အခန်း ၂၅၁

အခန်း (၂၅၁)

ကျုံးယန်

အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ စစ်သည်တော်များသည် ဆုတ်ခွာရန် အချက်ပေးသည့် စစ်တော်သံများကို ကြားရသောအခါ အပြန်အလှန် အကာအကွယ်ပေးလျက် တစ်လှည့်စီ ဆုတ်ခွာကြတော့သည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ပြင်းထန်လှသော ထိုးစစ်ဆင်မှုကြောင့် စစ်သည်အများအပြား နောက်ကွယ်၌ မလွဲမသွေ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော်လည်း စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ် သန်မာထွားကျိုင်းလှသော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုနှင့် စည်းစနစ်မရှိသော လူအုပ်စုကြီးတစ်ခုကြားရှိ ကြီးမားလှသော ကွာဟချက်ကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ရှားလှစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ထို့အတူ ဆုတ်ခွာရာတွင်လည်း အနောက်ဒေသစစ်တပ်နှင့် သုံ့ပန်းသူပုန်များသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

စစ်မိန့်အောက်တွင် ဆုတ်ခွာမှုကို အကာအကွယ်ပေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စစ်သည်များသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျှင်းမရှိကြဘဲ ဆုတ်ခွာသွားသော စစ်သည်များသည်လည်း စည်းစနစ်ကျနလျက် အချိန်မရွေး ပြန်လည်တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။

ဆုတ်ခွာသွားသော အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို ကြည့်ပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မဆင်မခြင် အပြေးအလွှား တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ထို့အစား ကျန်းလျောင်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို စစ်ကြောင်းဖောက်ထွက်ခွင့် မရရှိစေရန်အတွက် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု စစ်ဗျူဟာကို စတင်ပုံဖော်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ကျုံးဟိန်းသည် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကို စွန့်လွှတ်ကာ သူ၏စစ်စခန်းဆီသို့ ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့စဉ်ကပင် တိုက်ပွဲ၏ရလဒ်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲနေခြင်းသည် အကျအဆုံးများကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ တိုးပွားစေရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။ သူတို့အား စစ်ကြောင်းဖောက်ထွက်ခွင့်မရအောင် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သရွေ့ အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ စစ်စခန်းအတွင်းရှိ ရိက္ခာများ ပြတ်လပ်သွားမည့်အချိန်ကိုသာ စိတ်အေးလက်အေး စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ဖြစ်သည်။

မြို့ပြင်ရှိ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု၏ ရလဒ်မှာ အဆုံးအဖြတ် ပေးပြီးသွားသည့်အတိုင်းပင်၊ အခြားတစ်ဖက်၌ ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ်ကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော် အင်အားငါးသောင်းကို ဦးဆောင်လာသည့် ကျုံးယန်သည် ဝေးကွာလှသော အရပ်တွင် စစ်မြင်းကို စီးနင်းလျက် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရှိနေသော ယွဲ့ကျင်းကို ခက်ထန်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ကြားဖြတ်တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲပြီးနောက်တွင်ပင် အထိအခိုက် အကျအဆုံး အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး နုံးချည့်ပင်ပန်းသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို သူ စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ ကျုံးယန်သည် သူ၏ရင်တွင်း၌ ချွေဟယ်ကို ထပ်မံ၍ ကျိန်ဆဲမိပြန်သည်။ အင်အားငါးသောင်းနှင့် တစ်သိန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရေးနိမ့်ခြင်းမှာ တစ်ကြောင်းဖြစ်သော်လည်း ရန်သူကို ကြီးမားသော အထိအခိုက်ပင် မဖြစ်စေနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အသုံးမကျလှချေ။

အထူးသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စောင့်ကြပ်မှုအောက်တွင် ပါရှိလာသော သုံ့ပန်းများကို ကျုံးယန် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အမြဲတစေ ပညာရှိလှသော သူ၏ဖခင်၏ ယခုအကြိမ် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပြဿနာရှိနေကြောင်း ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်လာပြီး ချွေမျိုးနွယ်စုအတွက် ဓားစာခံတစ်ယောက်အဖြစ် အသုံးတော်ခံရခြင်းမှာ တစ်ကြောင်းဖြစ်သော်လည်း အဓိကသော့ချက်မှာ သူတို့၏ မဟာမိတ်များသည် လုံးဝအသုံးမဝင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရန်သူသည် အလွန်တရာ သန်မာအားကောင်းနေသည့် အခြေအနေတွင် ဤတိုက်ပွဲကို သူတို့ မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရပါမည်နည်း။

"သခင်လေးစစ်သူကြီး။"

ကျုံးယန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာပေးကို မြင်သောအခါ သူ၏ဘေးရှိ ဒုတိယစစ်သူကြီးတစ်ဦးက တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ရန်သူတွေ ချဉ်းကပ်လာနေပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ။"

ကျုံးယန်သည် မျက်နှာထက်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုဒုတိယစစ်သူကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စစ်မြင်း၏ ဇာတ်ကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏လက်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုတင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်ရာ သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေကြသည်မှာ အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ အမာခံစစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ သူကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသော လူကြီးသူမများနှင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတူ ကိုယ်လုံးတီး ကစားဖော်ကစားဖက် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ချွေမျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားသက်သက်အတွက်နှင့် သူတို့သည် အသက်နှင့်လဲကာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မထိုက်တန်ချေ။ အထင်အရှားပင်... အထင်အရှားပင် ထိုပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းသည် ပို၍သန်မာသည်မဟုတ်ပါလား... သူတို့ ဘာကြောင့် မဟာမိတ်မဖွဲ့ခဲ့ကြသနည်း။ ပိုမိုရရှိနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ အရေးနိမ့်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ...။

ငယ်ရွယ်သော ကျုံးယန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ ကျုံးဟိန်း၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် စစ်တပ်အတွင်း၌သာ ကြီးပြင်းခဲ့ရသဖြင့် ချွေမျိုးနွယ်စု၏ ဩဇာအာဏာကြီးမားမှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့သလို ချွေမျိုးနွယ်စု၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း မခံစားနိုင်ခဲ့ချေ။

မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ အသက်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ကျုံးယန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်အရှိန်အဝါများ လျှံထွက်နေခဲ့တော့သည်။ သူသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ စစ်သူကြီးမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများဖြင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြတ်သားစွာ ချမှတ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မည်။ အကယ်၍ သူသာ အောင်ပွဲရခဲ့လျှင် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်ကြောင်း သက်သေပြရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူ၏ဖခင် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း ချွေမျိုးနွယ်စု၏ နောက်သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါနိုင်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အကယ်၍ သူသာ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ပါက ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းသည် ပို၍အစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြရာရောက်ပေမည်။ ထိုအခါ သူသည် သစ္စာခံမည့်သူကို တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲပစ်မည်ဖြစ်ပြီး ပြန်သွားကာ ချွေဟယ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်လျက် သူ၏ဦးခေါင်းကို သစ္စာခံမှု အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဆက်သပေလိမ့်မည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း။ လှံရှည်စစ်ဗျူဟာ ပြင်ဆင်ကြ။ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ပြင်။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

စစ်မြင်းထက်တွင် ရှိနေသော ယွဲ့ကျင်းသည် ရှေ့တန်း၌ စစ်ဗျူဟာပြင်ဆင်နေသော အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လျက် သူ၏ခြေဖျားအောက်ရှိ စစ်မြင်း၏ လည်ဆံမွေးကို ပွတ်သပ်ပေးနေပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ စစ်သူကြီးများ၊ အထူးသဖြင့် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စစ်သူကြီးများသည် မည်သည့်အခါမျှ သူတို့၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို နည်းပါးသည်ဟု မထင်မှတ်ကြချေ။

"အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း။ သုံ့ပန်းတွေကို စစ်ဗျူဟာထဲကို တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မောင်းနှင်ကြစို့။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွဲ့ကျင်း၏ လက်အောက်၌ အသင့်ရှိနေသော အမြောက်စာများ ရှိနေခဲ့ရာ ၎င်းတို့ကို အသုံးမပြုရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

လက်များကို တုတ်နှောင်ထားခြင်းခံရသော သုံ့ပန်းများသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်သည်တော်များ၏ ဓားလှံများဖြင့် ချိန်ရွယ်မောင်းနှင်မှုကြောင့် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ဆီသို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် သုံ့ပန်းအများအပြားသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားကြပြီး အချို့မှာ ဒူးထောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေကြသည်။

သို့သော် ယွဲ့ကျင်းသည် အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်ခြင်း မရှိချေ။

"ထပ်ပြီး တွန်းထုတ်စမ်း။ ရပ်တန့်နေတဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်။"

ပြတ်သားလှသော စစ်မိန့်ကို လက်ခံရရှိထားသည့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်သည်တော်များသည် ရှေ့သို့မတိုးဝံ့ဘဲ တွန့်ဆုတ်နေသော သုံ့ပန်းများကို ရက်စက်ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူတို့၏ လက်နက်များကို လွှဲယမ်းကာ သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါးသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဓားသွားများအောက်တွင် လဲကျ သေဆုံးသွားခဲ့ရလေသည်။

ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသော သုံ့ပန်းများသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ စစ်ဗျူဟာဆီသို့ အသက်လုကာ ပြေးဝင်သွားကြရတော့သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ရှေ့သို့မတိုးပါက မလွဲမသွေ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် လက်နက်အပြည့်အစုံ ရှိနေစဉ်အတွင်း၌ပင် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ယခုကဲ့သို့ လက်နက်တစ်ခုမျှ မရှိသောအခြေအနေတွင် ခုခံရန်ဟူသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားပါက အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးနေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ခဏမျှ နောက်ကျပြီးမှ သေဆုံးရမည်မဟုတ်ပါလား။ သေလုမတတ် ကြောက်ရွံ့နေကြသော သုံ့ပန်းများသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ အနောက်ဒေသစစ်တပ်ဆီသို့သာ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော်လည်း ကျုံးယန်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ဘေးရှိ ဒုတိယစစ်သူကြီးအချို့မှာမူ စတင်၍ ကျိန်ဆဲကြတော့သည်။

"အရှက်မရှိလိုက်တာ။"

"တကယ့်ကို ယုတ်မာပက်စက်လွန်းတယ်... လူ့အသက်ကို မြက်ပင်တစ်ပင်လို သဘောထားနေကြတာပဲ..."

ကျုံးယန်သည် သူ၏ဘေးရှိ ဒေါသထွက်နေကြသော လူအနည်းငယ်ကို လှည့်၍ပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် ဤအရာတွင် မည်သည့်အမှားမျှ ရှိသည်ဟု မထင်ချေ။ အကယ်၍ သူသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပါကလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက လက်တွင် သွေးစွန်းခဲ့သော ကျုံးယန်သည် လူ့အသက်ကို အဖိုးတန်လှသည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးချေ။

စစ်မြေပြင်တွင် အသက်ဟူသည် အေးစက်လှသော ကိန်းဂဏန်းများသာ ဖြစ်ပေသည်။ ရန်သူ၏ ခွန်အားကို ကုန်ခမ်းစေရန်နှင့် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုရဲဘော်များ၏ အထိအခိုက်ကို လျှော့ချရန်အတွက် သုံ့ပန်းများကို အသုံးချခြင်းသည် ဘာများ မှားယွင်းနေသနည်း။

တောဝက်ရိုင်းများအလား အပြေးအလွှား တိုးဝင်လာကြသော သုံ့ပန်းများသည် အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ စစ်ဗျူဟာရှေ့ မီတာတစ်ရာခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

"ငါတို့တွေက မဟာမိတ်တွေပါ။ ငါတို့တွေက မဟာမိတ်တွေပါ။ ငါတို့ကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးကြပါ။"

သို့သော် သူတို့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများသာ ဖြစ်သည်။

"လှံတိုတပ်စု။ အသင့်ပြင်။ ပစ်ခတ်ကြစို့။"

အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြသော အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းစစ်သည်များသည် သန်မာလှသော လက်မောင်းအင်အားများဖြင့် သူတို့၏ လက်တစ်ကမ်းစာ လှံတိုများကို ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ပစ်ခတ်မှုနယ်ပယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာကြသော သုံ့ပန်းများကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားခဲ့ကြသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချက်ချင်းမသေသေးသော သူများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှံတိုများနှင့်အတူ တွယ်ကပ်လျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားနေကြရသည်။

"ဆက်လုပ်စမ်း။ ပစ်ခတ်ကြ။"

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်လိုက်သော လှံတိုလှိုင်းလုံးများသည် ရှေ့ဆုံးမှ သုံ့ပန်းများ၏ သတ္တိကို အပိုင်းပိုင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သဖြင့် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ရဲဘော်များသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဓားများနှင့် မြှားများ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ရှေ့သို့ ထပ်မံတွန်းပို့ခြင်း ခံကြရပြန်သည်။ မည်မျှပင် သနားစရာ ကောင်းလိုက်သနည်း။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ၎င်းတို့ကို မမည်သူမျှ သနားကရုဏာ မသက်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော်လည်း ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ ရောက်နေသော ယုန်တစ်ကောင်ပင် ပြန်လည်ကိုက်ခဲတတ်သည်ဖြစ်ရာ လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အစွန်းဆုံးသို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသောအခါ အသက်ရှင်သန်လိုသော စိတ်ဆန္ဒသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နောက်သို့ ပြန်မလှည့်ဝံ့ကြသော သုံ့ပန်းများသည် မျက်ဝန်းများ သွေးရောင်လွှမ်းလျက် သူတို့ကို မကယ်တင်သည့်အပြင် ကရုဏာမသက်သော အနောက်ဒေသစစ်တပ်ဆီသို့သာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကြတော့သည်။

အသွေးအသားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချွန်ထက်လှသော လှံရှည်များနှင့် ခိုင်ခံ့လှသော ဒိုင်းလွှားများကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိကြပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လျက် အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ခွန်အားများကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။

သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည်လည်း သူတို့ကို ရှေ့သို့ တိုးဝင်စေရန်အတွက် ဓားများကို အဆက်မပြတ် လွှဲယမ်းကာ မြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်နေခဲ့ကြသည်။ သန်မာလှသော စစ်တပ်ကြီးနှစ်ခုကြားတွင် ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် မိနေသော သုံ့ပန်းများသည် ကူကယ်ရာမဲ့ပြီး နာကျင်လှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းသည် ကျောက်ခဲကဲ့သို့ ခက်ထန်သော နှလုံးသား ရှိကြသည်မဟုတ်ပေ။ ကျုံးယန်၏ ဘေးရှိ ဒုတိယစစ်သူကြီးနှစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့သော လူသားတို့၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးကို ဆက်လက်၍ မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် စိတ်မသက်မသာစွာဖြင့် မျက်နှာကို လွှဲပစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ကျုံးယန်အား တားဆီးရန် စကားမဆိုဝံ့ကြသလို သုံ့ပန်းများကို အတွင်းသို့ ပေးဝင်ရန်ဟူသော မိုက်မဲလှသော စကားမျိုးကိုလည်း လုံးဝမဟရဲကြချေ။ သူတို့အားလုံးသည် စစ်မြေပြင်တွင် ကျင်လည်ခဲ့သော စစ်မှုထမ်းဟောင်းများ ဖြစ်ကြပီပီ သုံ့ပန်းများကိုသာ စည်းစနစ်မရှိဘဲ ဖရိုဖရဲ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်ပါက သူတို့၏ စစ်ဗျူဟာကြီးသည် တိုက်ရိုက် ပျက်ပြားသွားမည်ဖြစ်ပြီး သုံ့ပန်းများနှင့် ရောနှောကာ ရန်သူ၏ ထိုးစစ်အောက်တွင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် အနောက်ဒေသစစ်တပ်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်တို့သည် တိတ်တဆိတ် နားလည်မှုတစ်ခုဖြင့် သူတို့၏ ဓားသွားများကို အရှိန်အဟုန်မပျက် လွှဲယမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သုံ့ပန်းများ၏ သွေးများ အကုန်အစင် ခန်းခြောက်သွားချိန်ကျမှသာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ကြားရှိ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲကြီးသည် တရားဝင် စတင်ပေလိမ့်မည်။