အခန်း ၆၁၆
Vol. 13 Ch. 616
အခန်း 616
ကျောက်ချန် က ပြုံးပြီး
“ဧကရီပါအရှင်မင်းကြီး”
“သူမကို ဒီကိုချက်ချင်းခေါ်လာခဲ့”
လုံယန် ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ နက်မှောင်၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်လုံးများပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသည့် အကြည့်များ တောက်ပလာသည်။
ကျောက်ချန် သည် လုလျန့်ဝေ ကိုဖိတ်ခေါ်ရန် အမြန်ပြန်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သူ့သခင်၏အနားတွင် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး သူ၏သခင်သည် ဧကရီကို မည်မျှလွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်ကို အသိဆုံးသူဖြစ်သည်။
သူ၏သခင်သည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်ခန့်က ဧကရာဇ်လေ့လာရေးတွင် စက်တော်ခေါ်နေသော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင်တော့ ဧကရီကို လွမ်းဆွတ်နေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ကျောက်ချန် သည် သူ၏သခင်က ဧကရီကိုကြည့်ရန်နန်းတော်သို့ အဘယ်ကြောင့်မသွားခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။
ကျောက်ချန် သည် ထိုနေ့ ဧကရာဇ်ဥယျာဉ်တွင် လုလျန့်ဝေ အကြောင်းပြောနေသည့် အတင်းအဖျင်းအစေခံနှစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီးနောက် သူ့သခင်စိတ်မကောင်းဖြစ်မည်စိုးသဖြင့် သေချာရှင်းပြခဲ့သည်။
သူ့အရှင်က ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထုတ်ဖော်မပြနိုင်ပေမယ့် အဲဒီအဖြစ်အပျက်က သူ့ကို နည်းနည်းတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
ကံမကောင်းစွာပင် ထိုသို့သောကိစ္စများသည် သူ့သခင်၏နှလုံးသားထဲတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး ဧကရီအကြောင်းသည် သူပြော၍မရသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
မဟုတ်ရင် ဧကရီသာ သူ့သခင်ကို တွေ့ရန် ဒီနေရာသို့ ရောက်လာပါက အရှင်ပို၍ စိတ်ကြည်လာလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ၏သခင်သည် ခံစားချက်အစစ်အမှန်များကို ဖုံးကွယ်ထားလေ့ရှိပြီး ထုတ်ဖော်ခဲလှသည်။
ဒီနေ့ ဧကရီ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေတော့မည်ပင်။
နောက်ဆုံးတော့ သူသခင်လည်း စိတ်ပူပန် လွမ်းဆွတ်မှုတွေမှ ကင်းဝေးနိုင်တော့မည်။
ကျောက်ချန် က လုလျန့်ဝေ နဲ့ တခြားသူတွေကို အမြန်ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
လုံယန် သူ့မျက်လုံးတွေကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ လုလျန့်ဝေ ရဲ့ နောက်ကွယ်မှ မောင်းမသုံးယောက် ဝင်လာတာကို မြင်သဖြင့် သူ့စိတ်တွေ ဆူပွက်သွားပြီး
“ကျောက်ချန် ၊ မင်းကို လူအပိုတွေ ဘယ်သူက ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာလဲ”
သူ ဧကရီကို သွားခေါ်နေရသည့်အတွက် ကျေနပ်အားရလွန်းသွားပြီး မေ့သွားခဲ့သည်။
ဘုရင်မင်းမြတ်သည်ဧကရီကိုသာတွေ့လိုပြီးကျန်သူများကိုမတွေ့ချင်ပေ။ သူစကားပြောရန်လုပ်လိုက်သောအခါတွင်
“အရှင်မင်းကြီး ကို နှောင့်ယှက်မိပြီထင်တယ် အခုပြန်သွားလိုက်ပါ့မယ်”
မောင်းမသုံးေယာက်သည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ သဘောထားကြောင့် စိတ်ပျက်နေနိုင်သော်လည်း တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ထိုအရာတွေက သူတို့စိတ်ကူးထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။
လုလျန့်ဝေ သည် သူမ၏ရပ်တည်မှု ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီပင်။
ဘုရင်မင်းမြတ်က သူတို့ကို မတွေ့ချင်ဘူးလို့ပဲ ပြောတယ်။ သူ့ထုတ်ပြန်ချက်တွင် လုလျန့်ဝေပါ ပါ၀င်နေသည်။
“ကျွန်မတို့ပြန်လိုက်ပါ့မယ်”
ကြင်ယာတော်သုံးယောက်ကလည်း ပြောလိုက်လေသည်။
သူတို့အပေါ် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ သဘောထားမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုလျန့်ဝေသည်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သုံးယောက်သား တိတ်တိတ်လေး တွေးနေရင်း သူတို့ မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ငုံ့ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
လုလျန့်ဝေ လှည့်ထွက်သွားသော်လည်း အဝါရောင်တစ်ဖျပ်ဖျပ်က သူတို့ဘေးနားသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားလေသည် ။ သုံးယောက်သား အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြည့်ဖို့ ခေါင်းမော့လိုက်ချိန်မှာတော့ ဧကရာဇ်က လုလျန့်ဝေ ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင်ဖက်ထားပြီး နယ်ချဲ့လေ့လာမှုအခန်းနောက်ရှိ ဧည့်ခန်းဆီသို့ အလျင်အမြန်လျှောက်သွားတော့သည်။
ကြင်ယာတော် သုံးယောက်သည်ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
လုလျန့်ဝေက သူမရဲ့နေရာကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။
ထိုအချိန်တွင် ကြင်ယာတော် သုံးယောက်၏ စိတ်ထဲ၌ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတော့သည်။
သို့သော် ကျောက်ချန် သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူက မိန်းမသုံးယောက်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ခပ်ဝေးဝေးကပြောလိုက်သည်
“ကြင်ယာတော်တို့ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ”
ကြင်ယာတော် သုံးယောက်သည် နယ်ချဲ့လေ့လာမှုမှ ထွက်ခွာရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။
ကျောက်ချန် သည် သူ့နောက်မှ တံခါးကို ဂရုတစိုက်ပိတ်လိုက်သောကြောင့် နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်လည်း ပိတ်သွားတော့သည်။ ရှုဖေးက မေးလိုက်သည်။
“မိန်းမစိုးကျောက်၊ ဘုရင်မင်းမြတ်က ဘာကိစ္စရှိေနလို့လဲ”
ကျောက်ချန် က သူမကို ပြုံးပြီး စိတ်ရှည်သည်းခံစွာ မေးလိုက်သည်။
ရှုဖေးက အနည်းငယ် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။ ကွေ့ဖေးက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ
“ဘုရင်မင်းမြတ်က ဧကရီ့ကို မချစ်တော့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ကအခုဘာလို့လဲ…”
ကျောက်ချန် သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ လေးနက်စွာပြောခဲ့သည်
“ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုစကားတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မေပြာပါနဲ့ ဒါ့အပြင်ကျွန်တော်က အရှင်မင်းကြီးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ကိစ္စတွေပြောခွင့်မရှိပါဘူးကိုယ့်စကားကိုယ်ဂရုစိုက်ပါ”
“ကြင်ယာတော်မျက်စိနဲ့ မြင်တယ်မလားဘုရင်မင်းမြတ်က ဧကရီ့ကို သိပ်ချစ်တုန်းပဲ”
သဲ့ဖေး သည် သူမ၏စကားများကို မြိုသိပ်လိုကရသည်။ ရှုဖေးကလည်း ပြောစရာမရှိေတာ့ေချ။
ကျီလင်းဟွေ့သည် နယ်ချဲ့လေ့လာမှု နေရာကို တစ်ချက်ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ တံခါးကို တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားပြီး ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ.. ။