အခန်း ၂၇၃
Vol. 28 Ch. 273
အခန်း (၂၇၃)
မျက်နှာ
စစ်စခန်းအတွင်းရှိ ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့သည် ဝမ်ကျင်းထံမှ စစ်မိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။
အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မြို့တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်ပန်းပဲဆရာများ၊ လက်မှုပညာရှင်များနှင့် လက်သမားများကို စုဆောင်းရန် ဝမ်ကျင်း ယခင်က ထုတ်ပြန်ခဲ့ဖူးသော လျှို့ဝှက်မိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ငွေကြေးဖြင့် ဆွဲဆောင်၍ရသော သူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး၊ မရပါက အင်အားသုံး ခြိမ်းခြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်ပေးဆွဲခြင်းတို့ကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
လက်ထဲတွင် ဓားသွားများ ရှိနေချိန်တွင် မြို့တော်၏ ဩဇာကြီးမားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများပင်လျှင် မခုခံဝံ့ကြရာ၊ ပညာရှိ၊ လယ်သမား၊ လက်မှုပညာရှင်နှင့် ကုန်သည် ဟူသော လူမှုအဆင့်အတန်းစနစ်တွင် လယ်သမားများအောက်ပင် နိမ့်ကျလှသော ဤလက်မှုပညာရှင်များအဖို့ ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ချေ။
သူတို့ဘက်က လိမ္မာသိတတ်လျှင် ငွေကိုယူ၍ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ မနာခံပါကမူ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းကို ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ လူနည်းစုခန့်မှာ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးပဲ့ကာ မသန်မစွမ်းဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး အိပ်ရာထဲ၌သာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဖြတ်သန်းရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ကျန်ရှိနေသူများအားလုံး ငြိမ်ကုပ်သွားကြတော့သည်။
အဆုံးစွန်၌မူ မိမိတို့၏ ဇာတိမြေနှင့် မိသားစုဝင်များ၏ အသက်အန္တရာယ် မည်သည့်အရာက ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်းကို လူအများစုက ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ကြပေသည်။
အခြားသူများသည် ဤလူများ၏ အသုံးဝင်ပုံကို နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့ကမူ သူတို့၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် စစ်ဆင်ရေးသုံး စက်ယန္တရားများ တည်ဆောက်ခြင်း စသည်တို့မှာ ထိုလူများအပေါ်၌သာ လုံးဝ မှီတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရိက္ခာနှင့် ထောက်ပံ့ရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုသော စစ်တပ်တစ်ရပ်နှင့် ထောက်ပံ့ရေး မလုံလောက်သော စစ်တပ်တစ်ရပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။
သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခုသည် စစ်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် မလွဲမသွေ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းကို ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်လိုက်၍ မရနိုင်ချေ၊ မုချ ပြုပြင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ပြင်းထန်သော ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရိုက်ခတ်မှုများအပြီးတွင် ဓားမ၊ လှံနှင့် တင်းပုတ် စသည့် လက်နက်များသည် အသွားများ ပဲ့ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် တုံးအသွားခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်တတ်သဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သည်။
မြားများကို ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောက်ယူနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့၏ ထက်မြက်မှုမှာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ရာ ပြန်လည်သွေးရမည် သို့မဟုတ် အရည်ကျို၍ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ချိုင့်ဝင်သွားသော သို့မဟုတ် ပျက်စီးသွားသော ဒိုင်းလွှားများကိုလည်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ရေရှည်အသုံးပြုပြီးနောက် လေးကြိုးများနှင့် လေးကိုင်းများကိုလည်း လဲလှယ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ လှံရှည်များ၏ လှံရိုးများကိုပင် လမ်းဘေးရှိ သာမန်သစ်သားတုံးများဖြင့် ဖြစ်သလို လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ချေ။
အထက်ဖော်ပြပါ ကိစ္စရပ်အားလုံးသည် ကျွမ်းကျင်သော ပန်းပဲဆရာများ မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု မဆင်နွှဲမီနှင့် ဆင်နွှဲပြီးနောက်တွင် လိုအပ်သော လုပ်သားအင်အားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှရာ ပန်းပဲဆရာ အရေအတွက် များပြားလွန်းသည်ဟု မည်သူမျှ ညည်းညူလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်သမားများနှင့် အချို့သော ပညာရှင်များသည် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲများအတွင်း စစ်သည်တော်များ ကျဆုံးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချပေးနိုင်သည့် မြို့ဖျက်ထုတုံးများ၊ မျှော်စင်များနှင့် လှေကားရှည်ကြီးများကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် မြို့သိမ်းစက်ယန္တရားများကို တည်ဆောက်နိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် မြို့ရိုးများကို တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ပိုမိုခိုင်ခံ့အောင် အားဖြည့်ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်ကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော နည်းပညာကျွမ်းကျင်သူများ ပိုမိုများပြားလေလေ၊ ပိုမိုကောင်းမွန်လေလေ ဖြစ်သည်။
ဤလူများကို စုဆောင်းမိကတည်းက သူတို့နှင့် သူတို့၏ မိသားစုဝင်များကို စစ်စခန်းအတွင်း၌သာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့အား လုပ်ငန်းများ စတင်လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် နောက်တန်းနယ်မြေသို့ အပြီးအပိုင် ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလူများ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်အင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်မြင့်မားလာတော့မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်နိုင်ပေသည်။
ကျန်းလျောင်နှင့် အခြားသူများသည် တပ်ဖွဲ့များကို ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် ဝမ်ကျင်းသည်လည်း အားလပ်၍ နေခြင်းမရှိချေ။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အား အရိုအသေပေးရန် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်ဖြင့် သူပုန်များကို နှိမ်နင်းခွင့်ရရှိမည့် နောက်ထပ် ဧကရာဇ်အမိန့်တော်တစ်စောင်ကို တောင်းခံရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
ယွဲ့ပြည်နယ်၏ လူဦးရေ ကျဲပါးမှုမှာ အမြဲတစေ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခင်က သိပ်မသိသာခဲ့သော်လည်း လော့နန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ဤပြဿနာသည် အလွန်ကြီးမားလာခဲ့သည်။ လော့နန်နိုင်ငံ၏ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စု အမြောက်အမြားကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီးနောက် ကျယ်ပြန့်လှသော မြေဆီလွှာကောင်းမွန်သည့် စိုက်ပျိုးမြေများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လော့နန်နိုင်ငံသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်တို့နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲများအတွင်း လူငယ်နှင့် လူလတ်ပိုင်း အရွယ်ကောင်း အမျိုးသား အမြောက်အမြား သေကျေပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အဖိုးတန်လှသော စိုက်ပျိုးမြေ အမြောက်အမြားမှာ လုပ်ကိုင်မည့်သူမရှိဘဲ ပစ်ထားရမည့် ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် လူဦးရေ ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ယွဲ့ပြည်နယ်မှ လူစုလူဝေးများကို ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သော်လည်း လုံလောက်ခြင်း မရှိသေးချေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလူဦးရေ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်ရှိ အရပ်သားပြည်သူများကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူပုန်များကို နှိမ်နင်းရန် ဧကရာဇ်အမိန့်တော် ရှိနေပါက သူက မည်သူ့ကိုမဆို သူပုန်ဟု သတ်မှတ်လျှင် ထိုသူသည် သူပုန်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် လေလွင့်အခြေမဲ့နေသူများအတွက် ပို၍ပင် အဆင်ပြေစေသည်။
သူတို့သည် သူနှင့်အတူ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ လိုက်ပါလာပါက စိုက်ပျိုးရန်မြေနှင့် စားစရာရိက္ခာ ရရှိမည့် သာမန်အရပ်သားများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မနာခံဝံ့ပါကမူ သူပုန်များအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ချက်ချင်း ကွပ်ကဲခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။
မြောက်မြားစွာသော လုပ်သားအင်အားကို ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သရွေ့ နောက်လာမည့် ရိတ်သိမ်းချိန်ကာလတွင် စပါးအထွက်နှုန်းမှာ အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ကုန်ခမ်းသွားသော ရိက္ခာများကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ရုံမျှမက တူးမြောင်းနှင့် ပင်လယ်ရေကြောင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဝမ်ကျင်းအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။
ဤရိက္ခာများဖြင့် လီမျိုးနွယ်စုထံမှ မြင်းများကို လဲလှယ်နိုင်ပြီး၊ ဝမ်မျိုးနွယ်စုထံမှ ငွေကြေးများကို ရရှိနိုင်ကာ သူတို့အား မိမိ၏ လှေဝမ်းထဲသို့ ပိုမိုခိုင်မာစွာ ပူးပေါင်းပါဝင်လာအောင် ချည်နှောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မိမိ၏ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ဘဲ အရှက်မဲ့လှသော အောက်တန်းကျသည့် လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုတရားဝင် ထုတ်ပြန်ထားသော ဧကရာဇ်အမိန့်တော်သည် အောက်ခြေရှိ သာမန်လူပြိန်းများကိုသာ လှည့်စားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဩဇာကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများနှင့် မှူးမတ်များထဲမှ ပါးနပ်လှသော လူများကိုမူ မည်သို့မျှ မလှည့်စားနိုင်ချေ။
သို့သော် ဝမ်ကျင်းအတွက်မူ လူအများစု၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားနိုင်လျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂုဏ်သတင်း သိက္ခာကို လုံးဝ အလေးမထားချေ၊ အကျိုးအမြတ် ရရှိနိုင်သရွေ့ မိမိ၏မျက်နှာကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချနင်းခြေရန်လည်း ဝန်လေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျင်းသည် မင်းသားတို့၏ ဝတ်ရုံတော်ကို ဆင်ယင်ကာ ညီလာခံအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသောအခါ ဧကရာဇ်ငယ်လေးသည် သူ့အား ကြည့်ရင်း ရင်ထဲ၌ မရည်ရွယ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စိတ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်းက သစ္စာရှိအမတ်ကြီး သုံးဦးကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ရန် သူ့အား အဓမ္မဖိအားပေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း ဧကရာဇ်ငယ်၏ ဝမ်ကျင်းအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။
နဂါးဝတ်ရုံတော်၏ ကျယ်ပြောလှသော လက်အင်္ကျီအတွင်းဝှက်ထားသော သူ၏လက်ဖဝါးများမှာ တင်းတင်းဆုပ်ထားလျက် ရှိပြီး၊ မျက်နှာတော်ပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများမှာလည်း ဧကရာဇ်ခေါင်းဆောင်းအောက်တွင် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်း၏ မျက်နှာကာပုတီးစေ့ဆွဲကြိုးများကြောင့် ကွယ်ပျောက်နေသဖြင့် အခြားသူများ မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ပျာယာခတ်သွားသော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တို့၏ ခေါင်းဆောင်းတန်ဆာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုမှာ ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည်။ မျက်နှာအရှေ့ဘက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ပုတီးစေ့ဆွဲကြိုးများကြောင့် အမတ်များသည် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာတော်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်ကြရာ၊ စိတ်ကူးအကြံအစည်များကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲစေပြီး ဖားပြားယောကျ်ားတို့၏ အခွင့်အရေးရှာမှုကို လျော့နည်းစေကာ ဧကရာဇ်အား ပိုမိုဆန်းကြယ်၊ ခန့်ညားပြီး အတိုင်းအဆမရှိ မြင့်မြတ်လှသော ပုံရိပ်အဖြစ် ပေါ်လွင်စေသည်။
နန်းတွင်းအမတ်များအားလုံး အရိုအသေပြုပြီးနောက် နန်းတွင်းအမတ်ချုပ်ကြီး ကျန်းကျင့်သည် ပထမဦးစွာ စကားစတင်လိုက်သည်။ သူသည် ကျုံးယန်အား မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီးအဖြစ် အစားထိုးခန့်အပ်ရန်နှင့် မြို့တော်ကာကွယ်ရေးအမတ်ကြီး၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ မဟာတပ်စခန်းကြီးသုံးခုကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် တင်ပြချက်ကို ဦးဆောင်အဆိုပြုခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘဏ္ဍာတိုက်ငယ်အမတ်နှင့် နန်းတွင်းပူဇော်မှုအမတ်ရာထူးနေရာများအတွက် ခန့်အပ်မှုများကိုပါ တင်ပြခဲ့ကြပြီး၊ ဤရာထူးနှစ်ခုကိုမူ မြို့တော်ရှိ ဩဇာကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများက ကိုယ်တိုင်အဆိုပြုထားသော လူများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမတ်ကြီးကိုးပါးအနက် လစ်လပ်နေသော ရာထူးနေရာ သုံးခုအနက် ဝမ်ကျင်းက တစ်နေရာကို ရယူခြင်းကို သူတို့ လက်ခံနိုင်သော်လည်း နှစ်နေရာအထိ ရယူရန်မှာမူ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။
ဧကရာဇ်ငယ်လေးသည် ကျန်းကျင့်၏ တင်ပြချက်ကို သဘောတူညီရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကန့်ကွက်သူမရှိဘဲ တစ်ညီလာခံလုံး တိတ်ဆိတ်လျက် သူ့အား စောင့်ဆိုင်းကာ ဖိအားပေးနေကြသဖြင့် သူ သဘောတူရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။
ထို့နောက် ဝမ်ကျင်းသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရန်နှင့် စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်၍ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ ပြန်လည်ကာ ကျန့်နန်မင်းသား၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ပြီး မင်ယွဲ့နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်တို့ကို အုပ်ချုပ်ကာ တောင်ဘက်နယ်စပ်ဒေသ တည်ငြိမ်အေးချမ်းစေရန် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း တင်ပြလျှောက်ထားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကိုမူ ဧကရာဇ်ငယ်လေးသည် စဉ်းစားနေရန်ပင်မလိုဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ရိုက်သဘောတူညီခဲ့သည်။
မယ်တော်မိဖုရားကြီးသည် ဧကရာဇ်ငယ်အား မိမိကို ကာကွယ်ပေးမည့် ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ယခင်က အကြံပြုဖူးပြီး၊ ထိုလူများထဲတွင် ဝမ်ကျင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဝမ်ကျင်းက သူ့အား ထောက်ခံအားပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။
သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အရာရာကို အကဲခတ်သိမြင်နိုင်ပြီး အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ကာ၊ သို့မဟုတ်ပါက ကွယ်လွန်သူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ့အား ဧကရာဇ်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ဇွတ်အတင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးစုများ မဟာမျိုးနွယ်စုများနှင့် ပတ်သက်မှုမရှိသော မင်းသားအမြောက်အမြား ရှိနေသော်လည်း သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးအမျှော်အမြင်က အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဝမ်ကျင်းကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ကတည်းက သူ၏ မာနထောင်လွှားမှုနှင့် အာဏာကြီးစိုးလိုသော သဘာဝကို ကောင်းစွာ ခံစားမိခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တော်ဝင်အာဏာအပေါ် ရိုသေခန့်ညားမှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိဘဲ လောဘဇောနှင့် သိမ်းပိုက်လိုစိတ်များကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဧကရာဇ်ငယ်အတွက်မူ ဝမ်ကျင်းသည် ကျန်းကျင့်နှင့် အခြားသူများထံမှ ရရှိသော အထင်သေးမှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုများထက်ပင် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းကျင့်ကဲ့သို့သော အာဏာရှိအမတ်ကြီးများသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဤကျန့်နန်မင်းသားကမူ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်သလို၊ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်း အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်း၏ ထွက်ခွာခွင့် တောင်းခံမှုကို ကြားရသောအခါ ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဝမ်ကျင်း စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချက်ချင်း လက်ခံသဘောတူလိုက်တော့သည်။
ဧကရာဇ်ငယ်၏ လျင်မြန်လှသော သဘောတူညီမှုကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ပင့်မော်ကြည့်လိုက်ပြီး
“အရှင်မင်းကြီး... ဤကျွန်တော်မျိုး မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီ အရှင်မင်းကြီးထံမှ နောက်ထပ် တော်ဝင်အမိန့်တော်တစ်စောင်ကို ထပ်မံတောင်းခံလိုပါတယ်”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်ငယ်သည် ရင်ထဲ၌ ခါးသက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကိစ္စရပ်များမှာ ဤမျှနှင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးဆုံးလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤအန္တရာယ်ကြီးမားသော လူအား အမြန်ဆုံး မောင်းထုတ်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်တရာ ဆိုးဝါးလွန်းခြင်းမရှိပါက အရာရာကို သဘောတူရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
“ချစ်လှစွာသော အမတ်မင်း... သင် အလိုရှိရာကို လျှောက်တင်နိုင်ပါ၏။”
“ယခုအခါတွင် ဒေသအသီးသီး၌ သူပုန်တပ်ဖွဲ့များ သောင်းကျန်းလျက် ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးဟာ သူပုန်များကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် အရှင်ဧကရာဇ်ထံမှ တော်ဝင်အမိန့်တော်တစ်စောင်ကို တောင်းခံလိုပါတယ်။ ဤကျွန်တော်မျိုး မြို့တော်မှ ယွဲ့ပြည်နယ်သို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာစဉ် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်၌ သစ္စာမဲ့သော သူပုန်များကို အရှင်ဧကရာဇ်အတွက် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းပေးသွားမည် ဖြစ်ပါသည်”
ဧကရာဇ်ငယ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤတောင်းဆိုချက်မှာ သူထင်မှတ်ထားသလောက် ဆိုးဝါးလွန်းခြင်းမရှိဘဲ အင်ပါယာကြီးကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးမည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်ငယ်သည် နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းကျင့်နှင့် အခြားသော အမတ်ကြီးများသည် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်မှန်သော အကြံအစည်ကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အကြံကို ကြိုတင်မြင်နေကြသော်လည်း လူတိုင်းသည် ထပ်တလဲလဲ တွေဝေနှောင့်နှေးနေကြပြီး မည်သူမျှ ရှေ့သို့ထွက်၍ မကန့်ကွက်ဝံ့ကြချေ။
ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တော့မည်။ သူ့ကိုသာ အဝေးသို့ မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး မိမိတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆွဲထားသော ဓားမြှောင်ကြီးကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဆိုလျှင် အခြားသောအရာအားလုံးကို သူတို့ သည်းခံနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းအား အမျက်ဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်မိ၍ သူ မထွက်ခွာဘဲ နေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပိုမို၍ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။
ကန့်ကွက်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိသည်ကို မြင်ရပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း အပြန်ပြန်အလှန်လှန် တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ ရှာမတွေ့သဖြင့် ဧကရာဇ်ငယ်သည် တိုက်ရိုက် သဘောတူညီလိုက်တော့သည်။
“ကောင်းလှပြီ... အမတ်မင်းသည် ဧကရာဇ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး တိုင်းပြည်အပေါ် အလွန်တရာ အနစ်နာခံသူ ဖြစ်ပေသည်။ အမတ်မင်းတို့... အမိန့်တော်ညွှန်ကြားချက်ကို အမြန်ဆုံး ရေးမှတ်စေ။”
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် အမိန့်တော်ကို ရေးသားရသော မိန်းမစိုးမှာ ချိုးယွန်းရှူး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ယခင်က ဝမ်ကျင်းထံသို့ ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသော ထိုမိန်းမစိုးပင် ဖြစ်သည်။ ချိုးယွမ်ရှု၏ မျက်ဝန်းများသည် ဝမ်ကျင်းနှင့် ဆုံစည်းသွားခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူ၏ မိသားစုဝင်အားလုံးသည် ကွန်ရက်အဖွဲ့၏ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို သစ္စာဖောက်ဖျက်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ပေးစေခိုင်းမှုများကို မတတ်သာဘဲ နာခံနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ကျင်းသည် သူ့အား တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို လက်ခံရယူကာ ဧကရာဇ်ငယ်လေးအား အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး... အမိန့်တော်ကို ရိုသေစွာ နာခံပါသည်”
ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသော ဤဧကရာဇ်အမိန့်တော်သည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော သားသတ်ဓားအောက်တွင် မတရားသေဆုံးရမည့် နာကျင်ဖွယ်ရာ ဝိညာဉ်ဆိုးများကို ပိုမိုတိုးပွားစေတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။