အခန်း ၂၇၂

အခန်း (၂၇၂)

ပြန်လာခြင်း

ရှည်လျားလှသော ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုများအပြီးတွင် ဝမ်ကျင်းသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် သာလွန်သော စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ရာ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့ပေသည်။

မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေအနှံ့အပြားတွင် အဆက်မပြတ်ဖြစ်ပွားနေသော စစ်မီးများကြောင့် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ လစ်ဟာနေခဲ့သော်လည်း မြို့တော်ရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများမှာမူ ဆင်းရဲမွဲတေခြင်းနှင့် လုံးဝ ကင်းဝေးလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများက နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် စုဆောင်းခဲ့ကြသော ဓနဥစ္စာပစ္စည်းများသည် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်တော် ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေသည့်ပုံ ပေါ်နေသော ချွေမျိုးနွယ်စုပင်လျှင် ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်ကြိမ်မျှ ဓနဥစ္စာများ အလုခံခဲ့ရရုံမျှဖြင့် သာမန်လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ချွေမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းအပေါ် မှီခိုအားထားနေရခြင်းမှာ မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို လက်မခံလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကြောင့်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မိသားစုတစ်ခုချင်းစီက ပေးအပ်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသော ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာစပါးစာရင်းများကို တွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ထဲ၌ လောဘဇောများ တောက်လောင်လာခဲ့တော့သည်။ ထိုလူများသည် အလွန်ချမ်းသာကြလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အတိုင်းအဆမရှိ ချမ်းသာကြလိမ့်မည်ဟုမူ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များက မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီး ဤမျှအထိ ဖရိုဖရဲမဖြစ်သေးမီအချိန်တွင် နှစ်စဉ် ကောက်ခံရရှိသော အခွန်ဘဏ္ဍာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြေခွန် : အဓိက ဘဏ္ဍာတော်ဝင်ငွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် ငွေပြား သန်းငါးဆယ် ခန့် ရှိခဲ့သည်။

ဆားနှင့် သံအခွန် : အစိုးရထိန်းချုပ်ထားသော လုပ်ငန်းများမှ ရရှိသောအခွန်မှာ ငွေပြား ၂၂ သန်း ခန့် ရှိသည်။

အကောက်ခွန် : ဆိပ်ကမ်းနှင့် လမ်းတံတား အကောက်ခွန်များမှာမူ ၁၃ သန်း ခန့် ရှိပေသည်။

အခြားသော အထွေထွေ အခွန်အတုတ်ငယ်များကို ထည့်မတွက်ဘဲ ဤအဓိက အခွန်ကြီး သုံးခုတည်းဖြင့်ပင် တစ်နှစ်လျှင် စုစုပေါင်း ဘဏ္ဍာတော်ဝင်ငွေပြား ၈၅ သန်း ခန့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏမှာ အင်ပါယာ၏ အထွတ်အထိပ် ကာလများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော်လည်း ကြီးမားလှသော တိုင်းပြည်အင်အားအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အတိတ်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းထဲရှိ ပဒေသရာဇ်နိုင်ငံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးမှာ မည်သို့မျှ ဆင်းရဲသည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။ ထိုသို့သော နှိုင်းယှဉ်မှုသည် ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေထုကြောင့် အားသာချက်ရရှိခြင်းဖြစ်သော်လည်း လုံလောက်သော သက်သေပြချက် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို ကိုယ်တိုင်တင်းကြပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ တိုင်းပြည်၏ အခွန်ဘဏ္ဍာဝင်ငွေမှာ တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်သော နှစ်များ သို့မဟုတ် အချို့သော နယ်ပယ်များတွင် ရေမြေစွန့်ခွာရသော ဒုက္ခသည်များ ထကြွသောင်းကျန်းသောအခါ အစိုးရအနေဖြင့် တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာထဲမှ မြောက်မြားစွာသော ငွေကြေးများကို ပြန်လည်ထုတ်ပေး၍ ကုစားခဲ့ရသေးသည်။

ဧကရာဇ်ငယ်လေး၏ အုပ်ချုပ်မှုလက်ထက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သော အခွန်ငွေမှာ အတိတ်က ရရှိခဲ့သော ပမာဏ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သည်။ ထိုမျှမကသေးဘဲ နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများကို လစာရိက္ခာပေးရန်၊ ဧကရာဇ်တို့၏ ဂူဗိမာန်များကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် နန်းတော်တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ တပ်မတော်ကြီးအတွက် ရိက္ခာစပါးနှင့် လက်နက်ခဲယမ်းများကို ထောက်ပံ့ပေးရန် အမြဲတစေ လိုအပ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာတိုက်တွင် ဘာမျှမကျန်ရှိတော့ရုံမျှမက အကြွေးများပင် တင်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

သို့ဆိုလျှင် ထိုမြောက်မြားစွာသော ငွေကြေးများမှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိကုန်သနည်း။ ပြောရန်ပင် မလိုတော့ချေ၊ အားလုံးသည် မသမာသော လူယုတ်မာများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤဝဖြိုးနေသော ကြွက်ကြီးများသည် ဆီဦးဆီခဲများကို စားသောက်ထားကြသဖြင့် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှ ဆီများပင် တောက်တောက်ကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ကိုက်ခဲလိုက်ခြင်းက ဝမ်ကျင်းအား အရသာအရှိဆုံး အသားတုံးကြီးကို အားရပါးရ စားသုံးခွင့် ရရှိစေခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ အသက်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်နှင့် သားသတ်ခုံပေါ်သို့ ရောက်ရှိမသွားစေရန်အတွက် မြို့တော်ရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများသည် သူတို့၏ စိတ်ကို တင်းတင်းချည်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် ငွေပြား သန်းရှစ်ဆယ်၊ ရိက္ခာစပါး တင်းပေါင်း တစ်သန်း၊ အဖိုးတန် ရတနာဆန်း တစ်ရာကျော်နှင့် အဖိုးတန် ဆေးဘက်ဝင် အပင် အမြောက်အမြားကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ငွေပြား သန်းရှစ်ဆယ် ဟူသော ပမာဏမှာ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီး၏ အတိတ်ကာလက တစ်နှစ်စာ အခွန်ဘဏ္ဍာဝင်ငွေနှင့် တန်ဖိုးချင်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရိက္ခာစပါး တင်းပေါင်း တစ်သန်းသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် တပ်မတော်ကြီးကို ပိုမိုအင်အားတောင့်တင်းအောင် တည်ဆောက်ရန် ကြီးစွာသော အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ လော့နန်နိုင်ငံ၏ မြေဆီလွှာမှာ ကောင်းမွန်ပြီး စပါးအထွက်နှုန်း အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ ကျဆုံးချိန်တွင် မြောက်မြားစွာ သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ အဆက်မပြတ် စစ်မီးတောက်များကြောင့် ရိက္ခာအမြောက်အမြား ကုန်ခမ်းခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

လော့နန်နိုင်ငံမှ ရရှိသော ရိက္ခာစပါး အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို တူးမြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် လီမျိုးနွယ်စုထံသို့ ရောင်းချခဲ့ရပြီး၊ အခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုမူ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ပင်လယ်ရေကြောင်းမှတစ်ဆင့် လွှဲပြောင်းရောင်းချခဲ့ရာ အကြွင်းအကျန်များသာ ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့မှာ ပေးဆပ်ခဲ့ရသော ရင်းနှီးမှုများ ဖြစ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုတို့သည် ဝမ်ကျင်းအပေါ် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထောက်ခံအားပေးနေကြပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ရိက္ခာသိုလှောင်မှုမှာ အလွန်တရာ ပေါများခြင်းမရှိဘဲ ယခုရရှိသော ရိက္ခာစပါး တင်းပေါင်း တစ်သန်းမှာ အလွန်ပင် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရိက္ခာစပါး တစ်တင်းလျှင် သာမန်လူကြီးတစ်ဦးအား ရက်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာအောင် ကျွေးမွေးနိုင်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်မီးတောက်များအတွင်း ရိက္ခာစားသုံးမှု ပိုမိုများပြားလာလျှင်ပင် ဤပမာဏသည် ဝမ်ကျင်းအတွက် နောက်ထပ် ရိတ်သိမ်းချိန်ကာလအထိ လုံလောက်စေမည် ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ရင်း စီမာယီသည် ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာစပါးများ ထွက်ပေါ်လာရာ အရင်းအမြစ်များကို သေချာစွာ စာရင်းစစ်ဆေးကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခဲ့သည်။ ဤဘဏ္ဍာနှင့် ရိက္ခာအများစုမှာ ကျန်းကျင့်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသောအရာများကိုမူ မြို့တော်ရှိ အခြားသော ဩဇာအာဏာကြီးမားသည့် မိစုကြီးများက ခွဲဝေကျခံကြကာ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုသာ အခြေအမြစ်မခိုင်မာသေးသော မိသားစုငယ်များက စိုက်ထုတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းတို့အနက် ကျန်းကျင့်သည် ငွေကြေးသက်သက်ကိုသာ ထုတ်ပေးခဲ့ပြီး ဆန်တစ်စေ့မျှ ထည့်ဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ အင်အားကြီးမားသော မိသားစုကြီးများသည် အဓိကအားဖြင့် ငွေကြေးကိုသာ ထည့်ဝင်ကြပြီး ရိက္ခာကိုမူ နည်းပါးစွာသာ ပေးအပ်ခဲ့ကြကာ၊ ရိက္ခာအများဆုံး ထည့်ဝင်ခဲ့ကြသူများမှာမူ မြို့တော်ရှိ အလယ်အလတ်နှင့် အောက်ခြေအဆင့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအချက်က လှည့်ကွက်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေပေသည်။ လူတိုင်း ငွေနှင့် ရိက္ခာကို ပေးအပ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းသည် လုံးဝ မျှတမှု မရှိချေ။ ယခုအခါတွင် အမြင်ကျယ်သော လူတိုင်းသည် လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းခြင်းမရှိသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ရိက္ခာစပါး၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြရာ မည်သူမျှ ရိက္ခာစပါးများကို အလဟဿ မထုတ်ပေးလိုကြချေ။

စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ ကာလအတွင်း လက်ထဲ၌ ရိက္ခာရှိခြင်းသည် အနာဂတ်ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စားစရာ ရိက္ခာရှိမှသာ လူများက မိမိနောက်သို့ လိုက်ပါကြမည် ဖြစ်သည်။ လူအင်အားရှိလာလျှင် ယုံကြည်မှုနှင့် စစ်အင်အားကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ စစ်အင်အားရှိလာပါက ငွေကြေးမရှိလျှင်ပင် အခြားသူများထံမှ လုယူနိုင်ပေသည်။ လူတိုင်း ဤသဘောတရားကို နားလည်ထားကြသော်လည်း ယခုအခါ သူတို့ကိုယ်တိုင် မတတ်သာသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“သခင်ကြီး... ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။”

ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တောက်လောင်နေသော လောဘဇောများကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် မြို့တော်ရှိ မှူးမတ်များ မည်မျှအထိ ချမ်းသာကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ စည်းစိမ်များကို အဓမ္မသိမ်းပိုက်ပြီး ထိုအရင်းအမြစ်များဖြင့် စစ်သည်တော်များကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ကာ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ခြေမှုန်းပစ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်း၏ မတည်ငြိမ်သော စိတ်အကြံအစည်များကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် သတိပေး စည်းရုံးလိုက်လေသည်။

“သခင်ကြီး... အချို့သောအရာများကို လွန်လွန်ကဲကဲ ပြုလုပ်မိပါက လူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုများ ပျက်ပြားကုန်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော စံနမူနာဆိုးကို စတင်ခဲ့လျှင် နောင်လာနောက်သားများအတွက် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားလှပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုက လိုအပ်ပါသေးတယ်။ မဟုတ်ရင် လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အဖတ်ဆယ်မရအောင် ပျက်စီးနေတဲ့ လောကပျက်ကြီးကိုပဲ ရရှိပါလိမ့်မယ်။ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့က လွယ်ကူပေမယ့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ကျရင် အချိန်နဲ့ အင်အား အဆပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ရမှာမို့လို့ ဒါဟာ လုံးဝ မထိုက်တန်ပါဘူး။”

စီမာယီ ဖော်ပြလိုက်သော ဆိုးကျိုးများကို တွေးတောရင်း ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ရင်ထဲမှ လောဘဇောများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်းသတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကြီးမားလှသော ဓနဥစ္စာများကြောင့် ခဏမျှ စိတ်ရိုင်းဝင်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ခဏမျှ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် အနည်းငယ် ကိုက်ခဲနေသော သူ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း

“ဒါဆိုရင်လည်း ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်တန့်လိုက်ကြတာပေါ့။ ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေကို ပြင်ဆင်လိုက်တော့... ငါတို့ ပြန်ကြမယ်။”

ဝမ်ကျင်းသည် မြို့တော်၌ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိသော်လည်း သူ မထွက်ခွာမီ ပြုလုပ်ရမည့် အစီအမံများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ဝတ်လုံတော်အမတ်ကြီး ဝမ်ကျယ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ သူ၏ ရာထူးအာဏာကို အသုံးပြု၍ နန်းတွင်း၌ မိမိ၏လူများကို ပိုမိုခန့်အပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ဥပဒေရေးရာ ပညာရှင်အမြောက်အမြားသည် ဤရာထူးနေရာများကို ရရှိသွားကြပြီး နန်းတွင်း၌ ဝမ်ကျင်း၏ လျှို့ဝှက်အမာခံ သံမှိုများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် ကျုံးယန်အား မြို့တော်၌ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ မြို့တော်၏ ကာကွယ်ရေးကို တာဝန်ယူရသော 'မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီး' အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးကာ ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ထဲရှိ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို အားပြိုင်ထိန်းညှိစေခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် ဝမ်ကျင်း မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပေးရန် သဘောတူညီခဲ့သည့် အဓိက ကတိကဝတ် အခြေအနေများအနက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

တပ်မတော်အတွက်မူ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ 'စနစ် စစ်သည်တော်များ' ကို တိုက်ရိုက် စီမံထားရှိခဲ့သဖြင့် ကျုံးယန်အနေဖြင့် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန်မလိုချေ။ အကယ်၍ သူသည် သစ္စာမရှိပါက သူ၏ လက်အောက်ခံများကိုပင် ကွပ်ကဲနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျုံးဟိန်းအား ကျန်ရှိသော အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်စေကာ၊ မေလီဇေနှင့် ထော့ရှန်းတို့၏ ယွဲ့လူမျိုးတပ်ဖွဲ့များ၊ ဝမ်ကျင်း ထည့်သွင်းထားသော စနစ်စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ ရှီပြည်နယ် သို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ်ကြီးအဖြစ် ဆက်လက်တာဝန်ယူစေပြီး ရှီပြည်နယ်ကို ကြိုးပမ်းမြှင့်တင်စေခဲ့သည်။

ကျုံးဟိန်းသည် တိုင်းတပါး လူမျိုးများကို မနှစ်မြို့သူဖြစ်ပြီး ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့သည်လည်း ကျုံးဟိန်းအပေါ် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း သစ္စာရှိကြလိမ့်မည်မဟုတ်သလို၊ သစ္စာဖောက်ရန်လည်း မဝံ့ရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့၏ စစ်သည်တော်မိသားစုများအားလုံးသည် ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်း၌ ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ရှိနေခြင်းနှင့်အတူ စနစ်စစ်သည်တော်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှီပြည်နယ်သည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ခုပ်ထဲမှ ရေကဲ့သို့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ထို့ပြင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် အားပြိုင်သည့်အခါ မိမိ၏ လူမျိုးအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရန် တိုင်းတပါး လူမျိုးများကို အသုံးပြုခြင်းက ကြည့်ရဆိုးစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အား ရှီပြည်နယ်သို့ ပို့ဆောင်ကာ အခြားသော တိုင်းတစ်ပါးသားများနှင့် သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲစေခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

အဆုံးစွန်၌မူ ရှီပြည်နယ်သည် လွယ်လွယ်ကူကူ စွန့်ပစ်လိုက်၍ ရသော နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ ရှီပြည်နယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်သရွေ့ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ နိုင်ငံအသီးသီးနှင့် အလယ်ပိုင်းဒေသတို့အကြား အဓိက ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် အဖိုးတန်သော ဘဏ္ဍာအိုးကြီး ဖြစ်လာပြီး အလွယ်တကူ ဆုံးရှုံးခံ၍ မရနိုင်ချေ။

ကျုံးဟိန်းအနေဖြင့် ခဏတာမျှ ထွက်ခွာသွားခြင်းက ပြဿနာမရှိသော်လည်း အချိန်ကြာမြင့်လွန်းပါက ရှီပြည်နယ်တွင် ကျန်ရှိခဲ့သော ခံစစ်တပ်မတော်သည် ရေရှည်တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုတိုင်းတစ်ပါးသား အရိုင်းအစိုင်းများသည် ရှီပြည်နယ်ကို မျက်စိကျနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ရာ နယ်မြေဆုံးရှုံးသွားပြီးမှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် နယ်မြေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပင်ပန်းစေမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အစီအမံများကြောင့် ကျုံးယန်သည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားဝမ်းမြောက်ခဲ့ရပြီး ကျုံးဟိန်းတွင်လည်း မည်သည့် ကန့်ကွက်စရာမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အချက်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။ အသက်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော ကျုံးယန်သည် 'အမတ်ကြီး ကိုးပါး' အနက် တစ်ဦးအဖြစ် ပါဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့ရာ ဝမ်ကျင်းက သူ့အား အရေးမစိုက်ဟု မည်သို့ ပြောဆိုနိုင်ပါတော့မည်နည်း။ သူတို့သည် လင်းလက်တောက်ပသော အနာဂတ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဖခင်နှင့် သားဖြစ်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤရာထူးနေရာကို ထိန်းသိမ်းရန် မလွယ်ကူကြောင်းနှင့် ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုများ၊ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် အားပြိုင်ရမည်ကို သိရှိထားကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမှာ ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပါက ကျုံးမိသားစုသည် တစ်ဟုန်ထိုး ထင်ရှားကျော်ကြားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ မအောင်မြင်ခဲ့ပါကလည်း သူတို့၏ အရည်အချင်း မပြည့်မီမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကန့်သတ်ချက်အချို့ ရှိနေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် အလွန်ပင် သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အညံ့ခံလာသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးအတွက် ဘေးဖယ်ထားခြင်း မခံရဘဲ ဤမျှအထိ မြှောက်စားခံရခြင်းမှာပင် မျက်နှာပန်းလှလှ ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အာဏာကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ခွင့် ရရှိခြင်းမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော ကရုဏာတော် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်ရှိသော တပ်မတော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မိန့်တော်အောက်တွင် စုစည်းကာ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။