အခန်း ၂၄၂

အခန်း (၂၄၂)

လီထျန်းရှင်း

လက်ထဲရှိ ကင်းထောက်ထံမှ သတင်းစကားကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားတော့သည်။ ဤပုန်ကန်သူ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးသည် အမှန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် သူသည် ကင်းထောက်အား ဆက်လက်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စစ်သူကြီးကို သွားပြောလိုက်၊ ငါ သဘောတူတယ်။ လီထျန်းရှင်းကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့စေ။"

"နားလည်ပါပြီ။"

ဝမ်ကျင်းသည် လှည့်၍ လက်ခုပ်တီးကာ စီမာယီကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"အမတ်ကြီး... ဒီပုန်ကန်သူခေါင်းဆောင်က လူအိုက်တော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

စစ်အမိန့်ကို သယ်ဆောင်လာသော ကင်းထောက်သည် သတင်းပို့ရန် အလျင်အမြန် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီး ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်တော့သည်။ အကြောင်းပြန်ကြားချက်ကို ရရှိလျှင်ရရှိချင်း လီထျန်းရှင်းသည် သူ၏ လက်နက်ကို ချက်ချင်းပင် လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း လက်နက်များ ချကြရန် လှည့်၍ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် သူရဲဘောကြောင်၍ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်သွားပါက သူ၏ ညီအစ်ကိုများအားလုံး ဤနေရာ၌ပင် အသက်ပျောက်ကြရလိမ့်မည်ကို လီထျန်းရှင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ သိုင်းပညာအစွမ်းနှင့် ကံကောင်းမှုတို့ကြောင့် ထိုးဖောက်ထွက်ပြေးနိုင်ကောင်း ပြေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ညီအစ်ကိုအားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူသည် စခန်းကြီးသို့ မည်သည့်မျက်နှာဖြင့် ပြန်သွားရဲမည်နည်း။ ထိုညီအစ်ကိုများ၏ မိဘများ၊ ဇနီးမယားများနှင့် သားသမီးများကို မည်သို့ မျက်နှာပြဝံ့ပါတော့မည်နည်း။

၎င်းတို့ စတင်ထွက်ခွာလာစဉ်က ရှိခဲ့ကြသော မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် မျက်ဝန်းများကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ ပခုံးထက်တွင် ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ဖိစီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်သီးများက ကြံ့ခိုင်သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားကမူ ပျော့ပျောင်းလှပေသည်။ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများ နောက်ထပ် သေကျေပျက်စီးကြရဦးမည်ကို သူ မမြင်ရက်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖုန့်ရိနှင့် အခြားသူများနှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား လမ်းခွဲကာ သူ၏ လူများကို မြို့ပြင်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်ခဲ့ပြီး မြို့တွင်းရှိ ပုန်ကန်သူများနှင့် မိမိတို့ မသက်ဆိုင်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့တွင်း၌မူ ဖုန့်ရိသည် သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော နောက်လိုက်များကို တိုက်ရိုက်စုစည်းကာ နေအိမ်များနှင့် ရုံးခန်းများဆီသို့ အပြင်းအနှံ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး အခြားသော တပ်မှူးအချို့၏ နေအိမ်များထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ကာ စာလွှာများနှင့် တံဆိပ်တုံးများအားလုံးကို သိမ်းဆည်း၍ သေတ္တာတစ်လုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြို့ရိုးထက်သို့ တက်ရောက်ကာ လက်နက်ချရန် တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။ ထို့ပြင် ဝမ်ကျင်းနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရရန်လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ညမှောင်ရီပျိုးစပြုလာသောအခါ အသစ်တဖန် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ထားသော ခရိုင်ရုံးတော်အတွင်း၌ လီထျန်းရှင်းနှင့် ဖုန့်ရိတို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြရပြန်သည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းချင်း ဆုံမိကြသောအခါ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၌ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုအချို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက်နှင့် မတူညီသည်မှာ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေကြရခြင်းပင်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မကာ အနည်းငယ် မြည်းစမ်းရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို စိတ်ဝင်တစား စိုက်ကြည့်နေသည်။ စီမာယီကမူ ဖုန့်ရိ တင်ပြလာသော ပြစ်မှုဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများကို အသေးစိတ် ဖတ်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။ ကျန်းလျောင်ကဲ့သို့သော စစ်သူကြီးများနှင့် ကုရန်ကဲ့သို့သော ကိုယ်ရံတော်များသည် လီထျန်းရှင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

၎င်းတို့၏ အကြည့်များအောက်တွင် အနည်းငယ် နေရခက်လာသဖြင့် လီထျန်းရှင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးချလိုက်တော့သည်။

"အပြစ်ရှိသူ အစေခံ လီထျန်းရှင်း... ဘုရင်ခံမင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

လီထျန်းရှင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဖုန့်ရိသည်လည်း ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါပြောဆိုသည်။

"အပြစ်ရှိသူ အစေခံ ဖုန့်ရိ... ဘုရင်ခံမင်းမြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက် ချောမောခန့်ညားသော မျက်နှာထားဖြင့် အထက်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မည်သည့် ရင်းနှီးမှုကိုမျှ မခံစားရဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတိုင်အောင် အေးစိမ့်သွားသော အကြောက်တရားများသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခေတ္တမျှက ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှတစ်ပါး ကျန်ရှိသော ပုန်ကန်သူ တပ်မှူးအားလုံးကို ကွပ်မျက်ရန် ဝမ်ကျင်း အမိန့်ပေးခဲ့စဉ်ကလည်း သူသည် ဤကဲ့သို့ပင် ပြုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ပူပန်သောကရောက်နေသော အမူအရာများကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။

"ငါက ထက်မြက်တဲ့လူတွေကို သဘောကျသလို စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း မြတ်နိုးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ ငါ့ကို စည်းရုံးကြည့်စမ်း။ စကားကောင်းကောင်းပြောနိုင်ရင် အသက်ရှင်မယ်၊ စကားမပြောတတ်ရင်တော့ သေရုံပဲ။"

ပြောပြီးနောက် သူသည် လီထျန်းရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်းက အရင်ပြော။"

လီထျန်းရှင်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ကာ ဝမ်ကျင်းကို ဦးချလိုက်သည်။

"အရှင်... အစေခံမှာ ဉာဏ်ပညာဉာဏ်စွမ်းလည်း မရှိ၊ စစ်ရေးဗျူဟာလည်း မတတ်မြောက်ပါဘူး။ သာမန်ကာလျှံကာ သိုင်းပညာအစွမ်းတစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။ အရှင်အနေနဲ့ အစေခံရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို အသက်ချမ်းသာပေးပြီး စခန်းကြီးကို ပြန်ခွင့်ပြုဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ အစေခံကတော့ ဤနေရာမှာပဲ နေရစ်ပြီး အရှင့်ရဲ့ အစေအပါးအဖြစ် ခွေးနဲ့မြင်းလို သစ္စာရှိစွာ ခစားထမ်းရွက်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းကာ လီထျန်းရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ကန်းချီနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားထားတယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါ မြင်ချင်တယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ကုန်းနေခဲ့သော လီထျန်းရှင်းသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြားအရာများတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း မိမိ၏ သိုင်းပညာအစွမ်းထက်၌မူ များစွာ ယုံကြည်မှု ရှိလှပေသည်။

"အရှင့်အနေနဲ့ လမ်းညွှန်ပြသပေးတော်မူပါ။"

"ကျန်းလျောင်။"

"လက်အောက်ငယ်သား ရှိပါတယ်။"

"မင်းတို့နှစ်ယောက် သိုင်းပြိုင်ကြစမ်း။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ။"

ကျန်းလျောင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လီထျန်းရှင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အပြင်ဘက် သွားကြစို့။"

ကန်းချီနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအရှိန်အဝါဖြင့် အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြပါက ဤအခန်းကြီးတစ်ခုလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ကျယ်ဝန်းသော ကွင်းပြင်အလယ်တွင် သိုင်းကွက်အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လီထျန်းရှင်း၏ လက်နက်ကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ တရားမျှတမှုရှိစေရန်အတွက် ယခုအချိန်တွင် နှစ်ဦးစလုံး လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

စိမ်းပြာရောင် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများ စုစည်းလာပြီးနောက် ကျန်းလျောင်သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လျက် လီထျန်းရှင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လီထျန်းရှင်းသည်လည်း ထို့အတူပင် သူ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ဝါညိုရောင် ချီစွမ်းအင်တိမ်တိုက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပတ်လှည့်လည်လာတော့သည်။

"သတိထားပါ။"

လီထျန်းရှင်းက စတင်၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျန်းလျောင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ သိန်းငှက်တစ်ကောင် သားကောင်ကို ဖမ်းယူသကဲ့သို့ လက်သည်းကွက်များအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကျန်းလျောင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲကုတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်ညှိုးလက်မ ငါးချောင်းထက်တွင် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများ သိပ်သည်းလာပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ စူးရှလှသော လေတိုးသံများကို ထွက်ပေါ်စေတော့သည်။ မည်သည့် စမ်းသပ်မှု သို့မဟုတ် အားနာမှုမျှ မရှိဘဲ လီထျန်းရှင်းသည် အစကတည်းကပင် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းလျောင်သည်လည်း ထို့အတူပင် စိမ်းပြာရောင် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားသော သူ၏ လက်သီးကြီးများကို ကြီးမားလှသော တူကြီးများပမာ လီထျန်းရှင်းထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း အကာအကွယ်အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝါညိုရောင်နှင့် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ယှက်သန်းလျက် ထိုနှစ်ဦးသည် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ပျံသန်းနေပြီး မာကျောလှသော ကျောက်ပြားကြမ်းပြင်များမှာလည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သဲပွင့်များပမာ ကြေမွကုန်တော့သည်။

ဘေးမှ ပွဲကြည့်နေသူများ၊ အထူးသဖြင့် စစ်သူကြီးများနှင့် ကုရန်ကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို အပြူးသား ဖွင့်ကြည့်ကာ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်၏ ဆန်းကြယ်သော အသိအမြင်အချို့ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်လျက် ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကန်းချီနယ်ပယ် သိုင်းဆရာကြီးများအကြား တိုက်ပွဲများကို မြင်တွေ့ရရန် ခဲယဉ်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည်လည်း စူးစိုက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုနှစ်ဦး ပိုမို၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြသည်နှင့်အမျှ မကြာသေးမီကမှ ကန်းချီနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝမ်ကျင်း၏ မာန်မာနများနှင့် စိတ်ကြီးဝင်မှုများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။ သူသည်လည်း ကန်းချီနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အသုံးချပုံနှင့် သိုင်းပညာစွမ်းရည်များမှာမူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မမှီသေးချေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် စွမ်းအားအရှိန်အဝါ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချနိုင်မည့် အတွေ့အကြုံနှင့် အတတ်ပညာများ လိုအပ်နေသေးသည်။ ကန်းချီနယ်ပယ်အောက်ရှိ သူများကို ဖိနှိပ်ရန်မှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း အကယ်၍ သူသည် တူညီသောအဆင့်ရှိ သိုင်းဆရာတစ်ဦးနှင့် အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရပါက သူသည် ဧကန်မုချ အနိုင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တိုက်ရိုက်ထိုးစစ်ကို ရှောင်ကွင်းရန်သာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျောင်သည် အရေးနိမ့်နေသည်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ ကျန်းလျောင်၏ သိုင်းကွက်များမှာ လီထျန်းရှင်းကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိသလို သူ၏ ခြေကွက်မှာလည်း လီထျန်းရှင်းကဲ့သို့ သွက်လက်ချက်မြက်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ တိုက်စစ်ဆင်ခြင်းထက် ခုခံခြင်းကိုသာ ပိုမိုပြုလုပ်နေရသည်။ ကျန်းလျောင်သည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်ပြီး မြင်းစီးတိုက်ပွဲများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ သိုင်းကွက်များသည် စစ်မြေပြင်တွင် အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပိုမိုသင့်တော်ပေသည်။

သို့သော် လီထျန်းရှင်းကဲ့သို့သော သိုင်းလောကသားများသည် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ခြေကွက်များတွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းလောကသားများထဲတွင် မြင်းစီးတိုက်ပွဲကို ကျွမ်းကျင်သူ အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် လီထျန်းရှင်း၏ အစွမ်းကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးချင်း သတ်ပုတ်ခြင်း၌မူ သူသည် ကျန်းလျောင်ထက် ပိုမိုသန်မာသော်လည်း ယွဲ့ကျင့်ထက်မူ အားနည်းပေသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် လီထျန်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကျန်းလျောင်၏ လက်သီးချက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ အားပြင်းစွာ ထိမှန်သွားခဲ့ရာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလျက် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရတော့သည်။

"အစေခံ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပါပြီ။ စစ်သူကြီးက အမှန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေတယ်။"

ကျန်းလျောင်သည် သူ၏ လက်သီးကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် တိုးတိုးမျှ ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤလူသည် ကျန်းလျောင်၏ မျက်နှာကို မည်သို့ ထောက်ထားရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေဆဲပင်။

လီထျန်းရှင်း၏ အစဦးပိုင်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဝမ်ကျင်းထံ၌ မိမိ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အရှုံးပေးမှုမှာမူ ကျန်းလျောင်၏ သိက္ခာကို စောင့်ထိန်းပေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အလွန်ကောင်းတယ်၊ မင်းက အမှန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပေတယ်။"

လီထျန်းရှင်းသည် ဝမ်ကျင်းကို ဦးချလိုက်သည်။

"အရှင်... အစေခံအပေါ် ချီးမွမ်းလွန်းလှပါတယ်။"

သူသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ဆုံတွေ့သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ဤပျိုမြစ်သော ဘုရင်ခံမင်းမြတ်သည်လည်း ကြီးမားလှသော သိုင်းပညာအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူ၏ ထက်မြက်လှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကောင်းစွာ ရိပ်မိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရင်ခံမင်းမြတ် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သည်ဟူ၍ မည်သည့်အခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

ဤအချက်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် ဘုရင်ခံမင်းမြတ်သည် သူ၏ အစွမ်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့် ရုတ်ချည်း အကြမ်းဖက်လိုသော စိတ်ကူးမျိုးကိုမျှ မတွေးဝံ့တော့ဘဲ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်တွင် နောင်အနာဂတ်၌ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သစ္စာရှိစွာ ခစားထမ်းရွက်ရန် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ပြသပြီးနောက် ကျန်းလျောင်၏ သိက္ခာကို ထောက်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အရှုံးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလျောင်၏ စိတ်နေသဘောထား သို့မဟုတ် စိတ်သဘောထား ကျဉ်းမြောင်းမှု ရှိမရှိကို သူ မသေချာသော်လည်း ကျန်းလျောင်သည် စစ်တပ်အတွင်းရှိ ကြီးမြတ်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိထားရာ သူ့ကို စိတ်ခုစေပါက နောင်တွင် ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည်လည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏အပေါ် များစွာ စိတ်ကျေနပ်မိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သူသည် ရေရှည်ခစားရန် အစီအစဉ်မရှိပါက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး၏ သိက္ခာကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်နေပါဦးမည်နည်း။

ဤလီထျန်းရှင်းသည်လည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော လူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုင်ငံရေးတွင် မကျွမ်းကျင်သလို စစ်တပ်ဦးဆောင်မှုပိုင်း၌လည်း ထူးထူးခြားခြား ပြောင်မြောက်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူသည် လူအတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဤအရာမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ လူမိုက်တစ်ဦးသည် မည်သည့်အခါမျှ အချုပ်အနှောင်များကို ဖောက်ထွက်၍ ချီစုစည်းခြင်းနှင့် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါ အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ငါ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို အသက်ချမ်းသာပေးပြီး လမ်းစရှာပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ တခြားနေရာကို ပြောင်းရွှေ့ရလိမ့်မယ်။ ရှူပြည်နယ်က အခြေအနေ မတည်ငြိမ်ဘူး။ နောင်အနာဂတ်ကျရင် ယွဲ့ပြည်နယ်မှာပဲ အခြေချနေထိုင်ကြတော့။"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လီထျန်းရှင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုများ ယှက်သန်းသွားခဲ့သည်။

"အရှင်ကို အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။"

လီထျန်းရှင်း၏ ကိစ္စကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ အကြည့်များသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဖုန့်ရိထံသို့ ရွေ့လျားသွားတော့သည်။