အခန်း ၂၅၅

အခန်း (၂၅၅)

ရဲတင်းသော ပုန်ကန်မှု

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကျုံးယန်နှင့် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ကျုံးဟိန်းတို့သည် ဖုန်းခရိုင် မြို့ဝန်ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ဆုံခွင့်ရရှိခဲ့ကြသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ အဆင့်မြင့်စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများအားလုံး ဤနေရာ၌ စုံညီစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး အပြင်ဘက်ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး၌လည်း တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်လုပ်ကြံသူ အစောင့်အရှောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မြို့ဝန်ရုံးအပြင်ဘက်တွင်မူ ကျားသံချုပ်ကာကိုယ်ရံတော်များနှင့် အထူးရွေးချယ်ထားသော လေးသည်တော်ရဲမက်များက တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် အမြဲတမ်း မူဝါဒတစ်ခုကိုသာ စွဲကိုင်ထားလေ့ရှိရာ ထိုအရာမှာ ‘ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ပထမ’ ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

ရိုသေခန့်ညားစွာ ရှိနေသော ကျုံးယန်နှင့် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် မတင်မကျဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ကျုံးဟိန်းတို့ကို ကြည့်လျက် ဝမ်ကျင်းက ၎င်းတို့အား ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် ဝမ်ကျင်းသည် ကျုံးဟိန်းအား အလွန်အမင်း လေးစားမိဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို လက်အောက်ခံအဖြစ် ရိုးသားစွာ သိမ်းသွင်းလိုစိတ် ရှိနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျုံးဟိန်းသည် တိုက်ပွဲစွမ်းရည် ထက်မြက်ပြီး ထူးချွန်သော စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံရေးပရိယာယ်များတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘဲ သံယောဇဉ်တွယ်စရာများနှင့် အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းအား ထိန်းချုပ်ရန် လွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏သားဖြစ်သူ ကျုံးယန်မှာမူ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ ယွဲ့ကျင်းနှင့် ကျုံးယန်တို့၏ စကားပြောဆိုမှု အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို ဝမ်ကျင်းထံသို့ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ သတင်းပို့ထားပြီးဖြစ်ရာ ကျုံးယန်၏ ပြတ်သားလှသော လက်နက်ချမှုနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းသည် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်၍ရမည့်သူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်း၏အမြင်တွင်မူ ကျုံးယန်၌လည်း သူ၏အသုံးဝင်ပုံ ရှိပေရာ အကယ်၍ ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချနိုင်ပါက အလွန်ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ၎င်းဓားသည် မည်မျှအထိ ထက်ရှမည်ကိုမူ စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး ထိုင်လိုက်ကြသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ကုရန်သည် ၎င်းတို့ ပေးအပ်လာသော ကတ္တီပါသေတ္တာကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ သူသည် ပထမဦးစွာ သေတ္တာအတွင်းသို့ အသာအယာ ချောင်းကြည့်ကာ အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ဝမ်ကျင်းထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းပြတ်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ခုံးအစုံသည် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရကာ ၎င်းမှာ အလွန် ရုပ်ဆိုးပြီး ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဤဦးခေါင်းသည် သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ခန့်ညားထည်ဝါပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလှသည့် ချွေမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သူ ချွေဟယ် ဖြစ်သည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ လူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းရှိပါစေ... ကျရှုံးခဲ့လျှင် သေဆုံးရမည်သာဖြစ်ပြီး သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ ပုပ်ပွနေသော အသားပုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကာ ကုရန်အား သေတ္တာကို သိမ်းဆည်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ရာ ဤဦးခေါင်းသည် အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ချွေဟယ်သည် အလွန်အမင်း သတိကြီးသူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားသော သက်သေအမှတ်အသားကိုမျှ ဆောင်ယူထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ကျုံးယန်၏ လုပ်ရပ်ကမူ သူ၏ သဘောထားအမှန်ကို ကောင်းစွာ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီအရာရှိအနေနဲ့ စစ်သေနာပတိကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပါတယ်။ မြို့တော်ကို ချီတက်ပြီး ပုန်ကန်သူတွေကို နှိမ်နင်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီအရာရှိက စစ်သေနာပတိကြီးတို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေကို လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးဖို့ နန်းတွင်းဆီကို သဘာဝကျကျ အသနားခံစာ တင်သွင်းပေးမှာပါ"

ကျုံးဟိန်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းထံသို့ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘုရင်ခံမင်းကြီး။"

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အနောက်ဒေသ စစ်တပ်ကို အုပ်ချုပ်နေသော စစ်သေနာပတိကြီး ဖြစ်သူ သူသည် ဝေးလံလှသော တောင်ဘက်ပြည်နယ်မှ လူငယ် ဘုရင်ခံတစ်ဦးအား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကာ ‘ဘုရင်ခံမင်းကြီး’ ဟု ခေါ်ဝေါ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။ သူတစ်ပါး၏ အမိုးအောက်တွင် ခိုလှုံနေရသည့်အခါ ဦးခေါင်းကို မလွဲမသွေ နှိမ့်ချရပေမည်။ အခြေအနေများက ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုတ်ရန် သို့မဟုတ် လှည့်ပတ်ရန် လမ်းစ မရှိတော့ချေ။

ကျုံးဟိန်းသည် ချွေဟယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ချွေမျိုးနွယ်စုသည် သူ့အား မည်သည့် ထောက်ပံ့ကူညီမှုကိုမျှ ပေးတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ ခြေထောက်ကို တင်းကျပ်စွာ မဆွဲကိုင်ထားပါက ရှီပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ စစ်သည်များနှင့် ပြည်သူများ၏ ဘဝသည် ပို၍ပင် ခက်ခဲပင်ပန်းလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် လည်ပင်းကို အစ်ညှစ်ခံထားရသည့် ဝေဒနာမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ နယ်ခြားဂိတ်တံခါးအတွင်းမှ ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုများ မရှိဘဲ ရှီပြည်နယ်သည် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်တည်ကာ လည်ပတ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

"ဒီလိုမျိုး အရိုအသေပေးစရာ မလိုပါဘူး။ စစ်သူကြီးကျုံးဟာ ရှီပြည်နယ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲခဲ့ပြီး အနောက်ဒေသကို ကွပ်ကဲခဲ့သူပါ။ ဒီအရာရှိအနေနဲ့ အနောက်ဒေသရဲ့ တိုင်းတပါး နိုင်ငံအသီးသီးအကြောင်းကို အလွန်ပဲ စိတ်ဝင်စားမိပါတယ်။ စစ်သူကြီးကျုံးအနေနဲ့ အနောက်ဒေသရဲ့ အခြေအနေတွေကို ပြောပြပေးနိုင်မလား။"

ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော စိတ်ကူးသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဒေသ စစ်တပ်၏ အခြေအနေမှန်ကို နားလည်ရန်၊ ရှီပြည်နယ်၏ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ရန်နှင့် အနောက်ဒေသရှိ နိုင်ငံအသီးသီးတွင် မျက်စိကျစရာကောင်းသည့် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိကို သိရှိလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ တန်ဖိုးနည်းပါးလှပါက ရှီပြည်နယ်ကို သူ၏လက်တွင်း၌ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ ကျုံးဟိန်းအား ရှီပြည်နယ် မပျက်စီးရုံမျှ အနည်းငယ် ထောက်ပံ့ပေးထားလျှင်ပင် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှီပြည်နယ်သည်လည်း မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေအားလုံးသည် အဆုံးသတ်တွင် သူ ဝမ်ကျင်း၏ လက်တွင်းသို့ ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်သည်။ ရှီပြည်နယ်သည် နယ်မြေထပ်မံ မချဲ့ထွင်နိုင်လျှင်ပင် ရှိပြီးသားနယ်မြေကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ ဆုံးရှုံး၍ မဖြစ်ချေ။

သို့သော် အကယ်၍ ရှီပြည်နယ်၌ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်သော တန်ဖိုးရှိခဲ့လျှင်မူ သူသည် ရှီပြည်နယ်အား အထက်မှအောက်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး အနောက်ဒေသ စစ်တပ်အတွင်းသို့ မိမိလူများကို ကြားညှပ်သွင်းကာ ကျုံးဟိန်းကို အင်တိုက်အားတိုက် ထောက်ပံ့ပေးခြင်းဖြင့် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော အနောက်ဒေသစစ်တပ်၏ မူလအင်အားကို ပြန်လည် နိုးထလာစေရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားသွားသည် လုံလောက်စွာ ထက်မြက်မာကျောမှသာလျှင် ပိုမိုများပြားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကျုံးဟိန်းသည် ရှီပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အနောက်ဒေသစစ်တပ်ကို မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့ပုံ၊ တိုင်းတပါး ရန်သူများကို မည်သို့ တွန်းလှန်ခဲ့ပုံ၊ ရှီပြည်နယ်၏ ဒေသန္တရ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အနောက်ဒေသ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်အင်အား၊ ထို့ပြင် ရှီပြည်နယ် ရင်ဆိုင်နေရသော ခြိမ်းခြောက်မှုများအကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် ကာလရှည်ကြာစွာ စတင် ရှင်းလင်းပြောကြားတော့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နားထောင်ရင်း စိတ်မရှည်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာရာ ကျုံးဟိန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျုံးယန်မှာ ပိုမို၍ ပူပန်လာခဲ့ရသည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူအား အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် မျက်ရိပ်ပြနေခဲ့သော်လည်း ကျုံးဟိန်းမှာမူ သူ၏စကားလမ်းကြောင်းထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့သဖြင့် ၎င်းကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် နှလုံးသားထဲမှ အမှန်တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အချို့သောအရာများအပေါ် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းရှိခြင်းသည် မွေးရာပါပင် ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သောသူများသည် တစ်ပါးသူ သင်ကြားပေးရန် မလိုဘဲ မွေးကတည်းကပင် ထိုပါရမီ ပါလာတတ်ကြသည်။

သို့သော် အချို့သူများမှာမူ ကြီးမားသော ဒုက္ခများကို ခံစားရပြီး အကြိမ်ကြိမ် အလှည့်စားခံရသည့်တိုင်အောင် ထိုကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို မရရှိနိုင်ကြချေ။ ၎င်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သူများသည် လူကြီးမိဘများက မည်မျှပင် သွန်သင်ဆုံးမပါစေဦးတော့ တတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြသော်လည်း အချို့သူများမှာမူ သတင်းစာဖတ်ရုံ သို့မဟုတ် သတင်းကြည့်ရုံမျှဖြင့် နိုင်ငံရေး ရေစီးကြောင်းကို အကဲခတ် သိရှိနိုင်ကြပေသည်။

ကျုံးဟိန်းက စကားတစ်ခွန်း ဆုံး၍ အသက်ရှူရန် ခေတ္တရပ်နားလိုက်သည်နှင့် ကျုံးယန်က ချက်ချင်းပင် ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"အဖေ... ဘုရင်ခံမင်းကြီးကို ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းလင်းတင်ပြပါရစေ။ ကျွန်တော်ဟာ စစ်တပ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်လို့ အချို့သော အမြင်တွေကို ရရှိထားပါတယ်။"

ကြားဖြတ်ပြောဆိုခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျုံးဟိန်းသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့အား ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ဝမ်ကျင်းထံသို့ တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... စစ်သူကြီးငယ် ကျုံးကိုပဲ ပြောခွင့်ပြုလိုက်ပါ။"

ကျုံးယန်သည် ဝမ်ကျင်းထက် အသက်အရွယ် ပိုမိုကြီးရင့်သော်လည်း ဝမ်ကျင်းက သူ့အား "စစ်သူကြီးငယ်" ဟု ခေါ်ဝေါ်လိုက်ခြင်းအပေါ် မည်သူကမျှ ပြင်ဆင်ပြောဆိုရဲခြင်း မရှိကြချေ။

"အမိန့်အတိုင်းပါ။" ကျုံးယန်သည် ဝမ်ကျင်းထံသို့ လက်ဦးကန်တော့ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း သူ၏ဦးနှောက်ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လိုက်တော့သည်။

သူ ယခုပြောဆိုမည့် စကားလုံးများသည် ရှီပြည်နယ်၏ အနာဂတ် ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ရှေ့တွင် ပြောဆိုခဲ့သော စကားလုံးများ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျုံးဟိန်း နားမလည်ခဲ့သော်လည်း ကျုံးယန်မှာမူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရှီပြည်နယ်၌ တန်ဖိုးရှိခဲ့လျှင် ကြီးမားသော ထောက်ပံ့မှုများကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူနှင့် သူ၏ဖခင်မှာလည်း ဆက်လက်၍ အသုံးဝင်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တန်ဖိုးမရှိခဲ့လျှင်မူ သူနှင့် သူ၏ဖခင်သည် ယခုအချိန်မှစ၍ အနားယူရန်အတွက်သာ စတင် စဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဘုရင်ခံမင်းကြီး သိရှိထားခြင်း မရှိသေးတဲ့ အချက်ကတော့... ရှီပြည်နယ်ဟာ အလွန်ပဲ ကျယ်ပြောလှပြီး ကြေးနီ၊ သံ၊ ရွှေနဲ့ ငွေ သတ္တုတွင်းထွက် အမြောက်အမြား သိုမှီးလျက် ရှိနေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း မကျော်ကြားရခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းကတော့ လူဦးရေ ကျဲပါးလွန်းပြီး မတူးဖော်နိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ တူးဖော်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ လုပ်သားအင်အားသာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။"

"ထို့ပြင် ရှီပြည်နယ်ဟာ အလယ်ပိုင်းဒေသနဲ့ အနောက်ဒေသကြားမှာ တည်ရှိနေတာကြောင့် ကုန်သွယ်မှု အလွန်တိုးတက်ထွန်းကားပါတယ်။ နှစ်စဉ် ဖြတ်သန်းသွားလာနေတဲ့ ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတွေဆီကနေ အမြောက်အမြားရှိတဲ့ ကုန်သွယ်ခွန် ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ပြီးတော့ အနောက်ဒေသရဲ့ နိုင်ငံအသီးသီးဟာ အလွန်ပဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝလှပါတယ်။ အလွန် ချမ်းသာတာပါ။ အနောက်ဒေသ စစ်တပ်အနေနဲ့ ဘာမှမရှိတဲ့အဆင့်ကနေ အခုလို အခြေအနေအထိ ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်တာဟာ အဓိကအားဖြင့် အဲဒီနိုင်ငံတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လုယူသိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။"

ဤအချက်သုံးချက်ကို ကြားရပြီးနောက်တွင်မှ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဝင်စားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဒါဆိုရင် ရှီပြည်နယ်မှာ ဘာတွေ လိုအပ်နေတာလဲ။"

ဤမေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ ကျုံးယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု စုစည်းလာခဲ့သည်။

"ဘုရင်ခံမင်းကြီးကို တင်ပြရရင်... ရှီပြည်နယ်မှာ လူဦးရေ လိုအပ်နေပြီး ရိက္ခာ စပါးတွေ လိုအပ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

သူ ယခင်က ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ရှီပြည်နယ်သည် သတ္တုတွင်းထွက်များ ကြွယ်ဝပြီး ကုန်သွယ်ခွန် အမြောက်အမြား ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ချွေယူသည် ရှီပြည်နယ်နှင့် မမလယ်ပိုင်းနယ်မြေကြားရှိ နယ်စပ်ဂိတ်တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်မထားဘဲ လူဦးရေနှင့် ရိက္ခာများ စီးဝင်မှုကို ကန့်သတ်မထားခဲ့လျှင် ရှီပြည်နယ်သည် ဤကဲ့သို့ စစ်အင်အားကိုသာ အလွန်အမင်း အားကိုးရသော ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ထက်ပို၍ အနောက်ဒေသ၏ နိုင်ငံအသီးသီးသည်လည်း ရိက္ခာကုန်သွယ်မှုကို ပြတ်သားစွာ ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ ‘ငါတို့ဆီကနေ ငွေရှာတာကို လက်ခံနိုင်ပေမဲ့ ရိက္ခာဝယ်ယူဖို့လား။ စိတ်မရှိပါနဲ့... ငါတို့ မရောင်းဘူး။ အကယ်၍ မင်းတို့က တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဟာ ရိက္ခာတစ်စေ့မျှ မချန်ထားဘဲ အားလုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး’ ဟု ဆိုကြသည်။ အနောက်ဒေသ နိုင်ငံများက ဤမျှအထိ ပြတ်သားတင်းမာနေရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ရှီပြည်နယ်တွင် အမြဲတမ်း ရိက္ခာမလုံလောက်မှု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရသည်။ စိုက်ပျိုးရန် လုပ်သားအင်အား မရှိသကဲ့သို့၊ ဝယ်ယူ၍လည်း မရနိုင်ဘဲ၊ လုယူရန်လည်း မလွယ်ကူလှချေ။ အကယ်၍ အနောက်ဒေသစစ်တပ်မှ စစ်သည်တော်များသည် စစ်ပွဲမရှိသော အချိန်များ၌ လယ်ယာမြေများကို အစဉ်တစိုက် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ကြလျှင် အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မျက်ဝန်းကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။

"ရိက္ခာစပါး... ငါ့မှာ ရှိတယ်။ လူဦးရေ... ငါ့မှာလည်း ရှိတယ်။"

"ငါ ရှီပြည်နယ်ကို လိုချင်သလို ငွေကြေးကိုလည်း အလိုရှိတယ်။"

"မင်းတို့ နားလည်လား။"

ကျုံးယန်သည် ကျုံးဟိန်းအား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျုံးဟိန်းမှာ သက်ပြင်းချလျက် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ဝမ်ကျင်းသည် လက်ခုပ်တီးလျက် ပြုံးလိုက်သည်။

"အလွန်ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ တခြားအကြံအစည်တွေကိုလည်း လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ပါတယ်။"

၎င်းတို့သည် သူ၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုများကို သဘောတူလက်ခံကြသဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် အကျိုးအမြတ်အချို့ ပေးအပ်ရန် ဝန်လေးနေမည်မဟုတ်ချေ။ ဝမ်ကျင်း၏ ကနဦး တွေးထင်မှုအရမူ ကျုံးဟိန်းနှင့် သူ၏သားသည် ရိက္ခာ၊ စစ်သည်အင်အားနှင့် အခြားသော အရင်းအမြစ်များကိုသာ ပိုမိုတောင်းဆိုကြပြီး ရှီပြည်နယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကာ ရှီပြည်နယ်၏ ခံစစ်အင်အား နည်းပါးနေချိန်၌ အနောက်ဒေသ နိုင်ငံများက ပြဿနာမရှာနိုင်စေရန် တားဆီးရန်အတွက်သာ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျုံးယန်က နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ဟလျက် ဤသို့ ပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဘုရင်ခံမင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးဟာ လက်အောက်ခံ ရဲမက်အချို့ကို ဦးဆောင်ပြီး ဘုရင်ခံမင်းကြီးရဲ့ လက်အောက်မှာ သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းဖို့ အသင့်ရှိနေပါတယ်။"

"ကျွန်တော်မျိုးဟာ ဘုရင်ခံမင်းကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး မြို့တော်ဆီ ချီတက်ကာ ထိုအိုမင်းရင့်ရော်နေတဲ့ အဖိုးကြီး ချွေယူရဲ့ ချွေမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်မှာပါ။ ပြီးတော့... ထိုအရည်အချင်းမရှိတဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ် ဧကရာဇ်ကိုကော... ဘုရင်ခံမင်းကြီးအနေနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ သူ့နေရာမှာ အစားထိုး မစိုးစံရမှာလဲ။"

ဤမျှအထိ ရဲတင်းလွန်းလှသော စကားလုံးများသည် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်လှသော ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများကိုပင် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အမှင်တက်သွားစေခဲ့တော့သည်။