အခန်း ၄၈

အရင်းရှင်မမလေးအဖြစ် စာအုပ်ထဲသို့ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၄၈

ဟဲယွီရုန်သည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ရှိသေးသော ကျန်းထျဲနျိုကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်ရန် လုံးဝ စိတ်မချနိုင်ပါချေ။ သန်းခေါင်ယံ အချိန်ကြီးတွင် ခမည်းခမက်ဖြစ်သူက ယခုကဲ့သို့ ပျာပျာသလဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဟဲယွီရုန်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသည်။ သူမ (ဟဲဝမ်ဝမ်) က အသက်ငယ်သေးသည် မဟုတ်လား။ အကယ်၍ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး မိမိဘာသာ မသိဘဲ လျှောက်လုပ်မိရာမှ ပြဿနာတက်သွားလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

ဟဲယွီရုန်သည် ဝမ်ရှု့ချင်ကို အလျင်အမြန်ပင် တွဲထူလျက် မှောင်မိုက်သော ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် မညီညာသော လမ်းတလျှောက် ချော်လဲလုနီးပါးဖြင့် ဆေးခန်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ဆေးခန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဟဲဝမ်ဝမ်နှင့် ချန်ရှီအန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ယောက်က မတ်တတ်ရပ်လျက်၊ တစ်ယောက်က ထိုင်လျက်ဖြင့် စိတ်လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ငေးငိုင်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အလုပ်ဆင်းသွားပြီဖြစ်သော ဆရာဝန်မလေးမှာ ညဉ့်နက်မှ အရေးပေါ် ခေါ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း မိသားစုဝင်းအတွင်းရှိ စစ်တပ်ဇနီးသည်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ဟဲယွီရုန်နှင့် ဝမ်ရှု့ချင်တို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာဝန်မလေးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ ပျော်လွန်းလို့ ဆွံ့အကုန်ကြပြီ။ ရှောင်ဟဲမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလေ!"

"ကိုယ်ဝန်လား။"

ဝမ်ရှု့ချင် ခဏမျှ ကြောင်သွားခဲ့သည်။"တကယ်လား။"

"အိုက်ယိုး!"

ဟဲယွီရုန်က သူမ၏ ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

"သတင်းကောင်းပဲ၊ သတင်းကောင်း! ဒါပေမဲ့ သူမက ဗိုက်အောင့်တယ်လို့ ပြောတယ်မဟုတ်လား။ သားအိမ်အကြောဆွဲတာလား။"

"စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး၊ ကိုယ်ဝန်အစောပိုင်းကာလမှာ ပျို့အန်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။"

ဆရာဝန်မလေးက ရိုးရှင်းစွာပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ကလေးက သားအိမ်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်စောလို့ ဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အော့အန်တာပါပဲ။"

အာ... စိုးရိမ်စရာ အရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူးပဲ! ဝမ်ရှု့ချင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။

"ဒါဆိုရင် အိမ်ကို မြန်မြန်ပြန်ရအောင်။ ရှီအန်း... ဝမ်ဝမ်ကို သေချာတွဲဦး။"

ဤဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် ဟဲဝမ်ဝမ်၏ ဗီဇစိတ်များ နိုးထလာသကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် ပြတ်ပြတ်သားသား မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးမှ ချန်ရှီအန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ နွဲ့နှောင်းစွာ လှဲချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ခေါင်းနည်းနည်း မူးသလိုပဲ..."

"ကိုယ် အိမ်အထိ ပွေ့ချီသွားမယ်!"

ဟဲဝမ်ဝမ် မျက်လွှာချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူက ယခင်က ပြောဖူးသည်— မုဆိုးမ ယောက္ခမဆိုသည်မှာ ဆက်ဆံရခက်ခဲလှသဖြင့် ချွေးမဖြစ်သူအတွက် ဘဝက ခါးသီးလိမ့်မည်ဟူ၍။ ၎င်းမှာ မှန်ကန်လှသော်လည်း ချန်ရှီအန်းမှာ အလားအလာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူမ သူ့ကို လွှတ်မပေးနိုင်ပါချေ။ သို့ဖြစ်၍ သူမနှင့် ထိုမုဆိုးမ ယောက္ခမကြား မည်သူက အနိုင်ရမည်ကို စောင့်ကြည့်ကြရုံပေါ့။ ဟဲဝမ်ဝမ်သည် ချန်ရှီအန်း၏ ပုခုံးကို မှီထားရင်း၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ အုပ်ထားလိုက်သည်။ အဘွားကြီး... ငါ ဟဲဝမ်ဝမ်ကတော့ နင့်ကို ငါ့ဘဝအပေါ် ဆရာလာလုပ်ခွင့် လုံးဝပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!

ဟဲယွီရုန်အတွက်မူ လန့်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။ အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ကျန်းထျဲနျိုသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ၏ လက်ကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။

"မေမေ... အစ်မဟဲဝမ်မှာ ကလေးရတော့မှာလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ သား ဦးလေး ဖြစ်တော့မယ်။"

"ဦးလေး ဟုတ်လား။"

ကျန်းထျဲနျို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။"ဘာလို့ ဦးလေး လုပ်ရမှာလဲ။ မေမေ... သားက အစ်ကိုကြီး လုပ်ချင်တာ။ သားကို ညီမလေးတစ်ယောက်လောက် မွေးပေးလို့ မရဘူးလား။ အသားဖြူဖြူ၊ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ဟာမျိုးလေ— လျန့်တုန်းဖန် လိုမျိုး မဟုတ်တာ။"

ဟဲယွီရုန် ချက်ချင်း သဘောမကျဖြစ်သွားသည်။ လျန့်တုန်းဖန်က ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ထိုကောင်မလေးက အလွန် ချစ်စရာကောင်းသည်ပင်။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် လျန့်တုန်းဖန်ကို သူ့ဆီ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် လှည့်စားခေါ်ယူနိုင်လျှင် သူမ အိပ်မက်ထဲကတောင် ပြုံးပြီး နိုးလာလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ့လို လူပေလူတေလေးကို ဦးလေးလျန့်က သူမအား လှည့်ကြည့်ခွင့်တောင် ပေးမှာ မဟုတ်ပါချေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဦးလေးလျန့်က သားကို သဘောကျတာပဲဟာ!"

မိခင်နှင့်သားမှာ အိမ်အထိ တစ်လမ်းလုံး ငြင်းခုံလာခဲ့ကြသည်။ ညီမလေး မွေးပေးရန် ကိစ္စမှာ မည်သည့်အခါမျှ အဖြေမထွက်ခဲ့ချေ။ ဒေါသထွက်လာသော ကျန်းထျဲနျိုသည် ခြံဝင်းထဲတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်လျက် အော်ဟစ်တော့သည်။

"မေမေ မမွေးပေးရင် သား အပြင်ကနေ ညီမလေးတစ်ယောက် သွားခိုးပြီး အိမ်ခေါ်လာခဲ့မယ်!"

မှောင်မိုက်သော ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ကျန်းကျန့်ဟွာသည် အိပ်ရာမှထကာ သူ၏ သားဖြစ်သူအတွက် မျှစ်ဝက်သားကြော် တစ်ပွဲ ချက်ပြုတ်ပေးနေခဲ့သည်။

နံရံတစ်ခုသာ ခြားထားသော ဘေးအခန်းတွင်မူ အန်းမင်ဟွာသည် ချင်လဲ့၏ အောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်လဲ့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကြာပန်းပွင့်ဖတ်များပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ကပ်ငြိနေပြီး ကြွေကျလုနီးပါး တုန်ခါနေကာ အန်းမင်ဟွာ၏ နှလုံးသားမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းထျဲနျို၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသောအခါ အန်းမင်ဟွာသည် ကိုယ်ကို ကြွလျက် ချင်လဲ့၏ လည်စလုပ်ကို နမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပင်းအန်းက အခု လေးနှစ်ရှိပြီလေ။ ကျွန်မတို့တွေ သမီးလေးတစ်ယောက် ယူကြမလား။"

အန်းမင်ဟွာသည် ကလေးယူရန် ကိစ္စကို မည်သည့်အခါမျှ မငြင်းဆန်ခဲ့ဖူးချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် ကလေးများကို အလွန် သဘောကျလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် နောက်တစ်ယောက် ယူထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် သားဆက်ခြားခြင်း မူဝါဒများက ပို၍တင်းကျပ်လာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ချင်လဲ့က အန်းမင်ဟွာကို အားရပါးရ နမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို အလျင်အမြန်ပင် ချွတ်ကာ ဘေးသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... နောက်တစ်ယောက် ယူကြတာပေါ့။"

အန်းမင်ဟွာသည် နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းကျမှသာ ဟဲဝမ်ဝမ်တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

နံနက်စောစောတွင် ဝမ်ရှု့ချင်သည် အပြင်၌ ရပ်နေပြီး အလုပ်သွားရန် ပြင်နေသော လင်းဝမ်ရွေ့ကို လက်ထဲ၌ အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည် ကိုင်ဆောင်လျက် တားဆီးထားခဲ့သည်။ သူမသည် ဟဲဝမ်ဝမ်၏ ဤအဝတ်ဟောင်းကို အဝတ်အသစ်တစ်ထည်နှင့် လဲလှယ်ရန် ဇွတ်အတင်း ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့မွေးရပ်မြေမှာ ဒီလို ဓလေ့ရှိတယ်ကွဲ့— အကယ်၍ လင်မယားနှစ်ယောက်က ကလေးမရသေးရင် ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့သူဆီက အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည်ကို ယူပြီး ခေါင်းအုံးအောက်မှာ ထည့်ထားရတယ်၊ မကြာခင်မှာ ကလေးရလာလိမ့်မယ်!"

"နင်တို့လို လူငယ်တွေက ဒါမျိုးတွေကို နားမလည်ကြပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မယုံမရှိပါနဲ့။ ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့ ချွေးမငယ်လေးရဲ့ အဝတ်အစားကို ရဖို့က မလွယ်ဘူးနော်! နှစ်ပေါင်းများစွာ ကလေးမရတဲ့သူအချို့ဆိုရင် ဒါမျိုးတစ်ထည်ရဖို့ အဝတ်အစားအသစ် အများကြီးနဲ့ လဲလှယ်ကြရတာ!"

"အို... အဒေါ်၊ ဟူမြို့တော်မှာ ဒီလိုရိုးရာဓလေ့မျိုး ရှိသေးတာလား။"

"ငါ့မွေးရပ်မြေကပါကွယ်။"

ဝမ်ရှု့ချင်က သူမသည် စေတနာအစစ်အမှန်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကာ အလေးအနက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ဇနီးလေးများအနက် မည်သူမျှ မကြာမီ ကလေးအများကြီး ရမည့်ပုံစံ မပေါ်ပါချေ။ သူမသည် ဘေးအိမ်မှ တပ်ခွဲမှူးလုကျန့် သို့မဟုတ် ဒုတိယ တပ်ခွဲမှူးဖူချင်းရှန်တို့၏ ဇနီးများ မည်သည့်အချိန်တွင် အိမ်ထောင်ကျခဲ့သည်ကို အတိအကျ မသိသော်လည်း သူမ၏ သားဖြစ်သူ ချန်ရှီအန်း ထက်တော့ စောလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုအခါ ဟဲဝမ်ဝမ်တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဇနီးနှစ်ဦးလုံးမှာ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြသေးချေ။

တပ်ခွဲမှူးကျန်းဝေကျွင်းနှင့် ဒုတိယတပ်စုမှူးချင်တို့၏ မိသားစုများပင်လျှင် ကလေးတစ်ယောက်က ခြောက်နှစ်၊ နောက်တစ်ယောက်က လေးနှစ် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယကလေးကို ကိုယ်ဝန်မရနိုင်ကြသေးချေ! သူတို့လည်း ၎င်းအတွက် စိတ်ပူ၍ သေလုမတတ် ဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရှု့ချင်သည် အဘွားကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် တော်လှန်ရေးနှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုများကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသော ဤခေတ်သစ်လူငယ်များနှင့် အလှမ်းဝေးနေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူမနှင့် စကားကောင်းကောင်း ပြောမည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ဟဲဝမ်ဝမ်သည်လည်း သူတို့နှင့် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးမှုမရှိကြောင်း သူမ နားလည်ထားသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက တပ်ခွဲမှူးများနှင့် ဒုတိယတပ်ခွဲမှူးများ၏ ဇနီးများဖြစ်ကြရာ မည်ကဲ့သို့ အဆင်ပြေအောင် မနေဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

ယခုအခါ ဟဲဝမ်ဝမ်တွင် ကိုယ်ဝန်ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ရှု့ချင်သည် သူမ၏ မွေးရပ်မြေမှ ရိုးရာဓလေ့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူမသည် ဟဲဝမ်ဝမ်၏ အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည်ကို ရှာဖွေကာ ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်လျက် လင်းဝမ်ရွေ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းဝမ်ရွေ့တွင် ယနေ့ ပြဇာတ်ရုံ၌ ဇာတ်တိုက်ရန် ရှိနေသည်။ လကုန်တွင် ပထမဆုံး တရားဝင် ဖျော်ဖြေပွဲ ရှိနေသဖြင့် သူမ အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေရသည်။ ယခုမူ ဤအဘွားကြီးက သူမ၏ တံခါးဝတွင် ပိတ်ရပ်လျက် အယူသီးမှုများကို တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေလေသည်။ ခဏမျှ လင်းဝမ်ရွေ့သည် မိမိ၏ မိခင်နှင့် ယောက္ခမတို့ကို လွမ်းဆွတ်သွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်သာ ရှိနေပါက ယခုကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရမည် မဟုတ်ပါချေ။

"အဒေါ်။"

လင်းဝမ်ရွေ့က သူမ၏ စက်ဘီးကို ထိန်းကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဝတ်အစားတွေ မလိုပါဘူး။ အဒေါ့်ချွေးမ ကလေးမွေးတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ရအောင်။ သမီး အရင်ဆုံး ယောကျ်ားလေးလား မိန်းကလေးလား ကြည့်ရအောင်လေ။ အကယ်၍ သမီးလိုချင်တဲ့ လိင်မျိုးမဟုတ်ရင် သမီး အဲဒီကောင်းချီးကို မယူတော့ဘူး!"

"ယောကျ်ားလေး လိုချင်လို့မလား။"

ဝမ်ရှု့ချင်က အရာအားလုံးကို သိနားလည်သကဲ့သို့ မျက်လုံးလေးများ မှေးစင်းလျက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝမ်ဝမ်က စောစောစီးစီး ကိုယ်ဝန်ရတာဆိုတော့ သေချာပေါက် ယောကျ်ားလေးပဲ! စိတ်မပူနဲ့!"

ယောကျ်ားလေးဖြစ်စေ မိန်းကလေးဖြစ်စေ— သူမ လိုချင်တာက ဘာအရေးလဲ။ အိမ်နီးနားချင်းများအားလုံးထဲတွင် ကလေးအဝတ်အစား ရွေးချယ်စရာများစွာ ရှိနေသည်မဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ ဟဲဝမ်ဝမ်ရဲ့ဟာမှ ဖြစ်ရမှာလဲ။

ထိုစဉ် ပင်းအန်းနှင့် အန်းမင်ဟွာတို့ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ လင်းဝမ်ရွေ့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"နင် နောက်တစ်ခေါက် ပင်လယ်စာသွားကောက်မှာ ဘယ်တော့လဲ ပြောပါဦး။ ဆိပ်ကမ်းအသေးလေးမှာ ရေဘဝဲ ရနိုင်မလား။ ငါ အချို့ကို နေလှန်းပြီး ငါ့ရဲ့ အမေနှစ်ယောက်ဆီ ပါဆယ်ပို့မလို့!"

"သန်ဘက်ခါ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီနောက်နေ့ပေါ့။"

အန်းမင်ဟွာက လင်းဝမ်ရွေ့သည် ဝမ်ရှု့ချင်ထံမှ အမြန်ဆုံး ရုန်းထွက်ချင်နေသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် ပြန်ဖြေကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒီဘက်ကို လာခဲ့ဦး!"

သူမ ဝမ်ရှု့ချင်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အဒေါ်... သမီး ဝမ်ရွေ့နဲ့ အရေးကြီးတာ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့ပါ။ ကျွန်မတို့တွေ နှောင့်ယှက်မိသွားလား မသိဘူး။"

"မနှောင့်ယှက်ပါဘူး၊ မနှောင့်ယှက်ပါဘူး၊ တို့တွေ စကားစမြည် ပြောနေကြတာပါ!"

လင်းဝမ်ရွေ့သည် စက်ဘီးကို တွန်းလာပြီး အန်းမင်ဟွာထံသို့ လက်မှတ်အချို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ပြဇာတ်ရုံရဲ့ ပထမဆုံး ဖျော်ဖြေပွဲက လာမယ့် တနင်္ဂနွေနေ့လေ။"

ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် ပြဇာတ်လက်မှတ်များ ရရှိရန်မှာ သေချာပေါက် ခက်ခဲလှပေသည်။ အန်းမင်ဟွာက ၎င်းတို့ကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ငါ ပင်းအန်းကိုခေါ်ပြီး သွားကြည့်မယ်။ ဒီလက်မှတ်တွေက တန်ဖိုးရှိတာ... တို့ရဲ့ နည်းပြလင်းကို ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်ရပါ့မလဲ။"

"နှုတ်ချိုမနေနဲ့။ တကယ် ကျေးဇူးဆပ်ချင်ရင် နောက်ကျမှ ပင်းအန်းရဲ့ အဝတ်ဟောင်း နှစ်စုံလောက် ရှာပေး။"

လင်းဝမ်ရွေ့က ဝမ်ရှု့ချင်၏ ဝေးကွာသွားသော ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး— ငါ ကလေးမရသေးတာနဲ့တင် အခု လူတိုင်းက ငါ့ကိုယ်စား စိတ်ပူပေးနေကြတာ။ အဲဒီ အဒေါ်ဝမ်က သူမရဲ့ ချွေးမအဝတ်ဟောင်းကို ငါ့ကို ဇွတ်ပေးချင်နေတာ၊ အဝတ်အသစ်နဲ့ လဲလှယ်ရင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိမိတ် ကောင်းချီး ရနိုင်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ!"

"ဟဲဝမ်ဝမ်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား။"

အန်းမင်ဟွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ— ဤယောက္ခမနှင့် ချွေးမ တိုက်ပွဲတွင်တော့... လောလောဆယ် ဟဲဝမ်ဝမ်က အနိုင်ရနေတဲ့ ပုံပင်။