အခန်း ၂၅၃
Vol. 26 Ch. 253
အခန်း (၂၅၃)
တွန့်ဆုတ်ခြင်း
အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ဗဟိုစခန်းတဲမကြီးအတွင်း၌ ကျုံးဟိန်းသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားသော်လည်း သူ၏လက်အောက်ခံ စစ်သူကြီးများကို စိတ်အေးစေရန် ဖျောင်းဖျနေခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် တဲကြီးအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများသည် သိသိသာသာပင် ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေကြတော့သည်။ ယခုကဲ့သို့ ရန်သူ့ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသော ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ အခြေအနေမျိုးတွင် ကျုံးဟိန်း၏ ကြီးမားလှသော ဩဇာတိက္ကမသာ မရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း၊ ပြင်ပတွင် ရှိနေသော ကျုံးယန်၏ သီးခြားစစ်တပ်ခွဲက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်သာ မရှိခဲ့လျှင်လည်းကောင်း ဤလူများသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
မိမိတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရသော ပြည်တွင်းစစ်ပွဲသည် ပြင်ပရန်သူများကို တွန်းလှန်ရသော စစ်ပွဲနှင့် ကွာခြားလှပေရာ စစ်သည်များ၏ တိုက်ခိုက်လိုသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ ထင်မှတ်ထားသလောက် ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခဲ့ချေ။ လူအများစုက ဤတိုက်ပွဲကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် သင့်၊ မသင့်ကို ရင်ထဲ၌ တွေးတောနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
အနောက်ဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်များ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အတွေးများနှင့်မတူဘဲ ချွေဟယ်၏ ရင်တွင်း၌ ကာလရှည်ကြာ စွဲကပ်နေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာမူ ယခုအခါ လုံးဝ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျုံးဟိန်းက ဆုတ်ခွာရန်နှင့် စစ်စခန်းကို အခိုင်အမာ ခုခံရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ချွေမျိုးနွယ်စု၏ အကြံအစည်များ အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရေးတွင် ဆက်စပ်ပတ်သက်ပြီး အရေးယူခံရတော့မည်ကို ချွေဟယ် ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့သည်။ အမြောက်အမြား သုံးစွဲပစ်ခဲ့ရသော လူအင်အား၊ ရင်းမြစ်များ၊ ကျေးဇူးတရားများနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများအားလုံးသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေကို သွေးထွက်သံယိုဖြစ်လောက်အောင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးဟုသာ ဖော်ပြနိုင်တော့ပေမည်။ ဤပြည်တွင်းစစ်ပွဲကို စတင်ရန်အတွက် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာပစ္စည်းများသည် ချွေမျိုးနွယ်စုကြီးကဲ့သို့သော ဩဇာကြီးမားလှသည့် အင်အားစုကြီးအတွက်ပင် လွန်စွာ ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ချွေဟယ်အနေဖြင့် ကျုံးယန်သည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ စစ်ကူအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ သေချာနေရသနည်းဟူမူ... သူကိုယ်တိုင် ယွဲ့ကျင့်၏ စစ်တပ်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အနောက်ဒေသစစ်တပ်သည် အားနည်းသည်မဟုတ်သော်လည်း ထိုယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အနိုင်တိုက်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးချေ။ အကယ်၍ ကျုံးယန်အနေဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုကို ဖန်တီးကာ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင်လည်း အထိနာကာ အင်အားအမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးသွားရမည်ဖြစ်သဖြင့် စစ်ကူအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ချွေဟယ်သည် ဤအရာများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။
ကျုံးဟိန်းသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလျက် အဓိကတဲအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ဒဏ်ရာများကို စည်းနှောင်ထားသဖြင့် ပိုမိုဆိုးရွားမလာသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲ၌မူ သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ကျုံးယန်၏ စစ်တပ်ကို ဖယ်ထုတ်လျှင် ကျန်ရှိသော ငါးသောင်းမကသော စစ်တပ်ကြီးသည် ထက်ဝက်ကျော်မျှ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆုံးရှုံးမှုမျိုးမှာ ကျုံးဟိန်း၏ နှလုံးသားကို ထက်လှသော ဓားမြှောင်ဖြင့် လှီးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။ သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်မြေပြင်၌ အတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြသော ဤစစ်သည်တော်များသည် သူကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းကြီးစွာ သွန်းလုပ်ခဲ့ရသော အစွမ်းထက်စစ်တပ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ဖုန်းခရိုင်တည်းဟူသော အသားကြိတ်စက်ကြီးအတွင်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံထားရစဉ် ၎င်းတို့အနက် မည်မျှလောက်က အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်မည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ အကယ်၍ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဦးမည်ဆိုပါက ယခုထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အစပျိုးခြင်းမျှသာ ရှိသေးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။
အံကြိတ်ကာ ဆက်လက်တောင့်ခံနေမည်ဆိုပါက တစ်တပ်လုံး အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံရခြင်းပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျုံးဟိန်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ စတင်တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပြီ။ သူသည် သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးကာ ဤလောကမှ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အနောက်ဒေသကို စောင့်ရှောက်ကာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး တောက်ပြောင်လှသော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို ရယူပေးခဲ့သည့် ဤစစ်တပ်ကြီးသည် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ စစ်တပ်ကြီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါက ကျုံးမိသားစုအနေဖြင့် ပို၍မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတော့မည်ကို သူ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့မိသည်။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကို လက်နက်ချရန် အမိန့်မပေးမိအောင် တားဆီးနေသည့် အရာမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခေါင်းမာမှုနှင့် သိက္ခာတရားတို့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျုံးယန်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ထားရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲကို မျှော်လင့်နေကာ သူ၏မျက်စိအောက်တွင် လူမမယ်တစ်ဦးမျှသာဖြစ်သော သူထံသို့ ဤကဲ့သို့ အရှုံးပေးကာ လက်နက်ချရန် မလိုလားခဲ့ချေ။ အကြိမ်ကြိမ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ကျုံးဟိန်းသည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
"စစ်သူကြီးတို့... ငါတို့စစ်တပ်ဟာ ဒီတိုက်ပွဲမှာ အသာစီးမရသေးပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ စစ်ရိက္ခာတွေကတော့ ပြည့်စုံလုံလောက်နေဆဲပဲ။ ငါတို့တွေ စခန်းကို အခိုင်အမာခုခံပြီး ကျုံးဟိန်း ပြန်ရောက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းနေသရွေ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေပါသေးတယ်။"
ကျုံးဟိန်းထံ၌ တိုက်ခိုက်လိုသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ရှိနေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချွေဟယ်၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော နှလုံးသားထဲ၌ သက်သာရာရမှု အနည်းငယ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယခုအခါ ဝမ်ကျင်းကို အလွန် မုန်းတီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်မှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ အခြေအနေသို့ မည်သို့ ကျရောက်ပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ခဏမျှ ဆက်လက်တောင့်ခံပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်မှ စစ်သည်အနည်းငယ်ကို ပိုမိုသတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ချွေဟယ်၏စိတ်ထဲ၌ ကျေနပ်ဖွယ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ချွေဟယ်သည် ကျုံးဟိန်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျုံးဟိန်းအား ကတိကဝတ်များကို ပိုမိုတိုးမြှင့်၍ ပေးအပ်လိုက်တော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျုံးဟိန်းက သူ၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် အားကိုးရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ကျုံးယန်သည် ယခုအခါ ယွဲ့ကျင်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲလျက် စကားလက်ဆုံ ပြောဆိုကာ ရယ်မောနေခဲ့ကြသည်။ အဓိကအားဖြင့် ကျုံးယန်က စကားပြောဆိုနေပြီး ယွဲ့ကျင်းက နားထောင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျုံးယန်သည် ယွဲ့ကျင်း မည်သည့်အရာကို သိရှိလိုကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သဖြင့် အမေးကို မစောင့်ဘဲ အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ချွေမျိုးနွယ်စုနှင့် ပူးပေါင်းထားသော လှည့်ကွက်များ၊ ချွေမျိုးနွယ်စုက ကတိပြုထားသော အကျိုးအမြတ်များ၊ စစ်စခန်း၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်နှင့် စစ်ရိက္ခာပမာဏအထိ အရာအားလုံးကို တက်ကြွစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းအပေါ် ထားရှိသော သူ၏လေးစားမှုကို ပြသရန်နှင့် နောင်အနာဂတ်တွင် သစ္စာရှိစွာ နောက်လိုက်လုပ်မည့် သူ၏ပြတ်သားမှုကို ဖော်ပြရန် အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့သည်။
ကျုံးယန်၏ ပြုမူပုံများသည် ယွဲ့ကျင်းကို အလွန် သဘောကျစေခဲ့သည်။ ဤလူငယ်သည် အသက်အရွယ်မကြီးရင့်သေးသော်လည်း အခြေအနေကို ကောင်းစွာနားလည်တတ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ယွဲ့ကျင်းသည် ဝမ်ကျင်းထံ၌ သူ၏အတွက် ကောင်းမွန်သော စကားအချို့ ပါးပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ဒုတိယစစ်သူကြီးများက အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြပြီး အစပိုင်းတွင် အချင်းချင်း သံသယဝင်နေကြသော လေထုမှာ သူတို့၏ စစ်သေနာပတိများ တက်ကြွစွာ စကားပြောဆိုနေကြခြင်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းချမ်းလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ရံတော်များအတွက်မူ သူတို့၏ စစ်သူကြီး၏ အသက်မှာ မိမိတို့၏ အသက်ထက်ပင် ပိုမိုအရေးကြီးပေသည်။
မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေအရ အကယ်၍ ကိုယ်ရံတော်များ တာဝန်ကျေပွန်ခြင်းမရှိဘဲ စစ်သူကြီး သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် ကိုယ်ရံတော်အားလုံး ကွပ်မျက်ခံရမည့်အပြင် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများပါ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာများ သိမ်းဆည်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စစ်သူကြီး တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် တစ်မိသားစုလုံး ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်ရာ စစ်သူကြီး ဘေးကင်းရန် သူတို့ထက် ပိုမိုဆုတောင်းသူ မည်သူမျှ မရှိချေ။
သူတို့နောက်ကွယ်မှ စစ်တပ်မကြီးသည် ဆန်းကြယ်လှသော စစ်ဗျူဟာပုံစံဖြင့် ချီတက်နေခဲ့သည်။ အနောက်ဒေသစစ်တပ်သည် ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော စစ်ကြောင်းအဖြစ် ပုံဖော်ထားပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်က ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးမှ ညှပ်လျက် အတူတကွ ချီတက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ စီစဉ်ထားခြင်းကြောင့် အကယ်၍ အနောက်ဒေသစစ်တပ်က ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်ပါက စစ်ဗျူဟာပုံဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဝိုင်းရံညှပ်တိုက်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများကိုမူ လျစ်လျူရှုမထားခဲ့ချေ။
ဤအရာကို ကျုံးယန်လည်း လက်ခံနိုင်ပေသည်။ အဆုံးသတ်တွင် သူတို့သည် မိမိအလိုအလျောက် လက်နက်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တစ်ဖက်က ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ထားသော အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်းမှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအရာသည် ယွဲ့ကျင်းအနေဖြင့် သူတို့ကို အမှန်တကယ် လက်ခံနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
အကယ်၍ ယွဲ့ကျင်းက အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို လက်နက်စွန့်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကျုံးယန် မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရမည့် သိုးသူငယ်ကဲ့သို့ အညှိခံမည့်အစား အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
"စစ်သူကြီးယွဲ့... ကျွန်ုပ်က နယ်ခြားတံခါးအပြင်ဘက်မှာ ကာလရှည်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး အရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့သာ အဓိက ဆက်ဆံခဲ့ရတာကြောင့် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ သူရဲကောင်းများအကြောင်းကို သိပ်မသိလှပါဘူး။ ကျွန်ုပ်ကို ဘုရင်ခံချုပ်ဝမ်အကြောင်း အနည်းငယ် ရှင်းပြပေးနိုင်မလား"
သူ စကားပြောနေစဉ် ကျုံးယန်၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် လေးစားအားကျမှု အငွေ့အသက်များ သင့်လျော်စွာ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ကျုံးယန်အား အကြံအချို့ ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤလူငယ်သည် အညံခံခဲ့သော်လည်း သူ၏အနာဂတ်မှာ မရေမရာဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။
"ဘုရင်ခံချုပ်ဝမ်က လန်ယာဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မိသားစုခွဲတစ်ခုကနေ ဆင်းသက်လာတာဖြစ်ပြီး ယခင်က မဟာရာဇဝတ်တရားသူကြီးချုပ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆရာကြီး ကျန်းယွဲ့ရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အရင်က နန်ယန်စီရင်စုနယ်စားအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး တိုင်းတပါး မျိုးနွယ်စုတွေကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့တဲ့အပြင် နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့တဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကြောင့် ယွဲ့ပြည်နယ် ဘုရင်ခံချုပ်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရတာပါ။ ဘုရင်ခံချုပ်ဝမ်ဟာ အသက်ငယ်ရွယ်သေးပေမဲ့ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရှိပါတယ်။ သူဟာ စစ်တပ်တစ်ခုကို ဘာမှမရှိရာကနေ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဒီခေတ်ကာလရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်အောင် ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ပိုပြီး ချီးကျူးဖို့ကောင်းတာက ယွဲ့ပြည်နယ်ဟာ စစ်ရေးအရ အစွမ်းထက်နေပေမဲ့ စစ်အာဏာရှင်ဆန်ဆန် ပြုမူတာမျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ်ရဲ့ အခွန်ဘဏ္ဍာ၊ ရိက္ခာထုတ်လုပ်မှုနဲ့ လူဦးရေတွေဟာ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်များပြားလာနေတာ ဖြစ်ပါတယ်..."
ကျုံးယန် စတင်မေးမြန်းသည့် အချိန်မှစ၍ ယွဲ့ကျင်းသည် ဝမ်ကျင်းကို အဆက်မပြတ် ချီးကျူးစကား ဆိုနေခဲ့တော့သည်။ ကျုံးယန်သည် ကြောင်အမ်းအန်းဖြင့် နားထောင်ရင်း သူ၏စိတ်ထဲ၌ 'မင်း ယွဲ့ကျင်းက ကြည့်ရတာ မျက်နှာသေနဲ့ လူသတ်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်လိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သခင်ကို မြှောက်ပင့်တဲ့နေရာမှာ ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားမိဘူး...' ဟု တွေးတောနေမိသည်။
သို့သော်လည်း ကျုံးယန်အနေဖြင့် နယ်စပ်ဂိတ်တံခါးအတွင်း ဝင်ရောက်လာကတည်းက ကြားသိခဲ့ရသော သတင်းများ၊ ချွေမျိုးနွယ်စုက ပေးအပ်ခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းများနှင့် ယွဲ့ကျင်း၏ စကားများကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို အကြမ်းဖျင်း ပုံဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထူးချွန်ထက်မြက်ခြင်း၊ အစွမ်းထက်ခြင်း၊ ကြီးမားသော နောက်ခံအင်အားရှိခြင်း၊ အရည်အချင်းရှိသော လက်အောက်ခံများ ဝန်းရံထားခြင်း၊ နည်းလမ်းများ ပြတ်သားခက်ထန်ပြီး စီရင်တတ်ခြင်း၊ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အကြံဉာဏ်များကို နားထောင်ပြီး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာများကို ခွဲဝေပေးအပ်တတ်ခြင်း တို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းရာ၌ ကျုံးယန်သည် အသုံးချခံရပြီးနောက် စွန့်ပစ်ခံရမည်ကို အမြဲတစေ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ သင့်လျော်သော သဘောထားကို ထိန်းသိမ်းပြီး စစ်မှန်သော သစ္စာတရားကို ပြသနိုင်သရွဲ့ ထိုသို့သော အရာမျိုး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။
ကျုံးယန်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျုံးဟိန်း၏ ဗဟိုစခန်းကြီးကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤအခြေအနေသည် ကျုံးယန်၏ ရင်ထဲ၌ ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်ကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
သူသည် ကျုံးဟိန်းအား လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျဖျန်ဖြေပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ချွေဟယ်၏ ဦးခေါင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ကာ ဝမ်ကျင်းထံ ဆက်သမည်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ယွဲ့ကျင်းအား အတူတကွ လိုက်ပါရန်ပင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယွဲ့ကျင်းက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
‘နောက်ပြောင်နေတာလား’
စစ်တပ်တစ်ခု၏ သေနာပတိတစ်ဦးအနေဖြင့် ရန်သူ၏ ဗဟိုစခန်းကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏အသက်ကို တစ်ပါးသူ၏ လက်ထဲသို့ ပုံအပ်ခြင်းမှာ အမျှော်အမြင်မရှိသော လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် ရန်လိုလာမည့် အခွင့်အလမ်း သေးငယ်လှသော်လည်း မလိုအပ်သော စွန့်စားမှုများကို ရှောင်ရှားသင့်ပေသည်။ သူသည် သူ၏သခင်ကြီးကို အကျိုးပြုရန်အတွက် သူ၏အဖိုးတန်လှသော အသက်ကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် အချည်းနှီး မသေဆုံးနိုင်ချေ။