အခန်း ၉၆၁

အခန်း (၉၆၁) မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာခြင်း။ နွေဦးကုန်၍ ဆောင်းဦးရောက်လာခြင်း။ (၁)

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် (ဧကဒသမနယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကိုတုန်လှုပ်စေခြင်း ၁ ရာခိုင်နှုန်း)

စူးချန်ခုန်း၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များသည် ပခုံးထက်၌ ဝဲကျနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြူဖွေးသော နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်လျက် ရှိနေကာ တက်ကြွလှသော သက်စောင့်အားအပြည့်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေပြီး ထာဝရနွေဦးကဲ့သို့ ဖြစ်စေကာ စူးချန်ခုန်းသည် မကြုံစဖူးသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြည့်ဝနေပြီး ကုန်ဆုံးမည့်ပုံမပေါ်သော ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“၁၁ ဆင့်မြောက် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်က ထာဝရရှင်သန်ခြင်းလို့ တင်စားလို့ရတယ်။ သက်စောင့်အား အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်က အလိုအလျောက် လှည့်ပတ်ပြီး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တယ်။ အထင်ရှားဆုံး ပြောင်းလဲမှုကတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စွမ်းပဲ”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လွန်စွာသန့်စင်ပြီး အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များကို ကြည့်ရှုရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အားဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ ထွက်လာသော ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သွေးအနည်းငယ်သာ ထွက်ရသေးစဉ် စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်လာခဲ့ပြီး မမြင်နိုင်လောက်သော နတ်ပိုးချည်မျှင်များသည် လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို လျင်မြန်စွာ ချုပ်လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကာ ပျက်စီးသွားသော နေရာကို ပြန်လည်ကုသရန် ပြင်းထန်သော သက်စောင့်အားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့၌ပင် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာသည် အသက်ရှူအကြိမ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာသွားခဲ့ပြီး အမာရွတ်ဖျော့ဖျော့လေးသာ ကျန်ရှိတော့ကာ မကြာမီ ထိုအမာရွတ်မှာလည်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သော စွမ်းအားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပြီး မိစ္ဆာသိုက်၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသေးသော်လည်း ဆက်လက်ကျင့်ကြံပါက မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

“နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်က အဆင့် ၁၁ ကို ရောက်ရှိသွားပြီး စွမ်းအင်ကနေ အနှစ်သာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ သက်စောင့်အားက ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းနိုင်တဲ့ နေမင်းငယ်လေးတစ်စင်းလို ထာဝရရှင်သန်နေပြီး ငါ့ရဲ့ သက်စောင့်အားကို စုပ်ယူနေတဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းရဲ့ စုပ်ယူမှုနှုန်းတောင် ငါ့ရဲ့ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတဲ့နှုန်းကို မမီတော့ဘူး”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အမှတ်အသားက သက်စောင့်အားကို စုပ်ယူနေပုံကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် လက်ခံကောင်၏ သက်စောင့်အားကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူသဖြင့် သာမန်အားဖြင့် လက်ခံကောင်သည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်မထားဘဲ စူးချန်ခုန်းသည် ဤဖိအားကို တွန်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယင်းက သူ၏ သက်စောင့်အား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှုနှုန်းကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း စုပ်ယူမှုနှုန်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စေခဲ့ပြီး ဤထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်မှာ သာမန်လူတို့ တွေးတောနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။

“အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အတွင်း ဒီမိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းက ငါ့ကို ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

စူးချန်ခုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုဘေးမှ ယာယီအားဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ဆိုသော အချိန်သည် စူးချန်ခုန်းအတွက် လုံလောက်လှပြီး ထိုအချိန်အတွင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းကို ရှင်းလင်းရန် နည်းလမ်းမရှာဖွေနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုအထိ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသည်။

“မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းက အကန့်အသတ်မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်က ထပ်အဆင့်တက်ပြီး ငါ့ရဲ့ သက်စောင့်အားတွေ ပြောင်းလဲသွားရင် သက်စောင့်အားတွေ အများကြီးကို အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းပေးပြီး အဲဒီချိပ်စည်းကို ပေါက်ကွဲသွားအောင် လုပ်နိုင်မလားမသိဘူး”

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းသာ လုံလောက်အောင် မြန်ဆန်ပါက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းကို အမှန်တကယ် ကျော်လွှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုထက် မြန်ဆန်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားအောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖိအားများ မရှိတော့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်၍ မကျင့်ကြံတော့ပေ။ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်သည် အဆင့်ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလှပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ ဖိအားကြောင့်သာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နှစ်ဆင့်တိုင်တိုင် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမည်: စူးချန်ခုန်း (အသက် ၃၈ နှစ်)

သက်တမ်း: ၉၀၀ နှစ်

စွမ်းရည်ရမှတ်: ၁၄၀

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အချက်အလက်များကို ဖွင့်၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုကြောင့် သူ၏ သက်တမ်းမှာ ၉၀၀ နှစ်အထိ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အရည်အချင်းအမှတ်များလည်း တိုးတက်လာသဖြင့် သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီနှင့် သဘောပေါက်နားလည်နိုင်စွမ်းတို့မှာ သာမန်ထက် သာလွန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သိသာစွာ ခံစားမိသည်။

“မူလအဆီအနှစ်အရည်ရဲ့ အစွမ်းသက်ရောက်မှုကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်”

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်တက်မှုနှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ ဘေးရန်များ ယာယီကင်းဝေးသွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူရရှိခဲ့သော ရတနာများကို အသုံးချရန် အချိန်ရရှိခဲ့ပြီး စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းမှ မူလအဆီအနှစ်အရည်အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤမူလအဆီအနှစ်အရည်သည် လွန်စွာ တန်ဖိုးကြီးမားလှပြီး မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နယ်မြေအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်ထူထပ်သော နေရာများ၌သာ ထွက်ရှိတတ်သည့် အရာဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုးကို သတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ထံမှ မူလအဆီအနှစ်အရည် စုစုပေါင်း တစ်ရာ ကျပ်သား ခန့် ရရှိခဲ့သည်။

မူလအဆီအနှစ်အရည်များသည် ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး ၎င်းတို့အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သုံးစေ့လုံးသည် ထိုအရာကို လိုလားတောင့်တသော ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြပြီး မူလအဆီအနှစ်အရည်၏ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ ခံစားမိနေကြသည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် ကျောက်တုံးကို ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲသည့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တို့မှာမူ ဤမူလအဆီအနှစ်ရည်ကို အသုံးပြုခွင့် မရှိကြပေ။

တွေဝေမနေဘဲ စူးချန်ခုန်းသည် မူလအဆီအနှစ်အရည်အနည်းငယ်ကို ပါးစပ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်မြိုချလိုက်ပြီး သန့်စင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် ပက်ကြားအက်နေသော မြေပြင်က ရေကို ငတ်မွတ်စွာ စုပ်ယူသကဲ့သို့ မူလအဆီအနှစ်အရည်များကို လောဘတကြီး စုပ်ယူလိုက်ပြီး မူလအဆီအနှစ်အရည်စက်များကို တစ်စက်ချင်း သန့်စင်ကာ စုပ်ယူလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ မျက်နှာပြင်ထက်၌ အပြာနုရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ငွေပြာရောင် နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများမှာလည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာကာ သန်မာလာလေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် ဧရာမ ဝေလငါးခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားပြီး ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိသဖြင့် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ပိုမိုထိရောက်စွာ သန့်စင်နိုင်သည်။ ဤမူလရည်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မြောက်မြားစွာ ရှိသော်လည်း သန့်စင်ရန်အတွက် အချိန်များစွာ လိုအပ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် မူလအဆီအနှစ်အရည်များကို တစ်ရက်လျှင် တစ်ကျပ်သားနှုန်းဖြင့် အလွန်မြင့်မားသော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် သန့်စင်နိုင်ခဲ့ရာ တစ်ပတ်ခန့် အချိန်အတွင်း၌ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပေါ်တွင် တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက် နတ်ဘုရားအမှတ်အသားတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

“ဒီလို သန့်စင်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို မြင့်မားလွန်းတယ်။ သာမန်အားဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် ရောက်ရှိထားသူတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားမှုနဲ့ ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအမှတ်အသားတစ်ခု တိုးပွားဖို့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက အချိန်ယူရလေ့ရှိပြီး ပိုများလာလေလေ နောက်ထပ်တစ်ခုတိုးဖို့ ပိုခက်လေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့ မူလအဆီအနှစ်အရည်ကို သန့်စင်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့က တစ်ပတ်အတွင်းမှာပဲ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်သွားခဲ့တယ်”

စူးချန်ခုန်းက တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကိုယ်တိုင် စုပ်ယူသန့်စင်ခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ပြီး ပင်ပန်းလှသော်လည်း မူလအဆီအနှစ်အရည်ကို သန့်စင်ခြင်းက အချိန်အမြောက်အမြားကို သက်သာစေသဖြင့် သိုင်းပညာရပ်များကို ဆက်လက်လေ့လာရန်နှင့် သဘောပေါက်နားလည်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ ပိုမိုရရှိစေသည်။

ဆန်းကြယ်လိပ်နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် မူလအဆီအနှစ်အရည်ကို ဆက်တိုက်သန့်စင်ပြီး စုပ်ယူခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ တိုးပွားလာကာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံပေးသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရစေသည်။