အခန်း ၄၉

အရင်းရှင်မမလေးအဖြစ် စာအုပ်ထဲသို့ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၄၉

"ငါ့အထင်တော့ အဲဒီအဒေါ်ဝမ်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးက—"

လင်းဝမ်ရွေ့သည် လူကြီးသူမများအကြောင်း အတင်းအဖျင်း မပြောလိုသဖြင့် စကားစကို ရပ်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။

"ဟဲဝမ်ဝမ်က သားလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲပေါ့။"

အန်းမင်ဟွာလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မိန်းကလေးသာ မွေးလာပါက အဒေါ်ဝမ်တစ်ယောက် မျက်နှာပျက်သွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

"မင်ဟွာ... ငါ့ကိုယ်စား ကျောက်မေ့ယွီဆီကို ရိက္ခာလက်မှတ်လေး သွားပို့ပေးလို့ ရမလား။"

လင်းဝမ်ရွေ့က သူမ၏ လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ တကယ်ပဲ အချိန်မရတော့လို့ပါ!"

"စိတ်မပူနဲ့၊ သွားစရာရှိတာ သွားပါ!"

ကျောက်မေ့ယွီသည် သမဝါယမဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ပင်းအန်းက နံနက်အိပ်ရာထချိန်တွင် ပဲပြားစားချင်သည်ဟု ပြောထားဖူးသဖြင့် အန်းမင်ဟွာသည် သူမ၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြင်းတောင်းလေးကို ဆွဲကာ သမဝါယမဆိုင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဒီနေ့ ပဲပြားဝယ်လို့ ရပါ့မလားတော့ သူမ မသိချေ။

"ပင်းအန်း... မေမေ ဟင်းချက်စရာသွားဝယ်မလို့။ သားတစ်ယောက်တည်း အိမ်မှာ နေခဲ့ရဲလား။"

"နေရဲတယ် မေမေ!"

ပင်းအန်းသည် ဖောင်တိန်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ စာလုံးများကို သေသေသပ်သပ်ဖြင့် ဂရုတစိုက် လေ့ကျင့်ရေးသားနေသည်။ သူ၏ စာရွက်ပေါ်တွင် "မိုး၊ မြေ၊ လူ" ဟူသော စာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"မေမေ အပြင်ကနေ တံခါးသော့ခတ်သွားလိုက်။ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူမှ လာပြီး တံခါးမခေါက်တော့ဘူးပေါ့!"

"ကောင်းပြီလေ။ စာရေးလို့ပြီးရင် သားအကြိုက်ဆုံး အဝတ်အစားကို ရွေးထားနော်။ ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းကျရင် ဖေဖေ ပြန်လာလိမ့်မယ်၊ တို့တွေ မိသားစုဓာတ်ပုံ အတူတူသွားရိုက်ကြမယ်။"

ပင်းအန်းသည် အားရပါးရ လက်ခုပ်တီးလိုက်သော်လည်း အန်းမင်ဟွာ ထွက်သွားသည်နှင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းလေးမှာ စူအောက်သွားတော့သည်။ သူအကြိုက်ဆုံး အဝတ်အစားမှာ အဘိုးဝယ်ပေးထားသည့် ဝတ်စုံလေး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ဝတ်ဆင်၍ မရနိုင်သေးချေ။

နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။ လူကြီးလူကောင်းလေးတစ်ယောက်က ဖေဖေ၊ မေမေတို့နဲ့ ပထမဆုံးရိုက်မယ့် ဓာတ်ပုံမှာ ဝတ်စုံအပြည့် ဘာလို့မဝတ်ရမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း သူက အခုအချိန်မှာ လူကြီးလူကောင်းလေး မဟုတ်ဘဲ စစ်သားလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ!

ပင်းအန်း၏ စိတ်ထဲတွင် "ဓားမကြီးကိုမြှောက်ပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ကြ" ဟူသော သီချင်းသံမှာ ကွက်တိပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဝတ်စုံအပြည့် မဝတ်သင့်ဘဲ ဖေဖေ့လိုမျိုး စစ်စိမ်းရောင် စစ်ယူနီဖောင်းကိုသာ ဝတ်ဆင်ရပေမည်။

အန်းမင်ဟွာသည် သမဝါယမဆိုင်သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ နံနက်ခင်း လူစည်ကားချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်မေ့ယွီသည် အခြေခံမဟုတ်သော စားသောက်ကုန် (မုန့်ပဲသရေစာ) အပိုင်းကို တာဝန်ယူထားရပြီး နံနက်ပိုင်းတွင် ထိုကဏ္ဍမှာ အလွန်အမင်း အလုပ်မရှုပ်လှချေ။

အန်းမင်ဟွာသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ပဲပြားတုံးကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် မုန့်ပဲသရေစာ အပိုင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ကျောက်မေ့ယွီသည် ဝယ်သူတစ်ဦးအတွက် မုန့်များကို ချိန်တွယ်ပေးနေသည်။ သေတ္တာအကြီးစားတစ်ခုထဲတွင် ဘီစကစ်မုန့်များကို သေသေသပ်သပ် စီထည့်ထားပြီး ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မွှေးကြိုင်လှသော နို့ရနံ့မှာ လှိုင်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘီစကစ်မုန့်များကို ရိုးရိုးဖယောင်းစက္ကူဖြင့် ထုပ်ပိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်မေ့ယွီသည် သွက်လက်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဘီစကစ်မုန့် အစိတ်တစ်ကျပ်သား (ဂျင်ဝက် - အတုံး ၂၀ ခန့်) ကို သူမသည် စက္ကူဖြင့် သေသေသပ်သပ် အထုပ်လေးဖြစ်အောင် ကျွမ်းကျင်စွာ ခေါက်လိုက်သည်။ အန်းမင်ဟွာမှာ သူမ မည်ကဲ့သို့ ခေါက်လိုက်သည်ကိုပင် လိုက်မကြည့်မိလိုက်ချေ။ ကြိုးတစ်ချောင်းမျှ မလိုဘဲ ဤဘက်ထိုဘက် ခေါက်လိုက်ပြီး ထောင့်စွန်းတစ်ခုကို အထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ရုံဖြင့် ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် မော့အကြည့်တွင် အန်းမင်ဟွာကို မြင်သွားသဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ။ တစ်ခုခု ဝယ်မလို့လား။"

"ဟင်းချက်စရာ ဝယ်ပြီးလို့လေ။"

အန်းမင်ဟွာက ပြသသည့်အနေဖြင့် သူမ၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြင်းတောင်းကို အသာအယာ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... နင့်ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ သိပ်နေကောင်းပုံမပေါ်ဘူးနော်။ မနေ့ကအထိ ကောင်းနေတာကို အခု ဘာလို့ ဒီလောက် ဖြူဖျော့နေရတာလဲ။"

"အင်း... ငါ တစ်ခုခု မှားစားမိလို့ ထင်တယ်!"

ဝယ်သူမရှိသဖြင့် ကျောက်မေ့ယွီသည် ကောင်တာပေါ်တွင် လက်ထောက်လျက် အန်းမင်ဟွာနှင့် စကားစမြည် ပြောနေသည်။

"မနေ့ညက တို့အိမ်က တပ်ခွဲမှူးလုကျန့်က ကိုယ်တိုင်ချက်ကျွေးမယ်ဆိုပြီး ရေဘဝဲဟင်း ချက်တယ်။ သူက ငါ့ကို ပင်လယ်စာ ဘယ်လိုစားရမှန်း မသိဘူး၊ ငါချက်ရင် ပျက်စီးကုန်တယ်ဆိုပြီး သူကိုယ်တိုင် ဝင်လုပ်တာ။ သူက ရေနွေးထဲ ခဏလေးပဲ ဖျောပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဆယ်လိုက်တာ။ ကြွပ်ရွနေတာတော့ မှန်ပေမဲ့ စားပြီးကတည်းက ငါ ရင်ထဲမှာ ပျို့အန်ချင်သလို ဖြစ်နေတာ။"

ကျောက်မေ့ယွီက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"အဲဒါက ကောင်းကောင်းမကျက်သေးဘူးလေ။ ငါ တစ်ညလုံး အဲဒါကိုပဲ တွေးနေမိတာ။ ဒီမနက်ကျတော့ ဘာမှကို စားလို့မရတော့ဘူး။ အစားအစာအနံ့ရတာနဲ့တင် ပျို့အန်ချင်လာတာပဲ။"

ရေဘဝဲဆိုသည်မှာ ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းက နိုင်ငံငယ်လေးမှာ အစိမ်းလိုက်စားလေ့ရှိသည့် အရာမျိုးနှင့် အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်စာ အမျိုးအစားများစွာမှာ အချိန်အကြာကြီး ချက်ပြုတ်မိပါက ဝါးရခက်အောင် မာဆတ်သွားတတ်သည်။ ပင်လယ်စာအများစုမှာ အလွန်အကျွံချက်ပြုတ်လျှင် အရသာမရှိတော့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ပင်လယ်စာနှင့် မကျွမ်းဝင်သူများအဖို့မူ ပထမဆုံးအကြိမ် စားသုံးချိန်တွင် နေရထိုင်ရ ခက်ခဲတတ်သည်မှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အန်းမင်ဟွာသည် ကျောက်မေ့ယွီ ပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ကျောက်မေ့ယွီ၏ မျက်နှာကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမသည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားများထံမှ ဆင်းသက်လာသော ဆေးပညာဗဟုသုတများကို သတိရသွားခဲ့သည်။ ကျောက်မေ့ယွီ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်မှာ ဆေးကျမ်းများထဲတွင် ဖတ်ရှုခဲ့ရသည့် အချက်များနှင့် ကွက်တိ ကိုက်ညီနေ၏။

"မေ့ယွီ... နင့်ရဲ့ ရာသီသွေး နောက်ဆုံးဘယ်တော့ လာခဲ့လဲ။"

ကျောက်မေ့ယွီသည် ရေဘဝဲအကြောင်း ပြောနေရင်း ရုတ်တရက် ပျို့အန်ချင်စိတ်များ ထပ်မံလှိုင်းထလာခဲ့သည်။ ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူမ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့လလား။ ငါ့အထင်တော့... ပြီးခဲ့တဲ့လက ရာသီမလာဘူး ထင်တယ်"

"အိုး!"

မုန့်ပဲသရေစာအပိုင်းတွင် ကျောက်မေ့ယွီနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေသော စာရင်းကိုင်မလေးက ၎င်းကို ကြားသွားပြီး သူမ၏ပေါင်ကို ရိုက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"မေ့ယွီ... နင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား!"

"ကိုယ်ဝန်ဟုတ်လား။"

ကျောက်မေ့ယွီ၏ ပျို့အန်ချင်စိတ်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် အတည်ပြုချက်ရယူရန် အန်းမင်ဟွာဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်မိသည်။

"ငါ ကလေးလေး ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား။"

"ငါ့အထင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အတော်များတယ်! ဆေးခန်းကို သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦး။"

အန်းမင်ဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဆေးခန်းတွင် ဆရာဝန်က သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ပေးနိုင်ပေသည်။

"ဒါနဲ့... နင် အခု သွားလို့ရလား။"

"ငါ တစ်နာရီလောက် ခွင့်တောင်းလိုက်မယ်!"

ကျောက်မေ့ယွီသည် အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့နံနက်တွင် ဘေးအိမ်မှ အဒေါ်ဝမ် ရောက်လာပြီး ကလေးနိမိတ် "ငှားယူ" ရန်အတွက် ဟဲဝမ်ဝမ်၏ အဝတ်ဟောင်းနှင့် လဲလှယ်ရန် အကြံပြုခဲ့သဖြင့် ကျောက်မေ့ယွီတစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ရသည်။ မိမိထက် နောက်ကျမှ အိမ်ထောင်ကျသော ဟဲဝမ်ဝမ်ကပင် ကိုယ်ဝန်ရနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မမည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မရှိသေးချေ။ သူမသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်ခုခု ချို့ယွင်းနေသလားဟုပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

ဘေးအိမ်က တပ်စိတ်မှူးချန် (ချန်ရှီအန်း) ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ကြည့်ကြည့် ကဏ္ဍစုံတွင် လုကျန့်ထက် များစွာ နိမ့်ပါးသူ ဖြစ်သည်။ ကျောက်မေ့ယွီအနေဖြင့် ကိုယ်ဝန်မရနိုင်စရာ အကြောင်းရင်း လုံးဝမရှိပါချေ!

အန်းမင်ဟွာသည် ကျောက်မေ့ယွီနှင့်အတူ ဆေးခန်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ ဆေးခန်းသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အရပ်ဘက်စစ်တပ် လေ့ကျင့်ရေးတုန်းက သူတို့နှင့်အတူ ချန်ပီယံဆု ဆွတ်ခူးခဲ့ဖူးသော အန်ကုလီနှင့် ထူယာ့တို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကလေးပေးနတ်သမီးက အစုလိုက်အပြုံလိုက် လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးနေသည့်အလား ထိုနှစ်ယောက်တွင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာဝန်မလေးက ကျောက်မေ့ယွီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းများတင်ကာ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက ဒီနေ့အတွက် ငါ ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်း စမ်းသပ်တွေ့ရှိရတဲ့ ပဉ္စမမြောက် လူနာပဲ!"

သူမက အန်းမင်ဟွာဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကော စစ်ကြည့်ချင်သေးလား။"

အန်းမင်ဟွာသည် သူမ၏ အခြေအနေကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ချင်လဲ့သည် သားဆက်ခြားနည်းလမ်းကို အမြဲသုံးစွဲသူဖြစ်ရာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ၎င်းကို အပ်ဖြင့် လိုက်ထိုးထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း သူမ မငြင်းပယ်ခဲ့ဘဲ ပြုံးလျက် ဆရာဝန်အား သွေးခုန်နှုန်း စမ်းသပ်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။

ဆရာဝန်မလေးက အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက ဆေးကျမ်းစာအုပ်တွေထဲက အတိုင်းပဲ— စံပြကျန်းမာရေး အခြေအနေပဲ။ ငါ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကျန်းမာရေးတဲ့ သွေးခုန်နှုန်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။ မင်း ကလေးရဖို့အတွက် လုံးဝ အခက်အခဲ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဆရာဝန်မလေးက သူမ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ စမ်းသပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သွေးခုန်နှုန်းက အားကောင်းပြီး အသက်ဝင်နေတာပဲ— မင်း တကယ်ကို ကျန်းမာရေးကောင်းတာပါ! ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မိန်းကလေး ခြောက်ယောက်ထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ကိုယ်ဝန်မရှိတာနော်!"

ဘာလဲ။ အန်းမင်ဟွာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ စုချင်တွင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား။ လင်းဝမ်ရွေ့လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား။ နေပါဦး— ဒီနေ့မနက်တင် လင်းဝမ်ရွေ့က ပင်းအန်းရဲ့ အဝတ်ဟောင်းအချို့ကို ပေးနိုင်မလားလို့ သူမကို မေးခဲ့တာ မဟုတ်လား။ သူမက ဘယ်တုန်းက ကိုယ်ဝန်ရသွားတာလဲ။

"ဒီနေ့မနက်က အဲဒီလင်းလေးက ဝမ်တနျိုတို့ရဲ့ လူဆိုးလေးတွေအုပ်စုကို စက်ဘီးနဲ့ ရှောင်ရင်း လဲကျသွားလို့။ ဒီကို ပို့လိုက်ရပြီး စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အချိန်ကျမှ ကိုယ်ဝန်ရှိမှန်း သိရတာ။ တော်သေးတာက သူမက ငယ်ရွယ်ပြီး ကျန်းမာရေးကောင်းလို့ ဘာမှမဖြစ်သွားဘူး။"

အန်းမင်ဟွာသည် ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော ကိုယ်ဝန်သတင်းများကြောင့် အံ့အားသင့်လွန်း၍ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ မရီးဖြစ်သူက ထိုအရာရှိငယ်လေးများသည် သားဆက်ခြား ပစ္စည်းများကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲနေကြသည်ဟု ညည်းတွားနေခဲ့သည် မဟုတ်လား။ အခုကျမှ ဘာဖြစ်လို့ အားလုံး ကိုယ်ဝန်ရကုန်ကြတာလဲ။ ချင်လဲ့ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး သားဆက်ခြားနည်းလမ်းတွေကို မသုံးကြတော့ဘူးလား။

အခုဆိုရင် သူမသည် မိသားစု ငါးစုစာအတွက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ဆောင်များ ပြင်ဆင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ချင်လဲ့သည် အန်းမင်ဟွာနှင့် ပင်းအန်းတို့ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ခေါ်ဆောင်ရန် ပြန်လာသောအခါ၊ အန်းမင်ဟွာသည် သူ့အား စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပါးဖောင်းလျက် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။

"ချင်လဲ့!! ရှင် တကယ်ပဲ မကောင်းဘူး!! သူများတွေအားလုံး ကိုယ်ဝန်ရှိကုန်ပြီ၊ ကျွန်မတစ်ယောက်ပဲ မရှိတာ!"