အခန်း ၂၆၇
Vol. 27 Ch. 267
အခန်း (၂၆၇)
အစွမ်းပြခြင်း
မိန်းမစိုးများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် အခြားသူများသည် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော လျှောက်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြရာ လမ်းတစ်လျှောက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တောက်ပပြောင်လက်သော သံချပ်ကာဝတ်စုံများနှင့် လက်နက်များကို ဆင်ယင်ကိုင်စွဲထားသည့် တင့်တယ်ခန့်ညားသော တော်ဝင်သက်တော်စောင့်များ ဝန်းရံလျက် ရှိနေကြသည်။
တော်ဝင်နန်းတွင်းညီလာခံခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နန်းဆောင်ကြီးနှင့်အတူ ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော ခန့်ညားထည်ဝါမှုနှင့် ခိုင်ခံ့လေးနက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပေသည်။
ဝမ်ကျင်းသည် နဂါးပလ္လင်ထက်ရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်ကို မော်ကြည့်လိုက်ရာ တင့်တယ်ခန့်ညားလှသော အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကြဉ်းပေးရမည့် နဂါးဝတ်ရုံတော်သည် ထိုနုနယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်မူ ၎င်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအချို့ လျော့ပါးပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။
သူ၏ နုနယ်သော မျက်နှာတော်ကို ငါးရောင်ခြယ် ပိုးချည်မျှင်များနှင့် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့များ သီကုံးထားသည့် ဆယ့်နှစ်တန်းပါ ခေါင်းဆောင်းဖြင့် ကွယ်ဝှက်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်ချေ။ ဤသည်မှာ ထိုခေါင်းဆောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာတော်ကို တိုက်ရိုက် မော်ဖူးခွင့်မရှိခြင်းက သူ၏ မြင့်မြတ်သောအဆင့်အတန်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် လှုပ်ရှားသွားလာသည့်အခါ ထိုပုတီးစေ့လိုက်ကာသည် လှုပ်ခါသွားမည်ဖြစ်ရာ ယင်းက သူ့အား အစဉ်အမြဲ တင့်တယ်တည်ကြည်သော ဟန်ပန်နှင့် နန်းတွင်းကျင့်ထုံးများကို ထိန်းသိမ်းရန် သတိပေးနှိုးဆော်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
နဂါးပလ္လင်ထက်တွင် စိုးစံနေသော ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ စစ်သူကြီးများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လက်နက်များကို ဆင်ယင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် သံချပ်ကာဝတ်စုံများကပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် ဧကရာဇ်ငယ်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုများ မြင့်တက်လာခဲ့ရသည်။
အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ထံသို့ ရှေ့တိုးချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ပုန်ကန်လိုလျှင်ပင် ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုး၌ ဓားကို ကိုင်စွဲကာ မိမိအား သတ်ဖြတ်ရန် အလျင်စလို ပြေးဝင်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း ဧကရာဇ်ငယ် သိရှိသော်လည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူသည် ကြောက်ရွံ့နေမိဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်ငယ်၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး လည်ပင်းဝသို့ ရောက်လုမတတ် ထိတ်လန့်နေစဉ်အတွင်း ဝမ်ကျင်းသည် တော်ဝင်ပလ္လင်တော်ရှေ့၌ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ငယ်ကို ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်သည်။
“ခြေတော်ရင်းက ကျွန်တော်မျိုးဟာ စစ်ဝတ်စုံ ဆင်ယင်ထားရတဲ့အတွက် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ဒူးထောက်ခစားခြင်း မပြုနိုင်တာကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ခွင့်လွှတ်ပေးသနားတော်မူပါ။”
ဧကရာဇ်ငယ်သည် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ရင်း ခြောက်ကပ်နေသော သူ၏ လည်ချောင်းကို အနည်းငယ် ပြေလျော့စေလိုက်သည်။
“ကိစ္စမရှိဘူး... ငါကိုယ်တော်က အပြစ်အားလုံးကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးတယ်။”
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်လှပါတယ်။”
ပလ္လင်အောက်ရှိ စစ်ဘက်၊ အရပ်ဘက် အရာရှိကြီး အပေါင်းတို့သည် ဝမ်ကျင်း ခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ အပြုအမူအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီးနောက် ကောက်ချက်တစ်ခုကို တူညီစွာ ချမှတ်လိုက်ကြတော့သည်။
ဝမ်ကျင်းသည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်သော အမတ်ဆိုးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ညီလာခံခန်းမအတွင်းသို့ သံချပ်ကာဝတ်စုံဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ရုံမျှမက၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်ခြင်း မရှိဘဲ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာတော်ကိုပါ တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ဝံ့ခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်အပေါ် သူ၏ ရိုသေခန့်ညားမှု ကင်းမဲ့ခြင်းမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ဟန်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ရိုသေမှုကင်းမဲ့ခြင်းကို စူးရှစွာ ခံစားသိရှိလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ မကျေနပ်မှုများကို ရင်ထဲတွင်သာ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ပြသရန် မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။ မယ်တော်မိဖုရားကြီးသည် သူတို့သားအမိနှစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်ရှိပြီး ခက်ခဲလှသည့် အခြေအနေကို ဧကရာဇ်ငယ်အား မကြာခဏ သတိပေးနှိုးဆော်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကျောက်ကျန့်သည် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် စစ်တပ်ကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သဖြင့် ဤတော်ဝင်နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်နေနိုင်ခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခြင်းခံခဲ့ရသည့် သူ၏ အိမ်ရှေ့စံ အကိုတော်သည် ယခုတိုင် အသက်ထင်ရှားရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မိမိအား သတ်ဖြတ်ကာ နဂါးပလ္လင်ကို ပြန်လည်လုယူရန်အတွက် အသည်းအသန် ကြံစည်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဝမ်ကျင်းကို အပြစ်တင်ရန် မဝံ့ရဲရုံမျှမက၊ သူ့ကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန်နှင့် မျက်နှာသာပေးရန်အတွက်သာ ကြိုးပမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။
“အမတ်မင်း... သင်ဟာ သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်။ တော်ဝင်နန်းတွင်းက မင်းကို အစောပိုင်းက ကတိပေးထားခဲ့တဲ့ ဆုလာဘ်တွေဟာ သာမန်ကတိအလွတ်တွေ ဖြစ်မသွားစေရဘူး။”
ဧကရာဇ်ငယ်သည် သူ၏ဘေးရှိ မိန်းမစိုးတစ်ဦးကို လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ ထိုမိန်းမစိုးသည် အသင့်ရေးသားထားသော တော်ဝင်အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို ထုတ်ယူကာ ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ကြားလိုက်တော့သည်။
“မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းအရ ရှူပြည်နယ်အတွင်း၌ သူပုန်များ ထကြွသောင်းကျန်းကာ ပြည်သူလူထုကို လုယက်ဖျက်ဆီးပြီး အရာရှိများကို မဆင်မခြင် သတ်ဖြတ်နေသည့် အချိန်အခါတွင် သစ္စာရှိပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော ယွဲ့ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ရှင်းဝူနယ်စားမင်း ဝမ်ကျင်းသည် ရဲဝံ့စွာ ရှေ့ထွက်၍ သူပုန်များကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့ကာ ငါတို့၏ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် တည်ငြိမ်အေးချမ်းရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့သည်။”
“သူသည် ပညာအမြော်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံကာ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး စစ်တပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဦးဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သူ၏ ကျားသစ်ကဲ့သို့ စွမ်းအားထက်မြက်လှသော စစ်တပ်ကြီးဖြင့် ဓားပြသူပုန်အုပ်စုများကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲများတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်သားထက်မြက်စွာဖြင့် ပြင်းထန်လှသော စစ်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းမာလှသော ရန်သူများကို အောင်မြင်စွာ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များသည် နိုင်ငံတော်အတွက် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကရုဏာတရားသည် ပြည်သူလူထုအပေါ် အကျိုးပြုပေသည်။”
“ထို့ကြောင့် ယွဲ့ပြည်နယ် ဘုရင်ခံ ရှင်းဝူနယ်စားမင်းကြီး ဝမ်ကျင်းအား 'ကျန့်နန်မင်းသား' အဖြစ် အထူးတိုးမြှင့်ခန့်အပ်လိုက်ပြီး အိမ်ခြေတစ်သောင်းစာ အခွန်တော်မြေကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ရွှေစင်ပိဿာတစ်သောင်းနှင့် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပိုးထည်လိပ်များကို ချီးမြှင့်မည့်အပြင် မင်ယွဲ့ပြည်နယ်နှင့် ၎င်း၏ တောင်ဘက်ရှိ ပြည်နယ်အားလုံး၏ စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာ အလုံးစုံကို လွှဲအပ်နှင်းသနားတော်မူသည်။ အခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့် စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်သည်တော်များကိုလည်း သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများအလိုက် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခြင်းများကို ဆောင်ရွက်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ မှူးမတ်အရာရှိ အပေါင်းတို့အနေဖြင့် သူ့ကို စံနမူနာယူလျက် နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းကြပြီး ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဆောင်ရွက်နိုင်ကြပါစေကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ဤသည်ကို အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။”
ဤကဲ့သို့သော ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးနှင့် နယ်မြေပေးသနားမှုမှာ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ အမြင့်မားဆုံးသော ဆုလာဘ်ကြီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။
အခြားသော မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို မင်းသားဘွဲ့အဖြစ် ပေးသနားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်စဉ်က မဟာဧကရာဇ်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ အမှုထမ်းခဲ့ကြသော စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားလှသည့် စစ်သူကြီးများပင်လျှင် အမြင့်ဆုံးအနေဖြင့် နယ်စားမင်းဘွဲ့ကိုသာ ရရှိခဲ့ကြသည်ကို သတိပြုရပေမည်။ ယခင်က မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်တွင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဝင်များအနက် 'ကျန်းပေမင်းသား' ဟူ၍ မင်းသားတစ်ပါးသာ တည်ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူ၏ မိသားစုမျိုးနွယ်အမည်မှာ 'ကျောက်' ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ကျန်းပေမင်းသား၏ စံအိမ်တော်မှာ အမည်ခံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်တွင် အခြားသော အစွမ်းထက်လှသည့် 'ကျန့်နန်မင်းသား' တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးတို့အားလုံး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ဆုလာဘ်တော်တွေအတွက် ကျေးဇူးတော်ကို ခံယူပါတယ်။”
ဝမ်ကျင်းက ရှေ့မှဦးဆောင်၍ အလေးပြုလိုက်ရာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ စစ်သူကြီးများကလည်း လိုက်လံ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကြတော့သည်။
တရားဥပဒေရေးအမတ်ကြီး 'ကျစ်တု' နှင့် လန်ယာဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ 'ဝမ်ကျယ်' တို့သည် အလျင်မြန်ဆုံး ရှေ့ထွက်၍ ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြသည်။
“အရှင်မင်းသား... ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်လှပါတယ်။”
ဝမ်ကျင်းက ပြုံးလိုက်ရင်း သူတို့၏ ဂုဏ်ပြုမှုကို လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သို့သော် ထောက်ခံမှုများ ရှိနေသကဲ့သို့ ကန့်ကွက်မှုများလည်း သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။ မှူးမတ်များကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ငယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... အမိန့်တော်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ ကျွန်တော်မျိုး တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။ အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို မင်းသားဘွဲ့ ပေးသနားခြင်းဟာ ဘိုးဘေးဘီဘင်တို့ရဲ့ တရားဥပဒေနဲ့ ကျင့်ထုံးများကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပါတယ်။”
ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို မှေးစစ်လိုက်ရင်း ထိုစကားကို ပြောဆိုသူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူက ဤသို့ သတ္တိရှိရှိ ကန့်ကွက်ရဲသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရပေသည်။ ထိုသူသည် သေရမှာကို မကြောက်သည်လား။
ထိုသူသည် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖြူဖွေးနေပြီး စူးရှထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများ၊ နားထင်သို့ ထိုးတက်နေသည့် သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်ခုံးများ၊ ကျယ်ပြန့်သော ပါးစပ်နှင့် ကြီးမားသော နားရွက်များ ရှိကာ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သော ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထိုသူကား မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီး 'ဖေးကျန့်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။
မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီး ရာထူးသည် နန်းတွင်း အမတ်ကြီးကိုးဦးအနက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်ပြီး နန်းတော်တံခါးများ၊ တပ်စွဲထားသော သက်တော်စောင့်များကို စီမံခန့်ခွဲရကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်များ ပေးအပ်ရသည့် အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဤရာထူးကို ကိုင်စွဲထားသည့် ဖေးကျန့်သည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုအပေါ် လုံးဝသစ္စာစောင့်သိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းက ဧကရာဇ်ငယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အစောင့်အရှောက်တံဆိပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျောက်ကျန့်က အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်မီကပင် ဧကရာဇ်ငယ်သည် အခြားသူများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် နန်းတော်သက်တော်စောင့် တပ်ဖွဲ့လေးခုနှင့် စစ်တပ်သုံးခုစလုံးသည် ရှေးယခင်ကတည်းက အခြားအင်အားစုများ၏ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မကြာခဏဆိုသလို အာဏာမဲ့ကာ တတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ နန်းတော်တံခါးစောင့် စစ်သည်များသည်လည်း လူသားများသာ ဖြစ်ကြပြီး ဇနီးမယား၊ သားသမီးများနှင့် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မိဘများ ရှိကြသဖြင့် အပေါ်ယံကတိစကားများသည် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ လက်ထဲက ရွှေငွေများလောက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိကြချေ။
ဖေးကျန့်၏ ကန့်ကွက်စကား ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီး 'ဝမ်ကျယ်' သည် သူ့ကို တုံ့ပြန်ချေပရန်အတွက် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။
“အမတ်မင်းဖေး... သင့်ရဲ့ စကားတွေဟာ မှားယွင်းနေပါတယ်။”
“စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူတွေကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်တာဟာ ငါတို့ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ အစဉ်အလာတစ်ခုပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီမင်းသားဘွဲ့ ပေးသနားခြင်းကို ကျန့်နန်မင်းသားက သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စစ်တပ် မချီတက်ခင်ကတည်းက တော်ဝင်နန်းတွင်းက ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဖြစ်တယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အမတ်မင်းဖေး ကန့်ကွက်တာကို ဘာလို့ မမြင်ခဲ့ရတာလဲ။ အမတ်မင်းဖေးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကတိပျက်တဲ့ အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်စေချင်တာလား။”
ဝမ်ကျယ်၏ ထက်မြက်လှသော စကားလုံးများသည် ဖေးကျန့်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ပေသည်။ မှန်ပေသည်၊ အကယ်၍ မင်းသားဘွဲ့ ပေးအပ်ခြင်းကို မလိုလားပါက အဘယ်ကြောင့် အစောပိုင်းက မထုတ်ဖော်ခဲ့သနည်း။ တော်ဝင်နန်းတွင်းက ဤအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်စဉ်က မကန့်ကွက်ခဲ့ဘဲ ယခုအခါ သူက အောင်ပွဲခံကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ ကတိကို ဖျက်ပယ်လိုကြခြင်းလား။
ထိုသို့ဆိုလျှင် တော်ဝင်နန်းတွင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာက အဘယ်မှာရှိပါမည်နည်း။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အရှိန်အဝါကကော အဘယ်မှာ ရှိပါမည်နည်း။ လောကကမ္ဘာက ပြည်သူလူထုက ဤအရာကို မမည်သို့ မြင်ကြပါမည်နည်း။
သူသည် ဤမင်းသားဘွဲ့ ပေးအပ်ခြင်းကို အလျင်အမြန် အတည်ပြုလိုသဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို 'ကျန့်နန်မင်းသား' ဟုပင် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။
ခေတ္တမျှအတွင်း ဖေးကျန့်သည် စကားဆွံ့သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ကျုံးဟိန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး တိုက်ပွဲတွင် အထိနာကာ အင်အားနည်းသွားလိမ့်မည်ဟု ကနဦးက တွေးထင်ထားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့ကို မြို့တော်သို့ မျှားခေါ်ကာ နန်းတွင်းသက်တော်စောင့်များဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ကြံစည်ထားခဲ့ကြောင်းကို ယခုကဲ့သို့ ညီလာခံ၌ ထုတ်ဖော်ပြောဆို၍ မရနိုင်ပါချေ။
သူသည် ကျောက်ကျန့်၏ အစီအစဉ်ကို အစကတည်းက သိရှိပြီး သဘောတူခဲ့သော်လည်း၊ ကျုံးဟိန်းတစ်ယောက် အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ ထို့ပြင် ကျောက်ကျန့်ပါ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်အထိ...
ဖေးကျန့် နှုတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်ကျယ်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသူများအနက် ဝမ်ကျင်း မင်းသားဘွဲ့ရရှိရန် အလိုလားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ 'ဝမ်' ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရေး၍မရနိုင်သော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် မိသားစုတစ်စုတည်းဖြစ်သဖြင့် သေချာပေါက် ကူညီရမည် ဖြစ်ပေသည်။
လန်ယာဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဝမ်ကျင်းအား ယခင်က ကူညီခဲ့မှုအားလုံးသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးရလဒ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုအတွက် သူတို့၏ နယ်မြေကို ကာကွယ်ရန် စစ်တပ်မရှိသည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရုံမျှမက၊ ပင်လယ်ရေကြောင်း ဆန်စပါးကုန်သွယ်မှုမှ အကျိုးအမြတ်များကိုလည်း ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ ထူးချွန်သော လူငယ်များအတွက် အရေးပါသော ရာထူးနေရာများကိုလည်း စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရသည့်အခါ သူတို့သည် သဘာဝကျစွာဖြင့် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ့ကို ထောက်ခံကြမည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်တို့၏ နယ်မြေသို့ တစ်ကြိမ်မျှ မရောက်ဖူးသော်လည်း သူ၏ သြဇာအာဏာသည် ကြီးမားလှသော အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် အရာရှိအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသော ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မိသားစုများနှင့် ပင်လယ်ရေကြောင်း ဆန်စပါးကုန်သွယ်မှုမှ အကျိုးအမြတ်ရရှိနေကြသူများသည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ပေးကြမည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျယ် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကန့်ကွက်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသူအများအပြားသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြတော့သည်။
ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီးသည်လည်း အမတ်ကြီးကိုးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အလွန်အရေးပါသော အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ခရီးစဉ်လုံခြုံရေး၊ နန်းတော်တံခါးပြင်ပရှိ သက်တော်စောင့်များကို တာဝန်ယူရပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်များ ပေးအပ်ရသည်။ ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီးသည် အနာဂတ်အရာရှိလောင်းများကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အကဲဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖေးကျန့်သည် မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဘေးနားတွင်မူ ဝမ်ကျယ်သည် ကြီးမားသော သြဇာအာဏာကို ကိုင်စွဲထားပေသည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား ထိခိုက်နစ်နာမှု ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မကျေနပ်သူများသည်လည်း နှုတ်ဆိတ်ကာ လက်ခံရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ကြတော့သည်။
တရားရေးအမတ်ကြီး ကျစ်တုသည်လည်း အခြားသူများ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရှေ့ထွက်၍ ထောက်ခံခြင်း မပြုတော့ချေ။ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ အခိုင်မာဆုံးသော မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြပြီး သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကြောင့် သူသည် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။
အရာရှိကြီးများ၏ အရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော မဟာအမတ်ကြီးသုံးဦးအနက် နန်းတွင်းအမတ်ကြီးချုပ် 'ကျန့်ကျင်း' သည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို နှိမ့်ချထားခဲ့သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ် 'ချွေယူ' ကွယ်လွန်ပြီးနောက် စစ်သေနာပတိချုပ်အသစ်ကို ခန့်အပ်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ထိုရာထူးနေရာမှာ လစ်လပ်နေခဲ့သည်။ အသစ်ခန့်အပ်ထားသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး 'ယန်ကျိ' သည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်းသည် ဝမ်ကျယ်ထံသို့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စူးရှလှသော အကြည့်များဖြင့် မှူးမတ်အရာရှိအားလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးပလ္လင်ထက်ရှိ ဧကရာဇ်ငယ်ထံ၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ငယ်၏ နှလုံးသားမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
“အမတ်မင်းတို့အားလုံး... အားလုံး ကန့်ကွက်စရာ မရှိကြဘူးဆိုရင်... မင်းသားဘွဲ့ အပ်နှင်းခြင်း အခမ်းအနားကို ပြင်ဆင်ကြပါ။”
“ဒါ့အပြင် ကျန့်နန်မင်းသားကို မြို့တော်မှာ နေထိုင်ဖို့အတွက် စံအိမ်တော်တစ်ခုကိုလည်း ပေးသနားတော်မူတယ်။”
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်လှပါတယ်။”
ဝမ်ကျင်းသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ပထမဆုံးအကြိမ် နန်းတွင်းညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခြင်း၌ပင် သူ၏ ထက်မြက်လှသော အစွမ်းအစနှင့် ချွန်ထက်သော အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ပြသနိုင်ခဲ့တော့သည်။