အခန်း ၉၆၂
Vol. 65 Ch. 962
အခန်း (၉၆၂) မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာခြင်း။ နွေဦးကုန်၍ ဆောင်းဦးရောက်လာခြင်း။ (၂)
စွမ်းအားသိုလှောင်ရာအတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေအမြုတေသည် ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။
သုံးလကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မူလအဆီအနှစ်အရည် သန့်စင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မူလကရှိသော တစ်ရာကျပ်သားအနက် ဆယ်ကျပ်သားသာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ကျန်ရှိသော မူလအဆီအနှစ်အရည်များကို အရန်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မူလအဆီအနှစ်အရည် ကိုးဆယ်ကျပ်သားကို သန့်စင်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် အရွယ်အစား နှစ်ဆနီးပါး ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားအမှတ်အသား အရေအတွက်မှာ ဆယ်ခုမှ တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုအထိ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေအမြုတေ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာလည်း ယခင်ကထက် သိသာစွာ ပိုသန်မာလာခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထိပ်တန်းအင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်လဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ ဒီလို အရင်းအမြစ် အခြေအနေတွေက တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်။ မူလအဆီအနှစ်အရည်တွေ၊ နတ်ဆေးလုံးတွေ၊ ပင်မဝိညာဉ်ကြော အမြောက်အမြားဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ နိုင်ငံလေးတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ကိုမရဘူး"
ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးတို့က အရင်းအမြစ် အကြွယ်ဝဆုံးမြေအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သော မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၌ ဝိညာဉ်ကြောများစွာ ရှိပြီး သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြား စုစည်းနေကာ ရှားပါးရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုနေရာ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေများမှာ တကယ်ကို အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။
စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ခရီးစတင်ရန် အချိန်ကျရောက်ပြီဟု ခံစားမိပြီး စိတ်ထဲ၌ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ခဏလောက် ပြင်ဆင်ပြီးရင် မြင့်မြတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ကို သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
အလောင်းကောင်အဖိုးအို၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများမှာမူ ယခင်ကတည်းက ကြိုတင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုသို့မသွားမီ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့်လည်း ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခရီးမှာ အလွန်ဝေးကွာပြီး မဟာမီးလျှံအင်ပါယာသို့ အချိန်အတော်ကြာ ပြန်လာနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူခန့်မှန်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ပန်းပင်နှင့် သစ်ပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်းချမ်းသည့် အဆောင်ငယ်တစ်ခုအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းက ဟေးလျန်ယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထွက်သွားတော့မယ်"
ဟေးလျန်ယွမ်သည် စကားစပြောရန် ကြိုးစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလျက် ခေါင်းကို အသာအယာခါယမ်းကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း…အကြီးအကဲစူး၊ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ဂရုစိုက်ပါ"
ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကဲ့သို့ သေးငယ်သောနေရာများသည် စူးချန်ခုန်း၏ ကန့်သတ်ချက် မဟုတ်သဖြင့် သူက ဤနေရာ၌ အချိန်အကြာကြီး နေမှာမဟုတ်သည်ကို ဟေးလျန်ယွမ် ကောင်းကောင်းသိပါ၏။
စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ဦးတည်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာသည်သာ စူးချန်ခုန်းအတွက် အမှန်တကယ် တိုးတက်ထွန်းကားပြီး အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ပျံသန်းနိုင်မည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ဟေးလျန်ယွမ် ကြိုသိထားသည်။
ဟေးလျန်ယွမ်သည် စူးချန်ခုန်းနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အခြေအနေကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။ ထိုစဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောအားလုံး ပျက်စီးနေသဖြင့် ဆေးကုသမှု ခံယူရန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော လူငယ်လေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ကိုးနိုင်ငံ၏ ဘောင်အတွင်း၌ပင် ထိန်းချုပ်ထား၍မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းက ဟေးလျန်ယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော် ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်လာနိုင်မလဲ မသိဘူး။ ကျွန်တော် ရှယန်မင်းဆက်ရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို ပြောထားခဲ့ပြီးပါပြီ။ အကယ်လို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ ပြဿနာကြုံတွေ့ရရင် မဟာမီးလျှံမြို့တော်ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ပါတယ်"
ဟေးလျန်ယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းနှင့် ရှယန်မိသားစုအကြား ထူးခြားသော ပတ်သက်မှုရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။
သူတို့၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာအတွင်း အေးချမ်းစွာ ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းက ဆက်ပြောလေ၏။ "ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် နတ်ပိုးချည်ဂူကို ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့ပြီး အဲဒီထဲမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု ထားခဲ့ပါတယ်။ နောင်မှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကနေ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရင် နတ်ပိုးချည်ဂူထဲကို ဝင်ပြီး အဲဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်"
ဟေးလျန်ယွမ် အလွန်အံ့ဩသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားမျိုးစေ့လား" သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု၏ တန်ဖိုးကြီးမားပုံကို ကောင်းစွာ သိထားသည်။
မိသားစုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းများအတွက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ဤကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်ရှိအချိန်၌ စူးချန်ခုန်းအတွက်ပင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို များပြားသည်ဟု ယူဆမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ သွားရောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ ပြန်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသည် သူဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှင်သန်ကျင့်ကြံခဲ့သောနေရာဖြစ်ပြီး သူ၏ ဒုတိယအိမ်သဖွယ် ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းသည်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ပြန်လာသောအခါ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများနှင့် ရင်းနှီးသော အရာများကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။
နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုသည် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော်လည်း ၎င်းက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို နှစ်ပေါင်းရာချီ သို့မဟုတ် ထောင်ချီ၍ တိုးတက်စေနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုက်တန်လှပေသည်။
ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်း၏ တပည့်ဖြစ်သူ ကျိုးချိုးမှာ အချိန်တိုတောင်းသဖြင့် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက လာမည့် တစ်ဆယ်စုနှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ချိပ်ပိတ်ထားသော နတ်ပိုးချည်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။
ဟေးလျန်ယွမ်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွက် အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။"
သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအပေါ် ပံ့ပိုးကူညီမှုများမှာ သူထောက်ပံ့တာထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်လှသည်။
စူးချန်ခုန်းသည် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာခန့်ကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကိုပင် ချန်ထားခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်း တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။ သူသည် လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာခန့်ကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာ သူလုပ်ဆောင်နိုင်သမျှကို အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်" စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို မသိစေဘဲ တစ်ဦးတည်း တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်း၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဟေးလျန်ယွမ်သည် စိတ်ထဲ၌ ဟာတာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဟေးလျန်ယွမ်ကိုယ်တိုင်၌ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ မရှိဘဲ သူ၏သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန်အထိ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းမှာမူ တစ်နေရာတည်း၌ ရပ်တန့်နေမည့်သူ မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းနေမည့်သူ ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ပြီး စိတ်ထဲ၌ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းဆီကို သွားလည်ရမယ့်အချိန်ပဲ"
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသည်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၌ အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် စစ်ခုန်းကျန့်၊ စစ်ခုန်းဟွမ်တို့ မောင်နှမနှစ်ဦးနှင့်အတူ သွေးသောက်ကတိသစ္စာဆိုဖူးသဖြင့် သူတို့ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရုံသာမက လက်ဆောင်အချို့လည်း ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ဝေဟင်မှ ပျံသန်းလာခဲ့ရာ မကြာမီပင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့် စစ်ခုန်းကျန့်တို့၏ စိတ်ထဲ၌ အတိုင်းထပ်အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "စန်းတိ"
ထိုညတွင် သူတို့သုံးဦးသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၌ အတူတူ စားသောက်ကြရင်း စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသည်။
စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတာ တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်"
စစ်ခုန်းဟွမ်သည် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် နုပျိုလှပနေဆဲဖြစ်ကာ စစ်ခုန်းကျန့်မှာမူ ယခုအခါ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေပြီး ယခင်ကထက် များစွာ ရင့်ကျက်လာကာ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။