အခန်း ၂၇၈

အခန်း (၂၇၈)

အဆုံးသတ်

သွေးစွန်းနေသော ရွှေငွေရတနာများ ပြည့်နှက်နေသည့် သေတ္တာကြီးများ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါမှသာ ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ဆက်လက်၍ သူသည် ယခင် လော့နန်နိုင်ငံဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ရှင်းရန်စီရင်စုဟု အမည်ပြောင်းလဲထားသော နယ်မြေကို ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် စီမံကိန်းများ ချမှတ်လိုက်သည်။ ချန်ယွီသည် လုပ်အားခေါင်းပါးမှုကြောင့် မြေသြဇာကောင်းမွန်လှသော လယ်ကွင်းပြင်ကြီးများ အလဟဿ ပစ်ထားရသည်ကို မြင်တွေ့ရတိုင်း အလွန်တရာ စိတ်နှလုံး နာကျင်ရသဖြင့်၊ လူအင်အား ထပ်မံဖြည့်တင်းပေးရန် ဝမ်ကျင်းထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် အသနားခံစာ တင်ပြခဲ့ဖူးသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ကျင်းသည် ရင်းမြစ်များနှင့် စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို ထိုနေရာ၌ ထပ်မံမမြှုပ်နှံလိုတော့ချေ။ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်နှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အချိုးအစားမှာ တွက်ခြေမကိုက်လှဘဲ၊ ရှင်းရန်စီရင်စုကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲခြင်းက ပိုမို၍ အကျိုးအမြတ်များပြားနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ယွဲ့ပြည်နယ်ကို စီးပွားရေးဗဟိုချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် စိတ်ကူးမရှိသကဲ့သို့၊ နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိရန်မူကား ပို၍ပင်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ယာယီအခြေပြု အကူးအပြောင်းနယ်မြေမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အကျွံ စွမ်းအားဖြုန်းတီးနေရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဒုက္ခသည်လှိုင်းလုံးကြီးများကို ရှင်းရန်စီရင်စုသို့ အဆက်မပြတ် ရွှေ့ပြောင်းစေခဲ့ပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းတပည့်အချို့နှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုပါ အတူစေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အခြေခံအုပ်ချုပ်ရေးယန္တရား၏ လစ်ဟာမှုများကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် ဝမ်ကျင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

တိုင်းတစ်ပါးအမျိုးအနွယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိမိ၏ လူယုံများကသာ ပိုမိုအားကိုးထိုက်ပေသည်။ လော့နန်နိုင်ငံ၏ မှူးမတ်ဟောင်းများ ပုန်ကန်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ကျင်း မယုံကြည်သော်လည်း၊ ရင့်ကျက်သော နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် အမြဲမပြတ် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျှော်မှန်းချက်တွင် ရှင်းရန်စီရင်စုသည် နောင်တစ်ချိန်၌ သူ၏ စစ်အင်အားစုကြီးအတွက် ရိက္ခာအခြေခံစခန်း ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ ရှင်းရန်စီရင်စု၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုက အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ လူဦးရေ ပြည့်စုံလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ကျင်းသည် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ တောင်ဘက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပြည်နယ်အသစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ထိုသို့သော ဘွဲ့အမည်ကို အသုံးပြုရန် မသင့်တော်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူသည် မင်းသားကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုအရာက ပြဿနာမဟုတ်တော့ချေ။

လက်ရှိတွင် နယ်မြေအကျယ်အဝန်းကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက ရှင်းရန်စီရင်စုသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အကြီးမားဆုံး စီရင်စုကြီး ဖြစ်နေသည်။ စီရင်စုနှင့် ခရိုင်များအဖြစ်သာ ခွဲခြားထားသဖြင့် လူဦးရေကျဲပါးချိန်တွင် အုပ်ချုပ်ရလွယ်ကူသော်လည်း၊ လူဦးရေ ထူထပ်လာပါက ခရိုင်ဝန်တစ်ဦး၏ လုပ်ငန်းတာဝန်များမှာ ကုန်းပိုးနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားကာ စီမံခန့်ခွဲရန် ခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ပြည်သူများအတွက်သာမက အရာရှိများအတွက်ပါ နစ်နာစရာ ဖြစ်သည်။ စီရင်စုနယ်စားမင်းတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေရပြီး ခရိုင်ဝန်ရာထူးနှင့် ခရိုင်ဝန်လစာသာ ရရှိနေခြင်းမှာ မတရားပေ။

အထူးသဖြင့် ချန်ယွီသည် ယခုအခါ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးကဲ့သို့ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေရသည်။ အချိန်အခါကောင်း ရောက်လာပါက သူ့အား ထိုက်တန်သော ရာထူးနှင့် အခွင့်အရေးများကို ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ဒေသခံ တိုင်းရင်းသားများအပေါ်တွင်ပင် စေးနဲခြင်းမရှိခဲ့ရာ၊ မိမိ၏ လူယုံများအပေါ်၌မူ လုံးဝ စေးနဲလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဝမ်ကျင်းက အားသွန်ခွန်စိုက် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်၊ မြောက်ဘက်ရှိ မင်ပြည်နယ်မှ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့ဩဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မင်ပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံ ကျားဖေ သည် စားသောက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း ကချေသည်တစ်ဦး၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

'ကွန်ရက်' ထံမှ ရရှိသော ထိုလျှို့ဝှက်စာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ကျင်းသည် ကနဦးတွင် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် ထောက်လှမ်းရေးသမားများကို မည်သည့်အရာမျှ လွဲချော်မှုမရှိစေဘဲ ထပ်မံစိစစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သိက္ခာသမာဓိကြီးမားလှသော ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးက ကချေသည်တစ်ဦး၏လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားရသည်လား။ ဤသည်မှာ ပြက်လုံးတစ်ခုလား။

ကချေသည်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ သီချင်းဆို ကပြဖျော်ဖြေရသူများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသူများ မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံသိုင်းပညာ အနည်းငယ်မျှသာ တတ်မြောက်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ သိုင်းပညာက နက်ရှိုင်းလှသည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်အကျော်အမော်က ကချေသည်အဆင့်သို့ လျှော့ချခံမည်နည်း။ ထိုမျှ စွမ်းရည်ရှိပါက မည်သူက ဤကဲ့သို့သော အောက်ကျို့မှုကို ခံယူပါမည်နည်း။ သို့သော် ထိုကချေသည်က ကျားဖေကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ရရှိလာသော သတင်းအချက်အလက်များကမူ လောကကြီးတွင် အရာရာကို မြင်တွေ့ဖူးလှသော ဝမ်ကျင်းကိုပင် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားစေခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် ကျားဖေသည် အမျိုးသားချင်း စုံမက်တတ်သော အလေ့အထရှိပြီး၊ နုပျိုချောမောသော ကချေသည်လေးများကို အလွန် နှစ်သက်သဘောကျတတ်သည်။ တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ နိုင်သူဟုပင် ဆိုရပေမည်။

စားသောက်ပွဲကြီးတွင် မူးယစ်နေသော ကျားဖေသည် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ရှာဖွေပေးအပ်ထားသော ကချေသည်လေးတစ်ဦးကို သဘောကျသွားခဲ့သည်။ ထိုကချေသည်လေးက သူ၏ အကြိုက်နှင့် အလွန် ကိုက်ညီလွန်းလှသဖြင့်၊ စားသောက်ပွဲ မပြီးဆုံးသေးမီမှာပင် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ တဏှာဆန္ဒများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး တူညီသော ဝါသနာပါသည့် လက်အောက်ငယ်သားများကိုပါ အတူတကွ ပျော်ပါးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လွန်ကဲကာ အသက်ရှူကျပ်ပြီး အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရလေသည်။

သူ၏ သေဆုံးမှုမှာ အလွန် သိက္ခာမဲ့လှသဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားများသည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်ကာ သတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ... ဒါက တကယ်ကို ဟာသတစ်ခုလိုပါပဲလား။"

"သူက တကယ်ပဲ 'လုပ်ကြံ' ခံလိုက်ရတာပဲ။"

"အမျိုးသားအချင်းချင်း စုံမက်ပြီး အုပ်စုလိုက် ပျော်ပါးတာတဲ့လား... ကျားဖေ... မင်းကတော့ တကယ်ကို လူထူးလူဆန်းပဲ။"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုမင်ပြည်နယ်ဘုရင်ခံအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ယခုအခါ မင်ပြည်နယ်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်နှစ်ခုလုံး၏ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးအာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျားဖေကို ဖယ်ရှားရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ချေ။

ဥပမာအားဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး အခြားသူတစ်ဦးနှင့် အစားထိုးရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အချိန်တိုအတွင်း မင်ပြည်နယ်ကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည့် သင့်တော်သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်ပြည်နယ်သည် တောင်ထူထပ်ပြီး စိုက်ပျိုးမြေ ရှားပါးကာ လူဦးရေလည်း နည်းပါးလှသည်။ အများစုမှာ တောင်ပေါ်သားများဖြစ်ပြီး အမဲလိုက်၍ အသက်မွေးကြသည်။ တောင်ပေါ်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် သားရေများ ရှိသဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းမရှိသော်လည်း စားဝတ်နေရေး အဆင်ပြေကြသည်။

ပြင်းထန်သော အခွန်အတုတ်များ မရှိဘဲ စားဝတ်နေရေး ဖူလုံကြပေသည်။ ကျားဖေသည် မင်ပြည်နယ်ကို အတော်ပင် ကောင်းမွန်စွာ စီမံအုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ စီရင်စုအသီးသီးရှိ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို မတော်လှန်ဝံ့ကြသလို၊ မျိုးနွယ်စုကြီးများကလည်း ပြဿနာမရှာဝံ့ကြချေ။ ပုန်ကန်မှု သို့မဟုတ် သူပုန်တပ်မတော်များလည်း မရှိခဲ့ဘဲ ဘဏ္ဍာရေးမှာလည်း လိုငွေမပြခဲ့ချေ။

ကျားဖေသည် လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော်လည်း ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာနောက်ခံ မရှိချေ။ မင်ပြည်နယ်၏ စစ်အင်အားမှာ နည်းပါးပြီး လက်နက်ခဲယမ်းများမှာလည်း ယွဲ့ပြည်နယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျလှသည်။ စစ်ပွဲများ မရှိသဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အလွန် ညံ့ဖျင်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် စစ်အင်အားသုံး၍ နှိမ်နင်းရန် မခက်ခဲပေ။ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ထားရုံမျှဖြင့် မင်ပြည်နယ်ကို ဆက်လက် စီမံခန့်ခွဲခိုင်းထားလျှင် ရပေသည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ့ထံမှ များစွာ မမျှော်လင့်ဘဲ မင်ပြည်နယ်ကို ငြိမ်းချမ်းအောင် ထိန်းသိမ်းထားရန်သာ ရည်ရွယ်သည်။

မင်ပြည်နယ်၏ တောင်ပေါ်သားများသည် မြားပစ်ကျွမ်းကျင်ပြီး ရဲရင့်ကြသဖြင့် ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ပေးပါက အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူက ကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ပါက နောင်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များကို ပေးအပ်ရန် ဝမ်ကျင်း စိတ်ကူးထားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းက သူ၏ အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်းများ ချမှတ်ထားပြီးကာမှ ထိုလူက ပျော်ပါးရင်း သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ယခုတော့ မင်ပြည်နယ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများကို မည်သို့ ရှင်းလင်းရပါမည်နည်း။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အာဏာ မြင့်မားလာသောအခါ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ရှာဖွေသော အရာများကလည်း ဆန်းပြားလာတတ်သည်ကို ဝမ်ကျင်း သိရှိသည်။ ယခင်ဘဝနှင့် ယခုဘဝတွင်လည်း ထိုသို့သောသူများကို များစွာ မြင်တွေ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကျားဖေကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် အသက်ပျောက်အောင် ပျော်ပါးသွားသော လူထူးလူဆန်းမျိုးကိုမူ ဝမ်ကျင်း တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။

"လူတစ်ယောက်။ စီမာယီကို ချက်ချင်း သွားခေါ်စမ်း။"

စီမာယီ ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ကျင်း၏ လက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်စာကို ဖတ်ရှုလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်ပြီး တည်ငြိမ်လှသော စီမာယီပင် ကျားဖေ၏ သေဆုံးမှုကို စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

"ဒီလူကတော့..."

"တကယ်ကို မသေသင့်တဲ့အချိန်မှာ သေသွားတာပဲ..."

စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်း ရှင်းပြရန်မလိုဘဲ စာကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်ကျင်း မည်သည့်အရာကို စိုးရိမ်နေသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ကျားဖေ သက်ရှိထင်ရှားရှိနေပါက ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ရုံဖြင့် မင်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ သူ မရှိတော့သဖြင့် မင်ပြည်နယ်ကို ပြည်လည် ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စကို အအချိန်ဆွဲ၍ မရချေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မင်ပြည်နယ်သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲပြားသွားနိုင်ပေသည်။

"နန်းတော်က မင်ပြည်နယ်အတွက် ဘုရင်ခံအသစ် ခန့်အပ်မလား၊ အဲဒီဘုရင်ခံအသစ်က အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မလားဆိုတာ စဉ်းစားစရာပဲ..."

"ဧကရာဇ်ငယ်က ငါ့ကို မင်ပြည်နယ်နဲ့ ယွဲ့ပြည်နယ်နှစ်ခုလုံးရဲ့ စစ်အာဏာကို အပ်နှင်းထားတာ။ မင်ပြည်နယ်မှာ ဘုရင်ခံရှိတုန်းကတော့ ပြဿနာမရှိပေမယ့်၊ အခုတော့ အခြားသူကို လွှတ်စရာမလိုတော့ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ပူးတွဲ တာဝန်ယူရမယ်။"

စီမာယီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နန်းတော်အနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် ဗြောင်ကျကျ ဆက်ဆံရေး အပျက်မခံလိုသရွေ့ ဤတောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"မင်ပြည်နယ်ကို ဘယ်လို စီမံမလဲဆိုရင်..."

"မင်ပြည်နယ်ရဲ့ စီရင်စု နယ်စားမင်းတွေအားလုံးကို ငါ့ဆီလာဖို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်။"

"မလာဝံ့တဲ့သူတွေကို..."

"သတ်ပစ်။"

သူတို့အတွက် လမ်းနှစ်လမ်းသာ ရှိသည်။ ဒူးထောက်၍ ခွေးကဲ့သို့ အစေခံမလား၊ သို့မဟုတ် ဦးခေါင်း ဖြတ်တောက်ခံမလား ဟူ၍ ဖြစ်ပေတော့သည်။