အခန်း ၉၆၃

အခန်း (၉၆၃) မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာခြင်း။ နွေဦးကုန်၍ ဆောင်းဦးရောက်လာခြင်း။ (၃)

မိမိနှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးပြီး ဒုက္ခသုက္ခများကို အတူတူ မျှဝေခံစားခဲ့ကြသည့် စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့အပေါ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် စေးနဲခြင်းမရှိဘဲ လွန်စွာပင် ရက်ရောစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုစီ လက်ဆောင်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် သူတို့နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်မှု မမြင့်မားလှသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို သန့်စင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့အတွက် များစွာ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ထွန်းစေသည်။

သို့သော် စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့က ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

စစ်ခုန်းကျန့်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ "ညီလေး၊ မင်းဟာ အခုအချိန်မှာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး တခြားသူတွေကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေတောင် ပေးနိုင်နေပြီဆိုတာကို အစ်ကိုကြီးသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို အစ်ကိုကြီး လက်မခံနိုင်ဘူး။ မင်းက အစ်ကိုတို့အပေါ်မှာ အများကြီး ပေးကမ်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သလို တောနက်စီရင်စုဒေသမှာရှိတဲ့ အစ်ကိုတို့ရဲ့ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းဟာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝနဲ့ တိုးတက်မှုတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးပါပြီ။ လက်တွေ့ကျကျနဲ့ အေးချမ်းစွာ ရပ်တည်နေနိုင်တာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ"

စစ်ခုန်းကျန့်သည် စူးချန်ခုန်း ပေးအပ်သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လက်မခံခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားလှသဖြင့် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အလွယ်တကူ ပေးအပ်နိုင်သော အရာမဟုတ်သကဲ့သို့ စစ်ခုန်းကျန့်အနေဖြင့်လည်း စိတ်အေးချမ်းစွာ လက်ခံရန် ခဲယဉ်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စစ်ခုန်းကျန့်သည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြယ်များကို လှမ်းဆွဲရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ သေးငယ်သော နယ်မြေဒေသကိုသာ ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲလိုပြီး ထိုကဲ့သို့ လျင်မြန်သော တိုးချဲ့မှုများကို ဂိုဏ်းအနေဖြင့် လိုက်ပါဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတက်ကြွနိုင်သော်လည်း ယင်းမှာ ဟန်ပြဖွံ့ဖြိုးမှုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ သက်တမ်းကုန်ဆုံးချိန်တွင် သို့မဟုတ် အခက်အခဲ တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ရသောအခါ အတိတ်က မုန့်စန်း၏ ပုန်ကန်မှုကဲ့သို့သော အခြေအနေများ ထပ်မံဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုသည် အခြားသူများ၏ လောဘစိတ်ကို နှိုးဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

"မောင်လေး၊ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို မကြာမကြာ လာလည်ပြီး အစ်မတို့နဲ့ ဒီလိုလေး စကားလက်ဆုံကျရုံနဲ့တင် အဆင်ပြေပါပြီ" စစ်ခုန်းဟွမ်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလျက် သဘောတူလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ မရှိဘဲ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကိုသာ ကျေနပ်တင်းတိမ်ပြီး မရရှိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသော အရာများအပေါ် အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုလိုခြင်း မရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့် စစ်ခုန်းကျန့်တို့၏ စိတ်သဘောထားကို နားလည်ပါသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးသားစွာ ရှင်သန်နေထိုင်သော သာမန်လူတစ်ဦးအပေါ်တွင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော ဘဝကို ကျင့်သုံးနေသည့် သာမန်လူတစ်ဦးသည် ဤအကျိုးကျေးဇူးကြောင့် ပြောင်းလဲလာမည့် လူနေမှုပုံစံများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ မိမိတို့၏ ရင်းနှီးပြီးသား ဘဝကို လုံးဝ ဆန်းပြားသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီသက်တမ်းတိုးဆေးလုံးတွေနဲ့ ရုပ်ရည်ထိန်းသိမ်းတဲ့ ဆေးလုံးတွေကိုတော့ လက်ခံပေးပါ။ ဒါတွေက ကျွန်တော် အားလပ်ချိန်မှာ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးအချို့ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး"

စူးချန်ခုန်းက သူတို့ လက်မခံလိုသော အရာများကို အတင်းအကျပ် မပေးတော့ဘဲ သူတို့၏ သက်တမ်းကို တိုးစေမည့် ဆေးလုံးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်ပေးမည့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော စူးချန်ခုန်းအတွက် နတ်ဆေးလုံးများမှတစ်ပါး သာမန်ဆေးလုံးများသည် အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့် စစ်ခုန်းကျန့်တို့ကို နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့က ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်ကြသည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် တစ်လခန့် နေထိုင်စဉ် စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့အား သိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်ခုန်းကျန့်၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ဖြစ်စေ၊ စစ်ခုန်းဟွမ်၏ လေမိုးကြိုးမြားပညာရပ်ဖြစ်စေ စူးချန်ခုန်းသည် နှစ်မျိုးစလုံးကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့သဖြင့် သူတို့အား သိုင်းပညာ၏ အတွေးအမြင်များနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ကြားပေးခြင်းက သူတို့အတွက် များစွာ အကျိုးထူးစေသည်။

တစ်လကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့် စစ်ခုန်းကျန့်တို့က သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လိုက်လံနှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ ထွက်ခွာသွားသော စူးချန်ခုန်း၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း စစ်ခုန်းဟွမ်၏ မျက်နှာလေးမှာ ညိုးငယ်နေရာ စစ်ခုန်းကျန့်ကတော့ သက်ပြင်းချလျက် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းနေမိတော့သည်။ သို့သော် ရရှိရန် ခဲယဉ်းလွန်းသော အရာများအပေါ် ဇွတ်အတင်း မတောင်းဆိုလိုကြဘဲ အချိန်ကာလများက နောင်တအားလုံးကို ချေဖျက်ပေးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ပထမဆုံး အိမ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သိုင်းပညာခရီးလမ်း စတင်ခဲ့ရာအရပ် ဖြစ်သော သံနက်အိမ်တော်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်ရှိ လူများကို နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲ၌ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတွေကတော့ လုံး၀ မကျန်တော့သလောက်ပဲ"

သံနက်အိမ်တော်၌ သူယခင်က သိရှိခဲ့သော ယန်ချောင်ကဲ့သို့သော လူများသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်လူသားများအတွက် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ဆိုသော အချိန်သည် ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုမှ အိုမင်းရင့်ရော်သည့် အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းကာ ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ရှင်သန်ရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ အိမ်တော်သခင် မော့ထျဲပင်လျှင် ယခုအခါ ဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေပြီး အိမ်တော်၏ ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း မပြုတော့ဘဲ လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်း၊ ပန်းပင်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ဖြင့်သာ အချိန်များကို အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးစေလျက် ကျန်းမာရွှင်လန်းစွာ ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်း နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးမျှသာ ဖြစ်သော သူ၏သားဖြစ်သူ မိုကန်းမှာမူ ယခုအခါ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး မော့ထျဲ၏ နေရာကို ဆက်ခံထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပြီး ချင်းရွှေမြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများ၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

"သံနက်အိမ်တော်ကတော့ အတော်လေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရပ်တည်နေနိုင်တာပဲ" စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ညအချိန်၌ စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မော့ထျဲနှင့် မော့ကန်းတို့ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေစဉ် သူ၏ လွန်စွာ သန့်စင်ပြီး သက်စောင့်အား ပြည့်ဝလှသော နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။

နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ပေးပြီးနောက် အိုမင်းနေသော မော့ထျဲသည် ကျန်းမာသန်စွမ်းလာခဲ့ပြီး အသက်တစ်ရာကျော်အထိ ပြဿနာမရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ သိုင်းပညာကို အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံထားသော မော့ကန်းမှာလည်း အတွင်းဒဏ်ရာ အားလုံး လုံးဝ ကင်းစင်သွားခဲ့သည်။

သံနက်အိမ်တော်သည် အလွန်အေးချမ်းစွာ ရပ်တည်နေသဖြင့် သူ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ထပ်မံ မလိုအပ်တော့ပေ။ ထိုအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကြိုးကြာဖြူကို စီးနင်းလျက် ကိုးနိုင်ငံ၏ ဘောင်အပြင်ဘက် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သည် သိုင်းပညာရှင်များစွာ သိရှိပြီး ရည်မှန်းထားကြသော်လည်း သာမန်လူတို့ မရောက်ရှိနိုင်သော ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ မျက်စိရှေ့၌ပင် အင်အားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ထွန်းကားနေသော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မိသားစုကြီးများစွာ စုစည်းရာအရပ် ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၊ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများ၊ ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီးများနှင့် ရှေးဟောင်းအင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာပင် ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လောကကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူတို့ထက် နိမ့်ကျလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည်။

"ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရေ…ငါ စူးချန်ခုန်း လာပြီကွ။"

စိတ်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် မိတ်ဆွေဟောင်းများကို တွေ့ဆုံနှုတ်ဆက်ကာ စူးချန်ခုန်းသည် ဆက်လက်ဆိုင်းငံ့မနေတော့ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်း တက်ကြွလှသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာပြီး သူလိုလားတောင့်တသော အန္တိမနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ပိုမိုမြင့်မားသော အရပ်သို့ တက်လှမ်းရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။