အခန်း ၂၅၈

အခန်း (၂၅၈)

မကောင်းမှု၏ မူလဇစ်မြစ်

ညမှောင်ရီပျိုးစပြုလာသည်နှင့်အမျှ ညဉ့်မှောင်ထုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ချွေရှန့်သည် သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်လျက် တစ်ဦးလျှင် မြင်းသုံးကောင်စီ အပိုဆောင်ထားသော ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးနှင့်အတူ မြို့တော်ပြင်ပသို့ ပြင်းထန်စွာ မြင်းဒုန်းစိုင်းနှင်၍ ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်း၏ မဟာစစ်တပ်ကြီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ချွေမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဖြုန်းတီး၍ မရနိုင်ပါချေ။ တစ်ဟုန်ထိုး စောစီးစွာ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းက အောင်မြင်မှုရရှိရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုကြီးမားခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ကျင်းနှင့် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိခဲ့သည့်တိုင်အောင် ကျောက်ကျန့်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် အချိန်လုံလောက်စွာ မရှိခဲ့လျှင် အရာအားလုံးသည် အလဟဿ အားထုတ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ကျန့်သည် ယခုအခါတွင် တော်ဝင်ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သလို မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အားကိုးရာ ထောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ရာ အမည်မသိ လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်ပါချေ။ စေ့စပ်သေချာသော ပြင်ဆင်မှုများ မရှိဘဲ သူ့အား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းက မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်အန္တရာယ်ပြုမည့် ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ချွေရှန့်သည် ခေတ္တမျှပင် မနားဝံ့ဘဲ သူ၏မြင်းကို အရှိန်မြှင့်လျက် မိုးလင်းသည်အထိ အရူးအမူး ဒုန်းစိုင်းနှင်ခဲ့ရာ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မြင်းနှစ်ကောင်ပင် လဲလှယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေသည်။

ချွေရှန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးရွှဲနစ်နေခဲ့ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သေသပ်စွာ ဖြီးသင်ထားတတ်သော သနားကတား ဆံပင်စဝန်းများသည်လည်း ရှုပ်ထွေးဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့တော့သည်။ ခါးတစ်ဝိုက် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုနှင့် ပွန်းပဲ၍ အသားလန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ပေါင်တွင်းသားများ၏ ဒဏ်ရာကြောင့် ချွေရှန့်၏ မျက်ခုံးအစုံအကြားတွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့ပေသည်။

"သခင်လေး... ရေအနည်းငယ် သောက်လိုက်ပါဦး!"

ဘေးနားရှိ သန်မာထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက သူ၏နဖူးပြင်ထက်မှ ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်ရင်း မြင်းကုန်းနှီးမှ ရေဘူးသားရေအိတ်ကို ဖြုတ်ကာ ချွေရှန့်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ချွေရှန့်သည် ရေအိတ်ကို လှမ်းယူကာ ခေါင်းကိုမော့လျက် ရေများကို တရစပ် သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ပစ်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ငါတို့ ဘယ်နေရာကို ရောက်နေပြီလဲ။"

ကိုယ်ရံတော်က ရေအိတ်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး စူးရှတောက်ပသော နံနက်ခင်း နေမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် အဝေးဆီမှ မြင်တွေ့နေရသော တောင်ခြေမြို့ငယ်လေး၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘုရင်ခံဝမ်နဲ့ တွေ့ဆုံနိုင်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် တစ်နေ့နဲ့ တစ်ညလောက် အကြမ်းဖျင်း ထပ်ပြီး ခရီးနှင်ရပါဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မြင်းလဲဖို့အတွက် အဲဒီမြို့ထဲကို အရင်ဝင်ရပါမယ်။ ချွေမျိုးနွယ်စုက မြင်းတွေ အဆင်သင့်ပြင်ထားဖို့အတွက် စာပို့ချိုးငှက်နဲ့ ကြိုတင်သတင်းပို့ထားပြီးသားပါ၊ မဟုတ်ရင်တော့ နေ့ရောညပါ မနားတမ်း သွားနေတဲ့အတွက် မြင်းတွေ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချွေရှန့်၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခရီးဝေးလွန်းသည်ဟု မညည်းညူသည့်အပြင် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အလွန်နီးကပ်လွန်းနေပြီဟုပင် တွေးတောမိလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းနှင့် စောစီးစွာ တွေ့ဆုံနိုင်လေလေ၊ ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။ ၎င်းတို့အတွက် အချိန်လည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု၏ ချီတက်မှုနှုန်းသည် လူတစ်ဦးတည်း နေ့ရောညပါ မနားတမ်း စီးနင်းခြင်းနှင့် မတူညီကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တွက်ချက်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ နှစ်ရက်တာ ခရီးစဉ်နှင့် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်ချီတက်မှုနှုန်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူသည် ဆယ်ရက်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်က အလွန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို တွေးတောမိသောအခါ ချွေရှန့်၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် ပြတ်သားရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားတော့သည်။

"မြင်းသွားလဲကြမယ်။ လမ်းခရီးမှာ စားဖို့ ရိက္ခာခြောက်တချို့ ဝယ်ပြီး လမ်းခရီးမှာပဲ စားကြမယ်။ အိပ်ဖို့ မလိုဘူး။"

ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရေကမ်းပေးခဲ့သော ကိုယ်ရံတော်က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် စိတ်ကို တင်းခံကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက ကြမ်းတမ်းတဲ့ အလုပ်တွေနဲ့ ကျင့်သားရနေတာမို့ နှစ်ရက်လောက် မအိပ်ဘဲ နေနိုင်ပေမဲ့ သခင်လေးကတော့..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ ဒါက အချိန်ဖြုန်းနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါ တောင့်ခံနိုင်တယ်။"

ချွေရှန့်၏ လေသံမှာ ပြတ်သားလွန်းလှပေသည်။ ၎င်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးသည် ထပ်မံ၍ မပြောဝံ့တော့ဘဲ ချွေရှန့်၏ ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကိုသာ ရင်ထဲ၌ ဖိနှိပ်ထားကြရတော့သည်။

ချွေရှန့်၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် ယုံကြည်ရသော လူယုံတော်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ချွေမျိုးနွယ်စုကြီး ရင်ဆိုင်နေရသော ဘေးဒုက္ခကပ်ဆိုးကြီးကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပေသည်။ ၎င်းတို့ ဤခရီးကို သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်ထားကြသည်။ ချွေရှန့်၏ ကိုယ်စား သွားရောက်ချင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ ညီအစ်ကိုများအနေဖြင့် ထိုသို့ ပြုလုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်းကိုလည်း နားလည်ထားကြပေသည်။

မျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးလှသည့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုမျိုးတွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ချွေယူနှင့် ၎င်း၏ တရားဝင် သားတို့သာလျှင် ချွေမျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုခွင့် အရင်းအမြစ် ရှိကြပြီး အခြားသူများ၌မူ ဤအရည်အချင်း မရှိကြပါချေ။

ယခုအခါတွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးသည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး သခင်လေးအကြီးဆုံးမှာမူ နောက်ထပ် ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်သဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ဇုန်ထဲသို့ မလွှတ်နိုင်ရာ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဒုတိယသခင်လေး ချွေရှန့်သာလျှင် လာရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချွေရှန့်သည် ယခုအခါတွင် ချွေမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို သူ၏ ပခုံးထက်တွင် ထမ်းပိုးထားရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ချွေရှန့်သည် စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်မြှင့်တင်လျက် သူ၏မြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

"အရှိန်မြှင့်ကြစမ်း။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ချွေရှန့်သည် နေ့ရောညပါ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် မနားတမ်း ခရီးနှင်ခြင်းကို အောင့်အည်းသီးခံရင်း လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူ၏သွားများကို ကြိတ်လွန်းသဖြင့် ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စည်းစိမ်ချမ်းသာထဲ၌ မွေးဖွားလာခဲ့သူဖြစ်ရာ သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် 'ပညာကို အသုံးချရမည့်အချိန်မှ သင်ယူမှု မလုံလောက်ခဲ့ခြင်းအတွက် နောင်တရတတ်သည်' ဟူသော စကားပုံသက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းခိုင်မာမှု မရှိသည့်အခါတွင်လည်း သိုင်းပညာကို ကြိုးစားပမ်းစား မကျင့်ကြံခဲ့မိခြင်းအတွက် နောင်တရတတ်ပေသည်။

အကယ်၍ မျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာသာ နောက်ကွယ်၌ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက လဲပြိုသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ သွေးကြောများ ယှက်သန်းလျက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး အိပ်ငိုက်ခြင်းနှင့် ပင်ပန်းကြမ်းတမ်းသော ခရီးစဉ်တို့ ပေါင်းစပ်မှုက ချွေရှန့်၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုကို ချိုးဖျက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ လက်လျှော့အရှုံးပေးတော့မည့် အခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် တိမ်တိုက်ကြီးပမာ ကျယ်ပြန့်လှသော မဟာစစ်တပ်ကြီးကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရတော့သည်။ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွှင့်ပျံနေသော စစ်အလံများထက်မှ "ယွဲ့" နှင့် "ဝမ်" ဟူသော စာလုံးကြီးများက ဤစစ်တပ်ကြီး၏ အမှတ်အသားကို ဖော်ပြနေခဲ့ပေသည်။

စိတ်ကို အတင်းအကျပ် သတိမြှင့်လိုက်ရင်း ချွေရှန့်သည် အဝေးဆီမှ ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်ကြီး၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် မိန်းမောတွေဝေသွားခဲ့ရသည်။ လူတစ်သောင်းရှိလျှင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်လှပြီး၊ လူတစ်သိန်းရှိပါက မြေပြင်မှ ကောင်းကင်ယံအထိ ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်ပေသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဤစစ်တပ်ကြီးသည် အေးစိမ့်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများကို ဆောင်ကြဉ်းထားပေသည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ဝပ်စင်းနေသော ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူလှပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခန့်ညားထည်ဝါပြီး လေးလံလှသည့်အပြင် အလွန် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လွန်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် စစ်မြေပြင်သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးကြသလို တိုက်ပွဲများကိုလည်း မမြင်ဖူးကြသော သခင်နှင့် အစေခံ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်ဆံများ နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရတော့သည်။

"အကယ်၍ ငါတို့ သဘောတူညီမှု မရနိုင်ခဲ့ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်ကြီးကို မမြင်တွေ့ရမီအချိန်က ချွေရှန့်တွင် အခြေအနေများ မဟန်ပါက အတင်းအကျပ် ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိအချို့ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်ကြီးကို မိမိမျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ ထိုသတ္တိများအားလုံးမှာ အစစအနန စုတ်ပြဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

အင်အားသုံးရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် လက်မခံနိုင်သော နှံကောင်က ရထားလုံးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့ မိုက်မဲလှပြီး မကျွတ်မလွတ်သော ဝိညာဉ်များ၏ အရေအတွက်ကို တိုးပွားစေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လုံးဝ ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။

ချွေရှန့်သည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေကာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ မြင်းကို မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

ရုတ်တရက် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပုံရသော ချွေရှန့်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းက စားပွဲခုံကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။

"အာရန်... သခင်လေးချွေအတွက် ဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်ပူတစ်ခွက် သွားပြင်လိုက်ချေ။"

ချွေရှန့်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ မတ်တပ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဘုရင်ခံကို ဒုက္ခမပေးဝံ့ပါဘူး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ထိုင်နေပါဦး။"

ဝမ်ကျင်းသည် ချွေရှန့်တစ်ယောက် သူ၏စစ်သေနာပတိတဲအတွင်း၌ ရုတ်တရက် အသက်ပျောက်သွားမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ ချွေမျိုးနွယ်စု၏ ဤတရားဝင် သားတော်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပါက သူသည် ပါးစပ်အပေါက်တစ်ရာဖြင့် ရှင်းပြသည့်တိုင်အောင် ဆင်ခြေပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း မရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အခြားသူများ၏ အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုစရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကုရန်သည် ဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို လာရောက်ချဉ်းကပ် ဆက်သလိုက်တော့သည်။ ဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ချွေရှန့်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ကျင်းအား အရိုအသေပေးလိုက်တော့သည်။

"ဘုရင်ခံမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချွေရှန့်၏ ရိုသေကိုင်းညွတ်လှသော ဟန်ပန်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ စနစ်၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ချွေရှန့်ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန်ပင် သူ အတော်လေး ရုန်းကန်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ချွေရှန့်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ရိုသေစွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ဧကန်စင်စစ်၊ စနစ်၏ အကူအညီများကို အသုံးပြုခြင်းက ခေတ္တမျှ စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဆက်တိုက်အသုံးပြုခြင်းကမူ အစဉ်အမြဲ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိစေပေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ လက်ရှိ မဟာစစ်တပ်ကြီးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ဘုရင်ခံ ရာထူးသက်သက်ဖြင့် ချွေရှန့်အား ဤမျှအထိ ဖိအားပေးနိုင်ရန် မလုံလောက်ပါချေ။

"သခင်လေးချွေ... အားနာရိုသေပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ပြောစမ်းပါဦး... ဒီတစ်ကြိမ် မင်းလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"

သူသည် စကားကို လှည့်ပတ်ပြောဆိုခြင်းကို မနှစ်သက်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းနှင့် အာဏာစွမ်းပကားအရ သူသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ မည်သူကမျှ သူ့အား ယဉ်ကျေးမှု မရှိသူဟု စွပ်စွဲဝံ့မည် မမဟုတ်သလို စွပ်စွဲရန်လည်း သတ္တိရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။

အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ချွေရှန့်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့ဆခြင်း လုံးဝ မပြုဝံ့တော့ချေ။

"ဒီတစ်ကြိမ် ဘုရင်ခံမင်းဆီကို ကျွန်တော်မျိုး လာရောက်ရခြင်းက သခင်ကြီးရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်ပါ"

"အို... အသေးစိတ် ရှင်းပြစမ်းပါဦး။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ဝင်စားဟန် ဆောင်လိုက်တော့သည်။ ချွေမျိုးနွယ်စု၏ သံတမန်သည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ချွေမျိုးနွယ်စုဘက်မှ မည်သည့် ကမ်းလှမ်းချက်မျိုး ပေးအပ်မည်ကို သူ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားမိပေသည်။

"ဘုရင်ခံမင်း မသိသေးတာ ရှိပါသေးတယ်။ ကျန်းပေမင်းသား ကျောက်ကျန့်ဟာ ကျွန်တော်တို့လို အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေအပေါ် အလွန် မကျေနပ်မှုတွေနဲ့ သံသယတွေ ရှိနေတာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းကြီးကို စစ်ကူတောင်းဖို့အတွက် သူက မြို့စားဘွဲ့ ပေးအပ်ခြင်းနဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ဆက်ခံခွင့် ကတိကဝတ်တွေကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အပိုင်စားနယ်မြေက ဘယ်အရပ်မှာလဲ... ရိက္ခာလစာကော ဘယ်လောက်ရမှာလဲ... မင်းကြီးအနေနဲ့ ဘုရင်ခံ ရာထူးကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမှာလား... စစ်တပ်ကြီးရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကော... ဒါတွေအားလုံးက မရေရာတဲ့ အချက်တွေပါပဲ။"

"ကျောက်ကျန့်ဟာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မင်းကြီးအပေါ်မှာ စည်းကမ်းချက်တွေ ဧကန်မလွဲ သတ်မှတ်လာမှာဖြစ်ပြီး မင်းကြီးရဲ့ အာဏာတွေကို ခွဲခြမ်းပြီး အားနည်းအောင် လုပ်ဆောင်လာပါလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့ပြီး ချွေရှန့်၏ စကားများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပါချေ။ သူသည် ဤအချက်များအားလုံးကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ကာ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကိုလည်း တွေးတောထားပြီးဖြစ်သည်။ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ထိုပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့သည့် လူကိုသာ ရှင်းပစ်လိုက်လျှင် ရသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါဆိုရင် သခင်လေးချွေရဲ့ အမြင်အရ ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းသင့်လဲ။"

"ကျောက်ကျန့်ကို သတ်ပစ်ဖို့ပါပဲ။"

"ဟင်..."

"ကျွန်တော်တို့ ချွေမျိုးနွယ်စုက မင်းကြီးအတွက် ကျောက်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ မင်းကြီးအတွက် ဆူးငြောင့်ခလုတ်တွေကို ဖယ်ရှားပေးမှာပါ။"

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ချွေရှန့်ထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား... စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ မင်းတို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကိုကော သိရဲ့လား။"

"သိပါတယ်"

ဝမ်ကျင်းသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ချွေရှန့်၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျှောက်လှမ်းကာ သူ့အား သေသာချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်မှာ မင်းတို့လို 'သစ္စာရှိတဲ့ မှူးမတ်တွေ' ရှိနေတာ တကယ်ပဲ မဟာကျင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ချွေမျိုးနွယ်စုက ယောက်ျားတွေဟာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ရာထူးကြီးတွေကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြပြီး အမျိုးသမီးတွေကလည်း မိဖုရားခေါင်းကြီး အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးတာပဲ။ အတိအကျ ပြောရရင် လက်ရှိ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ သွေးထဲမှာတောင် မင်းတို့ ချွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတာ မဟုတ်လား။ အဆုံးအဖြတ်ပေးရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ မင်းတို့က မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ အမြစ်ကို ဒီလိုမျိုး လှန်ပစ်ဖို့ လုပ်နေတာပေါ့လေ..."

ဝမ်ကျင်း၏ သရော်စကားများကြောင့် ချွေရှန့်၏ မျက်နှာပင် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။ ချွေမျိုးနွယ်စု၏ ယနေ့ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် ပျက်စီးခြင်း၏ မကောင်းမှု မူလဇစ်မြစ်ကို စိုက်ပျိုးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ အဘယ်ကြောင့် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ချွေမျိုးနွယ်စုသည် ရှင်သန်ရေးကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြပေသည်။

ချွေရှန့်၏ ရှက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ဆက်လက်၍ မလှောင်ပြောင်တော့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ချွေရှန့်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ကောင်းကောင်းလုပ်စမ်းပါ... ဒါဆိုရင် ချွေမျိုးနွယ်စုဟာ ချွေမျိုးနွယ်စုအဖြစ် ဆက်ရှိနေဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ချွေမျိုးနွယ်စုတော့ ဟုတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း နားလည်ရဲ့လား။"

"နားလည်ပါတယ်"

"သွားတော့။"

"ကျွန်တော်မျိုး အနားယူခွင့်ပြုပါဦး။"

ချွေရှန့်၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်သွားခဲ့တော့သည်။

“သစ္စာစောင့်သိမှုဆိုတာ... လှပတဲ့ မုသာဝါဒတစ်ခုပါပဲ...”