသေးကြောင်းကို သူ သိရှိထား၏။

ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာမှ ကျင့်ကြံသူများ ပို၍များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ဆင်တူသော ကမောက်ကမဖြစ်မှုများမှာလည်း သေချာပေါက် အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာမည် ဖြစ်၏။

ဖုန်းရှီးကျွန်းသည်ပင်လျှင် တစ်နေရာတည်းတွင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်မည်ဟု မသေချာလှပေ။

အနှေးနှင့်အမြန် စစ်မီးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ကြုံတွေ့ရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

'အကယ်လို့ အဋ္ဌမအဆင့် အစီအရင်ကိုသာ ခင်းကျင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ... ဒီလိုဆိုရင်တော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့အထိ လုံခြုံသွားလိမ့်မယ်...'

'ငရဲမိစ္ဆာကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင်တောင် ဖုန်းရှီးကျွန်းထဲ ဝင်လာဖို့ စိတ်ကူးယဉ်လို့ မရတော့ဘူး...'

ကျိုးစွေ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်၏။

သူ၏အမြင်တွင် သတ္တမအဆင့် အစီအရင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ရာနှုန်းပြည့် လုံခြုံမည်ဟု မသေချာလှပေ။

အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သတ္တမအဆင့် အစီအရင်သည်လည်း ရန်သူ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံရနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မဟာယာနအဆင့်ရှိသော ရန်သူနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေသည်။

အကောင်းဆုံးသည်ကား အဋ္ဌမအဆင့် အစီအရင် ရှိနေခြင်းသာလျှင် တောင်ကြီးတစ်တောင်ပမာ တည်ငြိမ်လုံခြုံသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေမည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် 'အစီအရင်နှလုံးသားကူ' မှာ ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖေးဟယ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဋ္ဌမအဆင့် အစီအရင်ကို အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အစီအရင်ဝိညာဉ်က အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အစီအရင်ကို ဖောက်ခွဲကာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ထိခိုက်နစ်နာရမည့် အခြေအနေကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် ယခုအချိန်တွင် 'အစီအရင်နှလုံးသားကူ' သည် အလွန်တရာ သတိထားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

အကောင်းဆုံးမှာ အစီအရင်တစ်ခုလုံးအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားပြီး အစီအရင်ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ထိုအဋ္ဌမအဆင့် အစီအရင်ကြီးကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် အချိန်ကြာမြင့်နေရခြင်းက အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

'ဒါပေမဲ့ ကမောက်ကမဖြစ်မှုက အမြဲတမ်း ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး...'

'ကပ်ဘေးအငွေ့အသက်တွေ ပျံ့နှံ့လာတယ်... အကြောင်းအကျိုးတွေ ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ပညာရပ်တွေ အသုံးမဝင်တော့ဘူး...'

'အဲဒီအစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရင်တောင် တစ်ဖက်လူရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာကို ခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး...'

'ဒီလိုခေတ်မျိုးမှာ ဘယ်မျိုးနွယ်စုမဆို ရေစီးကြောင်းနဲ့အတူ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တက်လှမ်းလာနိုင်တာပဲ...'

ကျိုးစွေ့က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။

ထင်ရှားလှသည်မှာ ဤသို့သောခေတ်သည် ကပ်ဘေးများသာမက အခွင့်အလမ်းများကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပေသည်။

'ဒီလိုခေတ်ကာလမျိုးမှာ ဘယ်မျိုးနွယ်စုမဆို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထမြောက်လာနိုင်တယ်...'

ကျိုးစွေ့က လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခေတ်ကာလတွင် ကပ်ဘေးများ ရှိနေရုံသာမက၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကံတရားအခွင့်အရေးများလည်း ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ကံကြမ္မာအကျိုးပေးဆိုသည်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် ခွန်အားရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။ အကယ်၍ ခွန်အားနည်းပါးနေပါက ကံကြမ္မာအကျိုးပေးက မိမိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာလျှင်ပင် မျက်စိသူငယ်ဖြင့် လွတ်ထွက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရမည် ဖြစ်လေသည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၌သာ ရှိသေးသဖြင့် အနည်းငယ် အားနည်းနေသေး၏။

ဤမျှသာရှိသော ကျင့်ကြံမှုမှာ အလယ်အလတ် အဆင့်အတန်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာမှသာလျှင် ဝိညာဉ်လောက၌ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အနည်းငယ် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည်လည်း အဆင့်ကို အမြန်ဖောက်ထွက်ကာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်သာ သွားရမည့် အရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံမှုလွန်ကဲစွာ မြန်ဆန်လွန်းပါက အခြေခံအုတ်မြစ် မခိုင်မာခြင်းမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။

ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း အလျင်လို၍တော့ မရပေ။

ဝုန်း...

ဤနေရာအထိ တွေးမိသောအခါ ကျိုးစွေ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ကူနတ်ဘုရားကျမ်းကို လည်ပတ်စေလိုက်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်မြေကြီး ဝိညာဉ်ချီများက ရေလှိုင်းကြီးများသဖွယ် တိုးဝင်လာကြပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းအထိ ဝင်ရောက်သွား၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ဓမ္မစွမ်းအင်များက တစိမ့်စိမ့်ဖြင့် တိုးပွားလာနေလေသည်။

သူသည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းထဲ၌ စတင်နစ်မြောသွားတော့၏။

ဤကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက သတ္တမအဆင့် အောက်ခြေအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဝါးမြိုစားသောက်ခြင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်ငြား၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးပွားစေနိုင်ပြီး အချိန်ကာလတစ်ခု ကြာမြင့်လာသည့်အခါ တိုးတက်လာမည့် အမြန်နှုန်းကလည်း အတော်လေး အံ့မခန်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် ပြင်ပလောကရှိ မုန်တိုင်းများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုသာ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်တော့သည်။

မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုသာ မြင့်မားလာပြီး ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်၊ ထို့ထက်ပို၍ မဟာယာနအဆင့်အထိပါ တက်လှမ်းသွားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ပြဿနာအားလုံး ပြေလည်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

ကျိုးစွေ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်နှင့်အမျှ အချိန်ကာလများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အချိန်ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို မြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်ပေသည်။

သာမန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ကြိမ်သည်ပင် ဆယ်စုနှစ်ချီ၊ ရာစုနှစ်ချီ၍ အချိန်ယူရတတ်၏။

ဤအချိန် ဤအခိုက်အတန့်၌…

ဖုန်းရှီးကျွန်း၊ မြူခိုးပင်လယ်နယ်မြေ။

ရွှစ်...

လူရိပ်တစ်ခုက ဓားပျံကို စီးနင်းကာ ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းနေပြီး အသက်လုကာ ထွက်ပြေးနေသည့်အလားပင်။

သူကား လူသားမျိုးနွယ် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဝူတိ ဖြစ်လေသည်။

မူလက သူသည် လူသားမျိုးနွယ် ယွင်ဇီမြို့တော်မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်ကြီး ဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့ကာ မျိုးနွယ်ခြားပေါင်းစုံ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ် ဧကရာဇ်မြို့တော်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော မြို့တော်အားလုံး ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရ၏။

ထို့ကြောင့် မြို့တော်ထဲတွင် နေထိုင်ကြသော လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ခဲ့ကြပြီး အုပ်စုလေးများ ခွဲထွက်ကာ ဤကပ်ဘေးကြီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နဂါးပြာတိုက်ကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ကြလေသည်။

ဝူတိသည်လည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူသည် အောက်ကမ္ဘာမှ တက်လှမ်းလာသော အခြေအနေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်လောက၌ ဆွေမျိုးသားချင်းလည်း မရှိသဖြင့် အခြားလူသားမျိုးနွယ် မိသားစုများနှင့်အတူ ရောနှော၍ ထွက်မပြေးခဲ့ပေ။

ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ရှေးဟောင်းတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

အခြားမျိုးနွယ်စုများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ထိုတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရလေသည်။

သို့သော် မည်သူက တွေးမိမည်နည်း။ သူ ရွှေ့ပြောင်းရောက်ရှိသွားသော နေရာသည် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ကြယ်ကွဲပင်လယ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့ချေသည်။

ဤသည်က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများ နေရာအနှံ့ ရှိနေသော ပင်လယ်နယ်မြေ မဟုတ်ပါလော။

သူ၏ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုမျိုးဖြင့် ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များလှသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မိမိသေတွင်း မိမိတူးခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ကြယ်ကွဲပင်လယ်၌ နေထိုင်ကြသော မျိုးနွယ်ခြား ကျင့်ကြံသူအချို့၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့အား သတ်ဖြတ်ကာ ရတနာများကို ချက်ချင်းလုယူချင်နေပုံပေါ်၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ အမည်ပြောင်သည်ကား ပြေးလုံးဝူ ဖြစ်ပြီး ယခင် အောက်ကမ္ဘာ၌ ရှိနေစဉ်ကတည်းက ရန်သူများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ ရှောင်ရှားကာ ကံကြမ္မာအကျိုးပေးများကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် တစ်ကမ္ဘာလုံးအနှံ့ ထွက်ပြေးခဲ့ဖူးသည်။ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာမှ ပါရမီရှင်များ သေဆုံးသွားချိန်အထိ အံတုခံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်ဆုံးမှသာ ဝိညာဉ်လောကသို့ တက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်လောကသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်လည်း သူ၏ ဤအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်က နောက်ဆုတ်မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် နက်နဲဆန်းကြယ်လာခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်ခြားကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် သူသည် လွယ်ကူသက်သာစွာဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်သေး၏။

"ချီးတဲ့မှ... ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို သေရတော့မှာပဲ..."

ဝူတိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် သဘာဝအကာအကွယ်ဟူ၍ မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အမြန်နှုန်းသာ မလုံလောက်ပါက ချက်ချင်းဆိုသလို အမီလိုက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းလုံးဝရှိမည် မဟုတ်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် လက်ရှိတွင် သူသည် လွတ်လမ်းမရှိသော အခြေအနေဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသာ အမီလိုက်လာနိုင်ပါက သူ သေချာပေါက် သေရမည်မှာ အသေအချာပင်။

"နေဦး... ရှေ့က ပင်လယ်နယ်မြေမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြူခိုးတွေ ထွက်ပေါ်နေရတာလဲ... ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလို့လား..."

ဝူတိ၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး အကျည်းတန်သွားရသည်။ သူသည် အဆုံးအစမရှိသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ရှေ့မှ ပင်လယ်နယ်မြေကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမြူခိုးများသည် ကီလိုမီတာ သန်းချီ၍ ကျယ်ပြန့်နေပုံရပြီး ကိုယ့်လက်ချောင်းကိုပင် ပြန်မမြင်ရလောက်အောင် ထူထပ်နေချေသည်။

မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင် ဤကဲ့သို့သော မြူခိုးပင်လယ်နယ်မြေကို မြင်လိုက်ရပါက သူသည် ချက်ချင်း နောက်လှည့်ပြေးမည် ဖြစ်ပြီး အထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှ၏။

အကယ်၍ အထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သွားပါက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ဤမျှအထိ မိုက်မဲကြမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်ငြား ယခုမူ မတူညီတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိတွင် သူသည် ရန်သူများ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။