အခန်း ၂၄၅

အခန်း (၂၄၅)

ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း

ဖုန်းခရိုင်အတွင်း၌ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မြို့တွင်းရှိ ပုန်ကန်သူအင်အားစုများကို စေ့စပ်သေချာစွာ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဆောင်နေလေသည်။ လက်နက်ချအညံ့ခံသူများကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ပြီး ခေါင်းမာမာဖြင့် ဇွတ်မှိတ်ခုခံသူများကိုမူ နေရာ၌ပင် ကွပ်မျက်ပစ်လေသည်။

ပုန်ကန်သူများထဲမှ အမာခံ အစွန်းရောက်သမားများကို ဖုန့်ရိကိုယ်တိုင် လက်ညှိုးထိုး အကဲခတ်ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် လက်နက်ချလာသော စစ်သည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။ သူသည် မလိုက်ချင်ဖြစ်နေသော လီထျန်ရှင်းကိုပင် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သေးသည်။

ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင် စစ်သူကြီးများပင် အသက်ချမ်းသာခွင့်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မိမိတို့၏ ပြစ်မှုမှာ ထိုမျှမကြီးမားကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် အောက်ခြေပုန်ကန်သူ စစ်သည်အများစုမှာလည်း ၎င်းတို့အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်မည်ကို သေချာသွားကြပြီး အစောပိုင်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ လျော့ပါးကာ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ရရှိသွားကြတော့သည်။

စုစုပေါင်း ပုန်ကန်သူစစ်သည် နှစ်သိန်းအနက် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲအတွင်း လူပေါင်း ငါးသောင်းကျော် သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စစ်ချီတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင်မူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ သုံးသောင်းကျော်သာ ရှိခဲ့ပြီး အများစုမှာ လူမျိုးခြား စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကွာခြားချက်မှာ လွန်စွာကြီးမားလှသဖြင့် ပထဝီဝင်အနေအထား အားသာချက်တစ်ခုတည်းအပေါ် မှီခိုရုံမျှဖြင့် လွယ်ကူစွာ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၊ ဝမ်ကျင်းသည် ပုပ်ပွနေသော အလောင်းများမှတစ်ဆင့် ကူးစက်ရောဂါများ မပြန့်ပွားစေရန်အတွက် စစ်သည်များကို စစ်မြေပြင်အား ရှင်းလင်းစေကာ အလောင်းများကို မြှုပ်နှံစေခဲ့ပြီး မြို့ရိုးကာကွယ်ရေး အဆောက်အအုံများကိုလည်း ပိုမိုခိုင်ခံ့အောင် ပြုပြင်မွမ်းမံစေခဲ့သည်။

စစ်သေနာပတိတဲအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာရီတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ လက်ထဲ၌ စစ်တုရင်ရုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခုံပေါ်ရှိ ကစားကွက်ကို ကြည့်ကာ နောက်ထပ် မည်သည့်နေရာတွင် အကွက်ချရမည်ကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေလေသည်။

"အမတ်ကြီး... ပုန်ကန်သူတွေကတော့ ကျရှုံးသွားပြီ၊ ကျုံးဟိန်းလည်း ချဉ်းကပ်လာနေပြီ။ သူ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်လိုဆင်ခြေဆင်လက်မျိုး သုံးမလဲဆိုတာ တကယ်ပဲ သိချင်မိတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ဝမ်ကျင်းသည် နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်ကို ချလိုက်၏။

စီမာယီကလည်း ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လံ၍ သူ၏စစ်တုရင်ရုပ်ကို ကစားကွက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ကျုံးဟိန်းဟာ အရင်က တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မပတ်သက်ခဲ့တာဟာ ပုန်ကန်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်တယ်လို့ အမြင်မခံချင်လို့ပါပဲ။ မဟုတ်ရင် သူဟာ သူတို့အတွက် ဆင်ခြေတစ်ခု ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး၊ အဲဒီလိုသာ သူလုပ်ဝံ့ရင် တစ်လောကလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းဆန့်ကျင်ကြပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ချွေမျိုးနွယ်စုတောင် သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းသွားပြီ။ ပုန်ကန်သူတွေ မရှိတော့ဘူး။ အခုဟာက ချွေမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျုပ်တို့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမယ့် သဘောပဲ ရှိတော့တယ်။ အားလုံးရဲ့ အဆင့်အတန်းက တန်းတူရည်တူဖြစ်သွားပြီး မဟာမိတ်တွေကလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထိန်းကျောင်းနေကြတာ။ ဒီအခြေအနေမှာ အတိအလင်း ပုန်ကန်တာမျိုး မဟုတ်သရွေ့ သူက ဘယ်လိုဆင်ခြေမျိုးနဲ့မဆို စစ်ပွဲကို စတင်နိုင်ပါတယ်။ ချွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအရှိန်အဝါနဲ့ဆိုရင် သူတို့ ဒါကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

စီမာယီ၏ စကားကြောင့် ဝမ်ကျင်း ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"မှန်တာပေါ့... စစ်ဘုရင် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးဟာ တုန်းကျော်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြပေမယ့် ယွမ်ရှောက်ကိုတော့ မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြဘူး..."

ထိုသို့ပြောနေစဉ် ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ချွေမျိုးနွယ်စု... ချွေမျိုးနွယ်စုက အင်အားကြီးလွန်းတယ်။ ငါ သူတို့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ပြီးပြည့်စုံအောင် ကိုင်တွယ်ရပါ့မလဲ။"

ချွေမျိုးနွယ်စုကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်ရန်မှာ ဝမ်ကျင်းအတွက် ခက်ခဲသော်လည်း မဖြစ်နိုင်သောအရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျုံးဟိန်းကို အနိုင်ယူပြီး မြို့တော်သို့ ချီတက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူသာ အမှန်တကယ် အလိုရှိပါက အခွင့်အရေးကို အမြဲတစေ ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက လွန်စွာ ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းလွန်းလှပြီး ထမင်းဝိုင်းကို မှောက်လှန်ကာ ကစားကွက်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လက်ထဲတွင် 'စနစ်' ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ အာဏာအရှိန်အဝါကို တစ်သက်ပတ်လုံး ထိန်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအပေါ် စနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စစ်သည်များက ဆက်လက်၍ သစ္စာစောင့်သိကြမည်လားဟူသည်မှာ မရေရာသော ပုစ္ဆာတစ်ပုတ် ဖြစ်နေဆဲပင်။ စနစ်စစ်သည်များသည် ဝမ်ကျင်းအပေါ် ထားရှိသော သစ္စာတရားကြောင့် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံအားပေးခဲ့လျှင်ပင်၊ ထိုမျိုးဆက်သစ်များကကော မိမိတို့ကဲ့သို့ပင် သစ္စာရှိနေဦးမည်လား။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် အရေးယူဆောင်ရွက်မည်ဆိုပါက ဟွမ်ချောင်ကဲ့သို့ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အစီအစဉ်တကျဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း မဟာဗျူဟာမြောက် ရွှေ့ကွက်များဖြင့် လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ တည်ထောင်ခဲ့သော အင်ပါယာကြီးသည် ချင်မင်းဆက်နှင့် စွေ့မင်းဆက်တို့ကဲ့သို့ပင် သူ ကွယ်လွန်ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့်အတူ ပျက်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

ပဒေသရာဇ်ခေတ်တွင် အာဏာ၏ တည်ဆောက်ပုံသည် သွေးမျိုးဆက်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများအပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်း၏ အဆင်ပြေမှုကို ခံစားရသကဲ့သို့ပင် ယင်း၏ ပြန်လှန်ရိုက်ခတ်မှုကိုလည်း ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ညှိုးငယ်သော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီမာယီက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆို၏။

"သခင်ကြီး... ချွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားဟာ သူတို့ရဲ့ အမည်နာမနဲ့ ဂုဏ်သတင်းအရှိန်အဝါပေါ်မှာပဲ တတည်ရှိနေတာပါ။ သူတို့ရဲ့ နာမည်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂုဏ်သတင်းကို နင်းခြေပစ်လိုက်ရင်တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ချွေယူဟာ ထီးနန်းလုဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးစဖူးပေမယ့် သူ့ရဲ့ သားတွေကကော...။ ဒါမှမဟုတ်... တစ်ပါးသူရဲ့ ဓားကို ငှားပြီး သတ်ရုံပါပဲ။ သတ်ချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းကတော့ အမြဲရှိပါတယ်။ လူဆိုတာ နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ၊ အသတ်ခံရရင် သေရမှာပါပဲ"

စီမာယီ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းထဲမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများအကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိလေသည်။ ရုန်နန်ဒေသမှ ယွမ်မျိုးနွယ်စုဖြစ်စေ၊ ဟုန်နန်ဒေသမှ ရန်မျိုးနွယ်စုဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများဖြစ်စေ အားလုံး၌ ဆုတ်ယုတ်ကျဆုံးသော အချိန်ကာလများ ရှိခဲ့ကြသည်ချည်းသာဖြစ်သည်။

အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ တက်ခေတ်နှင့် ကျခေတ်ဟူသည်မှာ ပြောင်းပြန်လှန်၍ မရနိုင်သော သဘာဝတရားတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်မိသားစုမျှ ထာဝစဉ် မင်းမူမနေနိုင်ချေ။ ဧကရာဇ်မင်းဆက်များပင် ဖြစ်စေကာမူ နှစ်ပေါင်းရာချီ သို့မဟုတ် ထောင်ချီ ကြာမြင့်ပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားသွားကြရမြဲ ဖြစ်သည်။ အရည်အချင်းမရှိသော သားစဉ်မြေးဆက်များကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ကံကြမ္မာညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နှင့် လူတို့ဖန်တီးသော ကပ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သမိုင်းကို မှန်ချပ်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ကြီးပွားခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတို့ကို နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ပေသည်။

ထိုအခါမှ... ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း တောက်ပလာပြီး ချွေမျိုးနွယ်စုကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို နည်းလမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေပြီ။ သို့သော် ပထမဦးစွာ သူ၏အစီအစဉ်အတွက် "တုန်းကျော်" တစ်ဦး လိုအပ်ပေသည်။

ငါးရက်တာ အချိန်ကာလသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။ အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကြီးသည်လည်း ဖုန်းခရိုင်သို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကင်းထောက်များနှင့် မြင်းတပ်ငယ်များသည် ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ပွဲငယ်များကို ဆင်နွှဲနေကြရသည်။ ကင်းထောက်များဟူသည် စစ်တပ်တစ်ခု၏ မျက်စိနှင့် နား ဖြစ်ပေသည်။ မည်သူက ပိုမိုမြင်တွေ့ကာ ပိုမိုကြားသိရပြီး သတင်းအချက်အလက် ပိုမိုရရှိသနည်း၊ ထိုသူသည် အောင်ပွဲရရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုများပြားလေသည်။

မြောက်ပြင်ရှိ အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ တကယ့်အခြေအနေမှန်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက်၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် သူတို့၏ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို ထောက်လှမ်းရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အနောက်ဒေသစစ်တပ်သည် မိမိတို့၏ အင်အားနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်လိုသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ မျက်စိနှင့် နားများကို ဖြတ်တောက်ပစ်ကာ ထိရောက်သော သတင်းအချက်အလက်များ မရရှိစေရန် တားဆီးရပေမည်။

ဤသည်မှာ ပုန်းတမ်းကစားကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရင်း မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အသည်းအသန် ကာကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်တွင် မည်သူက တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်သနည်း၊ ထိုသူသည် ဤစစ်ပွဲတွင် ပိုမိုသာလွန်သော အနေအထားကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင် သတင်းပေးပို့ချက်အချို့ ကျုံးဟိန်း၏ ဗဟိုစစ်ကွပ်ကဲရေးတဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ကျုံးဟိန်းသည် ယခုအခါ လုံးဝ လေးနက်တည်ကြည်သွားတော့သည်။

"နောက်နောင် လူငယ်တွေဟာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါလား..."

ကျုံးဟိန်းသည် စိတ်မချမ်းမြေ့စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မူလက သူသည် ဝမ်ကျင်း ဤမျှမြင့်မားသော ရာထူးနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော မိဘမျိုးရိုးနှင့် ကံကောင်းမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်အရ ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် သူ လျှော့တွက်ခဲ့မိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ကင်းထောက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုများ၏ စစ်မြေပြင်အစီရင်ခံစာကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရာတွင် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်အား လုံးဝ လျှော့တွက်၍မရကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် သူ၏ အထူးကင်းထောက်ဝါရင့်များနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် စစ်ရှုံးခြင်းမရှိဘဲ အညီအမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော စစ်သည်များမှာ မဟာကျင်းပြည်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ နယ်စပ်စစ်တပ်များကြားတွင်ပင် လွန်စွာ ရှားပါးလှပေသည်။ စာရွက်တစ်ရွက်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် တစ်တောလုံး၏ အခြေအနေကို သိနိုင်သကဲ့သို့ပင်၊ ဝမ်ကျင်း၏ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ထက် မည်သို့မျှ လျော့နည်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိနိုင်ပေသည်။

ကျုံးဟိန်း၏ အနားတွင် ရပ်နေသော ကျုံးယန်၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ အုံ့မှိုင်းသွားတော့သည်။ သူသည် စစ်မတိုက်ချင်တော့သည့် စိတ်ပင် ပေါက်လာရ၏။ သူသည် အောင်ပွဲရမည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အောင်နိုင်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ ပုန်ကန်သူ ခရိုင်စစ်သည်များကို အနိုင်ကျင့်ရခြင်းက ကျုံးယန်အတွက် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ အင်အားကြီးမားလှသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အနောက်ဒေသစစ်တပ်တွင် လူမည်မျှ ကျန်ရှိပါဦးမည်နည်း။ ၎င်းမှာ လုံးဝ မထိုက်တန်လှချေ။

အနောက်ဒေသစစ်တပ်သာ မရှိတော့လျှင် သူသည် မည်သို့သော နယ်ခြားစောင့် သေနာပတိချုပ်ကြီး ဖြစ်နိုင်ပါတော့အံ့နည်း။ အနောက်ဒေသစစ်တပ်သည် သူတို့ ကျုံးမိသားစု ရပ်တည်ရှင်သန်နိုင်ရေး၏ ပင်မအခြေခံအုတ်မြစ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ကျုံးဟိန်းသည် အနောက်ဒေသအပေါ် ချွေမျိုးနွယ်စု၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုနှင့် စစ်ရိက္ခာ ထောက်ပံ့မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ၎င်းတို့၏ အာဏာစက်အောက်တွင် ဝပ်စင်းနေနိုင်သော်လည်း၊ ကျုံးယန်ကမူ ထိုသို့မတွေးချေ။ အကယ်၍ ချွေမျိုးနွယ်စုက ရိက္ခာနှင့် လက်နက်များ မပံ့ပိုးပေးလျှင်၊ သူ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လုယူ၍မရနိုင်ဘူးလော။ လက်ထဲတွင် ဓားသွားရှိနေသရွေ့ သူ ငတ်ပြတ်လိမ့်မည်ဟု ကျုံးယန် မယုံကြည်ချေ။

စစ်ရေးအစီရင်ခံစာများကို အာရုံစိုက်ဖတ်ရှုနေသော ကျုံးဟိန်းသည် ကျုံးယန်၏ စိတ်အပြောင်းအလဲကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် စစ်သူကြီးများကို အရေးပေါ် စည်းဝေးပွဲ ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။

ကျောက်ကျန့် စေလွှတ်လိုက်သော စစ်ကူများသည် လမ်းခရီးတွင် ချီတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို လျင်လျင်မြန်မြန် မချေမှုန်းနိုင်ပါက၊ ကျောက်ကျန့်၏ စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့ညှပ်နောက်ညှပ် ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်း ဖုန်းခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ကတည်းက အခြေအနေများမှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အချိန်သည် သူတို့ဘက်၌ မရှိတော့ချေ။ မဟုတ်ပါက ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် ဖုန်းခရိုင်၌ ဝမ်ကျင်းနှင့် အသက်လုကာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘဲ မြို့တော်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ချီတက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

စစ်သူကြီးများ စုံညီစွာ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ကျုံးဟိန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အင်္ကျီကြားထဲမှ တောက်ပသော အဝါရောင် ပိုးဖဲကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"နတ်ရွာစံ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ သားကြီးဖြစ်တဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အမိန့်တော်အရ... မင်တုနဲ့ သူရဲ့ ကြံရာပါဖြစ်တဲ့ ကျောက်ကျန့်တို့ဟာ နတ်ရွာစံဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာကို မတရား ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့ကြတယ်။ ငါနဲ့အတူ ပုန်ကန်သူတွေကို နှိမ်နင်းကြစို့။ ခြစားတဲ့သူတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ မြို့တော်ကို ချီတက်ကြစို့။"

ဤဆင်ခြေမှာ လွန်စွာ ရိုးရှင်းပြီး သေချာဆန်းစစ်ကြည့်လျှင် အမှားအယွင်းများ ရှိနေသော်လည်း ယင်းက အရေးမကြီးလှပေ...

"အမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါမည်။"

စစ်သူကြီးများက တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည် ထူးကြလေသည်။ အနောက်ဒေသစစ်တပ်အတွင်းရှိ ကျုံးဟိန်း၏ အရှိန်အဝါဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့အား ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းရန် နေနေသာသာ၊ မြို့တော်ကို သွားရောက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလျှင်ပင် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ တွန့်ဆုတ်ကြမည် မဟုတ်ချေ။