အခန်း ၂၅၄

အခန်း (၂၅၄)

ဖျောင်းဖျခြင်း

စစ်သေနာပတိ၏ အဓိကတဲအတွင်း၌ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ကျုံးဟိန်းသည် တည်တင်းလွန်းလှသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော သားဖြစ်သူအား စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိရာ သူ၏ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး၌ ပြင်းထန်သော ဒေါသအရှိန်အဝါများ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထိုင်မသိမ်း ဆူပွက်နေခဲ့တော့သည်။

ယခုအကြိမ်တွင် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ကျုံးယန် မဟုတ်ဘဲ အခြားသူတစ်ဦးဦးသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ ဧကန်မုချ သတ်ပစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ စစ်သေနာပတိ၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ခြင်းနှင့် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူထံ ဘက်ပြောင်းခိုလှုံခြင်းတို့သည် ကွပ်မျက်ရမည့် ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်ကြီးများ မဟုတ်ပါလား။

အဓိကတဲအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများသည်လည်း တည်ကြည်လေးနက်နေကြသော်လည်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရကတည်းက စုဆောင်းလာခဲ့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် တင်းမာမှု အများစုမှာမူ ယခုအခါ လွင့်ပြယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ အထူးသဖြင့် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိကြသော စစ်သူကြီးအများစုမှာ ၎င်းတို့ သစ္စာရှိကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း အသက်ရှင်သန်နိုင်ခွင့် ရှိပါလျက် မည်သူက ဤနေရာ၌ အသေခံလိုပါမည်နည်း။

အကယ်၍ မိမိတို့၏ မွေးရပ်မြေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်သာ ဆိုလျှင် စစ်မြေပြင်၌ ကျဆုံးရခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး ထိုက်တန်သော သေဆုံးခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အင်ပါယာ၏ ဩဇာအာဏာကြီးမားသူများ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ထားသော ဤကဲ့သို့သော ပြည်တွင်းစစ်ပွဲမျိုးတွင်မူ ၎င်းတို့က အဘယ်ကြောင့် အလိုက်သင့် မြေမြုပ်အသေခံရမည်နည်း။

အကယ်၍ အနိုင်တိုက်နိုင်ပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုအခါ အောင်ပွဲရရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည်ကို မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်ရာ အောင်နိုင်သူနောက်သို့ လိုက်ပါခြင်းကသာ ပညာရှိတို့၏ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာသည် တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်ဖျက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ဘက်ပြောင်းရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားမျိုးလည်း မရှိကြချေ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ကျုံးယန်သည် အဓိကတဲအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အနောက်ဒေသစစ်တပ်မှ အရာရှိများနှင့် စစ်သည်အများစုအတွက်မူ ချွေမျိုးနွယ်စု ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ကျင်း ဖြစ်စေ အားလုံးသည် သူစိမ်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု မရှိသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ခိုက်ကြသည့်အခါ အနိုင်ရရှိသူနောက်သို့ လိုက်ပါရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပို၍ပင် မရှိတော့ချေ။

အမှန်စင်စစ် ချွေယူသည် ကျုံးဟိန်းအပေါ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခြင်းနှင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်းတည်းဟူသော ကျေးဇူးတရားများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကျေးဇူးတရားသည် ကျုံးဟိန်းတစ်ဦးတည်းကိုသာ လွှမ်းမိုးချုပ်နှောင်နိုင်ပြီး လက်အောက်ခံများထံသို့ ပျံ့နှံ့သက်ရောက်ခြင်း မရှိချေ။

ထို့ထက်ပို၍ ကျုံးယန်၏ အမြင်တွင်မူ ကျုံးဟိန်းသည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ နယ်စပ်ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယခုအချိန်အထိ တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့ခြင်းမှာပင် သူ၏တာဝန်ကို အစွမ်းကုန် ကျေပွန်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ဤသို့ တွေးတောရင်း ကျုံးယန်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းကိုမော့လျက် ကျုံးဟိန်း၏ တည်တင်းလွန်းလှသော မျက်နှာအမူအရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဖေ... တိုက်ပွဲက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပါပြီ။ အဖေအနေနဲ့ ချွေမျိုးနွယ်စုအပေါ် ထားရှိတဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေကို အားလုံး ဆပ်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဆက်လက်ခုခံနေဦးမယ်ဆိုရင် ဖုန်းခရိုင်မြို့ရိုးအောက်မှာ အပြစ်မဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ပိုမိုစတေးရရုံကလွဲလို့ အလုံးစုံသော စစ်ရေးအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"အခြားအရာတွေအတွက် မဟုတ်ရင်တောင်မှ ကျွန်တော်တို့စစ်တပ်က စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အသက်ဇီဝိန်တွေအတွက် ဆက်ပြီး မတိုက်ခိုက်သင့်တော့ပါဘူး။"

"အကယ်၍ အနောက်ဒေသစစ်တပ်သာ မရှိတော့ရင် အနောက်ဒေသရဲ့ တိုင်းတပါး နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ စရိုက်သဘာဝအရ သူတို့တွေဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နယ်စပ်တွေကို ဧကန်မုချ ထပ်မံကျူးကျော်လာကြပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ရှီပြည်နယ်က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပြည်သူတွေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ အဖေ။"

ကျုံးယန်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ လူအများအပြားသည် တိတ်တဆိတ် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မိဘများ၊ ဇနီးမယားများနှင့် သားသမီးများသည် ရှီပြည်နယ်အတွင်း၌ ရှိနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အားလုံး ဤနေရာ၌ ပျက်စီးကျဆုံးသွားပါက ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်အနည်းငယ်မျှသည် အနောက်ဒေသ နိုင်ငံအသီးသီး၏ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်ရန် အင်အားရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အနောက်ဒေသ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံခဲ့ရသော အနောက်ဒေသနိုင်ငံများ၏ စုဆောင်းထားသော ဒေါသအရှိန်အဝါများကြောင့် ၎င်းတို့သည် ရှီပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဧကန်မုချ ဖျက်ဆီးပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ကျုံးဟိန်းသည်လည်း လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏မေးစေ့ပေါ်ရှိ မုတ်ဆိတ်တိုကို အသာအယာ သုံးသပ်နေခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော ကျုံးယန်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အရေးကိစ္စ အားလုံး ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သားအကြောင်းကို အဖေထက် ပိုသိသူမရှိသကဲ့သို့ အဖေအကြောင်းကိုလည်း သားထက် ပိုမိုနားလည်သူ မရှိချေ။ ကျုံးယန်သည် သူ၏အဖေကို အလွန်ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ကျုံးဟိန်းသည် ဤနေရာ၌ ပိတ်မိနေပြီး ယခုအချိန်အထိ အညံမခံသေးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းကို သူ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကျုံးဟိန်း၏ အနောက်ဒေသစစ်တပ်နှင့် ရှီပြည်နယ် ပြည်သူများအပေါ် ထားရှိသော သံယောဇဉ်တရားကိုလည်း သူ တိကျစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ အဖေ သိက္ခာရှိရှိ ဆင်းသက်နိုင်မည့် ခိုင်မာသော လှေကားထစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

စကားလုံးများမှာ ထုတ်ဖော်ပြီးဖြစ်ကာ အောင်ပွဲရရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည့်အပြင် လက်အောက်ခံ စစ်သည်များ၏ တိုက်ခိုက်လိုသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များကိုလည်း ကျုံးယန်က ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤလှေကားထစ်ကို ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် အလိုရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ မလွဲမသွေ တက်လှမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ကျုံးဟိန်းသည် လေးလံစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။

"လက်နက်ချလိုက်ကြစို့..."

ဤစကားကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားစဉ်၌ပင် မတ်မတ်ဆန့်တန်းထားခဲ့သော ကျုံးဟိန်း၏ ကျောရိုးကြီးမှာ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ညှိုးနွမ်းပျော့ခွေသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ အဖေ။"

"ပြီးတော့... ချွေဟယ်..." ကျုံးဟိန်းသည် သူ၏ကိုယ်ရံတော်များထံသို့ အားနည်းစွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "သူ့ကို သယ်ထုတ်လာခဲ့ပါ။"

ကျုံးဟိန်းက "သယ်ထုတ်လာခဲ့" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ ကျုံးယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ မကြာမီအချိန်အတွင်း ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးသည် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော အမျိုးသားအလောင်းတစ်ခုကို ထမ်းပိုးသယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

"မင်းရဲ့ စစ်တံခွန်က ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်နဲ့အတူ ပေါ်လာတာကို ငါမြင်လိုက်ကတည်းက ချွေဟယ်ကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းဖို့ လူလွှတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေလည်း သူ့နောက်ကို လိုက်သွားကြပြီ။"

ကျုံးယန်သည် ပျက်စီးနေသော ချွေဟယ်၏ မျက်နှာကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို အသာသပ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူဟာ သတ္တိရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ၊ တကယ့်ကို နှမြောဖို့ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အသုံးချလို့ ရပါသေးတယ်။"

ကျုံးယန်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ချွေဟယ်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ ရှုပ်ထွေးနေသော ဆံနွယ်များမှ ဆွဲကိုင်၍ လက်ထဲတွင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

ကျုံးယန် ဆွဲကိုင်ထားသော ဦးခေါင်းကို ကြည့်ရင်း ကျုံးဟိန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဤလောကကြီးသည် ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က မြင့်မြတ်လှသော မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ သားသမီးများသည် လောကရေစီးကြောင်းကြီးအောက်တွင် အနည်းငယ် ကြီးမားသော ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များထက် မပိုတော့ချေ။

ဤအချက်တွင်မူ သူသည် သူ၏သားကို မမှီပေ။ ဘဝတစ်ဝက်ကျော်မျှ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများအောက်တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော လူတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူသည် လောကအခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုများကို သိရှိရန် အနည်းငယ် နှောင့်နှေးခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် စစ်ရေးဗျူဟာတွင် မမည်မျှပင် ထူးချွန်ထက်မြက်ပါစေ... ချွေယူ၏ နယ်စပ်ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ခံခဲ့ရသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

သူသည် လည်ပင်းတွင် သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော အစွမ်းထက် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော်လည်း တစ်ပါးသူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်သာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်သော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ "အရှင်သခင်" တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည့်သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"အဖေ... ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး ဘုရင်ခံချုပ် ဝမ်ကျင်းကို ဂါရဝပြုကြစို့။"

ကျုံးယန်၏ "ဂါရဝပြုကြစို့" နှင့် "ဘုရင်ခံချုပ် ဝမ်ကျင်း" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားရသောအခါ ကျုံးဟိန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ၏သားသည် လိုအပ်လာပါက အလွန်အမင်း လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာဖြင့် အခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"သွားကြစို့။"

သားအဖနှစ်ဦးသည် ကိုယ်ရံတော်အနည်းငယ်ကိုသာ ခေါ်ဆောင်၍ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယွဲ့ကျင်း၏ နောက်မှ ဖုန်းခရိုင်မြို့ဆီသို့ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကျုံးဟိန်းနှင့် သူ၏သားသည် ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး ပိုမိုမြင်တွေ့ရလေလေ ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲ၌ ပို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် အစွမ်းထက်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိပြီးသားဖြစ်ကာ မိမိတို့ ရှုံးနိမ့်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရခြင်းကပင် အကောင်းဆုံး သက်သေ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ထူးခြားလှသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်မှုနှုန်းနှင့် စစ်သည်တော်များ၏ အရည်အသွေးမြင့်မားမှုတို့က ၎င်းတို့အား ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ပေးစွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တိုင်းနီးပါး သံချပ်ကာများ ဆင်ယင်ထားသည့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများနှင့် အရပ်မြင့်မားကာ ထွားကျိုင်းလှသော စစ်သည်တော်များသည် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ဘဏ္ဍာရေးအင်အားနှင့် အလားအလာများကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မတရားဘဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒီယွဲ့ပြည်နယ် ဘုရင်ခံချုပ်ဟာ ဘယ်ကနေ ငွေကြေးနဲ့ အချိန်တွေရပြီး ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို သွန်းလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိနိုင်တော့ဘူး။ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။"

"အကယ်၍ ရန်သူက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်မှန်း ကြိုသိခဲ့ရင် ငါ စိတ္တဇဖြစ်လို့ နယ်စပ်ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်လာခဲ့မိတာ ဖြစ်ရမယ်..."

"အဖေ... အခြေအနေတွေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဘာမှပြောနေလို့ မထူးတော့ပါဘူး။ အခု အဓိက လုပ်ရမှာက ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ် ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်လိုမျိုး အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မလဲ ဆိုတာပါပဲ။"

ဤနေရာတွင် ကျုံးယန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်ရန်နှင့် ကျုံးဟိန်းအား လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျရန် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မလွဲမရှောင်ပို၍သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ မနိုင်နိုင်သောကြောင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဩဇာတိက္ကမကြောင့် အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး သူ၏လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းလိုခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား လက်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း ၎င်းနောက်ပိုင်းတွင် မိမိတို့၌ မည်မျှလောက် အာဏာကျန်ရှိနေဦးမည်ကိုမူ မသိနိုင်သေးချေ။

အနည်းငယ် ပူပန်နေသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ကျုံးဟိန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ လမ်းနှစ်လမ်းပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ အဲဒီလူငယ်က ခဏတာအတွက် ကြံစည်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်သက်တာလုံးအတွက် ဗျူဟာမြောက် စဉ်းစားတာလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။"

"သူ့အနေနဲ့ အနောက်ဒေသကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းစေချင်သရွဲ့ ငါတို့သားအဖကို မလွဲမသွေ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ စစ်ပွဲပြီးရင် သူ ငါတို့ကို အခြေအနေတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ပြန်လည်စေလွှတ်လိမ့်မယ်၊ ငါတို့ရဲ့ အာဏာကို လျှော့ချမယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက နောက်ပိုင်းမှ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စပါ။"

"မဟုတ်လို့ အနောက်ဒေသကို တိုင်းတပါး လူရိုင်းတွေရဲ့ လက်ထဲ ကျရောက်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် မင်းနဲ့ငါ သားအဖနှစ်ယောက်က အပြစ်သားတွေ ဖြစ်လာမှာဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင်လည်း မလွဲမရှောင်သာ တာဝန်ယူရမှာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကျဆင်းကာ ပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ဆုံးရှုံးရပါလိမ့်မယ်။"

"အကယ်၍ သူ ငါတို့ကို ကိရိယာတစ်ခုလိုပဲ အသုံးချမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ကံကြမ္မာအတိုင်းပါပဲ။ နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာမယ့်လမ်းဟာ အလွန်ပဲ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှပါတယ်၊ ဒီလမ်းပေါ်မှာ သူရဲကောင်း ဘယ်နှယောက်တောင် ကျဆုံးခဲ့ရပြီလဲ။ အဆုံးသတ် မရောက်မချင်း ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။"

ကျုံးယန်သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းအစုံ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ထူးခြားသော အတွေးတစ်ခု ဆူပွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချွေဟယ်၏ ဆံနွယ်များကို ဆွဲကိုင်ထားသော သူ၏လက်ကို အနည်းငယ် ပိုမိုတင်းကျပ်လိုက်ပြီး ချောမွေ့လှသော ဆံနွယ်များ၏ အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်း သူ၏ယုံကြည်ချက်ကို ပို၍ ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သေးပြီး သူ မည်သို့သောသူ ဖြစ်ကြောင်း တိကျစွာ နားလည်ပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရပေလိမ့်မည်။