အခန်း ၉၃၀

အခန်း (၉၃၀) - နှစ်တစ်ရာကြာပြီးနောက် ဖုန်းရှီးကျွန်း၊ လူတိုင်း ဝိညာဉ်အသားကို စားသုံးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း (၅)

"ဒီလို ရှေးဟောင်းသားရဲတွေကို ကူးပြောင်းယဉ်ပါးစေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းကို ကျုပ်တို့ သင်ယူလို့ရနိုင်မလား..."

ဝူတိက မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အလားတူနည်းလမ်းမျိုးကို တတ်မြောက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

"ဟားဟား... မဖြစ်နိုင်တာတွေကို အိပ်မက် မမက်စမ်းပါနဲ့..."

"ဒါက အရှင်ကျိုးရဲ့ သီးသန့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်လေ... ပြင်ပလူတွေ သင်ယူနိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ပြောတာ မှန်တယ်... အခုအချိန်အထိဆိုရင် အရှင်ကျိုး တစ်ယောက်တည်းပဲ တတ်တာ... ကျန်တဲ့သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် မသိကြဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အရှင်ကျိုးရဲ့ တပည့်ဖြစ်ခွင့် ရခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလို သီးသန့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်မျိုးကို သင်ယူခွင့် ရနိုင်လောက်တယ်..."

"နှမြောစရာကောင်းတာက အခုအချိန်အထိ ဘယ်သူကမှ အရှင်ကျိုးရဲ့ တပည့် မဖြစ်လာသေးတာပဲ..."

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် အလွန် နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဒီလိုလား... ကြည့်ရတာ ဒီလိုနည်းလမ်းကို သင်ယူချင်တယ် ဆိုတာက အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူတိသည်လည်း အနည်းငယ် နှမြောသွားခဲ့၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ အလွန် ပုံမှန်ဖြစ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဟု သူ ခံစားမိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်က တစ်ဖက်လူ၏ သီးသန့်နည်းလမ်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ အခြားသူများကို လွယ်လွယ်ကူကူ သင်ကြားပေးရန် မည်ကဲ့သို့ ဆန္ဒရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

မိမိမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုအနေဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး မိမိ၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်များကိုသာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အခြားသူများအနေဖြင့် လိုချင်တပ်မက်စွာ ငေးကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။

သို့ရာတွင် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ သူတို့သည်လည်း သင့်လျော်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ ရှိနေခြင်းက သူတို့၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးထားသည်ဟု မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြူခိုးပင်လယ်နယ်မြေထဲသို့ တစ်ခါတစ်ရံ ဝင်ရောက်လာတတ်သော ရှေးဟောင်းသားရဲများနှင့် မျိုးနွယ်ခြား ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ရာတွင်လည်း ကူညီပေးသေးသည်။

အကယ်၍သာ ဤလေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ မရှိပါက သူတို့အထဲမှ လူမည်မျှ သေဆုံး ဒဏ်ရာရမည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

"ကဲ... ဒီနေ့ ကင်းလှည့်ရမယ့်တာဝန်က ခပ်စောစော ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့လည်း ဖုန်းရှီးကျွန်းကို ပြန်ကြတာပေါ့..."

"မင်းကိုလည်း တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားပြီး ဖုန်းရှီးကျွန်းရဲ့ ဇာတ်မြစ်အဖြစ် စာရင်းပေးသွင်းပေးရမယ်..."

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းဖန်က လက်ယမ်းပြလိုက်၏။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းပင် ထိုလေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာကာ ဖုန်းရှီးကျွန်းရှိရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားလေသည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ဖုန်းရှီးကျွန်း၏ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဆိပ်ကမ်းအတွင်းတွင်လည်း လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း ဤလေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ပုံရသည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အထုပ်ကြီး၊ အထုပ်ငယ်များ ပါရှိပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲ အများအပြားကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ဟန်တူကာ ရှေးဟောင်းသားရဲ အလောင်းကောင် မြောက်မြားစွာကို ရရှိခဲ့ပုံပေါ်လေသည်။

ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုလုံးမှာ အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ် အများအပြားသည်လည်း ဤနေရာတွင် အလုပ်များနေကြ၏။

သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ထိုရှေးဟောင်းသားရဲ အလောင်းကောင်များ၏ အစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်တောက်ရန် တာဝန်ယူထားကြသည်။

အချို့မှာမူ ရှေးဟောင်းသားရဲတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများကို သန့်စင်နေကြလေသည်။

အချို့ကမူ ရှေးဟောင်းသားရဲတို့၏ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ဈေးဆစ်ကာ ဝယ်ယူနေကြသည်။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိပ်ကမ်းအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကြီးမားလှသော အရောင်းအဝယ်ဈေးကွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် လူသံများဖြင့် ဆူညံနေလေသည်။

"ဒီနေရာက ဖုန်းရှီးကျွန်းလား..."

ဝူတိမှာ မျက်လုံးပြူးသွားရပြီး အံ့သြတကြီး ဖြစ်သွားရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်များ ကြယ်ကွဲပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဘဝမှာ အတိုင်းမသိ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု အစက သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျလွန်းသောကြောင့် မျိုးနွယ်ခြား ကျင့်ကြံသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရကာ အရူးအမူး လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို မကြာခဏ ခံခဲ့ရသည်။

နေရာတစ်နေရာသို့ သွားတိုင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန်နှင့် သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲထားရန် လိုအပ်ခဲ့လေသည်။

အချုပ်အားဖြင့် အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ရန်သူများ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့ခမျာ အချိန်တိုင်းလိုလို သတိထားနေရန် လိုအပ်ခဲ့၏။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက လူမသသူမသိ သေဆုံးသွားပြီး ကြယ်ကွဲပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ အရေးမပါသော အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကြယ်ကွဲပင်လယ်သည် ချန်လုံတိုက်ကြီးထက် အဆမည်မျှ ပို၍အန္တရာယ်များကြောင်းကိုပင် သူ မသိနိုင်တော့ဟု ခံစားခဲ့ရလေသည်။

ဤသည်က အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းသူများအတွက် ငရဲခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်များသာ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ ပြောင်းရွှေ့လာပါက အခြေခံအားဖြင့် ကံဆိုးမှုကများပြီး ကံကောင်းမှုက နည်းပါးမည်ဖြစ်ကာ မသေရုံတမယ် ရှင်သန်နေနိုင်လျှင်ပင် မဆိုးလှတော့ဟု မှတ်ယူနိုင်၏။

သို့သော် ယခု ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖုန်းရှီးမြို့တော်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ မရှိခဲ့သည့်အပြင် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပို၍ပင် ကြီးပွားတိုးတက်လာပုံရသည်။

ယခု သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဆိပ်ကမ်းတစ်ဝိုက်ရှိ လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် သွေးချီဓာတ်များ ဆူပွက်နေကြပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်စွမ်းနေကြကာ အတိတ်က ယွင်ဇီမြို့တော်ရှိ မျိုးနွယ်စု သခင်လေးများနှင့် များစွာ ကွာခြားမှုမရှိလှပေ။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိအောင် ထူးဆန်းလွန်းလှ၏။

အကယ်၍ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ရပါက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မည်သူက ယုံကြည်ရဲမည်နည်း။

"မှန်တယ်... ဒီနေရာက ဖုန်းရှီးကျွန်းပဲ..."

"အခုဆိုရင် ဖုန်းရှီးကျွန်းတစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားတဲ့ ဆိပ်ကမ်းကြီး လေးခုရှိပြီး အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် အရပ်လေးမျက်နှာမှာ ခွဲဝေတည်ရှိတယ်..."

"ကျုပ်တို့ ရောက်နေတဲ့နေရာက အရှေ့ဘက်ဆိပ်ကမ်းပဲ..."

"ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ တည်ရှိနေတဲ့ မြို့တော်က ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် ဖြစ်တဲ့ အရှေ့ဘက်မြို့တော်ပဲ..."

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းဖန်က ဤဆိပ်ကမ်း၏ အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေများကို ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးနောက် အခြေခံအားဖြင့် ဖုန်းရှီးကျွန်းသည် စောစောစီးစီးကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချင်း ကီလိုမီတာ နှစ်သန်းကျော်ရှိသော ဤကျွန်းသည် လုံးဝ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ချေပြီ။

ကျွန်းပေါ်တွင် ဖုန်းရှီးမြို့တော်မှလွဲ၍ အခြားမြို့တော်များကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားခဲ့၏။

လူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် မြို့ကြီးများတွင် ပြန့်ကျဲ နေထိုင်ကြလေသည်။

ထိုအထဲတွင် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်ကြီး လေးခုမှာ သဘာဝကျကျပင် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အစည်ကားဆုံး မြို့တော်များအနက်မှ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ် အများအပြား ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြ၏။ ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်တိုင်း၏ လူဦးရေမှာ သန်းတစ်သောင်းကျော် ရှိပေသည်။

"အရှင်... တစ်ကျွန်းလုံးကို မြူခိုးတွေ လွှမ်းခြုံထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ပြီးတော့ လူသားမျိုးနွယ်က မျိုးနွယ်ခြားတွေနဲ့ ကုန်သွယ်ရေး မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော် တည်ဆောက်ဖို့ လိုသေးလို့လား..."

ဝူတိက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သမုဒ္ဒရာဖြတ်ကျော်၍ ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပါက အမှန်တကယ်တွင် ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်များ ရှိနေရန်မလိုအပ်ဟု သူ ခံစားမိ၏။

၎င်းသည် အပိုအလုပ်သက်သက်သာ မဟုတ်ပါလော။

"ဟားဟား... ကျုပ်တို့ ဖုန်းရှီးကျွန်းရဲ့ ဆိပ်ကမ်းမြို့တော်ကြီး လေးခုက သမုဒ္ဒရာဖြတ်ကျော် ကုန်သွယ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ အသုံးပြုထားတာ မဟုတ်ဘူးကွ..."

"ကျုပ်တို့ လူသားမျိုးနွယ်က ဖုန်းရှီးကျွန်းမှာ နေထိုင်ပြီး ကြယ်ကွဲပင်လယ်ထဲက မျိုးနွယ်ခြားတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု မရှိဘဲ ထောင့်တစ်နေရာမှာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နေတယ် ဆိုပေမယ့်လည်း..."

"မင်း သိထားရမှာက ဒီနေရာက ကြယ်ကွဲပင်လယ်လေ... အခြား ဘာမှမရှိရင်တောင်မှ ရှေးဟောင်းသားရဲတွေတော့ ပေါတယ်..."

"အထူးသဖြင့် ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းထဲက ရှေးဟောင်းသားရဲတွေဆိုရင် ရေတွက်လို့တောင် မကုန်နိုင်ဘူး... ချန်လုံတိုက်ကြီးထက် အဆဘယ်လောက်တောင် ပိုများသလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး..."

"အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ်လို့မကုန်နိုင်ဘူးလို့တောင် ဆိုနိုင်တယ်..."

"အမှန်တိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်က ပင်လယ်ပြင်ကို မြူခိုးတွေ လွှမ်းခြုံထားပြီး ဒီပင်လယ်ပြင်က ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးသက်သက် မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းသားရဲတွေကို အမဲလိုက်ဖို့ သဘာဝစားကျက်မြေလည်း ဖြစ်တယ်..."

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်၏။

"သဘာဝစားကျက်မြေ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူတိမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဟုတ်တယ်။ သဘာဝစားကျက်မြေပဲ..."

"ပတ်ဝန်းကျင်က မြူခိုးတွေက မျိုးနွယ်ခြားကျင့်ကြံသူတွေကို အနားမကပ်နိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်ပေမယ့်၊ အဲဒါက သူတို့မှာ ဉာဏ်ရည်ရှိလို့ပဲ..."

"ပင်လယ်နက်ထဲက ရှေးဟောင်းသားရဲတွေအတွက်တော့ သူတို့မှာ ဘာကြောက်ရွံ့မှုမှ မရှိကြဘူးလေ..."

"ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ပင်လယ်ထဲက မြူခိုးတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ငါတို့ရဲ့ မြူခိုးပင်လယ်ပြင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာကြတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဝင်လာဖို့က လွယ်သလောက် ပြန်ထွက်သွားဖို့ကတော့ အရမ်းကို ခက်ခဲသွားပြီ..."

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီပင်လယ်ပြင်က သတ္တမအဆင့် အစီအရင်နဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လေဟာနယ်အတားအဆီးတွေနဲ့ လေဟာနယ်ဝင်္ကပါတွေ ဖြစ်တည်နေလို့ပဲ..."

"မြူခိုးပင်လယ်ပြင်ထဲ တစ်ခါဝင်လာမိတာနဲ့ ကိုယ်တိုင် ပြန်လွှတ်မပေးသရွေ့ ထွက်ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူး..."

"ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်းသားရဲ ဝင်လာရင်တောင်မှ အကျဉ်းချခံရမှာပဲ..."

"ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ ငါတို့က မြူခိုးပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲ အများအပြားကို အမဲလိုက်နိုင်တာပေါ့..."

"အခြေခံအားဖြင့် ငါတို့က နေ့တိုင်းလိုလို ရှေးဟောင်းသားရဲ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်လေ့ရှိတယ်..."

"အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့ဟာ တံငါသည်တွေလို ဖြစ်လာပြီး ပင်လယ်ထဲကနေ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှေးဟောင်းသားရဲ အလောင်းအများကြီးကို သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီရှေးဟောင်းသားရဲ အလောင်းတွေကို ရှင်းလင်းရတာက သိပ်လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ သားရဲသွေးတွေထုတ်ဖို့၊ အကြေးခွံတွေခွာဖို့၊ အသားတွေဖြတ်တောက်ဖို့၊ အရိုးတွေခွဲထုတ်ဖို့စတဲ့ အလုပ်တွေလုပ်ဖို့ လူသားမျိုးနွယ်ကျင့်ကြံသူ အများကြီးရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်..."

"အချုပ်ပြောရရင် ရှေးဟောင်းသားရဲအလောင်း အများအပြားကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် လူသားမျိုးနွယ်ကျင့်ကြံသူ ပိုပိုများလာပြီး ဒီမှာ အိမ်တွေ စတင်ဆောက်လုပ်လာကြတယ်။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီး လေးမြို့ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ..."

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းဖန်က ဖုန်းရှီးကျွန်းရှိ ဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီးလေးမြို့၏ ဖြစ်စဉ်ကို အတိုချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။