အခန်း ၂၇၀

အခန်း (၂၇၀)

အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်

ကျန့်နန်မင်းသား၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် ဖိတ်စာအထပ်လိုက်ကို စီမာယီ၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

“တွေ့လား အမတ်ကြီး... သူတို့တွေ ကြောက်ဒူးတုန်နေကြပြီ။”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ထိပ်တန်းအမတ်ကြီး သုံးဦးကို ရာထူးမှ ဆွဲချပစ်လိုက်သည့် ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ရပ်သည် သူ့အား လူအများအပေါ် ရိုသေခန့်ညားစေရုံသာမက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အမတ်ချုပ် ကျန်းကျင့်နှင့် မြို့တော်အတွင်းရှိ အခြားသော ဩဇာအာဏာကြီးမားသူများအတွက် ထိုအခြေအနေသည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီး ဝမ်ကျယ်နှင့် တရားရေးအမတ်ကြီး ကျစ်တုတို့မှာမူ ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့နှင့် တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွားများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လီချန်းသည်လည်း လီမိသားစုနှင့် ဝမ်ကျင်းအကြား သွေးသားတော်စပ်မှုကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ကာ ငြိမ်သက်နေနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အခြားသူများကမူ ထိုသို့ မမြင်ကြချေ။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသည် ယနေ့တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား ဖိအားပေးကာ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး သုံးဦးကို ရာထူးမှ မောင်းထုတ်နိုင်လျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့ကိုကော ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါမည်လား။

ယခုအခါ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ခုပ်တွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်နှင့် ကံကြမ္မာများသည် သူ၏ အလိုကျ သဘောထားအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

သူက သူတို့ကို ပစ်မှတ်မထားလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း အကယ်၍ ပစ်မှတ်ထားလာခဲ့လျှင် မည်သို့ပြုလုပ်မည်နည်း။

မည်သူမျှ စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အခြားသူများ၏ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်ခုတ်ထစ်ခြင်းကို မခံလိုကြချေ။

စီမာယီသည် ဖိတ်စာများကို တစ်စောင်ချင်းစီ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် တွေးတောဆင်ခြင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ ဤဖိတ်စာများသည် မြို့တော်အတွင်းရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အာဏာရှိသူအားလုံးနီးပါး၏ နာမည်များကို လွှမ်းခြုံထားပေသည်။

“သခင်ကြီး... အချိန်တန်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ မြို့တော်မှာ အကြာကြီး အချိန်ဆွဲနေဖို့ မလိုပါဘူး။”

အကယ်၍ စနစ်သာ ရှိမနေခဲ့ပါက စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်းအား ဧကရာဇ်ငယ်နှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားရန်၊ ထို့နောက် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်အာဏာကို အသုံးပြု၍ နယ်စား၊ မြို့စားများကို စေခိုင်းရန်နှင့် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ခြင်း ဟူသော အမည်နာမကို အမှီပြုကာ ရန်သူများကို နှိမ်နင်းရန် သေချာပေါက် အကြံပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍ လောက၌ ဝမ်ကျင်းထက် ပိုမို၍ အလားအလာ သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများ ရှိနေပါက စီမာယီသည် နန်းတွင်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် အားသာချက်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့အား 'သူပုန်' ဟု သမုတ်ကာ အားနည်းသွားစေရန် သို့မဟုတ် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ဧကရာဇ်၏ နာမည်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ထိုအမည်နာမ၏ နောက်ဆက်တွဲ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို မလွဲမသွေ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

လောကတစ်ခွင်ကို ငြိမ်းချမ်းအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သင်သည် ပုန်ကန်မည်လား သို့မဟုတ် မပုန်ကန်ဘဲ နေမည်လား။ သင့်အထက်၌ ရှိနေသော ဧကရာဇ်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်နည်း။

သင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သစ္စာရှိသော အမတ်တစ်ဦးဟု အစဉ်တစိုက် ကြွေးကြော်ကာ လောကရှိ သစ္စာဖောက်များကို ရှင်းလင်းခဲ့သော်လည်း လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းသွားသည့် အဆုံးသတ်တွင်မူ သင်ကိုယ်တိုင် ပုန်ကန်လိုက်သည်လား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လောကသားတို့က သင့်ကို မည်သို့ ရှုမြင်ကြမည်နည်း။ ရှုံးနိမ့်သွားသော ပြိုင်ဘက်များကကော မည်သို့ သဘောထားကြမည်နည်း။ သူတို့က လည်စင်းခံကြပါမည်လား။

မင်းဆက်သစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီးနောက်တွင် အရာရှိကြီးငယ်အသီးသီးကကော မည်သို့ ရှုမြင်ကြမည်နည်း။ အရာရှိများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို စည်းနှောင်ရန် မည်သည့် တရားဝင်မှု ရှိတော့မည်နည်း။

နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တွင် မွေးရာပါ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ရေရှည်တည်တံ့ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ဤအချက်ကို စီမာယီက ရှင်းပြရန်မလိုဘဲ ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ သမိုင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်များက သူ့အား ဤအဖြေကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မထွက်ခွာခင်မှာ သူတို့ဆီကနေ ကြီးမားတဲ့ ပမာဏတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်သွားရမယ်။”

ထိုလူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူတို့အကြားတွင် ပြီးပြည့်စုံသော နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် သစ္စာဖောက်အမတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ပုန်ကန်သည့်လမ်းစဉ်ကို မလျှောက်လှမ်းလိုကြသော်လည်း အခြားသူများကမူ ထိုအချက်ကို မသိရှိကြချေ။ ဝမ်ကျင်းအား မြို့တော်မှ မောင်းထုတ်ရန်အတွက် ထိုမြို့တော်ရှိ ဩဇာအာဏာရှိသူများသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရန် ဝန်လေးကြမည်မဟုတ်ဟု သူတို့က ယုံကြည်နေကြသည်။

လက်တွေ့တွင်လည်း ထိုလူနှစ်ဦး ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အမတ်ချုပ် ကျန်းကျင့်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကျယ်ပြန့်လှသော မြို့တော်အတွင်းရှိ ဩဇာအာဏာရှိသူအများစုသည် စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး ယာယီမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် ကြံစည်ကြလေသည်။

ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်၊ ၎င်းမှာ ဝမ်ကျင်းအား မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားစေရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လက်ရွေးစင်စစ်သည်များနှင့် အစွမ်းထက်သော စစ်သူကြီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့တော်၌ ဆက်လက်မရှိနေစေဘဲ တောင်ပိုင်းသို့ပြန်၍ ကျန့်နန်မင်းသားအဖြစ်သာ အေးအေးလူလူ နေထိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် တန်ဖိုးကြီးစွာ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လျှင်တောင်မှ၊ မိမိ၏ အသက်ကို အခြားသူတစ်ပါး၏ လက်ထဲ၌ အပ်နှံထားရသည့် ခံစားချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သူတို့က လက်ခံနိုင်ကြပေသည်။

ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် မြို့တော်ရှိ ဩဇာအာဏာရှိသူ အများစု၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။

ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီး ဝမ်ကျယ်နှင့် တရားရေးအမတ်ကြီး ကျစ်တုတို့ပင်လျှင် ဤအဖွဲ့အစည်း ဖွဲ့စည်းခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါကလည်း ကြီးမားသော အန္တရာယ်ရိပ် အကျပ်အတည်းကို ခံစားရမည်ကို သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ ဝမ်ကျင်းအပေါ် ပိုမို၍ ဖိအားမသက်ရောက်စေရန်အတွက် ဝမ်မိသားစုနှင့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွှယ်သူများ ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲသို့ မပါဝင်စေရန် အာမခံခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး အမတ်ချုပ် ကျန်းကျင့်သည် လူအများစုနှင့် ချက်ဆက်မိပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းအား နောက်ဆုတ်သွားစေရန်အတွက် လုံလောက်သော အင်အားကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်ကြပြီး ၎င်းသည် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းကျင့်သည် မိမိ၏ စိတ်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို နှိုင်းဆကာ တွေးတောမိသည်မှာ အကယ်၍ သူသာ ဝမ်ကျင်းဖြစ်ပါက မြို့တော်မှ စစ်တပ်များကို ရုပ်သိမ်းရန် မည်သည့်အခါမျှ သဘောတူမည်မဟုတ်ချေ။ မြို့တော်၊ ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ခုလုံးသော နန်းတွင်းအဖွဲ့အစည်းကို မိမိ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည့် ဤမျှကြီးမားသော ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အာဏာကို မည်သို့လျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပထမဦးစွာ ဝမ်ကျင်းအား တောင်ပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် ဆွေးနွေးနိုင်ရန်အတွက် ဖိအားပေးရန် လူအင်အား အလုံအလောက်ကို စုဆောင်းခဲ့ပြီးနောက် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

နန်းတော်တွင်းရှိ ဧကရာဇ်ငယ်၏ သဘောထားကိုမူ... မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ...

ကျောက်ကျန့်၊ နင်တယ်၊ ကုရှို့နှင့် ဖေးကျန့်တို့ မရှိတော့သည့်နောက်တွင် သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အာဏာအစအနနှင့် ကိုယ်တိုင် အာဏာသိမ်းယူကာ အုပ်ချုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ရုပ်သေးရုပ် သို့မဟုတ် အဆောင်အယောင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

ယခုအခါတွင် လောကသားတို့၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ခံယူကာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မည်သူမျှ ဝန်မလေးကြသော်လည်း မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အမည်ခံ အမြင့်မြတ်ဆုံး အုပ်ချုပ်သူကိုမူ မည်သူမျှ ရိုသေလေးစားခြင်း မရှိကြတော့ချေ။

ရေတွက်၍မရသော လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ကြိုးပမ်းမှုများအောက်တွင် ဤတွေ့ဆုံပွဲသည် နောက်ဆုံး၌ ကျန့်နန်မင်းသား၏ စံအိမ်တော်၌ ကျင်းပဖြစ်ခဲ့လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြို့တော်ရှိ အချို့သော မိသားစုကြီးများသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် မတည်ထောင်မီကတည်းကပင် အခြေစိုက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော် မရှိခင်ကတည်းက အမြစ်တွယ်နေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲလာခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့သည် နဂါးတွင်း၊ ကျားအောင်းဂူကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများကို ဖန်တီးထားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းသည် အခြားနေရာများသို့ သွားရောက်ရန် စိတ်မချ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းကျင့်တွင် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသဖြင့် တွေ့ဆုံမည့်နေရာကို အထူးတလည် ရွေးချယ်ခြင်းမပြုခဲ့ချေ။ ဝမ်ကျင်းက ဆွေးနွေးရန် အသင့်ရှိနေသရွေ့ ထိုနေရာသည် ကျန့်နန်မင်းသား၏ စံအိမ်တော်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်စခန်း၌ ဖြစ်စေ သူက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းကျင့်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ထိုဆံပင်ဖြူအိုကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ ပေါ့ပျက်ပျက် အမူအရာများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။ လက်ရှိမင်းဆက်အပါအဝင် ကျန်းကျင့်သည် ဧကရာဇ်လေးပါးအား အမှုထမ်းခဲ့ဖူးသည့် မင်းဆက်လေးခု၏ အမာခံအမတ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဝါရင့်မှုအရ ဆိုရလျှင် မဟာကျင်းနန်းတွင်း၌ မည်သူမျှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှု အပိုင်းတွင်လည်း မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးရှိ သာမန်ပြည်သူများနှင့် အခြေခံအောက်ခြေအရာရှိများပင် သူ၏ အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပေသည်။

ဤအချက်သည် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဂုဏ်သတင်းဩဇာဟူသည် ဆန်းကြယ်လှသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ လူအများက ယုံကြည်ပါက သင်သည် လေးစားဖွယ်ကောင်းသော လူကြီးသူမ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မယုံကြည်ပါကမူ သင်သည် ဒူးထောက်ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် လူအစုအဝေးတစ်ခု၏ အတွေးအခေါ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ကြီးမားစွာ လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး လူများကို အချို့သော အမြင်များနှင့် အမူအရာများကို လွယ်ကူစွာ လက်ခံလာစေနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းကျင့်က ထွက်လာပြီး ဝမ်ကျင်းသည် ပုန်ကန်နေပြီဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်ပါက၊ သူ အမှန်တကယ် ပုန်ကန်သည်ဖြစ်စေ၊ မပုန်ကန်သည်ဖြစ်စေ လူအများစုက သေချာပေါက် ယုံကြည်ကြပေလိမ့်မည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းသည် လောကသားတို့၏ အမြင်၌ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ကျန့်နန်မင်းသားအဖြစ်မှ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ဧကရာဇ်ငယ်၏ အမိန့်တော်ထက်ပင် ပိုမို၍ သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက်ပင် အကယ်၍ ကျန်းကျင့်က ထိုသို့ အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့ပါက မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျန်မိသားစုဝင်ကြီးငယ်အားလုံးသည် ဝမ်ကျင်း၏ ဒေါသကို ဖြေသိမ့်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းကျင့်၏ ဘဝအကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရကတည်းက သူ့အား မည်သို့ သတ်ဖြတ်ရမည်ကို အမြဲမပြတ် တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ဦး တည်ရှိနေခြင်းကို ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

ကျန်းကျင့်သည်လည်း တက်ကြွပြီး အရှိန်အဝါ ပြည့်စုံနေသော ဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏ စိတ်ကို တင်းကျပ်ထားလိုက်ပြီး ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် လျှော့မတွက်ဝံ့ချေ။ မြေခွေးအိုကြီးကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး လူအမြောက်အမြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ အမျှော်အမြင်မှာ ထက်မြက်လှပေသည်။

သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ အကြောင်းကို သေချာစွာ လေ့လာခဲ့သည်။ စုံစမ်းရန် ခက်ခဲလှသော သူ၏ လက်ရွေးစင်စစ်သည်များနှင့် စစ်သူကြီးများ၏ နောက်ခံသမိုင်းမှလွဲ၍ ဝမ်ကျင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်အများစုကို သူက အသေအချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဒေသခံ ဩဇာအာဏာရှိ မိသားစုကြီးများကို သာမန်ပြည်သူများအပေါ် ခေါင်းပုံဖြတ်ခွင့်ပေးပြီးနောက် 'ဝက်များကို သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့' ပြန်လည်ရှင်းလင်းသည့် နည်းလမ်းဖြစ်စေ၊ ယွဲ့လူမျိုးများကို အောင်နိုင်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံ ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်စေ... အချို့သော အရာများသည် အခြားသူများကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း သူကဲ့သို့သော မြေခွေးအိုကြီးကိုမူ လှည့်စားရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသောကြောင့်ပင် သူက ပိုမို၍ သတိကြီးစွာ ထားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ကျင်းသည် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိသော လူစားမျိုး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူသည် ဂုဏ်သတင်းနောက်သို့ လိုက်ရခြင်းမရှိ၊ သူ ဂရုစိုက်ရမည့် အမျိုးသမီးမရှိ၊ ဆွေမျိုးသားချင်းမရှိ၊ မည်သည့် ချည်နှောင်မှု သို့မဟုတ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မရှိချေ၊ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ မသတ်ဝံ့သည့်လူဟူ၍ မရှိသလို သူ မလုပ်ဝံ့သည့် အရာဟူ၍လည်း မရှိချေ။

အကျိုးအမြတ် ရှိနေသရွေ့ သူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားများဖြင့် စည်းနှောင်ခြင်း ခံရမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပါက သူသည် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှု သို့မဟုတ် ဖိအားအောက်သို့မျှ ရောက်ရှိသွားမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် ရင်ဆိုင်ရရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားလေ့ရှိသည့် ဤကဲ့သို့သော လူများသည် တစ်နေ့တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဖြစ်လာကြသည် သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် သူပုန်ကြီးများသာ ဖြစ်လာကြစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။