← Chapters

အခန်း ၂၆၁

Vol. 27 Ch. 261

အခန်း ၂၆၁

Vol. 27 Ch. 261

အခန်း (၂၆၁)

ကျင်းရှန်း (၃)

ကျောက်ကျန့်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ လုပ်ကြံခဲ့ပြီးနောက်၊ ထိုလုပ်ကြံသူသည် မြေပြင်ထက်၌ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်ကာ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလျှံထွက်နေသည့် ကျောက်ကျန့်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ကျန့်၏ ယခင်က တောက်ပပြတ်သားလှသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ယခုအခါ ပြာပူပမာ အသက်မဲ့စွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ချေပြီ။ သူ အသက်ပျောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာစွာ အတည်ပြုပြီးနောက်၊ ထိုလုပ်ကြံသူသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြန်၍ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

"ဆုတ်ခွာကြ"

လုပ်ကြံသူများသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော နားလည်မှုဖြင့် အုပ်စုနှစ်စု ခွဲလိုက်ကြသည်။ အုပ်စုတစ်စုက တိုက်ရိုက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ကျန်အုပ်စုတစ်စုမှာမူ ကျောက်ကျန့်၏ ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်ရံတော်များကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရင်း နောက်ချန်၍ လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့ကြသည်။

ကျောက်ကျန့် ကွယ်လွန်သွားသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်၊ ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်ရံတော်များသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်ကာ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ရူးသွပ်စွာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အကယ်၍ နောက်ချန်၍ လမ်းဖွင့်ပေးမည့်သူ မရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့အုပ်စုအများစုမှာ ကိုယ်ရံတော်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

နေ့ခင်းကြောင်တောင် လမ်းမထက်၌ ကျောက်ကျန့် ဗြောင်ကျကျ လုပ်ကြံခံရမှုသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ လူအများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။ မြို့တော်အတွင်း၌ ယခုကဲ့သို့ အရေးပါလှသော ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး လုပ်ကြံခံရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ လမ်းမထက်၌ ဗြောင်ကျကျ အသတ်ခံရခြင်းမှာမူကား ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

အကယ်၍ ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် တိတ်တဆိတ် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါက ရှင်းပြရန် ပိုမိုလွယ်ကူမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူအများကလည်း ရုတ်တရက် ရောဂါဖောက်ပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ကြီးရင့်ခြင်း စသည်တို့ကြောင့်ဟုသာ ထင်မြင်ယူဆကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လမ်းမထက်၌ ဗြောင်ကျကျ လုပ်ကြံခံရခြင်းမှာမူကား လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ကျောက်ကျန့်ကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားသူ အသတ်ခံရခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သာမန်ဆင်းရဲသား လူထုပင်လျှင် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အဓိကဒေါက်တိုင်ကြီးဖြစ်သော ကျန်းပေမင်းသား လမ်းမထက်၌ အသတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်လှပါသည်ဆိုသော အထက်တန်းလွှာ အာဏာပိုင်ကြီးများသည်လည်း သာမန်လူများကဲ့သို့ပင် သေဆုံးနိုင်သည်ဟူသောအချက်ကို လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ဤအခြင်းအရာသည် အာဏာရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အများစု၏ ထိခိုက်လွယ်လှသော အာရုံကြောများကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲကိုင်လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ မြင့်မားသော ရာထူးအာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူတိုင်း၌ ရန်သူဟူ၍ မည်သူတွင် မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။ အကယ်၍ လူတိုင်းက ယနေ့ဖြစ်ရပ်ကို အတုယူကာ ဗြောင်ကျကျ သတ်ဖြတ်ကြမည်ဆိုပါက သူတို့ မည်သို့ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်ပါတော့မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဤဖြစ်ရပ်သည် တော်ဝင်အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် အလွန်အမင်း ဆိုးဝါးပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အန္တရာယ်ရှိသော လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ကျန့် ကွယ်လွန်သွားသည့် ဖြစ်ပွားရာအချိန်မှစ၍၊ အုပ်စုအသီးသီးနှင့် အင်အားစုအသီးသီးမှ လူများသည် အခြေအနေကို လာရောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။ မြို့တော်ရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့များသည်လည်း တရားခံများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ချက်ချင်းပင် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြသည်။

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် ဆူညံလှုပ်ခတ်နေသော ဤစျေးကွက်ဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ထိုအချိန်၌ပင်... ဝမ်လျန်သည် သူ၏ လူယုံတော်များကို ဦးဆောင်ကာ ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်၌ လျှို့ဝှက်စွာ ခြုံခိုနေရာယူထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြသော စံအိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်များ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင်၊ ဝမ်လျန်သည် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အထဲသို့ ချင်းနင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဝမ်လျန်သည် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရူးသွပ်သူတစ်ဦးပမာ သူ၏ အင်အားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ကာ၊ သေရေးရှင်ရေး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ကွက်များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူ ယခုကဲ့သို့ သေရဲသတ်ရဲ တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် မည်မျှအထိ အသုံးဝင်ပုံကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် သူတစ်ပါး၏ အသုံးချခံရမည့်အရေးကို မကြောက်ရွံ့ပါချေ။ အကြောင်းမူကား အသုံးဝင်မှုရှိနေသရွေ့ အစွန့်ပစ်ခံရမည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး၊ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကြီး ပျက်စီးသွားမည် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံမှုအမွေအနှစ်များ သူနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။ သူသာ အမိန့်တော်ကို သစ္စာရှိစွာ နာခံထမ်းဆောင်သရွေ့၊ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်အဆက်အနွယ်များသည် သေချာပေါက် ဘေးကင်းလုံခြုံနေပေလိမ့်မည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အကယ်၍ သူသာ အမိန့်ကို ဖီဆန်ခဲ့လျှင်၊ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ စိမ့်ဝင်ခြင်းကို ခံထားရသော သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းသည် နန်းတွင်းနှင့် ဝမ်ကျင်းတို့၏ နှစ်ဖက်ညှပ်၍ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းမည့် ဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ ယခုအခြေအနေသည်ပင်လျှင် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော လမ်းစတစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။ နန်းတွင်း၏ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရမည့်အရေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်း၏အဆက်အနွယ်များ ဆက်လက်ရှင်သန်တည်ရှိနေနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သူတစ်ပါး၏ လက်အောက်တွင် အချုပ်အခြာခံရခြင်းက ခက်ခဲပင်ပန်းလှသော်လည်း၊ လေလွင့်နေသော ခွေးအိုတစ်ကောင်ပမာ အမြဲတစေ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းအောင်းနေရသည်ထက်မူကား များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။

ဝမ်လျန်၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်နေသော်လည်း၊ သူ၏ ဓားများမှာမူကား အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။ သူ၏ ဓားအစုံမှ ပြင်းထန်လှသော ဓားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး၊ ထက်မြက်လှသော အကာအကွယ်အရှိန်အဝါသည် သူတို့ကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသော ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော် ကိုယ်ရံတော်များကို ခုတ်ပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ပင်မတံခါးကြီးထက်သို့ သွေးရဲရဲများ ပက်ဖြန်းသွားသည့် အခါမှသာ၊ ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်ရံတော်များသည် အိပ်မက်မှ လန့်နိုးလာသကဲ့သို့ သတိဝင်လာကြတော့သည်။ ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော်ကြီးကို ဗြောင်ကျကျ ဝင်ရောက်စီးနင်း တိုက်ခိုက်ဝံ့သည့် ရူးသွပ်သူများ တကယ်ပင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

"ညီအစ်ကိုတို့... လုပ်ကြံသူတွေကို အမြန်တားဆီးကြစမ်း"

ပင်မတံခါးကြီးကို တာဝန်ယူ စောင့်ကြပ်နေသော ကိုယ်ရံတော်ခေါင်းဆောင်သည် အော်ဟစ်ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စံအိမ်တော်အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် လှည့်၍ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် သေဘေးကို ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤသို့ ပြေးဝင်သွားခြင်းမှာ သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် တာဝန်သိတတ်မှုကို အစွမ်းကုန် ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရုံမျှမက၊ ရဲရင့်လှသော ကျန်းပေစစ်တပ်တွင်လည်း အမှုထမ်းခဲ့ဖူးသည့် စစ်မြေပြင် အတွေ့အကြုံ ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာသော စစ်ပွဲအတွေ့အကြုံများကြောင့် သူသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် လာရောက်တိုက်ခိုက်သူများအားလုံးမှာ အဆင့်မြင့်ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ အဆင့်မြင့် ကန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာ၌ ဆက်လက် ရုန်းကန်နေပါက၊ လုပ်ကြံသူများကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် နောက်ထပ် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားရုံမှတစ်ပါး အဖတ်တင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် စံအိမ်တော်အတွင်းပိုင်းသို့ အချိန်မီ သတင်းပို့ သတိပေးခြင်း၊ စစ်ကူများ ဆင့်ခေါ်ခြင်းဖြင့်သာ စံအိမ်တော်ကြီးအား ဤဘေးဒုက္ခကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရရှိစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

အကြံအစည်ကား ကောင်းမွန်လှသော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် သူ့အား ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို လုံးဝ ပေးအပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

စံအိမ်တော်များကို ချေမှုန်းစီးနင်း၍ မျိုးနွယ်စုများကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းရာတွင် အတွေ့အကြုံ လွန်စွာ ရင့်ကျက်လှသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် သူ၏ အကြံအစည်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိပ်မိသွားကြပြီး၊ လုံးဝ အောင်မြင်ခွင့် ပြုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင်၊ ထက်မြက်လှသော မြားဒူးလေးမြားတံအစင်းတစ်ဒါဇင်ခန့်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးစဉ်မှာပင်၊ ထက်မြက်လှသော မြားဒူးလေးမြားတံများသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဖောက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ သွေးရဲရဲများ မြေပြင်ထက်သို့ ပန်းထွက်ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဒဏ်ရာကြောင့် သူသည် နှစ်လှမ်းခန့် ယိမ်းထိုးသွားပြီးနောက်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်ရက်လဲကျ သေဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

"အထဲကို အမြန်ဆုံး ချီတက်ကြစမ်း... ကျောက်ဖန်ကို သတ်ပစ်ကြ"

ဝဝမ်လျန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် လုပ်ကြံသူများသည် စံအိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးကြီးကို အလျင်အမြန်ပင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်လျန်နှင့် သူ၏လူများသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်အေးသက်သာခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

စံအိမ်တော်တံခါးကြီးကို လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် ဖမ်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော်၏ အတွင်းပိုင်း၌ ကိုယ်ရံတော်အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးပြီး၊ ထိုသူများသည် လုံးဝ လျှော့တွက်၍ရသော အရာများ မဟုတ်ကြပေ။

သူတို့အများစုမှာ ရဲရင့်လှသော ကျန်းပေစစ်တပ်မှ ကျွမ်းကျင်လှသည့် စစ်သည်တော်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်မိနေပါက၊ ကျောက်ဖန်ကို သုတ်သင်ရန်မှာ လွန်စွာ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် စံအိမ်တော်အတွင်းပိုင်းရှိ ကိုယ်ရံတော်များသည်လည်း သတိပြုမိသွားကြပြီး၊ အလျင်အမြန်ပင် စုစည်းကာ ခုခံရန် ပြင်ဆင်လာကြတော့သည်။ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေအရ ရာထူးကြီးမားသော စစ်ဘက်အရာရှိကြီးများသည် ကိုယ်ပိုင်အပါးတော်မြဲစစ်သည်များ ထားရှိခွင့်ရှိရာ၊ ကျန်းပေမင်းသားကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားသူအဖို့မူကား ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထို့အပြင် စံအိမ်တော်၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များအားလုံးကို နန်းတော်အတွင်းသို့ လုံခြုံရေးအတွက် ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့ရသဖြင့်၊ စံအိမ်တော်၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား လျော့နည်းသွားမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ကျောက်ကျန့်သည် မကွယ်လွန်မီကပင် စံအိမ်တော်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များအားလုံးကို ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်စေကာ၊ အင်အားပြင်းလှသော လေးနှင့် မြားဒူးလေးများကို ကိုင်ဆောင်စေခဲ့ပြီး၊ အတွင်းအပြင် လုံခြုံရေးစစ်သည် အင်အားကိုလည်း နောက်ထပ် တစ်ထောင်အထိ တိုးမြှင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရုံမျှဖြင့်ပင်၊ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဂဏန်းကျော်မှာ ပြင်းထန်လှသော လေးမြားပစ်ခတ်မှုအောက်၌ ချက်ချင်းပင် လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံရန်နှင့် စိမ့်ဝင်စီးနင်းရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် သာမန်အရပ်သားများနှင့် ကုန်သည်များ၏ သာမန်အဝတ်အစားများကိုသာ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသာမန်ပိတ်စအဝတ်အစားများသည် ထက်မြက်လှသော မြားတံများကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိရာ၊ အကယ်၍ သူတို့၏ ကိုယ်ခံပညာကျင့်စဉ်သည် အကာအကွယ်အရှိန်အဝါအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမနေပါက၊ ထူထပ်လှသော မြားမိုးရွာသွန်းမှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်လျန် ရှိနေခဲ့ပေသည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ မိမိ၏ ပြင်းထန်လှသော အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အားကိုးလျက် ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော် ကိုယ်ရံတော်များထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ကာ၊ ဓားကို ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းခုတ်ပိုင်းရင်း သူတို့၏ မြားတပ်ဖွဲ့ အဆင်အပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

စံအိမ်တော်၌ ခွင့်ယူ၍ နားနေသော ကျောက်ဖန်သည် ပြင်ပမှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြေးထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ဝမ်လျန်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှုန်းမှာ လွန်စွာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့်၊ ကျောက်ကျန့် လမ်းမထက်၌ လုပ်ကြံခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းဆိုးသည် စံအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိမလာသေးပေ။

ကျောက်ဖန်သည် သူ၏ အကိုတော် အသက်ပျောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိသေးသဖြင့်၊ ထိုလုပ်ကြံသူများသည် စံအိမ်တော်တံခါးဝ၌ သူ၏နောင်တော် ကျောက်ကျန့်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်ကာ ငြိမ်သက်စွာ မထိုင်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ လူယုံတော်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်တွင်မူ၊ ပထမဆုံး စုစည်းခဲ့သော ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့မှာ အားလုံးနီးပါး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအော့နှလုံးနာဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကျောက်ဖန်၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားခဲ့ရပြီး ထိတ်လန့်ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ရဲတင်းလှချည်လား လူယုတ်မာတို့... မင်းတို့ ဘာတွေလုပ်နေကြလဲဆိုတာကို ကော သိကြရဲ့လား။"

"သေကြစမ်း"

သူသည် လဲကျသေဆုံးနေသော ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ လှံရှည်တစ်စင်းကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ ဝမ်လျန်နှင့် အခြားသော လုပ်ကြံသူများရှိရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ သေတွင်းသို့ သက်ဆင်းရမည့် အချည်းနှီးသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ကျောက်ဖန်အနေဖြင့် ဤသွေးဆာနေသော လူယုတ်မာများအား စံအိမ်တော်၏ နောက်ဖေးအဆောင်ဆီသို့ နောက်ထပ်တစ်လှမ်းမျှ ဝင်ရောက်ခွင့် လုံးဝ မပြုဝံ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလုပ်ကြံသူများသည် နောက်ဖေးအဆောင်ရှိ မိသားစုဝင်များကို သတ်ဖြတ်ရန်ထက်၊ စံအိမ်တော်၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော သူ့ကိုသာ သတ်ဖြတ်ရန် ပိုမိုလိုလားနေကြလိမ့်မည်ဟု သူက လောင်းကြေးထပ် စွန့်စားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ မရီးတော်စပ်သူ၊ တူတော်မောင်၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးငယ်များအားလုံးမှာ နောက်ဖေးအဆောင်အတွင်း၌ ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ရူးသွပ်သူများသည် နောက်ဖေးအဆောင်အတွင်းသို့သာ ချင်းနင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါက၊ နောင်တွင် မည်သို့မျှ မတွေးဝံ့စရာ ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ပါက၊ နောင်တော် ကျောက်ကျန့်က သူ့အား ခွင့်လွှတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ သူကိုယ်တိုင်မူကား မိမိကိုယ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ခွင့်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်မှာလည်း ကွက်တိ မှန်ကန်နေခဲ့ပေသည်။ သူသည် ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည့် ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင်၊ စံအိမ်တော်အတွင်းပိုင်းသို့ တိုးဝင်နေကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် သူ့ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်၍ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားဂိုဏ်းမှ ထိပ်သီးပညာရှင်အချို့သည်လည်း ချက်ချင်း စုစည်းလာကြပြီး၊ အသက်ကို ပဓာနမထားသော တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်လျန်သည် နီရဲနေသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့်၊ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိ၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို အပြည့်အစုံ ထုတ်ဖော်ကာ ကျောက်ဖန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူတို့အတွက် အချိန်မှာ လွန်စွာ အကန့်အသတ် ရှိလှပေသည်။

ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော်၏ အင်အားကို လုံးဝ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်သည့်အပြင်၊ သူတို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ကြာမြင့်နေပါက၊ စံအိမ်တော်၏ နောက်ထပ် ကိုယ်ရံတော်များ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချိန်တွင် သူတို့အဖို့ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

လက်နက်အပြည့်အစုံ ဆင်ယင်ထားပြီး စစ်မြေပြင်တွင် စမ်းသပ်ခံထားရသော စစ်သည်တစ်ထောင်ကျော်နှင့် စံအိမ်တော်၏ ပညာရှင်မြောက်မြားစွာကို၊ ဝမ်လျန်တို့ကဲ့သို့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမပါရှိသော လူတစ်ရာကျော်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ဝမ်လျန်သည် အဆင့်မြင့်ကန်းချီအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

မိမိအား ဝိုင်းရံထားသော လုပ်ကြံသူများကို ကြည့်ရင်း၊ ကျောက်ဖန်သည် မိမိ ယနေ့ သေဆုံးရတော့မည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသော်လည်း၊ နောက်သို့ တစ်လှမ်းမျှ ဆုတ်ခွာရန် လုံးဝ ငြင်းဆန်ခဲ့ပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ပါက၊ စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးသူငယ်များအားလုံးမှာ အန္တရာယ်တွင်းသို့ သက်ဆင်းရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ မဆုတ်မနစ် ခုခံရင်း မိမိ၏ အသက်ကို စေးစေးစပ်စပ် အသုံးချကာ၊ စံအိမ်တော်၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကြီးအားလုံး ရောက်ရှိလာချိန်အထိ လုပ်ကြံသူများကို ဆွဲထားနိုင်ခဲ့လျှင်မူကား၊ အတွင်းအဆောင်ရှိ မိသားစုဝင်များ၏ ဘေးကင်းမှုကို သေချာပေါက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သံချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ သွေးရဲရဲများ လေထုထဲ၌ ဖျန်းခနဲ စင်ဟတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်...

ဝမ်လျန်သည် ကျောက်ဖန်၏ လည်ပင်းထံမှ သူ၏ ဓားကို တုန်ရင်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ နောက်ကွယ်၌ ဒဏ်ရာအပြည့်အစုံဖြင့် ရပ်ကျန်နေခဲ့သော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ကျော်မျှသာရှိသည့် နောက်လိုက်များကို လှမ်းကြည့်ရင်း၊ သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဆို့နင့်လှိုက်လှဲစွာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"အမြန်သွားကြစို့... ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ကြစမ်း"

ဤခရီးစဉ်အတွင်း လူမြောက်မြားစွာ သေဆုံးရလိမ့်မည်ကို သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ် ဤနေရာကား သာမန် သေးငယ်သော အိမ်ထောင်စုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကျန်းပေမင်းသားစံအိမ်တော်ကြီး ဖြစ်ပေရာ၊ မည်သို့လျှင် လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်စီးနင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော လူနည်းစုလေးကို ကြည့်ရင်း၊ ဝမ်လျန်သည် သူ၏ စိတ်အတွင်းပိုင်းရှိ ပြင်းထန်လှသော ကြေကွဲဝမ်းနည်းမှုကို မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသွေးမြေကျရာ စစ်မြေပြင်ထက်၌ လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ကြသူများထဲတွင်၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သေတွင်းကို အတူတကွ ကျော်ဖြတ်ကာ သွေးသစ္စာပြုခဲ့ကြသည့် ညီအကိုများ ပါဝင်နေရုံမျှမက၊ အချို့မှာ သူကိုယ်တိုင် ငယ်စဉ်ကတည်းက အနီးကပ် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ရင်သွေးငယ်များပမာ တပည့်များ ဖြစ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူ မည်သို့လျှင် နှလုံးကြေကွဲခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်ပါတော့မည်နည်း။ သူ မည်သို့လျှင် ပူဆွေးခါးသီးခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

All Chapters