အခန်း ၂၄၆

အခန်း (၂၄၆)

သွေးဆာခြင်း

ဖုန်းခရိုင်မြို့ရိုးအောက်တွင် စစ်ဗုံသံများ ဆူညံနေပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ကြွေးကြော်သံများက ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းလှုပ်ခတ်စေတော့သည်။

ကျုံးဟိန်း၏ အမိန့်ပေးချက်နှင့်အတူ အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကြီးသည် ဖုန်းခရိုင်မြို့ကို ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်စွာ စတင်ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ မည်သည့် အကဲစမ်းမှုမျှ မရှိ၊ မည်သည့် စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုမျှ မရှိချေ။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်မူ နှစ်ဖက်စလုံးက အခြေအနေမှန်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် စကားအရာများစွာ ပြောနေခြင်းက အကျိုးမရှိတော့ဘဲ စစ်မှန်သော အဆုံးအဖြတ်သည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင် လုပ်ဆောင်ချက်များပေါ်တွင်သာ တည်ရှိတော့သည်။

မြို့ရိုးအောက်၌ မိမိ၏စစ်သည်များ အကျအဆုံးများပြားကာ ထိုးစစ်ဆင်မှု နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ကျုံးဟိန်း၏ မျက်မှောင်သည် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများမှာ သူခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ဆန်းပြားနေသည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ လေးသမားများ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း အနောက်ဒေသစစ်တပ်ထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်နေလေသည်။

လေးသမားကောင်းများကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ရန်မှာ လွယ်ကူသောအရာမဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ခက်ခဲမှုသည် မြင်းတပ်သားများကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်းပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော လေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ရန် လုံလောက်သော လက်မောင်းခွန်အားနှင့် ပြည့်ဝသော ခံနိုင်ရည်ရှိရမည့်အပြင် ရေရှည်လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သွေးထားသော ပစ်မှတ်တိကျမှုလည်း လိုအပ်ပေသည်။

လေးသမားများကို အပြည့်အဝ လေ့ကျင့်ပေးပြီးသည့်တိုင်အောင် ၎င်းတို့အား အဆင့်မြင့်စစ်သုံးလေးများ၊ အရန်လေးကြိုးများနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော မြှားချက်များကိုပါ တပ်ဆင်ပေးရသေးသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အချိန်နှင့် ဓနငွေကြေး အမြောက်အမြား စုဆောင်းရင်းနှီးရသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

ကျုံးဟိန်း၏ အကဲခတ်ချက်အရ ဖုန်းခရိုင်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လေးသမားများသည် တုတ်ခိုင်သန်စွမ်းသော လက်မောင်းများ ရှိကြပြီး လူတစ်ရပ်နီးပါး မြင့်မားသော စစ်သုံးလေးကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြရာ ၎င်းတို့ကို မဟာကျင်းပြည်၏ အကောင်းဆုံး ခြေလျင်လေးသမားများအဖြစ် သတ်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။ ပစ်ခတ်မှု အကွာအဝေး၊ တိကျမှု သို့မဟုတ် မြှားချက်၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပြင်းအားတွင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို အဘက်ဘက်မှ အပြတ်အသတ် အသာစီး ရရှိနေကြသည်။

အကယ်၍ ဒိုင်းလွှားများဖြင့် ကာကွယ်မထားပါက သားရေချပ်ဝတ်များသည် ထိုမြှားရှည်ကြီးများ၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ စက္ကူပါးကဲ့သို့ ဆုတ်ပြဲကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်ဖောက်ထွက်သွားစေသည်။ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော အထူးသံမဏိခြေလျင်တပ်သားများသာလျှင် ထိုမြှားဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိပေလိမ့်မည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း... လိပ်ခွံစစ်ကွက် ဖွဲ့စည်းပြီး အလှည့်ကျ အပြန်အလှန် ထိုးစစ်ဆင်စေ။"

ကျုံးဟိန်းက စစ်မြေပြင်ကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဝမ်ကျင်း၊ ကျန်းလျောင်နှင့် အခြားစစ်သူကြီးများသည်လည်း အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံ တိုက်ခိုက်နည်း စွမ်းဆောင်ရည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ မြင့်မားနေပြီး စစ်သည်တော်များမှာလည်း ထွားကျိုင်းသန်စွမ်းကြသည့်အပြင် စစ်ဝတ်တန်ဆာများမှာလည်း ကောင်းမွန်လှပေသည်။ အထူးသဖြင့် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သံမဏိခြေလျင်တပ်ကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အထူးပင် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာလည်း ထူးခြားချက်ရှိနေသည်။ စစ်သည်အများစုမှာ ခြေလျင်တပ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး ထို့နောက်တွင် မြင်းတပ်သားများ ဖြစ်ကြကာ လေးသမားများဟူ၍ လုံးဝ ပါဝင်ခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းမူကား အနောက်ဘက်ဒေသတွင် လေးနှင့်မြှား ပြုလုပ်ရန် သင့်တော်သော သစ်သားများ ရှားပါးသဖြင့် ၎င်းတို့ထံတွင် လေးသမားဟူ၍ လွန်စွာ ရှားပါးလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အဝေးပစ်တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို သံမဏိခြေလျင်တပ်သားများ သယ်ဆောင်လာကြသော လှံတိုများဖြင့်သာ အစားထိုး တိုက်ခိုက်ကြရသည်။ လှံတိုများ၏ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးသည် လေးနှင့်မြှားထက် တိုတောင်းသော်လည်း ယင်းတို့၏ ချပ်ဝတ်ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ပြင်းထန်မှုမှာ လေးမြှားထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

ထို့အပြင် လှံတိုအများစုကို ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောက်ယူ၍ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အမြဲတစေ စစ်မီးတောက်လောင်နေသော အနောက်ဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေအတွက် စစ်လက်နက်ပစ္စည်း လိုအပ်ချက် ဖိအားကို များစွာ လျော့ပါးစေခဲ့သည်။ မြင်းတပ်တွင်မူ အများစုမှာ အပေါ့စားမြင်းတပ်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် အဓိကအားဖြင့် ကင်းထောက်ခြင်း၊ ရန်သူ့နောက်တန်းကို နှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့် လိုက်လံချေမှုန်းခြင်း ဗျူဟာများအတွက်သာ အဓိက တာဝန်ယူလှုပ်ရှားကြသည်။

ရန်သူ့စစ်ကွက်ကို ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ကျားရဲမြင်းတပ် သို့မဟုတ် ကျားသစ်ကျားရဲမြင်းတပ် ကဲ့သို့သော သံချပ်ကာအပြည့်ဝတ် သံမဏိမြင်းတပ်ကြီးမျိုးမူ ၎င်းတို့၌ မရှိချေ။

"တောက်... ဒီလို စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းပုံက... ဘာလို့ သန့်ရှင်းသော ရောမအင်ပါယာနဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ..." ဝမ်ကျင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အထူးသဖြင့် မြှားမိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းတို့က တုံးကွက်အလိုက် လိပ်ခွံစစ်ကွက်များ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းအတွက် ယခင်ဘဝက အမြင်များနှင့် ပိုမိုတူညီနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ စစ်သည်တော်များသည် ပိုမိုကောင်းမွန်ဆန်းပြား၍ ထူထဲကျနသော စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ထားကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံသည် ထင်ရှားလွန်းလှသော အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်များကို ဒွန်တွဲ၍ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ အားသာချက်မှာ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်ထားနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အားနည်းချက်မှာမူ လှုပ်ရှားရွေ့လျားမှုအပိုင်းတွင် လျင်မြန်ဆတ်ခနဲ မရှိဘဲ တောင့်တင်းလွန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပြေးလွှားပစ်ခတ်တတ်သော လေးသမားများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရလျှင်ဖြစ်စေ၊ သံမဏိမြင်းတပ်များ၏ အင်အားသုံး ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရလျှင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ထူထပ်သော တောအုပ်ကဲ့သို့သော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ဖြစ်စေ ယင်း၏ အားသာချက်များကို အသုံးချနိုင်ရန် လွန်စွာ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ယခင်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းရှိ ကာဟေးတိုက်ပွဲတွင် ကရက်ဆပ်စ်၏ ရောမစစ်တပ်ကြီးသည် ဆူရီနာ၏ မြင်းစီးလေးသမားတပ်ဖွဲ့များ၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာလည်း ဤအကြောင်းအရင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မြို့ရိုးအောက်တွင် အသက်လုကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော နှစ်ဖက်စလုံး၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုသည် ဤအချက်အပေါ်တွင် လုံးဝ ရှိမနေခဲ့ကြချေ။ ကျုံးဟိန်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးများဖြစ်စေ လျောင်မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ်ကို မည်သူမျှ မေ့လျော့မျက်ကွယ်ပြုထားခြင်း မရှိကြပေ။

တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ဝါရင့်စစ်သေနာပတိကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏နောက်ကျောဘက်၌ ပုန်ကန်သူစစ်သည် တစ်သိန်းခန့်ကို လွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည့် ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ် ရှိနေသည်ကို ကျုံးဟိန်းက မည်သို့လျှင် လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပါမည်နည်း။

ချွေဟယ်၏ ဖော်ပြချက်အရ ထိုယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် ဧကန်မုချ အထူးသန်စွမ်းသော ပင်မအင်အားစုကြီး ဖြစ်ရပေမည်။ ၎င်းတို့သည် ပုန်ကန်သူ တစ်သိန်းကို အမှုန့်ခြေပစ်ခဲ့သော်လည်း မိမိတို့ဘက်မှ အကျအဆုံးမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ပြည့်ဝစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျုံးဟိန်း၏ လက်ရှိ ဟန်ပြင်မှုမှာ မြို့ကို အပေါ်ယံမျှသာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ဟန်ပြပြီး၊ အခွင့်အရေးရသည်နှင့် နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ ရန်သူ့ပင်မစစ်တပ်ကို အမိအရ ဝါးမြိုပစ်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်အထူးစစ်တပ်ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ကူညီရန်အတွက် မြို့ပြင်သို့ စစ်ချီထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့လျှင် မြို့ရိုးကာကွယ်ရေး အဆောက်အအုံများ၏ အားသာချက်သည် ပျက်ပြယ်သွားပေလိမ့်မည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝမ်ကျင်းသည်လည်း ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ကျုံးဟိန်းကို ရှေ့ညှပ်နောက်ညှပ် မည်သို့ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို စဉ်းစားကြံစည်နေလေသည်။ ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ်ကို လျောင်မြစ်တွင် ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာ ဝမ်ကျင်း၏ တမင်သက်သက် ကြံစည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မဟုတ်ပါက ကျုံးဟိန်း မရောက်ရှိလာမီကတည်းက ဝမ်ကျင်းသည် ယွဲ့ကျင်းကို ဖုန်းခရိုင်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

'စနစ်' စစ်သည်တော်များဖြင့်သာ ရာနှုန်းပြည့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုစပ်တပ်ကြီးသည် ဝမ်ကျင်းအား အတိုင်းအဆမရှိသော ယုံကြည်မှုကို ပေးစွမ်းထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကျုံးဟိန်း၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရမည် သို့မဟုတ် စစ်ရှုံး၍ ထွက်ပြေးရမည်ကို စိုးရိမ်ရန် လုံးဝမလိုဘဲ၊ ရာနှုန်းပြည့် တက်ကြွနေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်၏ စွမ်းအားကြောင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဤဗျူဟာကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အသုံးပြုရဲခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျုံးဟိန်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည်မဟုတ်ဘဲ မုချ ဆုပ်ကိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်နေပြီး၊ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း ရန်သူကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်ရန် မြို့ပြင်သို့ တက်ကြွစွာ စစ်ချီထွက်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်ကို ပြည့်မြောက်စေမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖဲတစ်ချပ် ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲသည် နံနက်စောစောအချိန်မှသည် မွန်းတည့်လုနီးပါးအထိ ပြင်းထန်စွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ အနောက်ဒေသစစ်တပ်သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် အလောင်းများကို ပြန့်ကျဲစွာ ချန်ထားရစ်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ မြို့ရိုးပေါ်တွင်မူ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် ကုန်ခမ်းသွားသော ခံစစ်လက်နက်များကို အလျင်အမြန် ဖြည့်တင်းကြပြီး၊ ရန်သူ့မြှားကြီးပစ်စက်များနှင့် ကျောက်ခဲပစ်စက်များကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော စစ်သည်တော်များကို ဆေးကုသမှုများ ပြုလုပ်ပေးနေကြသည်။

အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ဗဟိုစစ်ကွပ်ကဲရေးတဲအတွင်း၌ ကျုံးယန်သည် စစ်အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်၊ နောက်တန်းစစ်သည် အင်အားငါးသောင်းကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီးကာ လျောင်မြစ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ချီတက်သွားလေတော့သည်။

ဖုန်းခရိုင်မြို့အတွင်း၌မူ ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းလျောင်အား စစ်တပ်ကို ဦးစီး၍ မြို့ပြင်သို့ စစ်ချီထွက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ လက်နက်ချပုန်ကန်သူများကိုမူ ရှေ့တန်းတပ်ဦးအဖြစ် ထားရှိကာ ဖုန့်ရိနှင့် လီထျန်းရှင်းတို့အား ကွပ်ကဲစေခဲ့သည်။ လီထျန်းရှင်းသည် ဤစစ်အမိန့်ကို ကြားရသောအခါ လွန်စွာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရပြီး ဖုန့်ရိမှာမူ ပိုမို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေး အံ့ဩသွားရတော့သည်။

၎င်းတို့ ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးသော ပုန်ကန်သူစစ်သည်များကို အထင်သေး၍ မဟုတ်သော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်နှင့် အနောက်ဒေသစစ်တပ်တို့၏ တကယ့်စွမ်းအားကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ နှစ်ဖက်စစ်တပ်ကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက် ကြီးမားပုံကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရရုံမှတစ်ပါး ဤပုန်ကန်သူများသည် အသုံးမဝင်လှချေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ရှေ့တန်းတပ်ဦးအဖြစ် တိုက်ခိုက်ရင်း စစ်ရှုံးကာ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကြပါက မိမိတို့စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ကျဆင်းစေရုံသာမက နောက်တန်းပင်မစစ်ကွက်ကိုပါ လာရောက်ရိုက်ခတ် ပျက်ပြားစေပြီး ရန်သူအား အခွင့်ကောင်း ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးက တိတ်ဆိတ်စွာပင် နာခံခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား လက်နက်ချ အညံ့ခံထားရသော စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ရင်းနှီးသော လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးများပင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟကြသေးသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် စကားများများစားစား မပြောဝံ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အမိန့်ကို ကြိုးစားပမ်းစား နာခံနေကြသော ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် စုဝေးနေကြသော ပုန်ကန်သူ စစ်သည်တော်များဘက်သို့ လှမ်းမြော်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

'စစ်ပွဲယဇ်ပလ္လင်' ၏ ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ချက် နှစ်ရပ်အနက် သူသည် 'သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း' စွမ်းရည်ကိုသာ အစဉ်တစိုက် အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး ယင်းစွမ်းရည်မှာ လွန်စွာ အစွမ်းထက်မြက်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသော စွမ်းဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ‘သွေးဆာခြင်း' ကိုလည်း လွန်စွာ တန်ဖိုးထားပြီး ယခင်ကလည်း တစ်ကြိမ်မျှ စမ်းသပ်အသုံးပြုဖူးခဲ့သည်။

သွေးဆာခြင်း ခံလိုက်ရသော စစ်သည်တော်များသည် နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိ၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏ စိတ်အစဉ်တွင် 'ကြောက်ရွံ့ခြင်း' ဟူသော အသိစိတ် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်များမှာလည်း အချိန်တိုအတွင်း သိသာစွာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။ ယင်းစွမ်းရည်တွင် တိုက်ပွဲဝင်စဉ် ခွန်အား ကုန်ခမ်းမှု မြန်ဆန်ခြင်း၊ အသိစိတ် အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားခြင်းနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ခန္ဓာကိုယ်၌ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရရှိခြင်းစသည့် အားနည်းချက်များ ရှိနေသော်လည်း၊ ယင်းကို အမြောက်စာများအပေါ်တွင် အသုံးပြုလျှင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အသက်လု တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်ရသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ဖြစ်စေ လွန်စွာ ပြောင်မြောက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ထိပ်တိုက် တိုး၍ အသက်လု တိုက်ခိုက်ရမည့် စစ်မြေပြင်မျိုးအတွက်မူ ဤစွမ်းရည်သည် အထူးပင် သင့်လျော်လှပေသည်။

စစ်ဗုံသံများ ဟိန်းညံလာပြီး စစ်အလံတော်များ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေစဉ်မှာပင် ဖုန်းခရိုင်မြို့၏ မြို့တံခါးကြီးများမှာ အကျယ်ကြီး ပွင့်ဟသွားတော့သည်။ လီထျန်းရှင်းနှင့် ဖုန့်ရိတို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ပုန်ကန်သူစစ်တပ်သည် ရှေ့တန်းတပ်ဦးအဖြစ် ပထမဦးဆုံး တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး အတန်ငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ စောင်းရွဲ့ကောက်ကွေ့နေသော စစ်ကြောင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချီတက်လာကြသည်။

အဝေးမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသောအခါ ကျုံးဟိန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အထင်သေးရွံရှာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စည်းကမ်းမဲ့ လူအုပ်စုကြီးသည် စစ်မှန်သော သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌ မိမိတို့စစ်တပ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေရုံမှတစ်ပါး လုံးဝ ဥဿုံ အသုံးမဝင်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော အသုံးမကျသည့် အစုအဝေးသည် သောင်းဂဏန်းမျှမက ထိုအရေအတွက်ထက် နှစ်ဆပင် ရှိနေပါစေဦး ကျုံးဟိန်း၏ မျက်စိထဲတွင်မူ အမှိုက်သရိုက်သဖွယ်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ ကျုံးဟိန်းသည်လည်း သူ၏ ရှေ့တန်းတပ်မကြီးကို စစ်ကြောင်းပြင်၍ ရှေ့သို့ ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

အချိန်နှင့် လုနေရသော ဤအခြေအနေမျိုးတွင် မည်သည့် အကဲစမ်းစမ်းသပ်မှု သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်ဗျူဟာများကမျှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ ယခုမူ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သွေးမြေကျ တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ အနိုင်ရရှိသူက အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရှုံးသမားကမူ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

လက်နက်ချ ပုန်ကန်သူစစ်သည်များအားလုံး မြို့ရိုးပြင်ပသို့ လှမ်းမြော်ထွက်ခွာလာကြသည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့အပေါ်သို့ စစ်ပွဲယဇ်ပလ္လင်၏ 'သွေးဆာခြင်း' စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ပုန်ကန်သူ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးအတွင်းသို့ ရုတ်ချည်း ရိုက်ခတ်ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။

၎င်းတို့၏ မူလက စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ လက်နက်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားကြသော လက်မောင်းများပေါ်ရှိ အကြောအပြိုင်းပြိုင်းတို့မှာ ဖောင်းကြွထွက်လာပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အနည်းငယ် ပိုမိုမတ်မတ်ထွားကျိုင်းလာကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း သွေးဆာရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကပ်ဆိုးကြီးက မုချ ကျရောက်လာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။