အခန်း ၉၆၈

အခန်း (၉၆၈) ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းနှင့် စူးချန်ခုန်း။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သုံးစေ့မှာ မူလအဆီအနှစ်ရည် ကျပ်သား ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့် တန်ဖိုးတူညီသဖြင့် အတော်လေး ကျေနပ်မိသည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းက လျိုဖေးရှင်းပါ”

ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးက ပျံသန်းလာပြီး လက်သီးနှင့်လက်ဖဝါးထိကာ ရိုသေစွာဖြင့် သူ၏ ရိုးသားလှသော ကျေးဇူးတင်စကားကို ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်မ နာမည်က ဝမ့်ရှောင်ယွီပါ။ အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်” သူ့ဘေးရှိ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးကလည်း အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသည့် အမူအရာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ အမူအရာမှာလည်း တစ်ချက်မျှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ရုပ်အလောင်းများကို သိမ်းဆည်းရာ၌လည်း အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် သူသည် လွန်စွာ အန္တရာယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပင်ကိုယ်ဗီဇအရ ခံစားမိနေသည်။

“အားနာစရာမလိုပါဘူး။ ငါက လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားရင်း ကူညီပေးတာပါ” စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲ၌ ဆွံ့အနေမိကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် သူ့အား လေးစားထိုက်သော အသက်ကြီးသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ သတ်မှတ်နေကြသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ထက်ပင် အသက်ငယ်နိုင်သည်ကို မသိကြပေ။

အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် စူးချန်ခုန်းသည် သာမန်လူသားများ၏ မျက်စိတွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအကြားတွင်မူ အသက်တစ်ရာအောက်ရှိသူတိုင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ငယ်ရွယ်နုပျိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လျိုဖေးရှင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ချောင်မင်ယန်နှင့် အခြားသူနှစ်ဦးကို လျင်မြန်စွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သော်လည်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ခွဲခြားမှုမရှိ သတ်ဖြတ်တတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပုံရသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းက မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးတဲ့ ကောင်းကင်မြစ်တောင်ပေါ်မှာ ရှိပါတယ်။ အကယ်လို့ အကြီးအကဲအနေနဲ့ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို ဧည့်သည်အဖြစ် ကြွရောက်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ ဒါမှ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်ခွင့် ရမှာပါ” လျိုဖေးရှင်းက သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သောသူအား ဖိတ်ကြားလိုသဖြင့် ဖိတ်ခေါ်စကား ပြောကြားလိုက်သည်။

သူ၏ အကြံအစည်မှာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏ဖခင်ထံသို့ ဤအကြောင်းအရာကို အစီရင်ခံတင်ပြရန်ဖြစ်ပြီး သူ၏မိသားစုမှ စူးချန်ခုန်း၏ အသက်ကယ်တင်မှုအတွက် အဖိုးတန်ရတနာအချို့ဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို စူးချန်ခုန်းက သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း မိုးကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်ကို မတွေ့ရပေ။

“ရှေးဟောင်းသူတော်စင်မှတ်တမ်းများ” တွင် နယ်မြေအသီးသီးရှိ အဓိအင်အားစုကြီးများအကြောင်းကို အကျဉ်းချုပ်မျှသာ ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းတို့အနက် အဓိကကျသော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီးများကိုသာ ဖော်ပြထားသဖြင့် ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းမှာ ထိုမှတ်တမ်းများတွင် မပါဝင်ပေ။

သို့သော် လျိုဖေးရှင်းနှင့် ဝမ့်ရှောင်ယွီတို့၏ သက်စောင့်အားများကို ခံစားကြည့်ရာ သူတို့သည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံရသည်။ ဤမျှအသက်ငယ်ငယ်နှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသည် ချန်းယောင်ဒေသအတွင်းရှိ အဓိကဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

“ငါက ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ကို အခုမှ ရောက်ခါစဖြစ်ပြီး တည်းခိုစရာ နေရာမရှိသေးဘူး။ ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းကို ဧည့်သည်အဖြစ် သွားလည်ပြီး ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေတွေနဲ့ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုံစမ်းတာကလည်း ကောင်းတဲ့အကြံပဲ” စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲ၌ ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤနယ်မြေသို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသူဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မသိရှိသေးသဖြင့် သူတို့က ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းကြောင့် သူ၏ ဗဟုသုတကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် အချက်အလက်အချို့ စုဆောင်းရန်အတွက် သွားရောက်ခြင်းက သင့်တော်ပေသည်။

“အစ်ကို တခြားသူတွေဆီကနေ ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်။ ညီလေးလျိုက ဖိတ်ခေါ်နေတဲ့အတွက် မငြင်းတော့ပါဘူး။ အစ်ကို့ကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်စရာမလိုပါဘူး။ အစ်ကို့နာမည်က... စူးချန်ခုန်းပါ” စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ မိတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏ အမည်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သတိထားသည့်အနေဖြင့် အမည်ဝှက်များကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုအမည်ဝှက်များမှာ ပိုမိုထင်ရှားကျော်ကြားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်အစစ်ကိုမူ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ နာမည်ပြောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို မသိရှိကြသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နာမည်အစစ်ကိုသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“စူးချန်ခုန်းလား။” လျိုဖေးရှင်းနှင့် ဝမ့်ရှောင်ယွီတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုအမည်ကို ကြားဖူးခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော် ယင်းမှာ ဆန်းကြယ်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေ ၁၉ ခုတွင် အစွမ်းထက်သော ပုဒ်ဂိုလ်များစွာ ရှိနေကြရုံသာမက ဤဖုန်းယောင်ဒေသတစ်ခုတည်း၌ပင် မြောက်မြားစွာသော ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မိသားစုကြီးများ ရှိကြပြီး ထူးချွန်သူများစွာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကြသဖြင့် လူတိုင်းကို သိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ မသိကြသည်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ မဟုတ်ဘဲ ဝေးကွာလှသော မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာကို မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရှိ လူအများစုမှာ ကြားပင်မကြားဖူးကြပေ။

“အစ်ကိုလျို၊ အခုနက ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ညီလေးက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အတင်းအကျပ် သန့်စင်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို တက်လှမ်းလိုက်တာလား” လမ်းခရီးတွင် ဝမ့်ရှောင်ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး မေးလိုက်သည်။

ချောင်မင်ယန်နှင့် အခြားသူနှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လျိုဖေးရှင်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို သန့်စင်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ခဲ့ရသည်။ ယင်းမှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အလားအလာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ထက် ပိုမို၍ မည်သည့်အခါမျှ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ။ ငါ့ရဲ့ တစ်သက်လုံးလည်း နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို သွန်းလုပ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပါပဲ” လျိုဖေးရှင်းက ပြုံးလျက် ဝမ့်ရှောင်ယွီကို ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက လျိုဖေးရှင်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော စိတ်ခံစားမှုကို သိသိသာသာ ခံစားမိနေသည်။

လျိုဖေးရှင်းသည်လည်း ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပါရမီရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ပါရမီမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလုံးစုံ ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက သူ၏ အနာဂတ်လမ်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူယခင်က ရရှိခဲ့သော အရင်းအမြစ် ပံ့ပိုးမှုများမှာလည်း ယခုအခါ လျော့နည်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အရင်းအမြစ်များမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် အလားအလာ မရှိတော့သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို ဖြုန်းတီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိခြင်းနှင့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ခြင်းမှာ လုံးဝမတူညီသော အယူအဆ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လျိုဖေးရှင်းအနေဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မသန့်စင်ခဲ့ပါက စူးချန်ခုန်း လာရောက်မကယ်တင်မီအထိ တောင့်ခံထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် ယင်းမှာ ကံဆိုးမှုတစ်ခုအတွင်းမှ ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပေါင်းစပ်သန့်စင်ထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအနက် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သူများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးလှပြီး အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အရင်းအမြစ်များ လိုအပ်ပေသည်။

လျိုဖေးရှင်းက စိတ်ထဲ၌ “နောင်မှာ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်...” ဟု တွေးတောကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်အားပေးလိုက်သည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် ပျံသန်းခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသည် ဧရာမတောင်တန်းကြီး၏ ထိပ်တွင် တည်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး “ဒါက... ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းလား” ဟု စိတ်ထဲ၌ တအံ့တဩ တွေးတောမိသည်။

ထိုတောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်လှသော သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်တက်လမ်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဝိညာဉ်ပန်းများနှင့် ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ပေါက်ရောက်နေသည်။

ထို့ပြင် ထိုတောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် မိုင်ပေါင်းရာချီ သို့မဟုတ် ထောင်ချီသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆွဲယူစုစည်းပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အစီအရင်တစ်ခုနှင့် တူညီသောအရာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ဤနေရာသည် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် တကယ်ကို ကျင့်ကြံရန် မြင့်မြတ်လှသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။